บทนำ
บท 1
ลาสเวกัสเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในรัฐเนวาดาของมหาอำนาจของโลกอย่างอเมริกา ลาสเวกัสได้ฉายาจากคนทั่วโลกว่า ‘เมืองแห่งบาป’ หรือบางครั้งก็ถูกเรียกว่า ‘มหานครแห่งการแสวงโชค’ ลาสเวกัสถือเป็นสถานที่ที่มีลักษณะพิเศษนั่นก็คือ เมืองทั้งเมืองเจริญเติบโตขึ้นมาจากความก้าวหน้าของการพนันทั้งสิ้น นักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาลต่างหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย เพื่อเข้ามาเสี่ยงโชคเสี่ยงดวงกับแหล่งรวมกาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งนี้
ไม่เว้นแม้แต่ ‘ซีซาร์ แกรนด์’ โรงแรมระดับห้าดาวของตระกูลเมอร์ดิสัน ซึ่งตอนนี้มีวูลฟ์ เมอร์ดิสันเป็นผู้บริหารสูงสุด ซีซาร์ แกรนด์เป็นโรงแรมหรูที่มีบ่อนกาสิโนขนาดใหญ่โตมหึมาอยู่ชั้นใต้ดินที่ถูกตกแต่งไว้อย่างโอ่อ่าอลังการ กาสิโนแห่งนี้ตั้งอยู่ในย่านสตริป ซึ่งย่านนี้ถือว่าเป็นหัวใจของเมืองลาสเวกัสเลยทีเดียว
ตระกูลเมอร์ดิสันประสบความสำเร็จในเรื่องของการริเริ่มสร้างโรงแรมควบคู่กับบ่อนกาสิโนเป็นเจ้าแรกของลาสเวกัส บ่อนกาสิโนส่วนใหญ่ภายในย่านสตริปหรือแม้แต่ตามริมถนนฟรีมอนต์ ล้วนแต่ถูกวูลฟ์ เมอร์ดิสันกว้านซื้อเอาไว้แทบทั้งหมด
ไม่มีใครไม่รู้จักเขา...วูลฟ์ เมอร์ดิสัน นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่ไม่เคยทำงานผิดพลาดเลยสักครั้งตั้งแต่กระโดดเข้ามาในเกมธุรกิจ ชายหนุ่มประสบความสำเร็จทุกครั้งที่ลงสนาม และความกระหายต่อชัยชนะของวูลฟ์นี่แหละที่ทำให้คู่ต่อสู้ยอมรับความปราชัยตั้งแต่ยังไม่ได้ลงแข่ง
เขาประสบความสำเร็จแบบก้าวกระโดด ไม่มีใครสามารถวัดรอยเท้าของวูลฟ์ได้ ชายหนุ่มถูกโหวตจากคนทั่วทั้งโลกให้ดำรงตำแหน่งผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในมหานครลาสเวกัสห้าปีซ้อนเลยทีเดียว แต่นี่ไม่ใช่ตำแหน่งเดียวหรอกที่คนทั่วโลกมอบให้เขา เพราะวูลฟ์ยังได้รับการโหวตจากสาวๆ ทั่วโลกให้เป็นผู้ชายในฝันที่สาวๆ อยากลากขึ้นเตียงมากที่สุดมาอีกตำแหน่งด้วย
แต่วูลฟ์ไม่เคยสนใจตำแหน่งอันน่าสะอิดสะเอียนพวกนั้นพอๆ กับที่ไม่เคยให้สัมภาษณ์ใดๆ กับนักข่าว ชีวิตของเขาหากไม่ได้ทำงานอยู่ที่ซีซาร์ แกรนด์ เขาก็จะมุ่งหน้ากลับเมอร์ดิสัน พาเลซ เส้นทางของเขาไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาตลอดห้าปีเต็ม
และถึงแม้วูลฟ์จะยุ่งกับงานมากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่เคยละเลยเรื่องสุขภาพร่างกายของตัวเอง ชายหนุ่มรักกีฬาว่ายน้ำเป็นชีวิตจิตใจ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเขาได้รับฉายาว่า ‘สิงห์จ้าวสระ’ คงเป็นเพราะไม่ว่าเขาจะลงแข่งสระไหน ชัยชนะก็ไม่เคยหลุดรอดอุ้งมือเขาไปได้เลย ไม่ใช่ว่าเขาเกิดมาเก่งกาจหรืออัจฉริยะมากกว่าคนอื่นหรอกนะ แต่เขาพยายามทุ่มเทฝึกซ้อมอย่างหนักเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ และมันก็เป็นอย่างที่เขาต้องการซะทุกครั้งไป
รอยยิ้มหยันน้อยๆ แต้มมุมปากหยักสวยของวูลฟ์ เมอร์ดิสันทันที เมื่อสมองผุดเรื่องเพศตรงข้ามขึ้นมา เพศอ่อนแอที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งต้องการ พวกหล่อนทั้งหลายซื้อได้ด้วยเงิน แค่โปรยเศษเงินลงไปตรงหน้าผู้หญิงพวกนั้นก็พร้อมจะแก้ผ้าและกระโดดขึ้นไปอ้าขารออยู่บนเตียงแล้ว น่ารังเกียจ น่าสมเพช แต่เขาก็ยังต้องการพวกหล่อนเพื่อระบายความใคร่ที่มันมีมากมายในกายหนุ่มอยู่ดี
ร่างสูงใหญ่ที่ยืนพิงกระจกมองลงไปยังแสงสีอันศิวิไลซ์ของมหานครลาสเวกัสยามค่ำคืนเดินกลับมายังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ของตัวเอง กำลังจะทรุดนั่งลงบนเก้าอี้หนังแท้ที่สั่งตรงมาจากยุโรป เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางไว้บนโต๊ะด้านขวามือก็กรีดเสียงร้องขึ้นมาซะก่อน ชายหนุ่มหยุดทุกการกระทำ แล้วรีบหยิบมันขึ้นมามองดูเบอร์ และพอเห็นว่าเป็นเบอร์ของเมอร์ดิสัน พาเลซ ลางสังหรณ์บางอย่างก็จู่โจมหัวใจหนุ่มอย่างรุนแรง
“ว่าไงเกรซี่ คุณตาเป็นอะไร” ทันทีที่กดรับและยกโทรศัพท์มือถือขึ้นแนบหู ก็เอ่ยเรียกชื่อพยาบาลส่วนตัวของคุณตาออกมาเสียงดังลั่น
“คุณแฟรงซ์...คุณแฟรงซ์ช็อกไปค่ะ”
หัวใจของวูลฟ์หล่นวูบ ชายหนุ่มคว้าเสื้อสูทมาพาดแขนขณะก้าวยาวๆ ออกจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ปากก็ออกคำสั่งกับคู่สนทนาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดังเล็กน้อย
“เรียกรถพยาบาลหรือยัง”
“เรียบร้อยแล้วค่ะ รถพยาบาลกำลังมา”
เสียงของพยาบาลพิเศษของแฟรงซ์สั่นเทา ในขณะที่เสียงของผู้เป็นหลานชายนั้นราบเรียบไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา
“พาท่านไปที่โรงพยาบาลโดยเร็วที่สุด ฉันกำลังจะตามไปเดี๋ยวนี้”
เอ่ยจบวูลฟ์ก็ตัดสายทิ้งทันที ชายหนุ่มแทบจะกระโดดลงไปยังชั้นล่างโดยไม่คิดจะรอลิฟต์ที่วันนี้แสนจะเชื่องช้ายิ่งนัก และพอก้าวออกมาจากลิฟต์แก้วได้เท่านั้น เขาก็รีบกระโจนขึ้นรถลีมูซีนที่คนสนิทรู้ใจอย่างเฟอร์ดินานนำมาจอดรอไว้ทันที
“คุณตาช็อก...ฉันต้องรีบไปโรงพยาบาล”
สิ้นประโยคนั้น ลีมูซีนคันงามก็แล่นทะยานออกจากย่านสตริปอย่างรวดเร็ว วูลฟ์นั่งนิ่งไปตลอดทางด้วยท่าทางเคร่งเครียด ลมหายใจหนักหน่วงถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบเป็นระยะ ในขณะที่ดวงตาคมกริบสีทองอร่ามที่ไม่เคยปล่อยให้ใครหน้าไหนอ่านมันออก ตอนนี้กลับอัดแน่นไปด้วยความวิตกกังวล
คุณตาของเขาท่านแก่มากแล้ว กุมภาพันธ์ปีหน้าท่านก็จะครบหกสิบห้าปีพอดิบพอดี สิ่งที่ท่านรอคอยอยู่ก็คือการเห็นเขาแต่งงานกับหลานสาวของเนาว์ โชติวรรธนา ท่านรอคอยอยู่สิ่งเดียวนี่แหละ และแน่นอนว่าเขาไม่มีทางที่จะขัดคำสั่งของท่าน เขายินดีทำทุกอย่างเพื่อให้คุณตามีความสุข ไม่ว่าสิ่งนั้นมันจะทำให้อิสรภาพที่หวงแหนมากกว่าชีวิตเหือดหายไปก็ตาม
“ผมคิดว่าคุณวูลฟ์น่าจะไปอาบน้ำที่เมอร์ดิสัน พาเลซก่อนดีไหมครับ”
บทล่าสุด
#142 บทที่ 142 ตอนอวสาน
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#141 บทที่ 141 ตอนที่ 141
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#140 บทที่ 140 ตอนที่ 140
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#139 บทที่ 139 ตอนที่ 139
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#138 บทที่ 138 ตอนที่ 138
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#137 บทที่ 137 ตอนที่ 137
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#136 บทที่ 136 ตอนที่ 136
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#135 บทที่ 135 ตอนที่ 135
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#134 บทที่ 134 ตอนที่ 134
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#133 บทที่ 133 ตอนที่ 133
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
สัญญารักประธานร้าย
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า













