บทนำ
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองกลายเป็นเด็กสาววัยสิบแปดปีในชนบทจีนยุค 80 ที่ถูกครอบครัวใจอำมหิตขายให้พ่อหม้ายแก่เพื่อแลกเงินสามร้อยหยวน!
แต่คนพวกนั้นไม่รู้ว่า...เด็กสาวที่พวกมันคิดว่าอ่อนแอ ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
เธอมาพร้อมมิติคลังสินค้าขนาดยักษ์ ยา เครื่องมือแพทย์ และทรัพยากรจากโลกอนาคตที่ไม่มีวันหมด
ใครตีเธอ...เธอเอาคืนสิบเท่า
ใครคิดขายเธอ...เธอจะทำให้มันหมดตัว
ใครแย่งชีวิตของเธอ...เธอจะกระชากทุกอย่างกลับคืน!
ทว่าแผนล้างแค้นกลับต้องสะดุด เมื่อลู่เซียว วายร้ายผู้ทั้งหมู่บ้านหวาดกลัว ยื่นข้อเสนอที่ไม่มีทางปฏิเสธ
"แต่งงานกับฉัน"
การแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ที่ควรเป็นเพียงข้อตกลง กลับกลายเป็นพันธนาการที่อันตรายที่สุด เพราะวายร้ายคนนี้ไม่ได้ต้องการแค่ทะเบียนสมรส...
แต่ต้องการตัวเธอ ทั้งหัวใจ
เมื่อเศรษฐินีจากโลกอนาคต ต้องใช้ความรู้สร้างอาณาจักรธุรกิจ พลิกชะตาชีวิต พร้อมลากทั้งตระกูลที่เคยเหยียบย่ำเธอลงนรก และรับมือกับสามีผู้คลั่งรักจนพร้อมทำลายทั้งโลกเพื่อปกป้องภรรยาเพียงคนเดียว!
บท 1
หลินหว่านเอ๋อร์พยายามขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยก้อนหิน ทว่าเพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย ความเจ็บแปลบก็แล่นริ้วตั้งแต่หน้าอกลามไปถึงกระดูกสันหลัง ราวกับร่างทั้งร่างเพิ่งถูกรถบรรทุกสิบล้อบดขยี้
กลิ่นเหม็นอับของฟางข้าวที่ขึ้นรา กลิ่นมูลสัตว์คละคลุ้ง และความหนาวเหน็บที่เสียดแทงทะลุผิวหนังจนถึงกระดูก ทำให้สติสัมปชัญญะของเธอเริ่มแจ่มชัดขึ้น
'ที่นี่ที่ไหน ฉันยังไม่ตายงั้นหรือ'
ศัลยแพทย์มือหนึ่งและซีอีโอสาวแห่งบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเภสัชกรรมระดับโลกอย่างเธอ จำได้แม่นยำว่าเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่เธอนั่งไปประชุมด่วนเกิดขัดข้องกลางอากาศและระเบิดเป็นจุณ แรงระเบิดมหาศาลขนาดนั้น ต่อให้มีปาฏิหาริย์ก็ไม่มีทางรอดชีวิตมาได้ แล้วสภาพแวดล้อมที่มืดมิดและหนาวเหน็บราวกับห้องเก็บฟืนซอมซ่อแห่งนี้คืออะไรกัน
ยังไม่ทันที่หลินหว่านเอ๋อร์จะหาคำตอบ ความเจ็บปวดระลอกใหญ่ก็ปะทุขึ้นในสมอง ความทรงจำมากมายที่ไม่ใช่ของเธอหลั่งไหลเข้ามาเป็นสายน้ำ ราวกับมีคนนำภาพยนตร์ฉายซ้ำแล้วยัดเยียดเข้ามาในหัว
ปีคริสต์ศักราช 1980... หมู่บ้านสิบลี้ มณฑลทางตอนเหนือของประเทศจีน
ร่างที่เธออาศัยอยู่นี้มีชื่อว่าสวี่หว่านเอ๋อร์ เด็กสาววัยสิบแปดปี ผู้มีร่างกายผ่ายผอมราวกับโครงกระดูกเดินได้ น้ำหนักตัวไม่ถึงสี่สิบกิโลกรัมด้วยซ้ำ ใบหน้าที่ควรจะงดงามตามวัยแรกแย้มกลับซีดเซียว ซูบตอบ และเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียว
ความทรงจำอันแสนขมขื่นของเจ้าของร่างเดิมทำให้หลินหว่านเอ๋อร์ในยุคปัจจุบันถึงกับกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น
ตั้งแต่จำความได้ สวี่หว่านเอ๋อร์ไม่เคยได้สัมผัสคำว่าครอบครัว จากบ้านตระกูลสวี่เลยแม้แต่น้อย ในยุคที่ผู้คนเริ่มปฏิรูปเศรษฐกิจ แต่ชนบทอย่างหมู่บ้านสิบลี้ยังคงยึดติดกับค่านิยมชายเป็นใหญ่ สวี่หว่านเอ๋อร์ถูกปฏิบัติราวกับหมูหมา เธอต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่เพื่อไปตักน้ำ ผ่าฟืน ทำอาหารให้คนทั้งบ้านกิน ซักผ้าท่ามกลางน้ำที่เย็นจัดจนเป็นน้ำแข็งในฤดูหนาว และต้องไปทำงานในแปลงนาเพื่อแลกแต้มแรงงานมาจุนเจือครอบครัว
ในขณะที่สวี่เทียนเป่ากับสวี่ต้า พี่ชายหัวแก้วหัวแหวนของบ้าน กลับได้กินไข่ต้มวันละฟอง ได้เรียนหนังสือ และได้สวมเสื้อผ้าอุ่นๆ สวี่หว่านเอ๋อร์กลับได้กินเพียงน้ำซุปข้าวใสๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นเม็ดข้าว กับเศษผักกาดดองที่เหลือเดนจากคนอื่น
หากวันไหนทำผิดพลาดหรือแม่เฒ่าสวี่อารมณ์ไม่ดี สวี่หว่านเอ๋อร์ก็จะกลายเป็นกระสอบทรายให้คนในบ้านทุบตีระบายอารมณ์ รอยแผลเป็นเก่าทับรอยแผลใหม่บนแผ่นหลังและท่อนแขนคือหลักฐานชั้นดี
แต่สิ่งที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องมาจบชีวิตลงอย่างน่าเวทนาในห้องเก็บฟืนแห่งนี้ ไม่ใช่ความหิวโหยหรือการตรากตรำทำงานหนัก แต่เป็นเพราะความตระหนี่ถี่เหนียวและความใจดำอำมหิตของครอบครัวตระกูลสวี่!
สวี่เทียนเป่าอายุครบยี่สิบปีและถึงวัยที่ต้องแต่งงาน แต่บ้านตระกูลสวี่ยากจนเกินกว่าจะมีเงินสินสอดไปสู่ขอหญิงสาวในหมู่บ้านข้างๆ แม่เฒ่าสวี่และหวังชุ่ยฮวาผู้เป็นมารดา จึงปรึกษากันว่าจะขายสวี่หว่านเอ๋อร์ออกไปเพื่อแลกกับเงินสินสอดมาให้ลูกชายสุดที่รัก
ผู้ชายที่พวกนางเลือกให้สวี่หว่านเอ๋อร์ ไม่ใช่ชายหนุ่มอนาคตไกลที่ไหน แต่เป็นเฒ่าหวัง พ่อหม้ายวัยห้าสิบกว่าปีในหมู่บ้านถัดไป! เฒ่าหวังคนนี้ตาบอดไปข้างหนึ่ง ขาเป๋ และมีชื่อเสียงฉาวโฉ่เรื่องการทุบตีภรรยาจนตายไปแล้วถึงสองคน!
เหตุผลเดียวที่ตระกูลสวี่ยอมตกลง คือเฒ่าหวังเสนอเงินสินสอดให้สูงถึงสามร้อยหยวน พร้อมกับจักรยานอีกหนึ่งคัน ซึ่งถือเป็นทรัพย์สินมหาศาลในยุค 80 ที่เงินหนึ่งหยวนสามารถซื้อเนื้อหมูได้เป็นกิโลกรัม!
เมื่อสวี่หว่านเอ๋อร์รู้เรื่อง เธอคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอนผู้เป็นพ่ออย่างสวี่ต้าไห่และผู้เป็นแม่ โขกศีรษะจนเลือดอาบเพื่อขอร้องไม่ให้ส่งเธอไปลงนรก แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือฝ่าเท้าของสวี่ต้าไห่ที่ถีบเข้าที่ยอดอก และไม้พลั่วของหวังชุ่ยฮวาที่ฟาดลงมาบนศีรษะอย่างแรง
"แกมันก็แค่สินค้าขาดทุน เลี้ยงเสียข้าวสุกมาตั้งสิบแปดปี ถึงเวลาที่แกต้องตอบแทนบุญคุณครอบครัวแล้ว! พรุ่งนี้เช้า ต่อให้แกต้องตาย ฉันก็จะมัดศพแกขึ้นเกี้ยวส่งไปบ้านเฒ่าหวัง!"
นั่นคือประโยคสุดท้ายที่สวี่หว่านเอ๋อร์ได้ยิน ก่อนที่ร่างผ่ายผอมจะถูกโยนเข้ามาขังในห้องเก็บฟืนที่หนาวเหน็บ ปล่อยให้เธอทนพิษบาดแผลและความหนาวเย็นจนสิ้นใจอย่างโดดเดี่ยว และเปิดทางให้วิญญาณของหลินหว่านเอ๋อร์จากยุคปัจจุบันเข้ามาแทนที่
หลินหว่านเอ๋อร์ลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ดวงตาที่เคยสั่นเทาหวาดกลัวของเด็กสาวชาวนา บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยแววตาที่เย็นเยียบและเฉียบขาดดุจคมมีดของนักธุรกิจสาวผู้กรำศึกในโลกทุนนิยม
"ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสฉันมีชีวิตอีกครั้ง สวี่หว่านเอ๋อร์ ความแค้นของเธอ ความอยุติธรรมที่เธอได้รับ ฉัน หลินหว่านเอ๋อร์คนนี้จะเป็นเธอเอง และฉันจะเป็นคนทวงคืนและเหยียบพวกมันให้จมดินเอง!" เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน น้ำเสียงแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน
"แกรก... แกรก"
เสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยดังแว่วมาจากนอกประตูไม้ที่ผุพัง หลินหว่านเอ๋อร์กลั้นหายใจและเงี่ยหูฟัง
"แม่ นังเด็กเวรนั่นมันไม่ได้กินข้าวกินน้ำมาสองวันแล้ว แถมเมื่อวานพ่อมันยังฟาดหัวมันไปตั้งแรง มันจะตายก่อนถึงพรุ่งนี้เช้าไหม ถ้ามันตาย เฒ่าหวังเอาเงินสามร้อยหยวนคืนแน่เลยนะ" เสียงแหลมปรี๊ดของหวังชุ่ยฮวาดังขึ้น
"ตายก็ช่างปะไร! อย่างไรมันก็ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลสวี่เราตั้งแต่แรกอยู่แล้ว! เป็นแค่สายเลือดชั้นต่ำที่ฉันสลับตัวมาเพื่อหวังเอาเงินเท่านั้นแหละ!" เสียงแหบพร่าแต่ดุดันของแม่เฒ่าสวี่ตวาดกลับ
ประโยคนั้นทำเอาหลินหว่านเอ๋อร์ที่นอนอยู่บนกองฟางถึงกับเบิกตากว้าง
ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข สลับตัวมา
สมองของเธอประมวลผลอย่างรวดเร็ว มิน่าเล่า! ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อแม่ตระกูลสวี่ถึงไม่เคยมีความรักความเมตตาให้สวี่หว่านเอ๋อร์เลยแม้แต่น้อย ปฏิบัติราวกับไม่ใช่คน ที่แท้ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพวกมัน! แต่เรื่องสลับตัวหมายความว่าอย่างไร แล้วครอบครัวที่แท้จริงคือใคร
"แม่เบาเสียงหน่อยเถอะ เดี๋ยวใครมาได้ยินเข้าจะซวยเอา เรื่องสลับตัวเด็กนั่นเราตกลงกันแล้วว่าจะฝังมันลงหลุมไปตลอดกาลไม่ใช่หรือไง ถ้าตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงนั่นรู้ว่าเราสลับเอาลูกสาวตัวจริงของพวกเขามาตกระกำลำบาก แล้วเอาลูกสาวอีกคนของเราไปเสวยสุขแทน พวกเราได้หัวหลุดออกจากบ่าแน่!" เสียงของสวี่ต้าไห่ดังแทรกขึ้นมาด้วยความลุกลี้ลุกลน
บทล่าสุด
#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#89 บทที่ 89 89
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#88 บทที่ 88 88
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#87 บทที่ 87 87
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#86 บทที่ 86 86
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#85 บทที่ 85 85
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#84 บทที่ 84 84
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#83 บทที่ 83 83
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#82 บทที่ 82 82
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026#81 บทที่ 81 81
อัปเดตล่าสุด: 9/5/2026
คุณอาจชอบ 😍
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ













