บทนำ
บท 1
ตอนที่1. มีแค่ใจจะเอาอะไรไปสู้เขา
ภายในห้องรับแขกของบ้านตอนนี้บรรยากาศตึงเครียดเป็นอย่างมาก ระหว่างครอบครัวของตระกูลอัครปรมีย์
ซึ่งประกอบด้วยท่านเจ้าสัวภูมิพัฒน์และคุณหญิงจีรนันท์รวมไปถึงอาทิตย์ผู้เป็นลูกชายคนโตของครอบครัว
ขาดเสียแต่ แผ่นดิน ลูกชายคนเล็กของบ้านที่ไม่ได้มาปรากฏตัวอยู่ด้วย
ทางด้านทางด้านครอบครัวตระกูลเดชาวิวัฒน์
ซึ่งตอนนี้มีท่านเจ้าสัวสมพงษ์และคุณหญิงสายใจรวมไปถึงลูกสาวทั้งสองอย่างจันทร์วาดลูกสาวคนโตและปานตะวันลูกสาวคนเล็ก ที่นั่งหน้าเจือน ๆ อยู่ข้าง ๆ
“ตกลงเรื่องมันเป็นไปมายังไง ทำไมปานตะวันกับอาทิตย์ถึงได้ไปอยู่ด้วยกันในห้องนั้นในสภาพที่ดูไม่ได้”
คุณหญิงจีรนันท์เอ่ยถามทั้งสองคนแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ หากแต่ทั้งสองกลับนั่งนิ่งเพราะเจ้าตัวต่างก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น
“ปานตะวันลูกทำให้ครอบครัวอับอายขายหน้ามากทำไมไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว ทำแบบนี้พ่อกับแม่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลที่สะสมมานั้นต้องมาเสียหายเพราะใคร”
คราวนี้เจ้าสัวสมพงษ์เป็นคนเอ่ยขึ้นมาและมองหน้าไปยังอาทิตย์ที่นั่งนิ่งรวมไปถึงครอบครัวของเขา
“จะว่าไปแล้วคุณลุงพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะครับนั่นเป็นห้องของผมส่วนลูกสาวของคุณลุงเป็นคนเข้ามาเอง
แถมยังเมามายไม่ได้สติ มาถึงก็มาแก้ผ้าแล้วมาลัมตัวนอน ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะครับที่จะเห็นผู้หญิงแก้ผ้าต่อหน้าแล้วไม่ทำอะไร”
อาทิตย์พูดขึ้นมาโดยไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น และนั่นยิ่งทำให้ตะวันถึงกับหน้าชาเป็นอย่างมาก
“จะมากไปแล้วนะอาทิตย์ ทำไมไม่ไว้หน้ากันบ้างนายเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่า ยิ่งเห็นผู้หญิงมาต่อหน้านายควรยิ่งต้องให้เกียรติเธอไม่ใช่จะมาย่ำยี”
คุณหญิงสายใจชี้หน้าด่าด้วยความโกรธ
“ไม่มากหรอกครับคุณป้า เพราะตอนนั้นผมก็คิดว่าลูกสาวของคุณป้าเป็นเด็กที่ผมซื้อบริการ แล้วมันมืดซะขนาดนั้น
ยั่วซะขนาดนั้นใครจะไปมีอารมณ์เปิดไฟมองครับ ผมก็คิดว่าเธอเป็นเด็กที่มาขายบริการทำงานรับเงินแล้วก็กลับ”
“นี่นายจะดูถูกน้องฉันมากเกินไปแล้วนะในอาทิตย์ นายคิดว่าตัวเองดีแค่ไหนถ้าคนที่เขาดีจริงเขาไม่ทำแบบนี้กับผู้หญิงหรอก”
จันทร์วาดเป็นเดือดเป็นร้อนแทนน้องสาวของเขา แต่กลับทุกอาทิตย์ตอกหน้ามาจนแทบจะหน้าชา
“ไม่เป็นลูกผู้ชายตรงไหนขอถามหน่อย ผู้ชายถ้ามีอารมณ์ก็ไปซื้อบริการที่ถูกต้องไม่ได้ไปลักกินซ่อนกินไม่ได้ไปคบชู้หรือเล่นลูกเล่นเมียใคร
แบบนี้มันน่าผิดตรงไหนหรือว่าเธอชอบให้สามีไปมีบ้านเล็กบ้านน้อยแต่ก็อย่างว่าดูท่าออกจะหาไม่ได้”
“นี่นาย !! ”จันทร์วาดถึงกับชี้หน้า
“อาทิตย์ลูกแม่ว่าใจเย็นๆก่อน ต้องขอโทษท่านเจ้าสัวและคุณหญิงด้วยนะคะที่ลูกของดิฉันพูดจาแบบนี้ออกไป
เดี๋ยวยังไงทางเราจะรับผิดชอบก็แล้วกันนะคะไหนๆ เราก็ต้องทำธุรกิจร่วมกันอยู่แล้วเรามาเป็นทองแผ่นเดียวกันดีไหมคะ เรือล่มในหนองทองจะไปไหน”
คุณหญิงจีรนันท์ออกความคิดเห็นพร้อมกับมองหน้าสามีเพราะเธอเห็นว่าทางนี้จะเป็นทางเดียวที่ดีที่สุดสำหรับทั้ง 2 ครอบครัว
“คุณพ่อคุณแม่คะคุณลุงคุณป้าคะ…”
ปานตะวันเรียกทุกคนและนั่งนิ่งอยู่นาน หญิงสาวกลืนก้อนน้ำลายแทบจะไม่ลงคอก่อนที่จะตัดสินใจพูดออกมาโดยไม่มองหน้าอาทิตย์สักนิด
“คือว่าไหนๆเรื่องมันก็ผ่านมาแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะค่ะ ไม่ว่าจะยังไงก็ถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกันค่ะ
เดี๋ยวนี้ยุคสมัยใหม่ไม่มีใครเขาถือเรื่องการมีอะไรกันแล้วค่ะคิดซะว่าเป็นแค่ one night stand ดีไหมคะทุกอย่างจะได้จบ”
“ไม่ได้ !! ”
เสียงของพ่อทั้งสองคนร้องออกมาพร้อมกัน พ่อของอาทิตย์ที่หวงหน้าตัวเองและวงตระกูลยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด
และพ่อของปานตะวันที่รักลูกสาวอีกทั้งยังรักศักดิ์ศรีของวงค์ตระกูลและชื่อเสียงไม่ต่างกัน
“หนูปานตะวันไม่ต้องเป็นห่วง ลุงจะให้อาทิตย์รับผิดชอบโดยการแต่งงานกับหนู ยังไงหนูก็เป็นผู้หญิงอีกอย่างจะได้ปรองดองกันทั้ง 2 ครอบครัว
แล้วมันยังมีเรื่องธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้องอีกจากนี้จะได้ทำงานร่วมกันได้อย่างง่ายๆดีไหม หรือท่านเจ้าสัวสมพงษ์คิดว่าอย่างไรครับ”
เจ้าสัวภูมิพัฒน์เอยถามเจ้าสัวสมพงษ์ที่นั่งหน้านิ่งอยู่อย่างนั้น
“ได้ตกลงก็แต่ง”
“แต่ผมไม่แต่งครับผมไม่ตกลงผมมีคนรักอยู่แล้วจะให้มาแต่งกับผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง”
“ก็ถ้าไม่แต่งงั้นเราก็ถอนธุรกิจถอนทุนคืนถอนหุ้นส่วนจำนวนเงิน 20,000 ล้านบาท
แล้วเอาไปลงทุนที่อื่นดีกว่าค่ะคุณพ่อยังไงซะคุณลุงภูมิพัฒน์ก็มีลูกชายที่เก่งเขาก็คงจะสามารถหาเงินมาจัดการเรื่องตรงนี้ได้อย่างแน่นอน
แต่ถ้าจะถอนทุนคืนหนูขอบอกก่อนนะคะคุณลุงคุณป้าว่าหนูต้องการเงินคืนทั้งหมดภายในวันนี้เท่านั้นค่ะ”
จันทร์วาดที่ทนเห็นน้องสาวถูกข่มเหงไม่ไหวถึงกับพูดตัดบทขึ้นมาทันที
“หนูจันทร์วาดจ๊ะป้าว่าใจเย็นๆก่อนไหม ”
“คุณป้าคะหนูรู้ว่าเงินจำนวน 20,000 ล้านสำหรับครอบครัวคุณป้ามันไม่ใช่ปัญหา
และเงินแค่นี้มันไม่ทำให้ขนหน้าแข้งของคุณลุงคุณป้า หรือแม้แต่ขนส่วนใดส่วนหนึ่งของลูกชายของคุณลุงคุณป้าต้องร่วงหล่นแน่นอนค่ะ
แต่ว่าหนูยังยืนยันคำเดิมว่าถ้าเกิดถอนเงินคืนหนูขอคืนภายในวันนี้ค่ะ”
พ่อกับแม่ของปานตะวันถึงกับมองหน้ากันที่เห็นลูกสาวคนโตจัดการได้อย่างเฉียบขาด
เพราะการที่ครอบครัวของเขาถอนหุ้นคืนนั้นเท่ากับว่าครอบครัวของอาทิตย์จะต้องสูญเสียเงินมากกว่า 20,000 ล้านอีกเป็นหลายเท่าตัว
ซึ่งรวมมูลค่าการลงทุนในครั้งนี้ของทั้งสองตระกูลสามารถทำกำไรได้มากกว่าพันล้านบาทเลยทีเดียว
บทล่าสุด
#77 บทที่ 77 ตอนพิเศษตอนที่ 15. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#76 บทที่ 76 ตอนพิเศษตอนที่ 14. ภาคของแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#75 บทที่ 75 ตอนพิเศษตอนที่ 13. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#74 บทที่ 74 ตอนพิเศษตอนที่ 12. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#73 บทที่ 73 ตอนพิเศษตอนที่ 11. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#72 บทที่ 72 ตอนพิเศษตอนที่ 12. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#71 บทที่ 71 ตอนพิเศษตอนที่ 10 ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#70 บทที่ 70 ตอนพิเศษตอนที่ 9. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#69 บทที่ 69 ตอนพิเศษตอนที่ 8 ภาคของแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#68 บทที่ 68 ตอนพิเศษตอนที่ 7. ภาคของแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













