บทนำ
“ฉันไม่สนหรอกว่ามันจะยากแค่ไหน”
“ถ้าอยากได้อะไร ฉันก็ต้องได้ และเค้าก็คือสิ่งที่ฉันต้องการ!”
ใครจะคิดว่างานการกุศลที่คุณแม่จัดขึ้น ด้วยเหตุผลเดียวคืออยากให้ฉัน ได้ฝึกเข้าสังคมหลังเรียนจบจากต่างประเทศ จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันได้พบกับเขา... ซีอีโอหนุ่มจากบริษัทคู่แข่งของคุณพ่อ
เขาเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาคนหนึ่งเลย แต่กลับเย็นชาและเข้าถึงยากที่สุด ออร่าของเขาโดดเด่นจนกลายเป็นความฝันของสาว ๆ หลายคน แต่เท่าที่ฉันเห็น เขาก็ยังไม่เคยจริงจังกับใครเลยสักคน เพราะเอาแต่บ้างาน
ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร...ถึงหลงรักเขา และมั่นใจเหลือเกินว่า พรหมลิขิตจะต้องส่งเขามาให้ฉันอย่างแน่นอน
หนุ่มวิศวการบินที่ไม่ค่อยจะลงรอยกับบิดา เพราะไม่ถนัดเรื่องธุรกิจของครอบครัว เขาตัดสินใจหนีออกจากบ้านและหางานทำในตำแหน่งลูกจ้างฝ่ายผลิต แต่ความหล่อก็ดันไปเตะตาลูกสาวเจ้านาย เรื่องวุ่นวายจึงเกิดขึ้น
บท 1
แสงไฟระยิบระยับของคริสตัลแชนเดอเลียสะท้อนความหรูหราไปทั่วห้องบอลรูมของโรงแรมห้าดาว เสียงดนตรีบรรเลงคลอเบา ๆ ผสมกับเสียงผู้คนที่สนทนากันจอแจ ชุดราตรีสวยหรูหลากหลายสีสันพลิ้วไหวไปมา ยิ่งทำให้บรรยากาศของงานการกุศลยามค่ำคืนนี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นอีกหลายเท่าตัว
อิงฟ้า ในชุดราตรียาวสีขาวบริสุทธิ์ เดินตามคุณแม่เข้ามาในงานอย่างงง ๆ เธอแทบจะจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ที่คุณแม่พยายามจับเธอแต่งตัวสวยออกงานสังคม หลังจากที่อิงฟ้าเพิ่งบินกลับมาจากอังกฤษได้ไม่ถึงเดือน เหตุผลเดียวที่คุณแม่ยกมาอ้างคือการต้องให้ลูกสาวฝึกออกงานสังคมและเจอคนที่เหมาะสมเสียที
“ลูกต้องหัดเข้าสังคมบ้างนะอิงฟ้า กลับมาอยู่เมืองไทยแล้ว อีกหน่อยจะได้มาบริหารงานแทนคุณพ่อ ลูกต้องรู้จักผู้หลักผู้ใหญ่เอาไว้บ้าง” คุณวิภาผู้เป็นมารดาพยายามบอกบุตรสาว แต่มือก็ยังคงประคองแขนลูกสาวเดินวนไปทั่วงาน ก่อนจะแนะนำให้อิงฟ้ารู้จักกับบรรดาแขกเหรื่อที่เป็นนักธุรกิจชื่อดัง
“งานวันนี้คนเยอะเลย รับรองเดี๋ยวลูกอาจจะได้เจอเพื่อนใหม่ ๆ บ้าง” คุณวิภาพูดพลางเหลือบมองบุตรสาวที่ทำเพียงยิ้มเจื่อน ๆ ตอบรับทุกคนไปตามมารยาท ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรืออยากรู้จักใครเป็นพิเศษ ใจจริงแล้วเธออยากกลับไปนอนดูซีรีส์ที่ห้องมากกว่า
ทันใดนั้น อิงฟ้าเห็นร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มยืนอยู่ไกล ๆ แต่เมื่อคุณแม่ของเธอเห็นชายหนุ่มคนนั้น สีหน้าก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย เหมือนไม่ค่อยอยากเจอหน้าเขามากนัก
“อ้าว! คุณวิภา สวัสดีครับ” เสียงทุ้มต่ำและนุ่มลึกดังขึ้นข้างกายอิงฟ้า มารดาของเธอหันไปยิ้มต้อนรับก่อนจะเชิญบุคคลนั้นเข้ามาคุยอย่างสนิทสนม อิงฟ้าหันไปมองตามเสียง
“สวัสดีค่ะคุณทรงพล แหม่!!!... ไม่เจอกันนานเลยนะคะ” คุณวิภาทักทายอย่างเป็นกันเอง พร้อมรอยยิ้มจริงใจ
“งานยุ่งน่ะครับ คุณวิภา คุณธีระไม่ได้มาด้วยหรือครับ” ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงเรียบพร้อมด้วยคำถามที่เหมือนอยากจะรู้ว่าคนข้างกายคุณวิภาคือใคร
“นี่หนูอิงฟ้าค่ะ ลูกสาวของดิฉันเอง เพิ่งกลับจากอังกฤษ ก็เลยให้มาออกงานแทนคุณพ่อเค้าบ้าง” คุณนายวิภาหันมาดันหลังบุตรสาวเบา ๆ เป็นสัญญาณให้แนะนำตัว อิงฟ้าแนะนำตัวไปตามมารยาท
“หนูขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะแม่” อิงฟ้ารีบบอกกับผู้เป็นมารดา เพราะดูแล้วเหมือนว่ามารดาจะพยายามเชียร์ผู้ชายคนนี้ให้เธอ ซึ่งเธอไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
อิงฟ้ารีบปลีกตัวออกมาจากวงสนทนา เธอเดินไปตามทางเดินที่เงียบสงบกว่าภายในงาน หวังจะหลบเลี่ยงสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนี้ แต่ในใจกลับว้าวุ่นคิดถึงชายหนุ่มที่เธอเพิ่งเห็นเมื่อครู่ ชายผู้มีออร่าโดดเด่นสะดุดตา อิงฟ้าจำได้ว่าแม่ของเธอยังไม่เคยแนะนำให้เขารู้จักกับเธอเลย
แต่เพียงแค่เสี้ยววินาที เขาก็ปรากฏกายขึ้นด้านหลังเธอ ราวกับเป็นเงาที่เดินตามมาโดยไร้สุ้มเสียง หัวใจของอิงฟ้าเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อเห็นใบหน้าของเขาชัด ๆ อีกครั้ง ใบหน้าคมคายรับกับสันกรามที่โดดเด่น จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักได้รูป ผมสีเข้มถูกเซ็ตอย่างเป็นระเบียบ แต่ก็ยังคงมีความเป็นธรรมชาติที่น่ามอง แสงไฟที่ส่องกระทบทำให้ผิวของเขาดูสว่างราวกับมีออร่าเป็นของตัวเอง
“เดินหาอะไรอยู่หรือเปล่าครับ” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย
“คือว่า ฉันเดินหาห้องน้ำค่ะ” อิงฟ้ารีบบอก แม้ในใจจะดีใจที่ได้เจอเขาอีกครั้ง แต่ก็พยายามเก็บอาการ
“อ๋อ เดินตรงไปสุดทางนี้ แล้วเลี้ยวขวาครับ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“จะรบกวนเกินไปมั้ยคะ ถ้าจะให้คุณช่วยเดินไปส่งหน่อย คือว่า...”
“เชิญครับ” เขาเอ่ยสั้นๆ และออกเดินนำพาเธอไปยังห้องน้ำโดยไม่ถามเหตุผล
“ค่ะ” อิงฟ้าตอบรับ เธอก้าวเดินตามเขาไปอย่างเงียบ ๆ หัวใจเต้นแรงไม่หยุดเมื่อได้เดินเคียงข้างเขา เมื่อสักครู่อิงฟ้ากำลังจะเอ่ยบอกเขาว่า...มันมืดฉันกลัว แต่ก็ไม่ทัน ทั้งที่จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้กลัวความมืดเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่อยากจะอยู่ใกล้เขานานขึ้นเท่านั้น
ทันใดนั้นเอง อิงฟ้าก็สะดุดกับชายกระโปรงตัวเองอย่างไม่ได้ตั้งใจ ร่างกายเซถลาไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
“ระวัง!!!” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมกับมือแข็งแรงที่คว้าแขนเธอไว้แน่น ก่อนที่จะดึงเธอให้กลับมายืนได้อย่างมั่นคง
“โอ๊ะ โอ๊ยยย ขอโทษค่ะ ฉันซุ่มซ่ามไปหน่อย” อิงฟ้าก้มหัวขอโทษ ใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความอาย
“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่แฝงความห่วงใยเล็กน้อยในแววตา
“ป่ะ เปล่าค่ะ” อิงฟ้ารีบหันไปเผชิญหน้ากับเขาเต็มตัว หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก แววตาของเขาที่เพิ่งสบกับเธอตรง ๆ นั้น... เย็นชาราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบแต่ไร้อารมณ์ใด ๆ ราวกับว่าสายตาของเธอไม่มีความหมายใด ๆ เลยสำหรับเขา
แต่ถึงอย่างนั้น... ความหล่อเหลาของเขาก็ยังคงฉายชัดจนยากจะละสายตา ออร่าความโดดเด่นที่แผ่ออกมารอบตัวทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ต่อหน้าเทพบุตร แต่เป็นเทพบุตรที่เข้าถึงยาก เขาเย็นชาและเมินเฉยกับผู้หญิงสวย ๆ อย่างเธอจนน่าแปลกใจ
บทล่าสุด
#100 บทที่ 100 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#99 บทที่ 99 คุณหมอจอมหื่น NC
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#98 บทที่ 98 เพลิงสวาทห้องตรวจหมอ NC
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#97 บทที่ 97 ห้องทำงานแสนสุข NC
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#96 บทที่ 96 อย่าปล่อยให้คนชั่วลอยนวล
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#95 บทที่ 95 สองวายร้าย
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#94 บทที่ 94 คนชั่วรังแก NC
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#93 บทที่ 93 ไฟสวาท NC
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#92 บทที่ 92 รสสวาทเกินห้ามใจ NC
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#91 บทที่ 91 แฟนใหม่..ถูกใจสิ่งนี้ NC
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รักระรินใจ
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี













