สาวใช้บ้านนี้โคตรแซ่บ

มะนาว เด็กสาววัยยี่สิบปีที่พึ่งสูญเสียพ่อแม่ไปพร้อมกันด้วยอุบัติเหตุรถชนตกสะพาน เธอเกิดมาเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านไร้ซึ่งพี่น้องให้โอบกอดในยามสูญเสีย ตั้งแต่เล็กจนโตถูกเลี้ยงดูมาราวกับไข่ในหิน

จนกระทั่งผู้เป็นป้าเกิดสงสารในชะตาชีวิตแสนอาภัพ เห็นว่าหลานสาวยังไม่ได้แต่งงาน ไม่มีสามีคอยปกป้องหรือเลี้ยงดู จึงได้ชักชวนหลานสาวที่ตนเอ็นดูมาตั้งแต่ยังเด็กมาพักอยู่ด้วยชั่วคราวในฐานะเดียวกัน

หลังจัดการเรื่องงานศพของผู้ล่วงลับเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในวันถัดมาหญิงสาวเดินตามหลังผู้เป็นป้าเข้ามาภายในบ้านหลังใหญ่โตราวกับคฤหาสน์ขนาดย่อม ภายในบ้านสะอาดสะอ้าน เครื่องใช้หรือแม้แต่ของตกแต่งดูหรูหราไม่เบา

นัยต์ตากลมกวาดมองไปรอบกายด้วยความรู้สึกตกตะลึง ก่อนจะเดินมาถึงห้องโถงขนาดใหญ่ เธอพบกับชายหญิงคู่หนึ่งคาดว่าคงเป็นสามีภรรยา ใบหน้าของทั้งคู่นั้นดูอ่อนเยาว์เหลือเกิน

แม่บ้านวัยกลางคนอย่าง อุไร ทรุดกายลงคลานเข่าบนพื้นพรมจนกระทั่งไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายหญิงคู่นั้น ทว่าเมื่อหันไปทางคนที่มาด้วยกันก็เห็นว่าหลานสาวยังคงยืนมองไปรอบกายด้วยแววตาเป็นประกาย จึงได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเข้มงวด “มะนาว มานั่งตรงนี้ แล้วไหว้คุณเค้าสิ!”

เมื่อได้ยินป้ากล่าวเช่นนั้น มะนาวทรุดกายลงก่อนจะเริ่มคลานเข่าบนพื้นพรมอย่างยากลำบาก ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างชัดเจน แต่ถึงอยากนั้นก็ไม่ส่งเสียงร้องหรือบ่นออกมาสักคำ จนทำให้อีกสามคนที่อยู่ในโถงเดียวกันหลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

มือเรียวขาวยกขึ้นพนมไว้กลางหน้าอก ก่อนจะทำความเคารพคุณท่านซึ่งเป็นเจ้านายของบ้านด้วยท่าทีมีมารยาท "สวัสดีค่ะ คุณท่านทั้งสอง หนูชื่อมะนาวค่ะ เป็นหลานสาวของป้าอะไร”

จากคำบอกเล่าของหัวหน้าแม่บ้านก่อนหน้านี้ ยอมรับว่าใจหนึ่งก็สงสาร จึงได้อนุญาตให้พาเด็กคนนี้มาอาศัยอยู่ด้วย แต่ไม่คิดว่าเมื่อพบหน้าเด็กคนนี้จะไม่มีเค้าลางของสาวใช้แม้แต่น้อย หน้าตาก็ดูน่ารักจิ้มลิ้ม ผิวพรรณก็ขาวนวลเนียน คาดว่าก่อนหน้านี้พ่อแม่ของเธอคงเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี

“สวัสดีจ๊ะ หน้าตาน่ารักนะ อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรมาก มะนาวก็แค่ช่วยงานที่ป้าไรแกทำประจำก็พอแล้วจ๊ะ”คุณผู้หญิงของบ้านกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แววตายามที่มองไปยังเด็กสาวนั้นเจือความเอ็นดูเหลือล้น

ก่อนหน้านี้มะนาวตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะพักอาศัยอยู่กับป้าเพียงไม่นาน เมื่อทุกอย่างลงตัวแล้วเธอก็จะเก็บของไปอยู่ที่อื่น แต่เพื่อเป็นการตอบแทนที่เจ้าของบ้านให้ที่อยู่ที่กิน มะนาวย่อมต้องตอบแทนพวกท่านอย่างดี

“ได้ค่ะ หนูจะตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ค่ะคุณผู้หญิง” หญิงสาวรับคำเสียงใส ใบหน้าสวยหวานนั้นเผยรอยยิ้มกว้างส่งไปให้ผู้เป็นเจ้าของบ้าน

“แล้วบ้านนี้มีลูกชายฉันอีกหนึ่งคน ฝากดูแลด้วยล่ะ นอกเหนือจากนี้ก็ถามป้าไรเอาแล้วกันนะ”คุณผู้หญิงของบ้านกล่าวเพียงเท่านั้น ก่อนจะลุกจากโซฟาแล้วเดินจากออกไปพร้อมกับสามี

ซึ่งมะนาวเองก็ไม่ลืมกล่าวรับคำของเจ้านายที่พึ่งเดินจากไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เข้าใจแล้วค่ะคุณผู้หญิง”

หลังจากเหลือกันเพียงแค่สองคนป้าหลาน อุไรจึงพาหลานสาวไปพักยังห้องของคนรับใช้ซึ่งอยู่ชั้นล่าง เดินเลยไปทางห้องครัวไม่ไกลก็พบเข้ากับห้องที่มีลักษณะคล้ายกันราวหกห้อง

แน่นอนว่าอุไรซึ่งเป็นหัวหน้าแม่บ้านย่อมต้องนอนพักอยู่ที่ห้องแรกด้านซ้ายมือ เพื่อให้ง่ายต่อการรับใช้เจ้านาย ยามถูกเรียกขานจะได้วิ่งออกไปรับใช้ได้อย่างทันท่วงที

มะนาวเดินตามป้าไปยังห้องที่อยู่ท้ายสุด เมื่อได้รับคำอธิบายว่านี่เป็นห้องพักของตน จึงได้เปิดประตูแล้วนำกระเป๋าเสื้อผ้าเข้าไปไว้ด้านใน

ภายในห้องสีเหลี่ยมจตุรัสขนาดเล็กแห่งนี้ ถึงแม้ไม่ได้กว้างขวางเท่าบ้านที่เคยอยู่ แต่ก็สะอาดน่าอยู่และดูใหม่มาก เตียงนอนขนาดเล็กและตู้เสื้อผ้าก็มีให้พร้อมสรรพ ไหนจะมีห้องน้ำในห้องดี มะนาวไม่ใช่คนเรื่องมากแต่ไหนแต่ไร การเป็นอยู่หากไม่ถึงกับนอนกลางดินกินกลางทราย ก็ถือว่าอยู่ได้แล้วสำหรับเธอ

หลังจากนั้นในทุกวันมะนาวล้วนทำงานตามคำสั่งของผู้เป็นป้าอย่างขันแข็ง แม้ว่าก่อนหน้านี้ตอนที่พ่อกับแม่ยังอยู่จะแทบไม่ได้หยิบจับงานพวกนี้เลย แต่หากตอนนี้เธอยังคงทำตัวเป็นลูกคุณหนูหนักไม่เอาเบาไม่สู้ ก็ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตให้รอดต่อไปได้อย่างไรแล้ว

ในเช้าวันหนึ่งมะนาวเดินออกมาจากห้อง ก็พบว่าภายในบ้านนั้นเงียบงันผิดจากปกติที่ผ่านมา จนกระทั่งเดินข้ำในครัวและพบผู้เป็นป้าจึงได้กล่าวขึ้นด้วยความสงสัยใคร่รู้ “ป้า วันนี้บ้านเงียบจังเลย”

“ก็คุณทั้งสองไปต่างประเทศ สัปดาห์หน้าถึงกลับ ส่วนคุณขุนเขาไปเรียน เย็นๆ คงกลับมา”อุไรตอบคำถามของหลานสาว ขณะที่ในมือยังคงหั่นผลไว้เตรียมเอาไว้ เผื่อว่าคุณขุนเขากลับมาจะได้หยิบทานได้เลย ไม่ต้องรอ

“อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว” มะนาวตอบรับด้วยแววตาเหม่อลอย

เมื่อนึกถึงขุนเขาลูกชายคนเดียวของบ้านหลังนี้ เธอมักจะลอบมองเขาจากที่ห่างไกลอย่างหลงไหลเสมอ แต่บ่อยครั้งในสมองของเธอกลับหมกมุ่นจินตนาการถึงการได้ร่วมรักกับหนุ่มหล่อที่มีอายุน้อยกว่าเธอเพียงปีเดียว

ไม่รู้ว่าเป็นอย่างนั้นได้อย่างไร...

แม้เจ้านายไม่อยู่แต่หน้าที่ของแม่บ้านก็ยังต้องดำเนินต่อไปตามปกติ หลังจากทำงานส่วนของตนเองไปบ้างแล้ว ช่วงบ่ายแก่ของวันมะนาวเข้าห้องซักรีดเพื่อไปช่วยป้ายกผ้าขึ้นไปไว้บนห้องของเจ้านายทั้งหลาย

แต่ทว่าตะกร้าผ้าของลูกชายเจ้าของบ้านที่วางอยู่ข้างเครื่องซักผ้านั้น เธอสังเกตว่ามันยังไม่ถูกซัก ทั้งยังมีผ้าชิ้นหนึ่งที่มีคราบเปื้อนสีขาวติดอยู่อย่างชัดเจน เมื่อเห็นเช่นนั้นมะนาวจึงได้เริ่มจินตนาการถึงเจ้าของผ้ากองนั้น

จนกระทั่งได้ยินผู้เป็นป้าเอ่ยขึ้นอย่างดุดันจนหลานสาวสะดุ้งเฮือก

“แกทำหน้าอะไรของแก เอานี่! เอาเสื้อผ้าคุณขุนเขาเอาไปเก็บ”อุไรชี้ไปยังผ้าจำนวนหนึ่งที่แขวนอยู่ ซึ่งมันถูกรีดจนเรียบพร้อมสวมใส่ สมควรแก่เวลาขนย้ายไปใส่ตู้ให้เจ้านายได้แล้ว

“จ้า ได้เลยป้า” มะนาวรับคำผู้เป็นป้าในทันที

ร่างบางหยิบผ้าขึ้นมาแล้ววิ่งตรงไปยังห้องนอนที่ก่อนหน้านี้เธอมักชอบเข้าไปสำรวจอยู่บ่อยครั้ง

อีกทั้งในบางครั้งเธอมักระบายความใคร่อยู่บนเตียงนอนใหญ่ของเขาแล้วจินตนาการว่าถูกเจ้าของห้องตอกลำเอ็นเข้ามาในตัวเธอจนเสร็จสม

มะนาวเปิดประตูเข้าไปในห้องของเจ้านาย ก่อนจะนำผ้าที่ถือขึ้นมาไปใส่ในตู้เสื้อผ้า โดยจำแนกสีตามความต้องการของเจ้าของห้อง หลังจากทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จเรียบร้อย

นัยน์ตากลมพลันไปสะดุดเข้ากับเตียงนอนใหญ่ที่อยู่กลางห้อง หญิงสาวยืนมองมันอย่างชั่งใจอยู่สักพัก ก่อนเดินไปล็อคประตูและเดินกลับมายังเตียงนอนกว้างอีกครั้ง

ยอมรับภาพของคุณขุนเขาในจินตนาการที่กำลังแหกขาเธอออกจนกว้างแล้วกระแทกส่วนนั้นอย่างดุเดือด ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอไม่หายไป

มือเรียวเริ่มสัมผัสไปตามผิวกายเมื่ออารมณ์บางอย่างเริ่มปะทุขึ้น ก่อนจะทิ้งตัวลงบนที่นอนหนานุ่ม แยกขาสองข้างออกจากกันจนกว้าง ขณะเดียวกันก็ถลกชายกระโปรงขึ้นมาจนถึงช่วงเอว จากนั้นจึงใช้ปลายนิ้วลูบไล้บนกลีบอูมผ่านเนื้อผ้าบางเบา นิ้วเรียวกรีดลงตามรอยแยกและวนกลับมาถูวนเม็ดกระสันจนน้ำเมือกเริ่มไหลซึมออกมาจนเปียกชื้นชั้นในตัวบางเป็นวง

ในเมื่อนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาของเขา นึกถึงลำเอ็นของเขา เสียงหวานของมะนาวจะเริ่มครางเรียกชื่อเขาเมื่ออารมณ์ของเธอกำลังพุ่งพล่าน

“อึก! อื้อออออ คุณขุนขาาาา”เสียงครางหวานปนกระเส่าหลุดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม

ขณะจินตนาการถึงนายน้อยสุดหล่อของบ้านปลายนิ้วเรียวก็เริ่มบดขยี้เม็ดเสียวให้ถี่รัวยิ่งขึ้น เอวบางขยับยกขึ้นสู้นิ้วมืออยู่หลายครั้ง จนในที่สุดก็ไม่อาจทานทนความเสียวซ่านไหวนิ้วเรียวแหวกชั้นในตัวจิ๋วที่แสนเกะกะออกไว้ด้านข้าง ก่อนปลายนิ้วจะสัมผัสกับร่องชื้นแฉะนั้นโดยตรง

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ!!

เสียงเฉอะแฉะจากน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาดังไปทั่วห้องนอนของชายหนุ่ม นิ้วเรียวถูกร่องรูกลืนหายไปทีเดียวถึงสองนิ้ว ขาเรียวแยกออกกว้างชี้ไปคนละทางด้วยความเสียวซ่าน นิ้วเท้าจิกเกร็งลงบนที่นอน มือเรียวอีกข้างบีบขย้ำเต้านมเต่งตึง มะนาวงอนิ้วกระดกใส่รูของตัวเองจนน้ำกระเซ็น ทั้งบางส่วนเลอะลงบนที่นอนของเจ้านายอีกด้วย

“อ่าส์ คุณขุน เอามะนาวแรง ๆ อ้ะ อ้ะ เสียว กระแทกเอ็นเข้ามาอีกค่ะ”

ขณะครวญครางสองนิ้วเรียวยาวยังคงผลุบเข้าออกในโพรงนุ่มอย่างรุนแรง ใบหน้าสวยหวานบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความซ่านเสียว เมื่อใกล้ถึงปลายทางร่างทั้งร่างพลันสั่นเกร็ง ก๋อนจะเริ่มครางเสียงกระเส่าออกมาอีกครั้ว

“แตกแล้ว อ้าส์ ซี๊ด รูร่านของมะนาว น้ำแตกรดเอ็นของคุณแล้ว อื้ออ”

มะนาวตัวกระตุกถี่ปลดปล่อยออกมาบนเตียงของเจ้านายหนุ่ม เธอนอนหอบหายใจนิ่งค้างพลางคิดว่าถ้าได้โดนเอ็นของคุณขุนเขากระเด้าคงมันส์รูน่าดู

บรื้นนนนนนน!!!

ร่างบอบบางที่กำลังนอนปรับลมหายใจให้เป็นปกติรีบกระเด้งตัวลุกจากเตียงทันทีที่ได้ยินเสียงรถยนต์เคลื่อนตัวมาในตัวบ้าน

มะนาวรีบจัดชุดของตนเองให้เรียบร้อย ก่อนเดินออกไปจากห้องไม่ลืมสังเกตการณ์อยู่บริเวณไม่ไกลหน้าห้องของขุนเขา เธอแอบมองชายหนุ่มในชุดนิสิตที่โอบประคองกอดรัดร่างหญิงสาวในชุดนิสิตเช่นกัน มือหนาข้างหนึ่งหายเข้าไปในกระโปรงพลีทตัวสั้นแล้วพากันเข้าห้องไป