มาเฟียคลั่งเมียเด็ก

บนยอดตึกสูงเสียดฟ้าซึ่งเป็นที่ตั้งของเพนต์เฮาส์หรูหราโอ่อ่าใจกลางมหานคร บรรยากาศภายในถูกโอบล้อมด้วยความเงียบสงัด มีเพียงเสียงเพลงบรรเลงท่วงทำนองเนิบนาบที่เปิดคลอไว้แผ่วเบา มาเฟียหนุ่มวัย 36 ปี กำลังนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาหนัง แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งพื้นสาดกระทบใบหน้าคมคายที่เรียบเฉยทรงอำนาจ ท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยสัก ในมือกำลังถือแก้วคริสตัลที่บรรจุวิสกี้ชั้นเลิศสีอำพัน เขาหมุนแก้วเบา ๆ เพื่อให้ก้อนน้ำแข็งละลายคลายความเย็นให้กับเครื่องดื่ม ก่อนจะยกขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า

ดวงตาคมกริบสีฟ้าครามที่เย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกจับจ้องออกไปนอกกระจกใส แสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงยามค่ำคืน เมื่อหลายปีที่แล้ว มาเฟียหนุ่มคนนี้ได้เข้ามาบุกเบิกและแผ่ขยายอาณาจักรธุรกิจโรงแรมหรูในเมืองไทยจนเติบโตอย่างมั่นคง ขณะเดียวกันอาณาจักรมืดอย่างบ่อนกาสิโนขนาดใหญ่ที่ลาสเวกัสก็กำลังสร้างเม็ดเงินให้เขาได้อย่างก้าวกระโดด ความสำเร็จอันล้นพ้นในโลกธุรกิจทำให้เขาต้องเดินทางข้ามทวีปไปมาระหว่างสองประเทศอยู่ตลอดเวลา

ตารางงานที่แน่นขนัดพรากช่วงเวลาส่วนตัวไปจนหมดสิ้น ทิ้งไว้เพียงความเหนื่อยล้าลึกๆ ในใจและความโดดเดี่ยวที่กัดกินความต้องการบางอย่างในส่วนลึก ความต้องการที่จะถูกปรนเปรอและปลดปล่อยจากภาระอันหนักอึ้งบนบ่า และนั่นคือเหตุผลที่เขาหลงรักเมืองไทย

สำหรับเดวิด ประเทศไทยไม่ใช่แค่จุดหมายปลายทางทางธุรกิจ แต่เป็นสวรรค์แห่งการผ่อนคลาย โดยเฉพาะเมื่อเขาได้พบกับความสดใสเย้ายวนของเด็กสาวมหาวิทยาลัยในชุดนักศึกษาความไร้เดียงสาที่ซ่อนจริตจะก้านอันร้อนแรงเอาไว้ข้างใน ทำให้เขามีความสุขทุกครั้งที่เรียกใช้บริการพวกหล่อน

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrr เสียงสมาร์ตโฟนเครื่องหรูที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแผดเสียงดังขึ้นทำลายความสุนทรีของเสียงเพลง มือหนาวางแก้ววิสกี้ลงเบา ๆ นัยน์ตาคมเหลือบมองชื่อบนหน้าจอครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบขึ้นมากดรับสายด้วยท่าทีเรียบเฉย

“สวัสดีค่ะคุณคาร์เตอร์...” เสียงหวานดังผ่านโทรศัพท์เครื่องหรู น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความออดอ้อนออเซาะอย่างปิดไม่มิดตามประสาโมเดลลิ่งสาวผู้เจนจัดในวงการ เธอรู้ดีว่าต้องใช้โทนเสียงแบบไหนในการนำเสนอเด็กในสังกัด เพื่อแลกกับเงินตราของเขา

“กำลังยุ่งอยู่หรือเปล่าคะ”

“เปล่า ผมกำลังนั่งดื่มอยู่น่ะ... คุณมีอะไรเหรอเอมมี่” เดวิดตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ไร้ซึ่งกระแสอารมณ์ใด ๆ

“ให้เอมมี่ไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนมั้ยคะ จะได้ไม่เหงา...”

“คุณเลิกล้อเล่นเถอะ มีอะไรก็ว่ามา” คาร์เตอร์ตอบพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ปลดเนกไทให้หลวมออกเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบฉายแววราบเรียบที่ซ่อนความต้องการบางอย่างไว้ลึกๆ

“มีอะไรหรือเปล่า คุณเอมมี่ ถ้าไม่มีผมจะได้วาง” คาร์เตอร์ถามกดดันด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจ ทำเอาปลายสายลอบยิ้ม

“แหม่!... ยังใจร้อนเหมือนเดิมเลยนะคะ”

“พอดีเอมมี่มีเด็กใหม่เข้ามาน่ะค่ะ... เธอเป็นนักศึกษาน่าตาน่ารักแถมไม่เคยผ่านผู้ชายมาก่อน”

“รับรองว่าคุณคาร์เตอร์จะต้องถูกใจเด็กคนนี้แน่นอนค่ะ”

คำบอกเล่าและการนำเสนอของโมเดลลิ่งสาวได้จุดประกายความร้อนรุ่มให้กับมาเฟียหนุ่มทันที ภาพของเรือนร่างระหงในชุดนักศึกษาที่ไร้เดียงสาผุดขึ้นมาในหัว สมองที่เคยเคร่งเครียดกับตัวเลขในตารางงานพลันเปลี่ยนเป็นจินตนาการอันล้ำเลิศ

“คืนนี้ผมยังไม่รับ” คาร์เตอร์ปฏิเสธก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก

“โถ่... ใจร้ายจังเลย คืออย่างนี้ค่ะคุณคาร์เตอร์ เอมมี่มีเด็กใหม่จริง ๆ แล้วก็ตรงตามสเปกทุกอย่างที่คุณเคยสั่งเอมมี่เอาไว้เลยนะคะ” เสียงของโมเดลลิ่งสาวเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นระคนแฝงความนัยบางอย่างที่ทำเอาคนฟังต้องหรี่ตาลง

“คุณแน่ใจนะ... ว่าเด็กของคุณบริสุทธิ์อย่างที่ผมต้องการจริงๆ ไม่ใช่ไร้เดียงสาแค่เปลือกนอกเหมือนคนก่อน ๆ ที่คุณส่งมา” เดวิดเอ่ยถาม น้ำเสียงของเขาจริงจังขึ้น

“โอ๊ย!!! คนนี้เอมมี่เอาหัวเป็นประกันเลยค่ะคุณคาร์เตอร์! เอมมี่เห็นน้องเขามาตั้งแต่ยังเด็ก ๆ รับรองว่าซิงล้านเปอร์เซ็นต์ และก็ไม่เคยรับงานพวกนี้มาก่อน!” โมเดลลิ่งสาวตอบกลับอย่างมั่นอกมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะเธอรู้ดีว่าเด็กสาวคนนี้งดงามชวนตะลึงแค่ไหน เธอรู้ดีว่าถ้าหากสินค้าชิ้นนี้จะมัดใจมาเฟียผู้มั่งคั่งคนนี้ได้อย่างแน่นอน และค่าตอบแทนที่สูงลิ่วจากค่านายหน้าก็จะตกเป็นของเธอทันที

“ผมขอดูรูปเด็กคนนั้นหน่อยได้มั้ย”

“ได้เลยค่ะ! รับรองน้องคนนี้ว่าไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนค่ะคุณคาร์เตอร์!”

เดวิดหมุนโทรศัพท์ในมือเล่น เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่าคำพูดของคนในวงการโมเดลลิ่งอย่างเอมมี่นั้นเชื่อถือไม่ได้ทั้งหมด เด็กสาวที่เธออ้างว่าเป็นสาวพรหมจรรย์ไร้ราคี สุดท้ายก็อาจจะไม่ต่างจากผู้หญิงหิวเงินคนอื่น ๆ ที่เคยถูกส่งมาบำเรอเขา

เดวิดจึงไม่ได้คาดหวังว่าเด็กใหม่คนนี้จะบริสุทธิ์ แต่ในช่วงเวลาที่ความเหงากัดกินหัวใจเช่นนี้ เขาเพียงแค่ต้องการเรือนร่างของใครสักคนมาช่วยคลายความต้องการก็เท่านั้น เพียงไม่ถึงหนึ่งนาทีเสียงของแอปพลิเคชันไลน์ก็ดังขึ้น เดวิดเลื่อนเข้าไปก็พบภาพถ่ายที่เอมมี่ส่งมาให้ทันทีหลังจากที่เธอวางสาย รูปถ่ายของเด็กคนนั้นทำให้มาเฟียหนุ่มชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาคมกริบสีฟ้าครามจ้องมองภาพบนหน้าจอนิ่งงัน

มันคือภาพใบหน้าของเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังส่งยิ้มบางเบามาให้กล้อง ใบหน้าของเธอหมดจดงดงาม ราวกับประติมากรรมชั้นเลิศ ผิวขาวเนียนละเอียด ดวงตาคู่หวานกลมโตฉายแววใสซื่อ บริสุทธิ์และไร้เดียงสาเสียจนหัวใจที่ด้านชาของเขากระตุกไหว

เธอช่างดูไร้เดียงสาเกินกว่าจะก้าวเท้าเข้าสู่โลกของเด็กไซด์ไลน์ เดวิดจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเด็กสาวในรูป ความรู้สึกร้อนรุ่มบางอย่างที่หลับใหลอยู่ภายในร่างกายพลันตื่นตัวขึ้นมา เขารีบโทรไปบอกกับโมเดลลิ่งสาวทันที

“ตกลงเอมมี่ คุณส่งเธอมาให้ผมพรุ่งนี้ช่วงหัวค่ำ ถ้าเด็กคนนี้เป็นไปตามที่คุณพูดจริงละก็ ผมจะโอนเงินก้อนใหญ่ให้คุณทันที และรับรองว่ามันจะมากกว่าเดิมเป็นสองเท่า” มุมปากหยักลึกของเดวิดกระตุกยิ้มอย่างพึงใจในข้อเสนอ

“โอโห!!! ขอบพระคุณมากเลยค่ะ คุณคาร์เตอร์! รับรองว่าไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ!” เอมมี่รับคำด้วยเสียงสูงปรี๊ดด้วยความดีใจ