สาปพิศวาส

“วันนี้คุณบอมบ์ บริพัทร ธาดา จะมาตรวจความเรียบร้อยของห้าง พัชขอความร่วมมือทุกคน ดูแลความเรียบร้อยห้องลองเสื้อ การจัดวางสินค้าให้เป็นระเบียบเรียบร้อย และห้ามใช้โทรศัพท์มือถือเวลางาน เข้าใจตรงกันนะคะทุกคน!”

ฉันชื่อพัชราภา เชื้อชาติไชยค่ะ ปีนี้อายุ 30 พอดิบพอดี มีหน้าที่การงานเป็นผู้จัดการแผนกเครื่องแต่งกายสุภาพสตรีในห้างสรรพสินค้าดังของกรุงเทพฯเมืองอมร ด้วยความเจ้าระเบียบ ทำงานด้วยความขยันซื่อสัตย์และสุจริต

ทำให้ฉันพัฒนาจากการมีตำแหน่งเป็นพนักงานขายเล็กๆ อาศัยความสามารถล้วนๆ ไต่เต้าขึ้นเป็นตำแหน่งผู้จัดการแผนกของห้างดังอย่างรวดเร็วภายในเวลาแปดปีโดยปราศจากการใช้เส้นสาย!

“รับทราบค่ะ/ฮ่ะ!”

บรรดาเพื่อนๆ ร่วมงานทั้งสาวแท้และสาวเทียม แกล้งทำท่าตะเบ๊ะด้วยอากัปกิริยาล้อเล่นนิดๆที่ล้วนมาจากความซี้ย่ำปึ๊กกันมานมนาน และรักใคร่ปรองดองกันเป็นอย่างดี

ทุกคนต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่หลังจากการประชุมย่อยๆ ตอนเช้าก่อนเปิดห้างเสร็จสิ้น พวกเขาเข้าใจกันดี ว่าอีป้าโอลีฟ (ภรรยาป๊อปอายคือฉายาที่ทุกคนตั้งให้ฉัน จากลักษณะรูปร่างผอมบางแทบจะปลิวลมแถมใส่แว่นตาหนาเตอะ มีทรงผมประจำตัวที่มักจะมัดขึ้นจนเรียบตึงเหมือนครูใหญ่โรงเรียนดัดสันดาน!)  ทำงานตามหน้าที่และไม่เคยมีประวัติเรื่องการใช้อำนาจหน้าที่ข่มเหงใคร ในเวลางานคืองาน หลังเลิกงานเราก็เป็นเพื่อนกันตามเดิม

“แหม! คุณบอมบ์สมชื่อจริงๆ บอมบ์แปลว่าหล่อระเบิดระเบ้อสินะ!”

ปองศรี (ชื่อเดิมปองศักดิ์) เพื่อนเก้งของฉัน ทำท่าหรี่ตาและกัดริมฝีปากล่างด้วยท่าทางเซ็กซี่สุดๆ ขัดกับหุ่นก้ามปูแสนจะแมนของนาง

ปองศรีได้มาทำงานเป็นพนักงานขายในแผนกเสื้อผ้าสตรีเพราะความที่มีหน้าตาหล่อเหลา และรูปร่างอันเร้าใจสาวๆ (โดยที่เจ้าตัวไม่ปลื้มสักนิด เพราะนางมีเทสต์ชอบเข้าประตูหลัง!) โดยเฉพาะสาวใหญ่ที่มีกำลังซื้อเมื่อโดนปองศรีเก๊กแมนคะยั้นคะยอให้อุดหนุนนางสักหน่อย บรรดาลูกค้าสาวๆ ก็ยินดีเปกันแบบถล่มทะลาย

“ปอง! เปลี่ยนโหมดการทำงานของแกด่วน! มีชะนีหน้าสวยเดินมากับคณะคุณบอมบ์ ฉันหวังว่าแกจะได้โชว์ฝีมือขายของระดับพระกาฬให้อนาคตนายใหญ่ของเราดูเป็นบุญตานะ!”

ฉันพูดแบบกำชับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนซี้แหงแก๋อย่างปองศรี ก่อนจะเข้าไปต้อนรับคุณบอมบ์ เจ้านายหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกันสุดหล่อวัย30ปี และคณะที่ติดตามมาด้วยกัน

“สวัสดีค่ะคุณบอมบ์”

ฉันยกมือไหว้ผู้บริหารหนุ่มหล่อซึ่งเรียนจบโทจากเมืองนอกเมืองนามาหมาดๆ เขามีอนาคตเป็นเจ้าของห้างคนต่อไปถัดจากคุณอมรา ผู้เป็นมารดาของเขา

ตารียาวของฉันแอบชำเลืองดูเด็กสาวสวยจัดที่ติดตามมาด้านหลังคุณบอมบ์ เห็นเจ้าหล่อนเกาะแขนหนุ่มหล่อล่ำรุ่นราวคราวเดียวกับคุณบอมบ์(อายุประมาณ30~35ปี) แบบติดแจ เหมือนว่าเป็นผัวเมียทั้งที่วัยก็น่าจะห่างกันเกือบยี่สิบปี

“สวัสดีครับคุณพัชราภา แผนกของคุณพัชนี่ตกแต่งได้สวยงามเรียบร้อยดีที่สุดและก็เป็นแผนกตัวอย่างได้เสมอ ไม่เคยทำให้ผมผิดหวังสักครั้ง”

“ขอบคุณค่ะคุณบอมบ์ ทุกคนในแผนกตั้งใจทำงานสุดความสามารถเสมอเพื่อห้างของเราค่ะ!”

“วันนี้คุณนาง ภรรยาเพื่อนของผมอยากมาเลือกซื้อเสื้อผ้าสำหรับคนท้องอ่อนๆ รบกวนคุณพัชช่วยดูแลเธอให้ด้วยนะครับ”

“ยินดี เป็นอย่างยิ่งค่ะ”

ฉันฉีกยิ้มจนแทบจะแหกไปถึงใบหู เมื่อคุณบอมบ์สั่งเสียถึงขนาดนั้นมีหรือฉันจะกล้าปฏิเสธ

“คุณนาง เชื่อใจคุณพัชราภาได้เลยครับเธอมีความรู้เรื่องเครื่องแต่งกายดีเยี่ยมและรับรองว่าจะให้คำแนะนำคุณนางได้ทุกเรื่องแน่นอน!”

“เชิญคุณนางด้านนี้เลยค่ะ”

คุณลูกค้าสาวสวยที่ปล่อยแขนสามีสุดหล่อซึ่งเป็นเพื่อนกับคุณบอมบ์และเดินตามฉันมายังแผนกเสื้อผ้าสตรีมีครรภ์ เจ้าหล่อนดูไม่สบอารมณ์ที่ต้องแยกมากับฉันตามลำพังนัก เพราะคุณสามีของเจ้าหล่อนกำลังเดินต่อไปยังแผนกเครื่องแต่งกายสุภาพบุรุษและพูดคุยเรื่องงานกับคุณบอมบ์ไปด้วย

“นางเอาชุดนี้ ชุดนี้ และก็ชุดนี้ด้วยค่ะ!”

ยัยคุณนางแกล้งให้ฉันหอบเสื้อผ้าสิบกว่าชุดเพื่อจะเอาไปลองสวมดู เจ้าหล่อนจู้จี้สุดๆ ไม่ยอมรับบริการจากนังปอง และมุ่งเน้นที่จะเล่นงานฉันคนเดียว! จนฉันที่มีความอดทนขั้นโสดาบันยังแทบกรี๊ดออกมาเพราะความงี่เง่าขั้นเทพของนาง

โลกนี้ช่างไม่มีความยุติธรรม!  ยัยคุณนางนี่แสนจะร้ายกาจและไม่มีน้ำจิตน้ำใจเหมือนนางสาวไทยแลนด์สักนิด แต่นางกลับมีหน้าสวยใสกิ๊งเหมือนสาวสิบหก แถมรูปร่างเอ็กซ์อึ๋มน่าล่อซะขนาดที่... ฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันยังมองเพลิน นี่เจ้าหล่อนตั้งท้องกี่สัปดาห์กันนะ! ทำไมไม่มีหน้าท้องยื่นออกมาเลย... ฉันที่แสนจะผอมแห้งเป็นไม้เสียบลูกชิ้นยังมีพุงโผล่ออกมาล้ำหน้าเจ้าหล่อนเสียด้วยซ้ำ!