บทนำ
บท 1
“แมนจ๋า แมน โอ้ววว...ดีจ้ะดี แรงอีก แรงอีก...อ๊า...อ๊า”
เนตรนภา สตรีวัยห้าสิบปีส่งเสียงครางถูกใจไม่ขาดปาก ส่ายร่อนสะโพกรับแรงอัดกระแทกของมงคล คนขับรถประจำตัวของสามีที่มีรูปกายกำยำ ความเป็นชายของเขาก็ใหญ่โตถูกอกถูกใจนางเหลือเกิน ติดใจตั้งแต่ครั้งแรกได้มงคลมาแก้ขัดความใคร่ที่สามีไร้ประสิทธิภาพทางด้านกามารมณ์มาหนึ่งปี
“คุณนายครับ แรงแค่นี้...อูว์...โอ้...ถูกใจไหมครับ”
มงคลกระชั้นแรงยิ่งขึ้นหลายเท่า สอดล้ำลึกเข้าสุดออกสุดอย่างไม่กลัวว่านางจะเจ็บ เนตรนภานั้นไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิดแต่กลับเมามันมากกว่า นางต้องการเพศรสแบบนี้มานานแล้ว อยากให้สามีสาดใส่ความพิศวาสแบบสุดๆ ทว่าแก่นกายชายของวิบูลย์มีขนาดเล็กกว่ามงคลมาก อีกทั้งเรื่องบนเตียงก็ธรรมดา ไม่มีความเร้าใจ บ่อยครั้งที่นางยังไม่เสร็จสม สามีก็ชิงเสร็จไปก่อนปล่อยให้นางอารมณ์ค้างเติ่งโดยไม่คิดจะช่วยให้ถึงทางสวรรค์ แต่พอได้มาหลับนอนกับมงคล เนตรนภาก็เหมือนคนมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง
“ดีจ้ะดี ดีมาก...อ๊า...อ๊า...ซี้ดดดดด...โอ้วววว”
มงคลรู้ดีว่านายจ้างชอบและต้องการแบบไหน เอวใหญ่เคลื่อนตัวไม่หยุด ปากของเขาก็ก้มลงดูดเม้มยอดถันของนางไปด้วย ดูดสลับกันไปมาทั้งสองข้าง บดบี้จุดเชื่อมต่อในบางช่วง เร่งเร้าหนักแน่นอัดโถมใส่แบบไม่ยั้ง เรียกเสียงครางให้ลอดผ่านปากสตรีนางนี้อย่างต่อเนื่อง
“แมนจ๋า ฉัน...ฉันจะถึงอีกแล้ว โอ้...ซี้ดดดด...อาว์...อ๊า...แรงอีกแมน...อา...ใกล้ถึงแล้ว”
เนตรนภาครางกระเส่า มงคลก็ทำตามที่นางบอก โจนจ้วงแก่นกายใหญ่ของตนทะลวงลึกจนนางได้ยินเสียงกึกๆ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้นางหวาดกลัวหรือบอกให้มงคลหยุด นางกลับชอบแอ่นบั้นท้ายรับแรงกำลังด้วยซ้ำไป
“แมน แมนจ๋า...โอ้ววววว...ถึงแล้ว...ถึงสวรรค์แล้ว...อ๊า...ซี้ดดดด”
“ผมก็จะเสร็จแล้วเหมือนกันครับคุณนาย...โอ้ววว...อา”
มงคลเมื่อเห็นว่าเจ้านายผู้เร่าร้อนสุขสมก็สมควรเวลาที่เขาจะไปปลดปล่อยความอัดอั้นนั้นบ้าง เขาโยกตัวสาดใส่กายใหญ่หลายครั้ง ก่อนจะหยุดนิ่งในครั้งสุดท้าย
“แมนจ๋า แมนเก่งที่สุดเลย” เนตรนภาเอ่ยชมชายชู้หลังจากภารกิจเสน่หาเสร็จสิ้น
“คุณนายก็เด็ดมากครับ”
มงคลแสร้งเอ่ยชม ถ้าไม่ติดว่าการหลับนอนแต่ละครั้งเขาได้เงินหลายพัน แถมยังไม่ต้องเสียเงินที่อยู่ที่กิน มีเงินส่งกลับบ้านไปปลูกบ้านสร้างครอบครัวที่บ้านนอก รับรองว่าเขาไม่มีวันแตะต้องเนตรนภาให้เสียเวลาแน่นอน
“ฉันก็จะห้าสิบแล้วนะ จะสู้นังสายใจเมียของแมนได้เหรอ”
เนตรนภาอดที่จะอิจฉาสายใจ ภรรยาของมงคลและเป็นคนรับใช้ในบ้านของนางไม่ได้ ที่มีสามีกล้ามใหญ่และไม่ได้ใหญ่เพียงแค่กล้ามเท่านั้น ที่สำคัญการโอ้โลมของมงคลก็ดุเด็ดเผ็ดมัน จนนางติดหนึบ
“สายใจจะไปสู้อะไรคุณนายได้ครับ อะไรๆ ก็ไม่ได้เรื่อง สู้คุณนายไม่ได้หรอกครับ รู้ใจผมไปหมด”
เขาแกล้งเยินยอ แต่เนตรนภาหารู้ไม่ว่า ยามที่หลับนอนกับนาง เขาจะจินตนาการไปว่ากำลังมีความสัมพันธ์กับสายใจเมียรักอยู่ ไม่อย่างนั้นคงไม่ถึงฝั่งฝัน
“ปากหวานนักนะ” นางพูดด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ได้ปากหวานครับ ผมพูดจริงๆ”
“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ปรนเปรอฉันต่ออีกสักสามยกนะ พรุ่งนี้บ่ายฉันต้องไปภูเก็ตตั้งสามวัน ฉันคงคิดถึงแมนแย่ นะแมนนะ ช่วยฉันหน่อยนะ” นางร้องขอเสียงสั่นเนื่องจากไอปรารถนามันลุกลามอีกรอบ
“ได้สิครับคุณนาย ผมจะทำให้คุณนายอิ่มหนำเลยครับ” พุดจบมงคลก็บรรเลงเพลงกามกับเจ้านายผู้เร่าร้อนตามที่อีกฝ่ายต้องการอย่างว่าง่าย
<><><><><><><>
อีกด้านหนึ่ง
“โอ้วววว...อ๊า...อ๊า...ดูดแรงๆ เม้มหนักๆ อย่างนั้นแหละสายใจ...โอ้วววว...เยี่ยม...อ๊า”
ในขณะเดียวกันวิบูลย์ก็กำลังระเริงสวาทกับสายใจ สาวใช้เมียของมงคลคนขับรถของเขาอยู่ภายในห้องนอนของตน ร่างขาวเปล่าเปลือยของสายใจคุกเข่าอยู่ตรงกลางหว่างขาของเจ้านายสูงวัย ครอบครองความเป็นชายที่มีขนาดเล็กกว่าสามีของเธอหลายนิ้ว เธอรูดมันเข้าไปในปากขยับออกอย่างเป็นจังหวะเร็วรัว โดยมีมือคอยขยับรูดไปด้วย เม้มส่วนปลายจนแก้มทั้งสองข้างตอบ นำพาความพอใจมาให้วิบูลย์เป็นอย่างมาก
แท้จริงแล้ววิบูลย์ไม่ได้หย่อนสมรรถภาพทางเพศเหมือนกับที่เนตรนภาเข้าใจ เขาแค่เบื่อหน่ายชีวิตคู่ไม่อยากร่วมหลับนอนกับภรรยา และนับตั้งแต่ได้สายใจเป็นเมียลับ เขาจึงออกอุบายไปอย่างนั้น และเมื่อมีโอกาสก็จะหาความสุขกับสายใจเสมอ
“ฉันทนไม่ไหวแล้ว เธอรีบทำเถอะ...โอ้ววว”
เมื่อเจ้านายสั่ง สายใจก็ทำตาม เธอคายสิ่งที่อ้าอม ก่อนจะเอื้อมไปหยิบถุงยางอนามัยมาสวมใส่ความเป็นตัวตนของวิบูลย์ จากนั้นก็คร่อมทับร่างท้วมของวิบูลย์ และทันทีที่สองร่างเชื่อมต่อกัน เธอก็เริ่มเดินเกมสวาท
สายใจทำให้วิบูลย์พอใจเป็นที่สุด เธอทั้งขย่มและบดคลึงร่องสวาทของตนกับโหนกเนื้อชายของวิบูลย์ไม่หยุด แถมยังก้มหน้าลงมาดูดเม้มยอดอกของเจ้านาย ยิ่งเรียกอารมณ์ปรารถนาให้เจ้านายยิ่งนัก
“โอ้วววว...สายใจ เธอโยกเก่งจัง เก่งกว่าอีแก่อีก...อ๊า...อืม ขย่มแรงๆ สายใจ นมเธอสวยเหลือเกิน”
วิบูลย์ครางชมสายใจยอดชู้ไม่หยุดปาก เอื้อมมือไปประคองจับทรวงอกใหญ่ที่กระเพื่อมไหวไปตามจังหวะโกยตัวของเธอ ขยำบีบอย่างเมามัน เด้งเอวอัดสวนแก่นกายชายของตนเข้าไปในร่องสวาท
“คุณผู้ชายขา...อ๊า...อ๊า...คุณผู้ชาย”
สายใจไม่ได้มีอารมณ์เสน่หาแม้แต่น้อย เธอแค่ทำหน้าที่เมียลับให้มันเสร็จๆ ไป เพื่อจะได้เงินและจะได้ออกไปจากห้องนี้ไวๆ จึงร้องครางประหนึ่งมีความสุขก็ไม่ปาน แล้วทุกครั้งที่ทำหน้าที่นี้ เธอก็นึกถึงสามีกล้ามโต อยากจะโผไปซบอกมงคลแทนอกเหี่ยวๆของเจ้านาย
“โอ้วววว...สายใจ...ซี้ดดดด...เธอขย่มเก่งจังเลย...เก่งกว่าอีแก่ซะอีก...อูว์...ฉันเสียวมากเลย ฉันมีความสุขจังเลยสายใจ...อ๊า”
วิบูลย์ติดใจในรสสวาทของสายใจที่นับวันจะมีอะไรเด็ดๆ มาให้เขาหัวใจเต้นแรงเสมอ ไม่แปลกที่เขาจะหลงใหลในตัวสาวใช้คนนี้ จนแทบอยากจะเอามาเลี้ยงดูอุ้มชูเป็นเมียน้อยออกหน้าออกตา หาใช่เมียลับอย่างที่ทำอยู่ แต่เป็นอย่างนี้ก็ดีเพราะมันทั้งตื่นเต้นและเร้าใจ
สายใจไม่สนใจคำพูดเยินยอของวิบูลย์เท่าไหร่นัก เธออยากจะทำให้ทุกอย่างมันเสร็จเร็วๆ เธอจึงยกตัวขึ้นสูงแล้วกระชั้นลงมาเต็มแรง ทำถี่ๆ รัวๆ บดเบียดสองร่างเป็นครั้งคราว เพราะรู้ดีว่า วิบูลย์จัดอยู่ในประเภทลุกเร็วเสร็จเร็ว
“สายใจ...อ๊า...อ๊า...ฉันจะเสร็จแล้ว...อ๊า”
เพียงแค่นี้สายใจก็รู้ว่าตัวเองต้องทำอะไร เธอหยุดการเคลื่อนไหวแล้วขยับตัวลงมานั่งข้างร่างท้วมของเจ้านาย ดึงถุงยางอนามัยออกจากความเป็นชาย มือเรียวเล็กคว้าหมับสิ่งนั้น ขยับรูดขึ้นลงเร็วๆ หลายครั้งจนมีน้ำใสๆ กระปริบออกมา ก่อนจะใช้ปากอ้าอมส่วนปลายขยับปากกลืนกินสองสามครั้ง น้ำกามของวิบูลย์ก็กระฉูดใส่ปาก สายใจดูดกลืนน้ำนั้นอย่างไม่รังเกียจ เสียงครางของวิบูลย์ดังยาว ก่อนที่เขาจะนอนหอบหายใจถี่แรง
“คุณผู้ชายถูกใจไหมคะ” สายใจออดอ้อนวิบูลย์ เอนกายลงนอนข้างร่างท้วม
“ถูกใจสิจ๊ะ ถูกใจที่สุดเลย” วิบูลย์ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ตะแคงร่างมากอดสาวใช้ “แต่จะถูกใจกว่านี้ถ้าสายใจปลุกมันขึ้นมาอีกรอบแล้วทำให้ฉันถึงสวรรค์”
“ไม่มีปัญหาค่ะ เพื่อคุณผู้ชาย สายใจทำได้ค่ะ”
ไม่ใช่ว่าเธอจะทำเพื่อวิบูลย์ เธอทำเพื่อเงินต่างหาก หากรวมจากเงินที่มงคลได้จากเนตรนภา และที่เธอได้จากวิบูลย์อย่างนี้อีกสักหนึ่งปี รับรองได้ว่าเธอกับมงคลจะได้ทั้งบ้าน รถกระบะและที่ดินแถวบ้านเกิดสักผืนตามความตั้งใจ หากได้ตามที่ต้องการทั้งคู่ก็จะลาขาดจากสองผัวเมียละเหี่ยใจเสียที
<><><><><><><><><><><>
บทล่าสุด
#81 บทที่ 81 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 33 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#80 บทที่ 80 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 32
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#79 บทที่ 79 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 31
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#78 บทที่ 78 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 30
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#77 บทที่ 77 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 29
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#76 บทที่ 76 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 28
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#75 บทที่ 75 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 27
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#74 บทที่ 74 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 26
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#73 บทที่ 73 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 25
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#72 บทที่ 72 พิศวาสทาสเสน่หา Chapter 24
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
รักระรินใจ
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?













