บทนำ
หลังจากตื่นมา ไม่มีสาวใช้ ไม่มีอาหาร มีเพียงหนุ่มหล่อขาพิการที่มองเธออย่างอาฆาตแค้น
"ข้าจะไม่เขียนจดหมายหย่า หากเจ้าอยากตายเมื่อใดก็ตายได้ทุกเมื่อที่ตามที่เจ้าต้องการ ตอนเป็นคือคนสกุลเว่ย ตายไปย่อมเป็นผีของสกุลเว่ย!”
ซือลั่วมองดูบ้านยากจนที่เหลือเพียงหนูตัวใหญ่ เพื่อให้มีอาหารและเสื้อผ้าเพียงพอสำหรับประทังชีวิต เธอทำได้เพียงหาวิธีหาเงินมาจุนเจือครอบครัว สามี และลูก...
ท่านอ๋องเว่ยน้อยเป็นคนขี้ระแวง อ่อนไหว ใครจะรู้ว่าเมื่อเขามีเอากลับทุกอย่างแล้วจะพาคนมาขวางประตู“ข้าได้ยินว่าเจ้าบอกคนอื่นว่าสามีของเจ้าตายแล้ว?”
บท 1
เมื่อซือลั่วลืมตาขึ้น เธอก็มองเห็นหลังคาอันทรุดโทรมกับมุ้งของเตียงที่ทำจากผ้าม่าน
ที่นี่คือที่ไหนกัน
“คราวหน้าถ้าอยากตายอีกก็ไม่มีใครช่วยเจ้าแล้ว!”
น้ำเสียงติดจะเย็นชาดังขึ้นมา เมื่อมองไปทางต้นเสียงก็พบบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง เขามีคิ้วเรียวยาวราวกับดาบ ดวงตามีประกายเหมือนดวงดาว จมูกสูงโด่ง ริมฝีปากบางเฉียบเม้มแน่น กำลังมองเธอด้วยสายตาที่เย็นเยียบ
ซือลั่วลุกขึ้นนั่งทันใด มองปราดเดียวไปรอบทิศ
บ้านโบราณกับผู้ชายที่ใส่ชุดโบราณ
ซือลั่วหยิกต้นขาตนเองอย่างแรงทีหนึ่ง เจ็บจนจะตายแล้ว นี่ไม่ใช่ความฝัน ถ้างั้นก็มีปัญหาแล้วสิ
“ฉันเป็นใคร แล้วฉันอยู่ที่ไหน”
ซือลั่วจำได้ว่าเธอไปตรวจสอบฐานการเพาะปลูก ระหว่างเดินทางกลับก็พบกับวัดเก่าแปลกๆ แห่งหนึ่งจึงอยากไปดูสักหน่อย ทว่ารถกลับมีปัญหา เบรกไม่อยู่จนหัวทิ่มตกหน้าผา
หัวใจของซือลั่วจมดิ่งลง แทบไม่อยากจะเชื่อกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
เธอผลุดลุกลงจากเตียง วิ่งมาอยู่หน้าโต๊ะไม้แล้วคว้ากระจกบนโต๊ะขึ้นมาส่องดูก็มองเห็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยโดยสิ้นเชิง
แม่นางน้อยผู้นี้อายุราวสิบกว่าขวบ ผิวพรรณค่อนข้างขาว มีเครื่องหน้างดงามและผมยาวสยายซึ่งแตกต่างจากตัวตนเดิมของเธอโดยสิ้นเชิง
ซือลั่วตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะต้องยอมรับกับความจริงนี้ว่าเธอได้เกิดใหม่ในร่างของผู้อื่นแล้ว
“เหอะ!”
มีคนเค้นเสียงทีหนึ่ง
ซือลั่วเงยหน้าขึ้นมองชายรูปงามตรงหน้าและกำลังจะพูด ทันใดนั้นภาพบางอย่างก็ปรากฎเข้ามาในหัวของเธอ ชั่วขณะนั้นเธอก็เรียกชื่อของเขาออกมา
“เว่ยฉงซี!”
สิ่งที่ตามมาคือเศษเสี้ยวของความทรงจำที่ขาดๆ หายๆ
ในตอนนี้นางอาศัยอยู่ในราชวงศ์ที่ชื่อว่าต้าโจว เจ้าของร่างเดิมมีชื่อว่าซือลั่วเช่นเดียวกันกับนาง มีบิดาเป็นอัครเสนาบดีของราชวงศ์นามว่าซือเทียนอี้ แต่สิ่งที่น่าเสียดายคือซือลั่วเป็นเพียงแค่บุตรอนุเท่านั้น
ผู้ชายรูปหล่อเย็นชาตรงหน้านางที่แท้ก็คือเว่ยฉงซี สามีของนาง
เว่ยเซียวบิดาของเว่ยฉงซีเป็นขุนนางผู้ร่วมก่อตั้งราชวงศ์ต้าโจวจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นซีเป่ยอ๋องโดยอดีตจักรพรรดิ เว่ยฉงซีเคยเป็นท่านอ๋องน้อยเว่ยที่มีชื่อเสียงในซีเป่ยและเป็นที่รู้จักดีในเมืองหลวง
ต่อมา ว่ากันว่าซีเป่ยอ๋องสมรู้ร่วมคิดก่อกบฏจึงถูกจักรพรรดิปราบในคราวเดียว เว่ยเซียวถูกประหารชีวิตทั้งตระกูล ขณะนั้นเว่ยฉงซีกำลังสู้รบอยู่ที่ซีเป่ย เนื่องจากมีความดีความชอบและขาหัก เขาจึงรอดชีวิตจากโทษตาย อย่างไรก็ตาม อดีตจักรพรรดิต้องการทำให้เขาอับอายขายหน้า จึงมีบัญชาให้ปลดเขาเป็นสามัญชน และยังให้ซือลั่วคุณหนูลำดับสามของสกุลซือที่มีชื่อเสียงอื้อฉาวในเมืองหลวงหมั้นหมายกับเว่ยฉงซี
ซือลั่วเป็นคนไม่มีสมองและเป็นตัวตลกในสายตาของทุกคนในเมืองหลวง แม้ว่านางจะเป็นบุตรอนุ แต่นางก็เป็นลูกคุณหนูเช่นเดียวกัน
หลังจากหมั้นหมายกับเว่ยฉงซี นางทนไม่ได้ที่เว่ยฉงซีเป็นคนพิการและไม่สามารถทนใช้ชีวิตอย่างยากลำบากได้ นางทะเลาะกับเว่บฉงซีเกือบทุกวัน และทุกครั้งที่นางเปิดปากก็จะเรียกเว่ยฉงซีว่าไอ้คนขาพิการ
หนึ่งเดือนก่อน เจ้าของร่างเดิมตกหลุมรักบัญฑิตซิ่วไฉ*ผู้หนึ่งในเมือง (คำอธิบาย ตำแหน่งบัญฑิตของผู้ที่สอบเข้ารับราชการในระบบเคอจวี่ หากสอบผ่านในระดับอำเภอจะได้เป็นซิ่วไฉ) เพื่อที่จะได้ครองรักกับซิ่วไฉผู้นี้ นางจึงคิดจะให้เว่ยฉงซีหย่ากับนาง แต่เว่ยฉงซีปฏิเสธ เจ้าของร่างเดิมจึงกระโดดน้ำและไม่ได้รับการช่วยเหลือจนตาย
ตอนนี้ซือลั่วกลายเป็นว่าจิตตก*มากจริงๆ แล้ว (คำอธิบาย เป็นการเล่นคำพ้องเสียง เนื่องจากชื่อของนางเอกอ่านออกเสียงว่าซือลั่ว 施落 ออกเสียงเหมือนกับคำว่า失落 ที่แปลว่า จิตตก หดหู่) อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองครั้งหนึ่ง เพียงเพื่อที่จะเห็นเว่ยฉงซีนั่งอยู่บนรถเข็นและมองนางมาอย่างเย็นชา บนใบหน้าไม่ปิดบังความรู้สึกขยะแขยงและความโกรธเลยแม้แต่น้อย
ซือลั่วหัวเราะแห้งๆ ไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกของนางในตอนนี้อย่างไร แต่ทว่านางเป็นคนมองโลกในแง่ดี ในเมื่อมาเกิดใหม่แล้วก็จงสงบใจอยู่ที่นี่ให้เป็นสุขเถิด ในเมื่อพระเจ้าให้โอกาสนางในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ นางก็ควรรู้สึกยินดีในความโชคดีนี้
ยิ่งไปกว่านั้น เว่ยฉงซีหล่อจริงนะเนี่ย นางก็ไม่นับว่าเสียเปรียบอะไร
ซือลั่วรีบสงบสติอารมณ์ จากนั้นลุกขึ้นยืน ลูบผมแล้วลูบผมอีก นางรวบเก็บผมที่ยาวขนาดนี้ไม่เป็น พอมองไปรอบๆ ที่แท้ก็มีปิ่นปักผมสีทองอันหนึ่งอยู่บนเตียง นางวิ่งไปอย่างมีความสุข ดวงตาทั้งสองเป็นประกาย จากนั้นนางก็เอาปิ่นปักผมซ่อนไว้ในแขนอย่างระมัดระวัง ถึงอย่างไรนางก็ไม่รู้วิธีใช้มันอยู่ดีถ้าเก็บไว้ก็ยังขายเอาเงินได้
เมื่อเก็บปิ่นปักผมเรียบร้อย ซือลั่วคุ้นกล่องไปมาสารพัดจนในที่สุดก็พบที่คาดผมเก่าๆ อันหนึ่ง เมื่อคาดผมเสร็จแล้วหันกลับมานางก็พบว่าเว่ยฉงซียังคงมองนางด้วยสายตาเย็นชาจนหนาวเหน็บอยู่
นางลอบถอนหายใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าเว่ยฉงซีที่อยู่บนรถเข็นค่อนข้างน่าสงสาร คนในตระกูลตายอย่างอนาจแถมท่านอ๋องน้อยผู้สูงส่งก็ถูกผู้คนเหยียบย้ำลงไปในโคลนในชั่วข้ามคืน แล้วยังมาเจอตัวปัญหาอันดับหนึ่งอย่างเจ้าของร่างเดิมอีก...
บทล่าสุด
#1325 บทที่ 1325
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2026#1324 บทที่ 1324
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2026#1323 บทที่ 1323
อัปเดตล่าสุด: 10/29/2026#1322 บทที่ 1322
อัปเดตล่าสุด: 10/28/2026#1321 บทที่ 1321
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#1320 บทที่ 1320
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2026#1319 บทที่ 1319
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2026#1318 บทที่ 1318
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2026#1317 บทที่ 1317
อัปเดตล่าสุด: 10/23/2026#1316 บทที่ 1316
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เกิดใหม่เป็นเมียของตัวร้าย...พลิกฐานะให้ร่ำรวยด้วยมิติวิเศษในยุค80
หลินเฟยเฟยตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวอาภัพที่ถูกทิ้งเพราะคำทำนายลวงโลก ปล่อยให้แฝดพี่สวมรอยเป็นหงส์ฟ้าเสวยสุขในบ้านเศรษฐี ส่วนเธอต้องทนลำบากแถมยังถูกใส่ร้ายจนตาย!
แต่ขอโทษที หลินเฟยเฟยคนใหม่นี้ไม่หมูเหมือนคนเก่า ในมือมีระบบแลกเปลี่ยนมิติสุดล้ำ สมองมีแผนธุรกิจระดับร้อยล้าน เธอจะพลิกโฉมสมุนไพรบ้านนอกให้กลายเป็นอาณาจักรเครื่องสำอางระดับชาติ ตอกหน้าแฝดพี่ดอกบัวขาวและอดีตคู่หมั้นเฮงซวยให้หงายหลัง!
แถมยังมีเซี่ยจินเหิง พญามารคุมตลาดมืดที่ใครๆต่างหวาดกลัว มาคอยตามป้วนเปี้ยนขอสมัครเป็นบอดี้การ์ดพ่วงตำแหน่งสามี... หึ ดาวไม้กวาดงั้นเหรอ คอยดูเถอะ ฉันจะกวาดเงินกวาดทองให้เกลี้ยงประเทศเลย!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













