บทนำ
บท 1
แนะนำตัวละคร
คำเตือน📢🎼พระเอกเรื่องนี้สายข้างฮาร์ดคอร์นะคะ
พระเอก
ชื่อเล่น ริวซัง ชื่อจริงริวอิจิ โกมะ อายุ29ปี
มาเฟียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ลูกครึ่งญี่ปุ่น+ไทยพ่อเป็นคนญี่ปุ่นแม่เป็นคนไทย ริวรับช่วงต่อจากพ่อที่เป็นมาเฟีย ริวอิจิปกครองทุกๆอย่างในประเทศ ไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจมืดของผู้ชายคนนี้
เจ้าพ่อคาสิโนผิดกฎหมายและถูกกฎหมายในทุกๆประเทศ
หล่อ รวย ใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง แต่โดนตามไล่ฆ่าทุกๆที่ที่เขาไป
สาวๆล้อมหน้าล้อมหลัง แบดบอย ผู้ชายสายฮาร์ดคอร์
หัวใจของเขาด้านชา จนมาเจอเธอที่ทำให้เขาตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรกที่พบสบตา
"ไปสืบประวัติผู้หญิงคนนี้มาให้กู!"
"ทั้งๆที่อยากจะพูดดีๆด้วย แต่คนแบบกูไม่รู้จะพูดกับมึงยังไงว่ะ"
นางเอก
ชื่อเล่น ปลายฟ้า ชื่อจริงหยาดนรี รัตนะเดชน์ อายุ23ปี
นางแบบสาวแสนสวยสุดเซ็กซี่ ขวัญใจหนุ่มๆพริตตี้สาวตามงานโชว์ตัวรถยนต์หรู ใช้ชีวิตตัวคนเดียวแต่เธอมีพ่อที่ไม่สามารถบอกให้ใครรู้ได้ว่าเธอเป็นลูกของเขาเพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง เรียนอยู่ที่มหาลัยFG คณะนิเทศศาสตร์ปี4 สาวสวยเซ็กซี่ขยี้ใจหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่ แต่ใครจะรู้ว่าเธอนั้นแสนอ่อนต่อโลกไร้เดียงสา และน่าทะนุถนอม
"คุณเป็นอะไรไหมค่ะ เจ็บตรงไหนรึป่าว?"ถ้าวันนั้นเธอไม่ช่วยเขาจากการถูกไล่ฆ่า ชีวิตที่สงบสุขของเธอก็คงจะไม่พังทลายลงแบบนี้
"นะนาย จับฉันมาทำไม"
"กูจับมึงมาเป็นนางบำเรอของกูมั้ง ถามโง่ๆ"
"หยาบคายที่สุดผู้ชายอะไร"
ตอนที่1
คฤหาสน์ โกมะ
ประเทศ ญี่ปุ่น
ริวอิจิ โกมะ.......
"นายสินค้าที่ประเทศไทยจะเข้าในอีกสองวันข้างหน้าครับ ล็อตใหญ่มาก มีพวกยาด้วยครับนาย"ไอ้มายาตะเอ่ยรายงานผมพร้อมก้มหน้าลงไม่ยอมสบสายตาผม ผมก็เงยหน้าจากกองเอกสารขึ้นไปมองหน้ามัน
"กูต้องไป? "ผมเอ่ยถามไอ้มายาตะ มันก็พยักหน้าเป็นคำตอบ ผมก็ก้มไปมองเอกสารรายละเอียดของลูกหนี้ ห่าแม่งของผมเองแหละ เสือกมาเล่นพอเงินที่พวกมันติดตัวมาหมดมันก็มากู้เงินผม ผมก็ให้ไงแต่ถ้าภายใน10 ถ้ามันไม่เอาเงินมาใช้หนี้ผม ผมก็จะเอามีดสับนิ้วพวกมัน!
"ริวคะ ไอโกะจังมาแล้วค่ะ"เสียงของผู้หญิงเอ่ยเรียกผมจากประตูห้องทำงาน พวกนี้แม่งไม่มีมารยาทผู้ดีเลยรึไงวะ
"มาทำไม! "ผมเอ่ยถามเธอไปด้วยนำ้เสียงหงุดหงิด เธอใส่ชุดเกาะอกที่ประโปรงสั้นมาก มากจนจะเห็นแก้มก้นอยู่แล้ว
"มาให้กูเอา ร่านดีจริงๆ มึง! "ผมเอ่ยบอกเธอ และทำมือไล่ไอมายาตะออกไป ไอ้มายาตะก้มหัวให้ผมอย่างนอบน้อมและหันหลังเดินออกไป
"ริวอ่ะ พูดกับไอโกะดีๆ หน่อยสิค่ะ ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว"เธอเดินเข้ามาหาผม และเอามือลูบไปตามหน้าอกของผม ผมใส่แค่เพียงเสื้อคลุมสีนำ้เงินแค่นั้น
"แต่คุณก็เอาไอโกะหนิค่ะ ไอโกะทำให้คุณถึงใจ"เธอบอกผมแล้วเธอก็เอื้อมมือมาแก้ปมเชือกที่ผมมัดไว้ออก พลางยื่นมือมาลูบรอยสักบนอกผมเลื่อนขึ้นไปลูบไล้โครงหน้าของผมอย่างยั่วยวนใจ
"ตื่นแล้วหนิค่ะ แผล๊บ แผล๊บ"เธอแหวกเสื้อคลุมตัวยาวของผมออกไปจนเผยให้เห็นความเป็นชายที่แข็งแรงและดุดันของผม ที่ตั้งเด่ชี้หน้าเธออยู่ เธอยื่นลิ้นน้อยๆ ของเธอมาเลียส่วนหัวบานๆ ของผม ผมก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แอ่นความเป็นชายให้ผู้หญิงร่านๆ อย่างเธออม เธอยังอมได้ไม่มิดลำของผมเลย
"อ๊อกก อ๊อกก อ๊อกก"เธอทั้งดูดทั้งเลียความเป็นชายของผม ผมก็เด้งสะโพกสอบของผมแทงเข้าช่องปากเธอตามอารมณ์เสียว
ตั่บ ตั่บ
"อื้อ อ๊า ซู๊ดด แผล๊บ แผล๊บ ไอโกะอยากโดนค..ของริวแล้วล่ะคะ"เธอเงยหน้าออกมาจากความเป็นชายของผม แล้วเอ่ยบอกผม ผมก็พยักหน้าให้เธอ เธอก็เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักข้างๆ ตัวเธอแล้วหยิบซองถุงยางมาสวมใส่ความเป็นชายให้ผม
"มึงขย่มสิ กูขี้เกียจ"ผมเอ่ยบอกเธอ ทันทีที่เธอสวมใส่ถุงป้องกันให้แล้ว เธอก็ค่อยๆ รูดกางเกงในสีแดงลายลูกไม้ของเธอออกไปพร้อมกับถลกกระโปรงขึ้นไปไว้ที่เอว เผยให้เห็นความเป็นสาวที่มีขนนุ่มสีดำปกคลุม เธอเดินเข้ามาแอ่นจิมิของเธอให้ผม ผมก็ยื่นมือไปลูบไล้ร่องเสียวของเธอที่ตอนนี้มีนำ้เยิ้มเฉอะแฉะเต็มร่องเสียว ผมก็สอดนิ้วแทงเข้าไปในช่องทางรักที่หลวมของเธอแต่ตอดดีนิดนึง เธอมั่วเอากับใครไปทั่ว และผู้หญิงแบบนี้เหรอที่จะมาขอร้องให้ผมแต่งงานด้วย เหอะ!น่าขำสิ้นดี
"อื้อ เสียวค่ะริว ขา อ๊าๆๆ "ร่างบางครางกระเส่าบิดตัวไปมาแอ่นสะโพกสู้นิ้วผม
แจ๊ะๆๆ แจ๊ะๆๆ
"อ่าห์ นิ้วของคุณยังสุดยอดเหมือนเดิมคะริว ไอโกะเสร็จแล้ว"เธอเอ่ยบอกผมและเธอก็ขึ้นมาคร่อมร่างผมที่นั่งอยู่
"อื้อ ทั้งใหญ่ทั้งยาวทั้งมันส์อื้ออ๊ะๆๆ "ร่างบางเอ่ยขึ้นและเธอก็จับความเป็นชายของผมถูไปกับร่องเสียวของเธอ ที่มีนำ้ชุ่มแฉะเปียกหัวถุงของผมจนมันเปียกไปหมดแล้วเนี่ย
พรึบ ตั่บ
"อื้อ เจ็บค่ะริว ทั้งเจ็บทั้งเสียว อ๊าๆๆ "ร่างบางครางขึ้นที่ผมจับสะโพกของเธอกดลงมาบนความเป็นชายของผม เธอก็เริ่มขย่มร่างผมอย่างเมามันส์ ผมก็นั่งมองเธอนั่งขย่มความเป็นชายของผม ผมก็เด้งสะโพกขึ้นไปหาร่องเสียวของเธอ
"อ๊ะๆ จุกคะริว มันลึกไป"ร่างบางสั่นสะท้านกระตุกเกร็งพร้อมกับเอ่ยบอกผม แต่ผมไม่สนใจ ผมกำลังจะเสร็จแล้วไง
พั่บๆๆ ตั่บๆๆ พั่บๆๆ
บทล่าสุด
#105 บทที่ 105 ตอนที่105
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#104 บทที่ 104 ตอนที่104
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#103 บทที่ 103 ตอนที่103
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#102 บทที่ 102 ตอนที่102
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#101 บทที่ 101 ตอนที่101
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#100 บทที่ 100 ตอนที่100
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#99 บทที่ 99 ตอนที่99
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#98 บทที่ 98 ตอนที่98
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#97 บทที่ 97 ตอนที่97
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#96 บทที่ 96 ตอนที่96
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













