บทนำ
“อยากไม่อยากฉันก็ต้องไปแต่งงานอยู่ดี” อินทุอรตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ
“ทั้งที่เธอเป็นเมียฉันแล้วงั้นเหรอ” นายหัวหนุ่มเอ่ยถาม ติดหยันนิดๆ
“จะทำยังไงได้ ฉันไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น คุณทำทั้งนั้นนายหัว จะให้ฉันทำยังไง ล้มเลิกงานแต่งงั้นเหรอ แล้วมาเป็นนางบำเรอให้คุณแบบนี้หรือไง” อินทุอรหมดความอดทนตะโกนกร้าวใส่อีกฝ่าย
“เราก็ต่างพึ่งพอใจกันทั้งสองฝ่าย” ชายหนุ่มหันมากล่าวราวกับคนที่เห็นแก่ตัว
“พอใจงั้นเหรอ คุณคิดว่าฉันพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่หรือไง นางบำเรอ ผู้หญิงชั่วคราวหรืออะไรอีกมากมายที่คุณอยากให้เป็น” อินทุอรตวาดกลับเสียงสั่นเครือ เจ็บปวดกับสถานะที่คลุมเครือไม่ชัดเจน บางครั้งเขาทำเหมือนว่าแคร์เธอประหนึ่งคนรัก บางครั้งก็เหมือนคนที่ไร้ค่าในสายตาเขา
บท 1
“กรี๊ดดด” อินทุอรกรีดร้องดังลั่นห้อง เมื่อพบว่าตนอยู่ในสภาพเปล่าเปลือย ไร้อาภรณ์ใดๆ ขวางกั้น แต่ทว่าเสียงเสียงนั้น กลับทำให้คนที่กำลังอาบน้ำอยู่ถึงกับชะงัก รีบเปิดประตูเดินออกมาดู และทำเอาอีกฝ่ายร้องกรีดสนั่นลั่นห้องออกมาอีกรอบ
“ผีเข้าหรือไงอินทุอร” นายหัวปัณณธรเอ่ยถามด้วยสุ้มเสียงแสดงถึงความรำคาญ
“กรี๊ดดด ตาแก่บ้ากาม ทุเรศที่สุด” หญิงสาวว่าแล้วก็คลุมโปง หัวใจสั่นระรัว และพยายามคิดทบทวน ว่าคืนวันวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วจู่ๆ ทำไมตนต้องมาอยู่กับนายหัวจอมขี้เก๊กในสภาพล่อแหลมเช่นนี้ คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก
“ทุเรศตรงไหน เมื่อคืนเธอก็ทั้งจูบทั้งหอมมัน” เสียงห้าวทรงอำนาจดังขึ้นเหนือศีรษะคนนอนคลุมโปง หลังจากเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำคว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพันท่อนล่างไว้ เพื่อปิดภาพอุจาดตา
“ไม่จริง! ฉันไม่ทำทุเรศๆ แบบนั้นแน่” หญิงสาวโต้กลับทันควัน แต่ยังไม่ยอมโผล่หน้าออกมาจากใต้ผ้าห่มผืนหนา จนนายหัวหนุ่มชักเริ่มโมโห กระชากผ้าห่มผืนนั้นเหวี่ยงทิ้งไป โดยไม่สนใจทิศทาง
“ว้าย! ทำบ้าอะไร เอาผ้าห่มมาให้ฉันซี” เสียงแหลมสูงหวีดร้อง พร้อมคว้าหมอนใบใหญ่มากอดไว้ หวังปกปิดเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของตน
“อย่าดัดจริต ทำเป็นเหนียมอายไปหน่อยเลยอินทุอร” ถ้อยคำอันเจ็บแสบที่หลุดออกจากปากคมนั้น เล่นเอาหญิงสาวถึงกับชะงัก
“ผู้ชายปากมอม ปากเสีย แบบนี้สิพี่ขวัญถึงไม่ชายตาแลตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย” หญิงสาวใช่ว่าจะยอมแพ้ สวนกลับทันที จนอีกฝ่ายแววตาวาวโรจน์ พร้อมกระชากแขนคนปากดีขึ้นมาอย่างรุนแรงจนปลิวปะทะอกแกร่ง
“งั้นมาลองรสชาติคนปากมอมหน่อยมั้ย ว่ามันซาบซ่าเพียงใด” จบคำพูดก็ก้มลงบดขยี้เรียวปากคนอวดดี ทั้งรุนแรงและหนักหน่วง ไร้ซึ่งความปรานี ที่เธอบังอาจมาสะกิดแผลในใจของเขา
“อื้อ ปล่อย” เสียงอึกอักออกมาจากลำคอขาว ขณะสองมือเรียวพยายามทุบแผ่นหลังกว้าง หวังให้เขาปล่อย จากนั้นเพียงไม่นาน ก็ถูกชายหนุ่มผลักร่างล้มลงกับเตียงใหญ่ทำราวเหมือนรังเกียจ
“อย่าริอ่านมาตีฝีปากกับฉันอีกจำไว้ เอานี่เสื้อผ้า ใส่ซะแล้วรีบออกจากห้องไป ฉันอยากพักผ่อน” นายหัวหนุ่มโยนชุดใส่ร่างบาง ก่อนเดินออกไปนั่งที่เคาน์เตอร์เครื่องดื่ม เพื่อหาอะไรมาดับความร้อนรุ่มภายในกายและใจ หวังให้มันสงบลง
เหตุความเข้าใจผิดระหว่างนายหัวปัณณธรแห่งเกาะฟาร์มมุกกับคุณหนูอินทุอร สืบเนื่องมาจากเมื่อคืนที่ผ่านมา นายหัวหนุ่มได้แวะไปนั่งดื่มที่ไนต์คลับชื่อดังแห่งหนึ่ง แถวๆ ย่านรัชดา ซึ่งเขามักจะมานั่งเป็นประจำ ยามที่เข้ามาทำธุระสำคัญที่กรุงเทพฯ และบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาของชายหญิงคู่หนึ่ง ที่ซอกข้างห้องน้ำชาย ทั้งคู่กำลังต่อรองขายสินค้ากันอยู่ แต่เขาหาได้สนใจไม่ แม้ว่าชื่อผู้หญิงที่ถูกเสนอขายเรือนร่าง จะชื่อเดียวกับน้องสาวสามีของขวัญชนก ผู้หญิงที่เขาแอบหลงรักมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ถึงว่าตอนนี้เธอจะแต่งงาน และมีลูกน้อยเป็นพยานรักหนึ่งคนแล้วก็ตาม แต่ใจก็ยังดื้อรั้นภักดีไม่เสื่อมคลาย
จากนั้นนายหัวหนุ่มก็เดินกลับมานั่งที่เคาน์เตอร์ ก่อน บาร์เทนเดอร์หนุ่มจะพยักหน้าส่งสัญญาณ ให้เขามองไปยังกลุ่มสาวๆ ที่พยายามคอยส่งสายตาเชิญชวนมาให้ นายหัวปัณณธรจึงหันไปมอง พลางส่งยิ้มให้ ขณะที่กำลังหันกลับมา สายตาคมกริบพลันไปสะดุดกับมุมโต๊ะขวามือที่อินทุอรนั่งอยู่ และที่สำคัญชายหญิงที่เขาเจอข้างห้องน้ำเมื่อครู่ ก็กำลังเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะนั้นด้วย เพียงเท่านั้นนายหัวหนุ่มถึงกับขบกรามเป็นสันนูน ไม่คาดคิดว่าคุณหนูไฮโซจอมเย่อหยิ่งอย่างอินทุอร จะคิดอะไรต่ำๆ ยอมนอนกับผู้ชายไม่เลือกหน้าเพื่อแลกกับเงิน เขาเองก็ไม่เข้าใจนัก ว่าเธอทำแบบนั้นเพื่ออะไร ทั้งที่บิดามารดาเธอมีทรัพย์สมบัติมากมายให้ล้างผลาญเล่นทั้งชาติก็ไม่หมด ทั้งๆ ที่ไม่อยากจะยุ่งกับยัยคุณหนูตัวแสบ แต่อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองดูอยู่บ่อยครั้ง จนบาร์เทนเดอร์ หนุ่มที่ค่อนข้างจะสนิทสนมคุ้นเคยกันเอ่ยถาม
“สนใจผู้หญิงโต๊ะนั้นเหรอครับนายหัว” คนถูกถามถึงกับสะดุ้ง
“เปล่านี่ แค่มองอะไรเรื่อยเปื่อย” นายหัวหนุ่มยักไหล่ แล้วหันมาสนใจแก้วบรั่นดีในมือต่อ
“ถึงนายหัวสนใจ ก็คงไม่ทันแล้วละครับ ผู้ชายที่มาด้วยกัน ประคองพาออกไปแล้วครับ สงสัยคงไปต่อกันที่ไหนสักแห่ง” บาร์เทนเดอร์หนุ่มกล่าว เพราะรู้ดีว่าคนมาเที่ยวสถานบันเทิงเช่นนี้ มักจะต้องไปจบลงที่เตียงนอนเกือบจะทุกราย นายหัวหนุ่มเหลือบมองตามหลังทั้งคู่ออกไป แล้วปัดความคิดที่ฟุ้งซ่านออกจากหัว วางเงินลงบนเคาน์เตอร์ เพื่อกลับไปพักผ่อน และพรุ่งนี้เช้า เขาตั้งใจว่าจะแวะไปเยี่ยมขวัญชนกกับหลานสาวที่บ้านสักหน่อย ขณะที่กำลังเดินมาที่รถลานจอดรถ ก็เจอชายหญิงที่มากับอินทุอร กำลังตกลงเรื่องราคากันอย่างดุเดือด
“เธอแน่ใจนะพิน ว่าเพื่อนเธอไม่ตื่นขึ้นมาทุบหัวฉัน แล้วไปแจ้งความ” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความหวาดกลัว แม้จะถูกใจคุณหนูไฮโซมากแค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าเอาชีวิตไปเสี่ยง
“แน่ใจสิ ฉันวางยานอนหลับผสมยาเลิฟอ่อนๆ ลงไป และไม่ต้องห่วง คุณหนูไฮโซหน้าบางอย่างยัยอิน ไม่แจ้งความแน่นอน ฉันรับรอง” พินทองเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มของอินทุอร ในอดีตถึงเธอจะเคยเป็นดาวมหาวิทยาลัย แต่กลับไม่ได้รับความสนใจจากหนุ่มๆ ในมหาวิทยาลัยเท่ากับอินทุอร แถมยังเป็นเด็กสาวต่างจังหวัดจนๆ คนหนึ่ง จึงเกิดความอิจฉาริษยาอยู่ในใจเงียบๆ สะสมมาหลายปี เมื่อสบโอกาส เธอพร้อมเสมอที่จะแทงข้างหลังเพื่อนคนนี้ รอดูจุดจบของคุณหนูไฮโซอย่างสาแก่ใจ
บทล่าสุด
#101 บทที่ 101 101
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#100 บทที่ 100 100
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#99 บทที่ 99 99
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#98 บทที่ 98 98
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#97 บทที่ 97 97
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













