บทนำ
แต่พี่มันเมาแล้วเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นเมียเลยจับปล้ำ
คิดว่าเวอร์จิ้นน้อยๆ ของผมจะเหลือมั้ย!
บท 1
บทนำ
ผมเอิร์ธ อายุ 19 ปี กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่สองของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ผมสนับสนุนการแต่งงานใหม่ของแม่และย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านกับพ่อเลี้ยง
จนกระทั่งเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นกับพี่ชายของผม เขาถูกแฟนบอกเลิก อกหักจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน คุณลุงเป็นห่วงจึงขอให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อน ผมไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ ที่สำคัญเพนท์เฮาส์ที่เขาอาศัยอยู่ก็ใกล้กับมหาลัยด้วย ผมจึงตอบรับโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ
ดิ๊งด่อง~ ดิ๊งด่อง~
ผมกดออดหน้าประตูห้อง ยืนคอยอยู่สักพักก็ไม่มีวี่แววว่าประตูจะเปิด ผมสงสัยว่าเขาจะรู้เรื่องที่ผมย้ายมาหรือเปล่า ผมเอื้อมมือไปกดออดอีกรอบ ไม่อยากคิดมาก
ดิ๊งด่อง~ ดิ๊งด่อง~
“...”
ดิ๊งด่อง~ ดิ๊งด่อง~
ผมกดออดรัวๆ อย่างหมดความอดทน เริ่มจะหงุดหงิดมากขึ้นทุกที ถ้าประตูยังไม่เปิดงานนี้มีทุบ!
แอ๊ด!!
ทันใดนั้น ประตูถูกเหวี่ยงเปิดอย่างแรงจนผมที่ยืนอยู่ตรงนี้รู้สึกได้ถึงลมร้อนๆ ที่ปะทะใบหน้า
“จะตายหรือไงห๊ะ!! มารบกวนคนอื่นเค้าเนี่ย... เอิร์ธ! ” พี่กันต์เงียบเสียงด่าทันทีที่เห็นหน้าผมชัดๆ
เขามองหน้าผมด้วยสายตาไม่คาดฝัน นี่คุณลุงยังไม่ได้บอกอีกเหรอว่าผมจะมา อะไรกันละเนี่ย นึกว่ารู้เรื่องแล้วซะอีก ผมก็ไม่ได้สนิทกับพี่กันต์ขนาดนั้นด้วย
“มาทำอะไร”
“คือคุณลุงให้ผมย้ายมาอยู่ที่นี่...กับพี่”
“ตาแก่นั่นคิดอะไรอยู่!? ”
พี่กันต์ชักสีหน้าไม่พอใจ ดวงตาสีดำคมเข้มฉายแววขุ่นข้อง
ผมกะพริบตาปริบๆ รู้สึกกลัวคนตรงหน้าเล็กน้อย ถึงแม้เขาจะเป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาดีมากถึงมากที่สุด แต่กลับชอบทำหน้าตึงเหมือนอารมณ์เสียอยู่ตลอดเวลา ยิ่งตอนนี้ได้ข่าวว่าเพิ่งเลิกกับแฟนที่มีแพลนจะแต่งงานกันผมก็เห็นพายุตั้งเค้าอยู่ลางๆ ด้านหลังพี่กันต์ ว่าแล้วเชียว ผมไม่ควรมาที่นี่
“ขะขอโทษครับ ผมนึกว่าพี่ไม่อยู่ห้อง”
“ถ้าคิดว่าไม่อยู่แล้วจะกดออดทำซากอะไรหลายรอบ! ”
“ขอโทษครับ ผมผิดไปแล้ว”
ผมยิ้มทำใจดีสู้เสือ พยายามไม่สนใจบรรยากาศอึมครึมที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ ตัวพี่กันต์
เขาห่างกับผมแปดปี เคยเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยผม แต่นั่นคือเรื่องราวที่ผมได้ยินเมื่อสองปีก่อนตอนที่แม่แต่งงานกับพ่อเลี้ยงใหม่ๆ ส่วนตอนนี้ได้ยินว่ากำลังเรียนต่อด็อกเตอร์ ทว่าสภาพพี่แกในวันนี้คือ โซม ผมเผ้ายุ่งเหยิง หนวดยาวเฟื้อย ไม่ได้ว่านะแต่หน้าเขาอย่างกับมหาโจร ขอบตาดำอีกต่างหากแถมยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับกลิ่นตัวเหม็นตุๆ จนผมเริ่มเวียนหัว อยากจะอ้วกขึ้นมาบ้างแล้ว
“น่ารำคาญจริง”
พี่กันต์สบถเดินกลับเข้าไปในห้อง ผมยืนบื้ออยู่ที่เดิมละล่ำละลักถามออกไปเสียงสั่น รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องครับ
“เอ่อ... ผมเข้าไปได้ไหมครับ?”
“กวนประสาทเหรอ ประตูมันไม่ได้ปิดจะเดินเข้ามาเงียบๆ ไม่ได้? ”
ผมรู้สึกโง่ขึ้นมาทันที ก็ผมมันไม่ใช่คนชอบล้ำเส้นใครที่นา เด็กดีน่ะครับรู้จักไหม
“ขอโทษครับ”
“เหอะ! ”
“ขอโทษนะครับแล้วห้องผมอยู่ไหน” ผมมองไปรอบๆ หลังจากเข้ามาข้างในแล้ว
“มีห้องเดียว ทางซ้ายมือเป็นห้องเก็บของ มีของสำคัญเก็บอยู่ในนั้นให้ใช้ไม่ได้ นอนห้องเดียวกันนี่แหละใครบอกย้ายมาปุบปับใครมันจะไปเตรียมตัวทัน” พี่กันต์บอกอย่างรำคาญ เขาเดินบ่นพึมพำคนเดียวหายไปทางระเบียง เหมือนจะไปโทรศัพท์หาคุณลุงเพราะผมได้ยินเสียงเขาโวยวายแว่วเข้ามาในห้องระหว่างเอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋า
พรุ่งนี้ผมมีเรียน ต้องรีดชุดนักศึกษาเตรียมไว้
พี่กันต์เดินเข้ามาในห้อง เขาหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำเงียบๆ ผมรีดผ้าเสร็จก็ออกมานั่งดูทีวีข้างนอก ไม่นานพี่กันต์คนเดิมเพิ่มเติมคือสะอาดสะอ้านและหอมฟุ้ง ผมเผลอมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาไร้หนวดเคราของเขาจนพี่กันต์หันมาสบตาตอนนั้นผมถึงรู้สึกตัว รีบหลบดวงตาคมกริบอย่างลนลาน
รู้สึกประหม่าอย่างไม่ทราบสาเหตุ
“ฉันจะออกไปข้างนอก รายการอาหารอยู่บนโต๊ะ หิวก็โทรสั่ง”
“แล้วพี่จะไปไหน กลับกี่โมง”
ผมมองตามร่างสูงที่เดินผ่านเลยไปอย่างตั้งตัวไม่ทัน พี่กันต์หยุดเดินแล้วหันกลับมาจ้องหน้าผมด้วยสายตาขวางๆ เหมือนกำลังบอกว่า ‘จะไปไหนก็เรื่องของกู อย่ายุ่ง!’ ก่อนจะเดินออกไปเงียบๆ แต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน
ผมควรอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับคุณลุง... ผมชักไม่แน่ใจแล้ว
บทล่าสุด
#69 บทที่ 69 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 15 -2 (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#68 บทที่ 68 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 15 -1
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#67 บทที่ 67 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 14 ทิชชู่เบาๆ
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#66 บทที่ 66 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 13 ทิชชู่
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#65 บทที่ 65 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 12
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#64 บทที่ 64 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 11 -2
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#63 บทที่ 63 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 11 -1
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#62 บทที่ 62 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 10
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#61 บทที่ 61 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 9
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#60 บทที่ 60 Bro. ทางที่หัวใจเลือกเดิน 8 -2
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













