สวาทเร่าร้อน

อ๊อก! อ๊อก!

"ซี๊ด~ ดูดตรงหัวแรงๆ"

น้ำเสียงเย็นกดต่ำบอกคนที่กำลังใช้ปากครอบลำกายแข็งขึงกลางกายหนุ่ม ใบหน้าคมเข้มแดงก่ำกรามหนาขบแน่นจนเอ็นขึ้นคอ

คาลอสเลื่อนมือใหญ่ขึ้นขยุ่มผมยาวของแอร์โฮสเตสสาวสวยขยับศีรษะทุยด้วยกำลังแขนแข็งแรงอย่างรุนแรง กายแกร่งเกร็งขึ้งต้องการการปลดปล่อยออกมาแหงนหน้าขึ้นเกร็งกระตุกน้ำสีขุ่นข้นเข้าไปในโพรงปากเล็กที่ยังคงครอบงำลำกายแข็งแกร่งเอาไว้

"แค่ก แค่ก!"

หญิงสาวไอหน้าดำหน้าแดงสำลักน้ำรักที่มาเฟียหนุ่มปลดปล่อยเข้ามาในปาก หอบหายใจเข้าออกหนักๆ ราวกับคนที่กำลังลอยอยู่เหนือผิวน้ำต้องรีบกอบกวยเอาอากาศเข้าปอดก่อนจะจมดิ่งลงสู่ใต้น้ำลึก

ดวงตากลมหวานหยดแหงนขึ้นจ้องเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่กำลังจัดการเก็บท่อนลำเนื้อใหญ่ใส่ในกางเกง เลื่อนสายตาลงมายังมือหนาที่กำลังยุกยิกกับซิปเป้ากางเกงอย่างแสนเสียดายพลางกัดปากกลืนกินน้ำคาวในปากลงคอ

คาลอสก้าวเดินออกจากห้องรับรองชั้นเฟิร์สคลาสของสายการบินต่างชาติ ที่เขาเลือกที่จะใช้บริการการเดินทางโดยสายการบินของบริษัทยักษ์ใหญ่เพราะเป็นอีกหนึ่งธุรกิจที่เขากำลังคิดว่าจะร่วมลงทุนกับเจ้าของที่คะยั้นคะยออย่างดิบดีดีหรือไม่ แทนการนั่งเครื่องบินส่วนตัวอย่างทุกครั้งที่ต้องเดินทางข้ามประเทศ

ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาตามแบบฉบับเชื้อชาติตุรกีร้อยเปอร์เซ็นต์เรียบขรึมติดไปทางหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ทันทีที่ร่างสูงใหญ่ก้าวออกมานอกเครื่องบินลำใหญ่โดยมีลูกน้องชุดดำยืนล้อมรอบดูแลความปลอดภัยมากกว่าสามสิบคนเครย์ตันมือขวาคนสนิทก็โค้งคำนับเจ้านายอย่างนอบน้อมทันที

"คุณบดินทร์โทรมาย้ำเรื่องงานคืนนี้ครับ"

"อือ"

เสียงครางตอบกลับในลำคอเบาๆ ทันทีที่ร่างสูงใหญ่ก้าวลงมาเหยียบบนพื้นลูกน้องอีกหลายสิบคนที่ยืนดูแลความปลอดภัยอยู่รอบบริเวณก็หันกลับมาโค้งคำนับเขาเช่นเดียวกับเครย์ตันก่อนหน้านี้ทันที

ท่ามกลางบรรยากาศร้อนอบอ้าวในเวลาบ่ายแก่ของประเทศไทยก็ยังมีกระแสลมอุ่นพัดเข้าหาอยู่ตลอดเวลาเช่นกัน คาลอสหรี่ตาให้เล็กลงเมื่อแสงจากการกระทบของดวงอาทิตย์เหนือหัวกำลังบดบังการมองเห็นเล็กน้อย ความร้อนพลันทำให้ร่างกายผลิตหยาดน้ำเค็มผุดออกมาตามผิวหนังยิ่งทำให้ร่างกายเกิดการไม่สบายเนื้อตัวมากขึ้นเท่าตัว

บอดี้การ์ดดูแลความปลอดภัยกว่าสามสิบคนก่อนหน้านี้สลายตัวอย่างรวดเร็วเหลือเพียงห้าคนที่รับหน้าที่เดินตามหลังคนเป็นนายเข้ามายังในเขตของตัวอาคารที่ยังคงมีผู้โดยสารคนอื่นๆ คอยเข้าออกใช้บริการอย่างแน่นหนาอยู่ตลอดเวลา

เพียงแค่ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มปรากฏแก่สายตาผู้คนก็สามารถหยุดทุกกิจกรรมที่กำลังดำเนินให้พร้อมใจกันหันตรงมายังกลุ่มคนชุดดำทันที ด้วยออร่ากระแสความน่ากลัวน่าเกรงขามและความกดดันบางอย่างที่แผ่กำจายออกมาจากเรือนร่างใหญ่นั้นก็สามารถเดาได้ไม่ยากเลยว่าใครที่เป็นเจ้านายภายในกลุ่มคนน่ากลัวและน่าค้นหาเหล่านั้น

"พี่กำลังจะขึ้นเครื่องอีกชั่วโมงคงจะถึงแล้ว"

เสียงหวานหยดของหญิงสาวในชุดเอี้ยมกระโปรงยีนส์ฟอกสีซีดความยาวเสมอเข่าดังเล็ดลอดให้ได้ยินเหมือนเสียงรอบกายจะหยุดชะงักมีเพียงเสียงของหญิงสาวที่กำลังพูดคุยกับคนในสายก้มหน้าลงเล็กน้อยเดินตรงมาทางนี้เท่านั้นที่ยังคงดังกระทบโสตประสาท

คาลอสหลุบมองคนตัวเล็กกว่ามากด้วยแววตาเรียบนิ่ง สาวเจ้าไม่สนใจมองทางเลยเอาแต่ก้มต่ำล้วงอะไรบางอย่างจากในกระเป๋ากระโปรงเอี้ยมจนกระทั่ง...

"อ๊ะ!"