บทนำ
ระหว่าง “หน้าที่ที่ต้องรักษา” กับ “หัวใจที่เริ่มสั่นไหว” กวินจะยังยืนหยัดในบทบาทของตัวเอง… หรือยอมปล่อยให้ความรู้สึกนำทาง
และสำหรับพลอยไพลิน—เธอจะสามารถเอาชนะใจผู้ชายที่ไม่เคยมองเธอแบบผู้หญิงได้หรือไม่
บท 1
<พลอยไพลิน>
@Ploypailin Jewelry
"แบบที่สั่งให้ทำได้หรือยัง?"
ฉันนั่งไม่สบอารมณ์อยู่ในห้องประชุมเมื่องานที่สั่งให้พวกลูกน้องในบริษัททำไม่ได้ดั่งใจ ทำงานชักช้าเสียงเวลาโคตร!!!! หงุดหงิด!!!!
"ใกล้เสร็จแล้วค่ะ "
"ใกล้เสร็จ ฉันสั่งให้ทำเมื่อ2อาทิตย์ก่อนเนี้ยนะ! จะบ้าหรือไงกัน"
ฉันเงยหน้าขึ้นตอนนี้กำลังระงับอารมณ์ของตัวเองอยู่ ไม่ไหวทำงานไม่ได้เรื่ิอง!!!!
"รายรับรายจ่ายไตรมาส4อยู่ไหน"
"เสร็จแล้วค่ะแต่ว่ายังไม่ได้ปริ้นออกมาค่ะ"
ฉันถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด หลับตาลงช้าๆพยายามที่จะระงับอารมณ์จองตัวเองไม่ให้ระเบิดลงในที่ประชุมตอนนี้
"ใจเย็นๆก่อนนะหนูพลอยไพลิน คือตอนนี้ที่บริษัทกำลังวุ่นๆกับการจัดงานเลี้ยงพนักงานอยู่ทันก็ต้องมีบ้าง เดี๋ยวอาจะจัดการให้นะ"
ฉันทำหน้าแบบเรื่องนี้มันเหลือเชื่อสุดๆ จะบ้าไง!!มัวแต่ไปวุ่นวายกับงานเลี้ยงจนไม่มีเวลาทำงานที่มันสำคัญๆแม้กระทั่งคำสั่งของฉันมันสำคัญน้อยกว่างานที่พวกเขาไปสนใจกันอีกเหรอ
"คุณอาน่าจะให้พวกเขาเรียงลำดับความสำคัญของงานก่อนนะคะว่าอันไหนควรอยู่ตรงไหน สิ่งไหนควรจะทำเป็นอันดับแรก ไม่ใช่งานในหน้าที่ของตัวเองไม่เสร็จแต่มัวไปทำอะไรก็ไม่รู้ทั้งๆงานเลี้ยงนี้หนูให้คนจัดการเรียบร้อยแล้วแต่บางคนก็ยังไปก้าวก่าย หวังว่าคงไม่มีอีกนะคะ ส่วนงานที่พลอยสั่งถ้าวันนี้ไม่ได้ ก็ไม่ต้องกลับนะคะพลอยจะนั่งรออยู่ในห้องทำงานจนถึงห้าโมงเย็น เลิกประชุมค่ะ!!"
พูดจบฉันก็เก็บสมุดกับของตรงหน้าแล้วลุกขึ้นเดินออกไปทันที อารมณ์เสียสุดๆ เดี๋ยวเถอะถ้าทนไม่ไหวฉันจะได้ไล่ออกให้หมดแล้วจ้างใหม่ไปเลย ที่ฉันยังเอาไว้เพราะผู้จัดการพวกนี้เป็นคนเก่าแก่ของคุณพ่อคุณอา ฉันไม่อยากหักหน้าพวกเขามากนัก ทำงานชักช้าไม่ได้เรื่องแบบนี้ฉันก็ไม่เก็บไว้เหมือนกัน!!! ฉันเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานก็เจอกับคุณพ่อแล้วก็ผู้ช่วยคุณพ่ออีกสองคน ส่วนอีกคนไม่รู้จักหน้าตาหล่อเหลาเอาการอยู่ มาในชุดสูทดูดี เอารวมๆเพอร์เฟคมาก
"คุณพ่อมาทำอะไรที่ห้องพลอยคะ"
ตอนนี้ฉันรับช่วงธุรกิจต่อจากคุณพ่อ ท่านวางมือให้ฉันเต็มตัวหลังจากที่ฉันเรียนรู้งานที่นี่ได้เกือบ3ปีตั้งแต่เรียบจบมา ตอนนี้ฉันมีตำแหน่งเป็นรองประธานบริษัทผู้มีอำนาจตัดสินใจแทนคุณพ่อทุกอย่าง เห็นท่านบอกว่าจะแต่งตั้งให้ฉันเป็นประธานในเร็ววันนี้แหละ อีกอย่างความปลอดภัยของฉันก็สำคัญคุณพ่อบอกว่าต้องมีบอดี้การ์ดมาดูแล ซึ่งฉันไม่อยากได้ใครมาเป็นบอดี้การ์ดฉันก็ทนไม่ไหวต้องขอลาออกไปเพราะฉันไม่ชอบให้ใครมาตามมันเสียอารมณ์การใช้ชีวิตส่วนตัวหมด
"พ่อพาบอดี้การ์ดคนใหม่มาแนะนำให้หนูรู้จัก นี่กวินบอดี้การ์ดคนใหม่ของลูก กวินนี่ลูกสาวของฉัน คุณพลอยไพลิน"
ผู้ชายคนที่ฉันบอกว่าหน้าตาดีนั้นเขามองสบตากับฉันก่อนจะโค้งคำนับให้ฉันเล็กน้อย
"สวัสดีครับ ผมกวินยินดีที่ได้รู้จักครับ ต่อไปนี้ผมจะมาดูแลคุณพลอยตลอด24ชั่วโมงเพื่อความปลอดภัยของคุณหนู"
ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ หันไปสบตากับคุณพ่อ
"ทำไมจะต้องมีด้วยคะหนูไม่เข้าใจ ชีวิตหนูตอนนี้ก็ไม่ได้มีศัตรูที่ไหน หนูไม่เข้าใจทำไมจะต้องมีคนมาตามหนูด้วยไม่ชอบเลย"
ฉันบ่นออกไปตามความรู้สึก มันหลายคนแล้วนะแต่ฉันก็เหวี่ยงๆวีนๆไปเดี๋ยวก็ลาออกไปเองแหละ
"เพื่อความปลอดภัยของลูก เชื่อพ่อนะ"
"ก็ตามใจสิคะ แต่ว่าทนหนูให้ได้แล้วกันไม่ใช่ว่าลาออกไปเหมือนคนก่อนๆ"
ฉันเอ่ยออกไปยิ้มๆเหลือบสายตามองไปยังนายกวินที่มองมาทางฉันด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก อิตาบ้าเอ้ยหน้านิ่งโคตรๆ แล้วฉันจะรู้ไหมว่าหมอนี่มันอารมณ์ไหนเนี้ย
"กวินจะดูแลลูกได้ดีที่สุดเชื่อพ่อนะ ฝากลูกสาวผมด้วยนะคุณกวิน"
"ครับ ผมจะดูแลคุณหนูให้ดีที่สุด"
จากนั้นพ่อฉันกับผู้ช่วยของเขาก็กลับไปฉันเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน ส่วนนายกวินก็นั่งลงตรงโซฟาตามเดิม ชิ! ขี้เก๊กจังหมั่นไส้อ่ะ
"นี่นายขี้เก๊ก"
"ผมชื่อกวิน"
ตอบฉันด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยไร้ความรู้สึก นี่มันคนหรือหุ่นยนต์เนี้ย
"เออ นายกวินไหนๆก็ไหนๆแล้วมาช่วยฉันจัดเอกสารหน่อย แฟ้มตรงตู้นั้นอ่ะ"
ฉันชี้ไปทางตู้เอกสารที่มันถูกเรียงรายไว้ฉันเพิ่งรื้อออกมาหาของจริงๆหน้าที่พวกนี้เป็นของเลขาฉัน แต่ฉันจะใช้เขาอ่ะมีอะไรมะ ไหนดูสิว่าจะทนเป็นบอดี้การ์ดฉันไปได้กี่วันเชียว
"โทรศัพท์เรียกเลขาคุณมาทำเลยครับ เพราะผมเป็นบอดี้การ์ดไม่ใช่เลขา ไม่ใช่หน้าที่ผม "
ฉันอ้าปากเหวอเลยเมื่อได้ยินคำตอบแบบนั้นออกจากปากเขา หมอนั้นตีหน้ามึนแล้วนั่งลงตามเดิมหยิบวารสารที่โต๊ะข้างโซฟามานั่งอ่านโดนไม่สนใจฉันอีก กริ๊ดดดด ไอ้บ้า จะลองดีกับฉันใช่ไหม ได้!
"ฉันจะฟ้องคุณพ่อว่านายขัดคำสั่งฉัน!"
ฉันตะโกนออกไปเขาเหลือบสายมองฉันเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
"งั้นก็เชิญครับ ฟ้องได้เลยเพราะในสัญญาจ้าง ผมมีหน้าที่แค่ดูแลความปลอดภัยของคุณเท่านั้น ส่วนงานอย่างอื่น ผมจะไม่ยุ่ง"
พูดจบก็ก้มหน้าลงอ่านหนังสือต่อฉันทำได้แค่กัดฟันกร่อนโมโหที่ทำอะไรเขาไม่ได้ สักพักเขาเงยหน้ามาสบตากับฉันเหมือนจะเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้
"ลืมบอกครับ คุณพ่อคุณบอกว่าถ้าผมห้ามคุณทำอะไรแล้วคุณไม่ฟังให้บอกท่านได้เลย ถ้าคุณดื้อกับผมมากๆผมอาจจะบอกพ่อคุณ แล้วคุณก็จะพลาดการรับตำแหน่งประธานที่คุณควรจะได้"
ฉันกำหมัดแน่นอย่างหงุดหงิด บ้าจริง นอกจากฉันขู่เขาไม่ได้แล้วยังถูกเขาขู่กลับอีก
"คอยดูเถอะฉันจะเอาคืนนาย อิตาขี้เก๊ก!"
บทล่าสุด
#87 บทที่ 87 FIERCE 29 END
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#86 บทที่ 86 FIERCE 28
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#85 บทที่ 85 FIERCE 27
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#84 บทที่ 84 FIERCE 26
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#83 บทที่ 83 FIERCE 25
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#82 บทที่ 82 FIERCE 24
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#81 บทที่ 81 FIERCE 23
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#80 บทที่ 80 FIERCE 22
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#79 บทที่ 79 FIERCE 21
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#78 บทที่ 78 FIERCE 20
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
เจ้าพ่อมาเฟีย
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
กับดักรักท่านประธาน
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ













