บทนำ
"ไม่รู้จริงเหรอว่าจะทำอะไร" ในขณะที่พูดใบหน้าหล่อคมก็ได้โน้มเข้าไปใกล้ริมฝีปากบาง
"เดี๋ยวก่อนสิคะท่านประธาน ถ้าคุณคนนั้นขึ้นมา..เออ..บอสไม่กลัวว่าเธอจะเห็นหรือคะ" หญิงสาวพูดในขณะที่หลับตาลง ไม่กล้าหลบจูบ เพราะเธอต้องการจะยั่วเขาอยู่แล้ว
"ไม่ขึ้นมาเร็วขนาดนั้นหรอก" พร้อมรบไม่ยอมทิ้งโอกาสนี้ไปง่ายๆ แน่ ว่าแล้วริมฝีปากหนาแนบจูบลงไป..
บท 1
ยั่วรักท่านประธาน 1
คนึงหา..หญิงสาวที่เติบโตมากับยาย เพราะถูกแม่ทิ้งไป เพื่อแต่งงานกับสามีใหม่ซึ่งเป็นมหาเศรษฐี
ตั้งแต่ที่แม่จากไปก็ไม่เคยติดต่อกลับมาหาอีกเลย วันที่ยายจากโลกนี้ไป ก็ไม่เห็นแม้เพียงเงาของแม่ที่มาไหว้ศพท่านเป็นครั้งสุดท้าย เธอยังจำคำที่ลุงซึ่งเป็นญาติห่างๆ บอกได้ดี ว่าติดต่อไปหาแม่ของเธอแล้ว แต่ท่านปฏิเสธที่จะมางานศพ เพราะกลัวสามีใหม่จะรู้ว่าเคยมีลูกมีผัวมาก่อน
มันก็เลยสร้างความเคียดแค้นให้กับหญิงสาวยิ่งนัก แม้ลมหายใจสุดท้ายก่อนที่ยายจะสิ้น ยังเอ่ยชื่อแม่ของเธอขึ้นมา ท่านคงจะคิดถึงลูกสาวคนเดียวของท่านมาก
"คนึง แกจะไปกรุงเทพฯ จริงเหรอวะ"
"อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรทำ คงต้องไปหางาน"
"แกก็แต่งงานกับพี่เรานี่ไง" รัตนาเพื่อนสนิทของคนึงหา พยายามเป็นแม่สื่อแม่ชัก เพราะอยากได้เพื่อนรักมาเป็นพี่สะใภ้ แต่ดูเหมือนคนึงหาจะไม่สนใจใครเลย ไม่ว่าผู้ชายจะเข้ามาหาสักกี่คน
"แกอย่าพยายามเลย เราคงไม่ชอบผู้ชายหรอกมั้ง"
"หรือแกจะเอาฉันก็ได้นะ"
"ไอ้บ้า" ทั้งสองพูดคุยและหัวเราะ มองดูท้องฟ้าไปพร้อมกัน เพราะตั้งแต่ยายจากไป เธอก็มาค้างบ้านเพื่อน ถ้าให้อยู่ที่บ้านหลังนั้น ก็คงทำได้แค่นอนร้องไห้คิดถึงยายไปวันๆ
วันเดินทาง..
คนึงหาพอจะมีเงินที่ได้จากการทำประกันชีวิตของยายอยู่บ้าง เพราะงานศพของยายไม่ได้ใช้เงินมาก ชาวบ้านช่วยกันคนละไม้ละมือ เงินส่วนนั้นก็เลยพอเหลือให้เธออยู่ไปได้อีกสักพัก
หญิงสาวมีแค่กระเป๋าใบเดียว แล้วขึ้นรถทัวร์มุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเทพฯ เมืองหลวงที่วุ่นวาย
เรื่องเข้ามาหางานทำน่ะเหรอ มันเป็นเพียงแค่ข้ออ้าง แต่จริงๆ แล้ว เธอจะมาตามหาผู้หญิงใจร้ายคนนั้นมากกว่า
หญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยหวาน ใครเห็นก็สะดุดตา เธอไม่ได้มีแค่ใบหน้าที่สะดุดตาเท่านั้น ทรวดทรงองค์เอวของเธอใครเห็นก็ถึงกับมองเหลียวหลัง ตอนนี้ได้มาถึงจุดหมายปลายทาง แต่ก็ยังไม่รู้ว่าต้องไปที่ไหนต่อ เพราะเบาะแสเดียวที่เธอมีก็คือชื่อบริษัทที่แอบได้ยินจากลุง แถมได้ยินมาไม่ค่อยชัดด้วย ถามแท็กซี่ไปแท็กซี่ก็ไม่รู้
"ถ้าออกหัวไปทางนี้ ออกก้อยไปทางนั้นแล้วกัน" มือเรียวคว้าเอาเงินเหรียญในกระเป๋าออกมา แล้ววางมันใส่หลังมือของตัวเอง "ช่วยคนึงตามหาแม่ด้วยนะจ๊ะยาย" จบประโยคคำอธิษฐานเธอก็ค่อยๆ เปิดเหรียญนั้นออกมา
กึก! แต่เหรียญดันตกลงที่พื้นแล้วกลิ้งไป
"หยุดก่อนสิแกจะไปไหน ยังไม่เห็นเลยว่าออกหัวหรือออกก้อย" เท้าเรียวรีบสาวตามเหรียญนั้นไปโดยไม่ได้มองคนที่อยู่ด้านหน้า จนชนเข้ากับใครบางคน
"ขอโทษค่ะ คุณเป็นอะไรไหมคะ"
"มะ..มะ..ไม่เป็นอะไร" ผู้หญิงคนนั้นดูกระวนกระวายจนเธอสัมผัสได้
"ไปไหนแล้วไม่รู้ คุณพอจะมีเหรียญให้ฉันยืมไหม เมื่อกี้ฉันยังไม่รู้เลยว่าออกหัวหรือออกก้อย"
"มะ..มีค่ะ" เธอคนนั้นค่อยๆ ล้วงกระเป๋าตัวเองเอาเหรียญออกมา
"ฉันอยากได้เหรียญบาทค่ะ ไม่ได้อยากได้เหรียญสิบสักหน่อย"
"..มีค่ะ แต่อยู่บนรถ"
"งั้นดีเลยค่ะ พาฉันไปเอาหน่อย" ว่าแล้วเธอก็ผลักตัวผู้หญิงคนนั้นออกไปพร้อมกับเท้าที่ถีบกลับหลัง จนถูกกล่องดวงใจของผู้ชายที่ยืนอยู่กับผู้หญิงคนนี้ก่อนหน้านั้น
"วิ่งสิคะรออะไร!" พอเห็นว่าไอ้หมอนั่นมันจุก เธอก็รีบคว้ามือของผู้หญิงคนที่เธอขอยืมเหรียญให้วิ่งตามมา
ทั้งสองวิ่งจนเหนื่อยหอบ แล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าสถานีตำรวจ
"ขอบคุณนะคะที่ช่วย"
"ฉันว่าคุณเข้าไปแจ้งความก่อนดีกว่าค่ะ"
"ไม่ค่ะ"
"ทำไมคะ"
"เหตุผลส่วนตัวค่ะ"
"ถ้ามันกลับมาทำร้ายคุณอีกล่ะ"
"ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ช่วย"
"ตายแล้ว"
"อะไรคะ"
"ก็กระเป๋าของฉันน่ะสิ" คนึงหาตกใจมากขณะที่กำลังวิ่งเธอเผลอทิ้งกระเป๋าไป
"มีอะไรสำคัญอยู่ในนั้นไหมล่ะคะ" เพราะถ้าให้กลับไปเอาคงเจอไอ้ผู้ชายคนนั้นอีกแน่
"มีแต่เสื้อผ้าค่ะ" โชคดีที่กระเป๋าเงินเธอเอาไว้ในกางเกง
"แล้วนี่คุณจะไปที่ไหนคะ"
"ไม่รู้เหมือนกันค่ะเพิ่งจะมาจากบ้านนอก"
"ถ้าไม่มีที่พักไปพักกับฉันก่อนก็ได้"
"จริงเหรอคะ" คนึงหาไม่ปฏิเสธเลย เพราะยังไม่รู้ว่าคืนนี้จะไปนอนที่ไหน
[คอนโด] ..มันเป็นคอนโดที่ไม่ค่อยใหญ่แต่ค่าเช่าก็แพงพอตัว เพราะอยู่ใจกลางเมืองกรุง
"ยังไม่ได้ถามชื่อคุณเลย" ในขณะที่เปิดประตูห้องหญิงสาวที่เป็นเจ้าของห้องได้หันมาถาม
"ฉันชื่อคนึงหาค่ะ"
"คนึงหาชื่อแปลกจังเลยนะคะ"
"ค่ะ..แปลก" พูดถึงชื่อตัวเองทีไรก็แอบเศร้าใจ
"ส่วนฉันชื่ออัญนะคะ ชื่อจริงชื่ออัญญารัตน์ค่ะ"
"คุณชื่อเพราะจังเลยนะคะ"
"คอนโดเล็กหน่อยนะ"
"ไม่เล็กหรอกค่ะ คุณอยู่กับใครคะ" ที่เธอถามไปเพราะถ้าอัญญารัตน์มีสามี เธอคงจะเกรงใจแย่
"อยู่คนเดียวค่ะ"
"ถ้างั้นฉันขอพักอยู่ที่นี่จนกว่าจะหาบริษัทนั้นเจอได้ไหมคะ"
"บริษัทอะไรคะ"
"วิวัฒนาเครื่องจักรกล เสรี.." คนึงหาพยายามพูดทุกคำที่ได้ยินจากปากลุงที่คุยกับป้าอีกที
"เสรีวิวัฒน์เครื่องจักรกลไหมคะ"
"ใช่เลยค่ะ ทำไมคุณรู้ล่ะคะ"
"ก็มันเป็นบริษัทที่ฉันทำงานอยู่ไงคะ"
อะไรจะโลกกลมขนาดนี้ คุณยายช่วยคนึงใช่ไหมคะ ขอบคุณนะคะคุณยาย
🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
บทล่าสุด
#122 บทที่ 122 ยั่วรักท่านประธาน [ตอนพิเศษ] 18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#121 บทที่ 121 Chapter 121 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#120 บทที่ 120 Chapter 120//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#119 บทที่ 119 Chapter 119//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#118 บทที่ 118 Chapter 118
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#117 บทที่ 117 Chapter 117
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#116 บทที่ 116 Chapter 116
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#115 บทที่ 115 Chapter 115
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#114 บทที่ 114 Chapter 114//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#113 บทที่ 113 Chapter 113//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













