บทนำ
เมื่อ ‘เสือดำ’ หนุ่ม อยากขย้ำแม่กวางน้อย จนร้อนรุ่ม กลัดกลุ้ม นอนไม่ได้ การเจรจาซื้อขายให้เธอมาอยู่ในฮาเร็มของเขาคงเป็นทางออก แต่ผู้หญิงอย่าง 'เนตรดารา' กลับซื้อไม่ได้ด้วยเงิน ‘ถ้าไม่มากพอ’
เขาถูกมองว่าเป็น 'แกะดำ' ของราชวงศ์ และนั่นคือสิ่งที่เขาต้องพิสูจน์
‘ลูกของเสือดำ อาจเป็นเสือดาว และลูกของเสือดาวก็อาจกลายเป็นเสือดำได้ แต่ที่สำคัญก็คือ เสือจะไม่กลายเป็นอย่างอื่นนอกจาก “เสือ” เท่านั้น’
บท 1
ท่ามกลางเสียงฮือฮาของบรรดาผู้ร่วมงาน รวมทั้งเสียงกรีดร้องเล็กๆ ของเหล่าสาวๆ ที่ต่างแข่งขันกันแต่งองค์ทรงเครื่องเพื่อประชันความสวยงามของตนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เพราะในค่ำคืนนี้พวกเธอคนใดคนหนึ่งอาจจะสวยสะดุดสายตาจนทำให้ได้งานที่จะสร้างความสบายไปได้อีกหลายสัปดาห์หรือหลายเดือนด้วยกัน แต่บุรุษหนึ่งกลับไม่สนใจอะไรเกินกว่า
‘เมื่อไรงานจะเริ่ม’ เพราะไม่ชอบเลยที่จะอยู่ท่ามกลางคนเยอะๆ แบบนี้ และโดยเฉพาะไม่ใช่คนที่เขาจะควบคุมได้เสียด้วย
เรือนร่างสูงใหญ่สไตล์หนุ่มยุโรปอยู่ในสูท ‘ไดมอนด์ อาร์เมอร์’ ซึ่งเป็นชุดสูทรุ่นล่าสุดที่บริษัท ‘สูทอาร์ท’ ออกแบบมาสำหรับมหาเศรษฐี นักธุรกิจ เจ้าพ่อ มาเฟีย หรือเหล่าคนดังทั้งหลายที่สนใจสั่งตัด เพราะนอกจากไดมอนด์ อาร์เมอร์จะมีคัตติ้งสุดเนี้ยบที่ทำให้ผู้สวมใส่ดูดีมีคลาสแล้วนั้น ผู้สวมใส่ยังได้คุณสมบัติเพิ่มเติมที่ไม่ธรรมดา เพราะอาภรณ์ทรงสง่านี้มีคุณสมบัติกันกระสุน กันน้ำ และมีระบบทำความเย็นในตัว ว่ากันว่าคุณสมบัติทั้งหมดนี้ราวกับเป็นสูทที่ออกแบบมาเพื่อ ‘เจมส์ บอนด์’ โดยเฉพาะ และเมื่อคุณสมบัติอันเพอร์เฟกต์นี้มาอยู่บนเรือนร่างสูงสง่า มันก็ช่างเหมาะสมยิ่งนัก
ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ยุโรปผสมอาหรับยังคงเคร่งขรึมมีเพียงดวงตาคมเข้มเท่านั้นที่ชำเลืองมองหนุ่มหล่อมากๆ อีก 4 คนที่ได้รับผลโหวตจากสาวๆ ทั่วโลกให้ได้รับรางวัล ‘Men of The year หรือ สุดยอดหนุ่มในฝัน’ ของนิตยสารเฮอแมนจัดขึ้น สาบานได้ว่าเขาจะไม่มีทางเชิญทั้ง 4 คนนี้ไปเยือนอาณาจักรของเขาเด็ดขาด เพราะในดินแดนที่เขามีสิทธิ์ขาดแต่เพียงผู้เดียว เขาก็ควรจะหล่อสุดคนเดียวเท่านั้น
คิดดังนั้นศีรษะทุยสวยได้รูปก็ส่ายไปมานึกขำขันกับความคิดของตัวเอง เดิมทีครั้งแรกที่เฮอแมนติดต่อไป เขาไม่อยากมาสักนิด ติดแต่ ‘เสือเฒ่าอามีน’ ที่คะยั้นคะยอพร้อมยกแม่น้ำทั้งโลกมาอ้าง ว่านี่คือช่องทางหนึ่งที่เขาจะสามารถสร้างชื่อเสียงให้กับ ‘ราชอาณาจักรนามีรุน’ ได้อีกมุมหนึ่ง และถ้าไม่ใช่เรื่องงานมีเหรอที่ ‘เสือดำ’ อย่างเขาจะอยากออกจากถ้ำ ที่เต็มไปด้วย ‘แบล็ก โกลด์’ และนางฟ้าทั้ง 1,000 ในฮาเร็ม
ยิ่งมารู้เอาในงานว่าเสือดำไม่ได้มาตามลำพัง แต่ยังมีเสือหนุ่มทรงพลังตามฉายาของแต่ละคนที่ได้รับการขนานนามไว้อีก 4 สายพันธุ์มาร่วมด้วยในวันนี้ ยอมรับว่าหงุดหงิดไม่ใช่น้อย เสือ 2 ตัวยังอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ แต่นี่ ‘นิตยสารเฮอแมน’ กล้ามากที่จะรวมเอาเสือหนุ่มทั้ง 5 มาอยู่รวมกัน โดยเฉพาะที่เสือหนุ่มแต่ละคนนั้นเต็มไปด้วย ‘แรงขับเคลื่อนทั้งทางด้านธุรกิจ พละกำลัง รูปร่างหน้าตา และ เซ็กซ์แอพพีล’ อันล้นเหลือ
‘ชีคมาลิก บิน ชารีฟ อัล นามีรุน’ ผู้ได้รับฉายา "เสือดำแห่งนามีรุน" หรือ ‘เจ้าพ่อแห่งแบล็ก โกลด์’ ชีคหนุ่มผู้สง่างามแห่งราชอาณาจักรนามีรุน กวาดดวงตาคมเข้มยาวรีดุจเมล็ดอัลมอนด์สำรวจหนุ่มหล่อที่ได้รับการโหวตให้เป็น ‘Men of The year หรือ สุดยอดหนุ่มในฝัน’ ของนิตยสารเฮอแมน เช่นเดียวกับเขา
หัวคิ้วเรียวเข้มขมวดเข้าหากันเพียงนิดก่อนจะคลายลงอย่างเร็ว เพราะกฎพื้นฐานของการเป็นผู้นำ ‘การแสดงอารมณ์ทางสีหน้า’ เป็นสิ่งที่ควรละเว้นให้มาก แต่มันก็น่าหงุดหงิดนักที่ตาเฒ่าอามีนไม่กระซิบบอกเขาในเรื่องนี้ เพราะคงไม่มีเรื่องใดในโลกใบนี้ที่จะรอดหูรอดตาเสือเฒ่าแห่งนามีรุนไปได้ หรือว่าอามีนต้องการให้มันเป็นแบบนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งขุ่นเคืองใจ
เพราะนอกจาก ‘ธุรกิจน้ำมัน’ ซึ่งเป็นปัจจัยหลักสำคัญของโลกที่ไม่ว่าชาติไหนๆ ก็ต้องการทรัพยากรอันมีค่านี้เพื่อใช้สำหรับการขับเคลื่อนธุรกิจ บนโลกใบนี้ก็ยังมีอีก 4 ธุรกิจที่น่าจับตามองไม่แพ้กัน นั่นก็คือ ธุรกิจขนส่ง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ธุรกิจการเงิน และธุรกิจเทคโนโลยี การขับเคลื่อนฟาดฟันทางเส้นทางธุรกิจโดย ‘ซีอีโอ’ วัยหนุ่มฉกรรจ์ ที่มักทำให้สาวๆ ในฮาเร็มของเขามีจำนวนที่ลดลงเสมอ นั่นก็คือ
‘แลร์รี่ จาคอป’ ฉายา ‘เสือจากัวร์แห่งวอชิงตัน ดี.ซี’ เจ้าของแลร์รี่กรุ๊ป ที่มีธุรกิจขนส่งและท่องเที่ยวทั้งทางน้ำ บนบก และอากาศ มีสาขาอยู่ทั่วโลก
‘มาร์ค เลวิน’ ฉายา ‘เสือดาวแห่งแลนด์มาร์ค’ ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งมหานครลอนดอน และมีสาขากระจายไปทั่วโลก โดยทำหน้าที่เป็นนายทุนร่วมหุ้นกับรัฐบาลหรือนักธุรกิจของประเทศนั้นๆ นับว่าเป็นกลยุทธ์อันชาญฉลาดเพราะมันคือการประกาศศักดาของแลนด์มาร์คให้รู้จักไปทั่วโลกโดยใช้เม็ดเงินลงทุนน้อยกว่าครึ่ง
‘คาร์ลอส โรดิเกส’ ฉายา ‘เสือโคร่ง’ ธุรกิจการเงินการธนาคาร คงไม่มีปฏิเสธที่จะเป็นเพื่อนของโรดิเกส เพราะเขาเป็นแหล่งขุมทรัพย์ที่ดีที่สุดของการขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ ดูได้จากเครือข่ายของ ‘โรดิเกส แบงก์’ ที่มีอยู่นับ 100 สาขาทั่วโลก อย่างว่าเงินบันดาลได้ทุกสิ่งในโลก
‘ธีโอ ไคล์’ ฉายา ‘เสือชีต้าร์’ เพราะธุรกิจโทรคมนาคมของไคล์ ถือเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีการสื่อสารทุกแขนงในโลก เป็นผู้นำโครงข่ายใยแก้วนำแสงและมีดาวเทียมเป็นของตัวเอง ความก้าวล้ำและว่องไวในเทคโนโลยีควรวางไว้ในฝ่ามือของไคล์
และตาเฒ่าเจ้าเล่ห์อามีน ก็อยากให้เขาสนิทสนมกับทั้ง 4 หนุ่มนี้ให้มาก เพราะใดๆ ในโลกล้วนไม่แน่นอน ในวันนี้เขาอาจเป็นเจ้าของธุรกิจทองคำดำที่ใครๆ ก็อยากจะคบค้าด้วย แต่หากในอนาคตเมื่ออำนาจนั้นเปลี่ยนมือ พันธมิตรทางธุรกิจที่ดีอาจทำให้เขาก้าวผ่านปัญหาเหล่านั้นไปได้ ซึ่งเขาคิดว่าตาเฒ่าอามีนช่างไร้สาระสิ้นดี เพราะอะไรก็ตามที่ตกมาอยู่ในมือของเสือดำ จะไม่มีวันเปลี่ยนมือ นอกจากเขาจะยินยอมด้วยหัวใจ
“ไม่สนุกหรือครับท่านชีค”
บทล่าสุด
#103 บทที่ 103 เสือจะไม่กลายเป็นอย่างอื่นนอกจาก 'เสือ'(จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#102 บทที่ 102 คนสวนผู้สูงศักดิ์
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#101 บทที่ 101 กลับไปในที่ของคุณ
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#100 บทที่ 100 ความรักที่ยิ่งใหญ่ของพ่อ
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#99 บทที่ 99 ใครคนนั้น
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#98 บทที่ 98 คนงานในสวน
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#97 บทที่ 97 สุขภาพจิตที่ดี
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#96 บทที่ 96 เพื่อนบ้านคนใหม่
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#95 บทที่ 95 ท้องสาว
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#94 บทที่ 94 ของขมต้องกินเป็นยา
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













