บทนำ
แต่พี่มันเมาแล้วเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นเมียเลยจับปล้ำ
คิดว่าเวอร์จิ้นน้อยๆ ของผมจะเหลือมั้ย!
บท 1
บทนำ
ผมเอิร์ธ อายุ 19 ปี กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่สองของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ผมสนับสนุนการแต่งงานใหม่ของแม่และย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านกับพ่อเลี้ยง
จนกระทั่งเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นกับพี่ชายของผม เขาถูกแฟนบอกเลิก อกหักจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน คุณลุงเป็นห่วงจึงขอให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อน ผมไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ ที่สำคัญเพนท์เฮาส์ที่เขาอาศัยอยู่ก็ใกล้กับมหาลัยด้วย ผมจึงตอบรับโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ
ดิ๊งด่อง~ ดิ๊งด่อง~
ผมกดออดหน้าประตูห้อง ยืนคอยอยู่สักพักก็ไม่มีวี่แววว่าประตูจะเปิด ผมสงสัยว่าเขาจะรู้เรื่องที่ผมย้ายมาหรือเปล่า ผมเอื้อมมือไปกดออดอีกรอบ ไม่อยากคิดมาก
ดิ๊งด่อง~ ดิ๊งด่อง~
“...”
ดิ๊งด่อง~ ดิ๊งด่อง~
ผมกดออดรัวๆ อย่างหมดความอดทน เริ่มจะหงุดหงิดมากขึ้นทุกที ถ้าประตูยังไม่เปิดงานนี้มีทุบ!
แอ๊ด!!
ทันใดนั้น ประตูถูกเหวี่ยงเปิดอย่างแรงจนผมที่ยืนอยู่ตรงนี้รู้สึกได้ถึงลมร้อนๆ ที่ปะทะใบหน้า
“จะตายหรือไงห๊ะ!! มารบกวนคนอื่นเค้าเนี่ย... เอิร์ธ! ” พี่กันต์เงียบเสียงด่าทันทีที่เห็นหน้าผมชัดๆ
เขามองหน้าผมด้วยสายตาไม่คาดฝัน นี่คุณลุงยังไม่ได้บอกอีกเหรอว่าผมจะมา อะไรกันละเนี่ย นึกว่ารู้เรื่องแล้วซะอีก ผมก็ไม่ได้สนิทกับพี่กันต์ขนาดนั้นด้วย
“มาทำอะไร”
“คือคุณลุงให้ผมย้ายมาอยู่ที่นี่...กับพี่”
“ตาแก่นั่นคิดอะไรอยู่!? ”
พี่กันต์ชักสีหน้าไม่พอใจ ดวงตาสีดำคมเข้มฉายแววขุ่นข้อง
ผมกะพริบตาปริบๆ รู้สึกกลัวคนตรงหน้าเล็กน้อย ถึงแม้เขาจะเป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาดีมากถึงมากที่สุด แต่กลับชอบทำหน้าตึงเหมือนอารมณ์เสียอยู่ตลอดเวลา ยิ่งตอนนี้ได้ข่าวว่าเพิ่งเลิกกับแฟนที่มีแพลนจะแต่งงานกันผมก็เห็นพายุตั้งเค้าอยู่ลางๆ ด้านหลังพี่กันต์ ว่าแล้วเชียว ผมไม่ควรมาที่นี่
“ขะขอโทษครับ ผมนึกว่าพี่ไม่อยู่ห้อง”
“ถ้าคิดว่าไม่อยู่แล้วจะกดออดทำซากอะไรหลายรอบ! ”
“ขอโทษครับ ผมผิดไปแล้ว”
ผมยิ้มทำใจดีสู้เสือ พยายามไม่สนใจบรรยากาศอึมครึมที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ ตัวพี่กันต์
เขาห่างกับผมแปดปี เคยเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยผม แต่นั่นคือเรื่องราวที่ผมได้ยินเมื่อสองปีก่อนตอนที่แม่แต่งงานกับพ่อเลี้ยงใหม่ๆ ส่วนตอนนี้ได้ยินว่ากำลังเรียนต่อด็อกเตอร์ ทว่าสภาพพี่แกในวันนี้คือ โซม ผมเผ้ายุ่งเหยิง หนวดยาวเฟื้อย ไม่ได้ว่านะแต่หน้าเขาอย่างกับมหาโจร ขอบตาดำอีกต่างหากแถมยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับกลิ่นตัวเหม็นตุๆ จนผมเริ่มเวียนหัว อยากจะอ้วกขึ้นมาบ้างแล้ว
“น่ารำคาญจริง”
พี่กันต์สบถเดินกลับเข้าไปในห้อง ผมยืนบื้ออยู่ที่เดิมละล่ำละลักถามออกไปเสียงสั่น รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องครับ
“เอ่อ... ผมเข้าไปได้ไหมครับ?”
“กวนประสาทเหรอ ประตูมันไม่ได้ปิดจะเดินเข้ามาเงียบๆ ไม่ได้? ”
ผมรู้สึกโง่ขึ้นมาทันที ก็ผมมันไม่ใช่คนชอบล้ำเส้นใครที่นา เด็กดีน่ะครับรู้จักไหม
“ขอโทษครับ”
“เหอะ! ”
“ขอโทษนะครับแล้วห้องผมอยู่ไหน” ผมมองไปรอบๆ หลังจากเข้ามาข้างในแล้ว
“มีห้องเดียว ทางซ้ายมือเป็นห้องเก็บของ มีของสำคัญเก็บอยู่ในนั้นให้ใช้ไม่ได้ นอนห้องเดียวกันนี่แหละใครบอกย้ายมาปุบปับใครมันจะไปเตรียมตัวทัน” พี่กันต์บอกอย่างรำคาญ เขาเดินบ่นพึมพำคนเดียวหายไปทางระเบียง เหมือนจะไปโทรศัพท์หาคุณลุงเพราะผมได้ยินเสียงเขาโวยวายแว่วเข้ามาในห้องระหว่างเอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋า
พรุ่งนี้ผมมีเรียน ต้องรีดชุดนักศึกษาเตรียมไว้
พี่กันต์เดินเข้ามาในห้อง เขาหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำเงียบๆ ผมรีดผ้าเสร็จก็ออกมานั่งดูทีวีข้างนอก ไม่นานพี่กันต์คนเดิมเพิ่มเติมคือสะอาดสะอ้านและหอมฟุ้ง ผมเผลอมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาไร้หนวดเคราของเขาจนพี่กันต์หันมาสบตาตอนนั้นผมถึงรู้สึกตัว รีบหลบดวงตาคมกริบอย่างลนลาน
รู้สึกประหม่าอย่างไม่ทราบสาเหตุ
“ฉันจะออกไปข้างนอก รายการอาหารอยู่บนโต๊ะ หิวก็โทรสั่ง”
“แล้วพี่จะไปไหน กลับกี่โมง”
ผมมองตามร่างสูงที่เดินผ่านเลยไปอย่างตั้งตัวไม่ทัน พี่กันต์หยุดเดินแล้วหันกลับมาจ้องหน้าผมด้วยสายตาขวางๆ เหมือนกำลังบอกว่า ‘จะไปไหนก็เรื่องของกู อย่ายุ่ง!’ ก่อนจะเดินออกไปเงียบๆ แต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน
ผมควรอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับคุณลุง... ผมชักไม่แน่ใจแล้ว
บทล่าสุด
#69 บทที่ 69 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 15 -2 (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#68 บทที่ 68 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 15 -1
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#67 บทที่ 67 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 14 ทิชชู่เบาๆ
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#66 บทที่ 66 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 13 ทิชชู่
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#65 บทที่ 65 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 12
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#64 บทที่ 64 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 11 -2
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#63 บทที่ 63 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 11 -1
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#62 บทที่ 62 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 10
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#61 บทที่ 61 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 9
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#60 บทที่ 60 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 8 -2
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













