บทนำ
ส่วน 'เขา' ก็เป็นแค่คนธรรมดาที่อยู่ๆ ก็อยากช่วยเหลือ 'เธอ' ตั้งแต่วันแรกที่พบกันเท่านั้นเอง
ที่ยอมเพราะมีเหตุผล เมื่อวันหนึ่งไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล เธอเลยไม่จำเป็นต้องยอมอีกต่อไป!!
บท 1
หนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านี้..
@คลับ
เสียงร้องของความเจ็บปวด ดังเล็ดออกมาจากห้องๆหนึ่ง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโซนวีไอพี ที่มีชายฉกรรจ์สามคนนั่งอยู่เท่าไหร่นัก
"ผับมึงเละเทะขนาดนี้เลยเหรอวะ เปิดห้องกระทืบคนว่างั้น?"
เจ้าของคำถามตวัดสายตาไปยังห้องที่มีเสียงร้องของความเจ็บปวด ผสมผสานกับเสียงเตะต่อยดังออกมาไม่ขาดสาย เขาพ่นคันบุหรี่ออกมาจากปากหนักๆ พลางเลื่อนท่อนแขนแกร่ง วางพาดไปกับพนักโซฟา
"ยังไม่ชินเหรอวะ!"
เจ้าของคลับหรูร้องถามออกมา โดยที่สายตากวาดมองออกไปรอบๆคลับ เพื่อสำรวจความเรียบร้อยของสถานบันเทิง ที่เขาลงทุนสร้างมากับมือ
เวลาผ่านไป..
'อะ โอ๊ย พะ พอ พอแล้ว'
ดวงตาคมสีน้ำตาลเข้ม ตวัดมองไปยังประตูห้องเดิมอีกครั้ง คิ้วหนานิ่วเข้าหากัน จากนั้นเขาก็ตวัดสายตากลับมาหาเพื่อนตัวเอง ซึ่งเป็นเจ้าของคลับอีกครั้ง
"ไม่ใช่ตายแล้วเหรอวะ?"
"ก็เป็นธรรมดาของพวกผีพนันปะวะ ไม่มีปัญญาจ่าย จุดจบก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วไหม"
เจ้าของคลับว่าเหมือนไม่ใส่ใจ ลึกๆก็แอบกังวลว่าจะมีใครตายเหมือนกัน
"น้ำเสียงแบบนั้น อายุคงเลขสี่เลขห้าแล้วมั้ง ไม่น่าจะได้แก่ตาย"
คนที่นั่งเงียบมานาน ออกความเห็นบ้าง จากนั้นเจ้าของผับก็ถึงกับร้อนรน
"เลขสี่เลขห้า จะเอาอะไรไปสู้กับคนพวกนั้นวะ อย่าบอกนะ ว่าจะมาฆ่ากันตายที่ผับกู เวรแล้วไง!"
เจ้าของคลับกุมหัวตัวเองทันที
"เข้าไปช่วยดีไหมวะ!"
ชายหนุ่มคนเดิมพูดออกมาใหม่ ตาคมมองเพื่อนรักสลับกันไปหา ก่อนที่คนที่นั่งมองประตูห้องนั้นไม่วางตา จะเป็นฝ่ายปฏิเสธออกมา
"ไม่ใช่เรื่องของกู ผีพนัน ก็สมควรโดนแบบนั้น!"
จบคำ เขาก็ทิ้งมวลบุหรี่ที่จานรอง ก่อนจะหยัดกายลุกจากที่นั่งทันที
"แล้วมึงจะไปไหนวะภาคย์!"
เจ้าของคลับร้องถามอีกครั้ง
"กลับไง วันนี้แดกต่อไม่ลง รำคาญฉิบหาย"
แล้วในขณะที่ขายาวภายใต้กางเกงยีนส์แบรนด์ดังขยับออกไป เสียงที่ดังเข้ามาใกล้ ก็ทำให้เขาชะงักไปทันที
"ปะ ปล่อยนะ อย่ามาลากหนูแบบนี้ หนูจะเดินไปหาพ่อของหนูดีๆ ฮึก.. ฮื่อ.. ใจร้าย พวกคนใจร้าย"
ณัฐภาคย์กลืนน้ำลายคงคออึกใหญ่ เขาหยุดมองเด็กสาวคนนั้นไม่วางตา ก่อนที่เธอจะถูกผู้ชายสองคน ลากเข้าไปในห้องที่เขานั่งมองอยู่ตั้งนาน
"ซวยแล้วไง บานปลายจนได้"
"ใคร?"
คนที่ตั้งท่าจะเดินออกไปในตอนแรก หันกลับมาร้องถามทันที
"เรียกพ่อชัดขนาดนี้ ก็ต้องลูกสาวของผีพนันปะวะ"
เจ้าของคลับเป็นฝ่ายตอบออกมา ก่อนที่ร่างสูงโปร่งจะขยับขาออกมาจากตรงนั้นทันที
แต่ทว่า กลับตรงไปยังห้องห้องนั้นแทน
.
.
.
แกร๊ก~
เสียงปลดล็อคประตู ส่งผลให้คนที่อยู่ภายในห้องนั้น หันกลับมามองที่เขาไม่วางตา
"นายครับ"
ลูกน้องคนสนิทของเขาที่วิ่งตามเข้ามา แตะมือเบาๆที่แขนของเขา ซึ่งเขาไม่ได้ใส่ใจ และปัดมือนั้นออกห่างทันที
ดวงตาคมสีน้ำตาลเข้ม ตวัดมองทุกคนที่อยู่ภายในห้อง ชายฉกรรจ์สามคน ที่รุมทำร้ายผู้ชายที่อายุน่าจะราวๆสี่สิบกว่าๆ ที่นั่งทรุดมีเลือดกลบปาก ส่วนของกายของผู้ชายคนนั้น มีเด็กสาวที่พึ่งจะถูกลากเข้ามา คาดว่า อายุน่าจะราวๆยี่สิบกว่าๆ
ตัวเล็ก น่ารัก สเปคเขาชัดๆ
"มีอะไร!"
หนึ่งในชายฉกรรจ์ร้องถามมาที่เขา หน้าตาบอกว่าเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน
"เท่าไหร่?"
"..."
ชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ
"ที่คุณลุงคนนี้เป็นหนี้อยู่ เท่าไหร่!"
"ยี่สิบล้าน!"
ทันทีที่คำนั้นหลุดออกมา เขาก็พยักหน้ารับทันที เขามองเลยไปที่เด็กสาวคนนั้นอีกครั้ง ซึ่งในขณะที่เธอเอง ก็มองมาที่เขาเหมือนกัน แต่ถึงแม้จะเป็นแบบนั้น เธอก็กอดบิดาไม่ห่างกาย ดวงตากลมโตมีหยดน้ำใสๆคลออยู่ในนั้น และเขาก็สำรวจไปทั่วทั้งใบหน้างามนั่นแล้ว แน่นอนว่า ไม่ได้ถูกทำร้ายมาอย่างแน่นอน
"ใสหัวไปซะ แล้วยี่สิบล้านที่พวกมึงอยากได้ ให้ไปเอากับกู กูจะจ่ายเอง..!"
"...ณัฐภาคย์ รังสิริโรจน์ หวังว่าพวกมึงคงจะรู้จัก!"
--
เปย์หนัก เพราะเหตุผลใดครับ
เปิดเรื่องใหม่ อีกแล้ว555 ฝากด้วยจ้าา
บทล่าสุด
#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#91 บทที่ 91 91
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#89 บทที่ 89 89
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#88 บทที่ 88 88
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#87 บทที่ 87 87
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













