บทนำ
ในสายตาของธาม เธอไม่มีอะไรดีสักอย่าง
เขาไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตา แต่เธอก็รักเขา
จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง เธอตื่นขึ้นในโรงแรมของธาม
โดยมีเจ้าของโรงแรมอย่างเขานอนอยู่ข้าง ๆ
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่ผู้ชายคนนี้กลับกล่าวหาว่าเธอวางแผนจับเขา
โถ...พ่อคุณ จะบอกอะไรให้นะ
คนอย่างพลอยพัดชาไม่มีวันลดตัว
ไปวางแผนน้ำเน่าจับผู้ชายแบบนี้แน่
ฉะนั้น อะไรที่เสียแล้วก็เสียไป เธอไม่แคร์
แต่อะไรที่เธอไม่ได้ทำ เธอจะไม่มีวันยอมรับอย่างเด็ดขาด
และเขาก็ไม่ต้องวางมาดเป็นสุภาพบุรุษเพื่อขอรับผิดชอบ
เพราะเธอตอบได้คำเดียวว่า...เธอไม่แต่ง!
บท 1
ความอึดอัดราวกับมีบางสิ่งที่หนาและหนักกดทับลำตัวผสานไปกับอาการมวนท้องที่เริ่มตีตื้นขึ้นมาจากกระเพาะอาหาร ทำให้หัวคิ้วของพลอยพัดชาขมวดมุ่นอย่างไม่ชอบใจ อีกทั้งสิ่งที่หนาและหนักบนตัวนั้นก็ดูเหมือนกำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างเชื่องช้าอีกด้วย
เธออยากลืมตามองให้ชัดว่าคืออะไรกันแน่ แต่เปลือกตาก็หนักอึ้งราวกับมีอะไรถ่วงไว้ รับรู้ได้แค่ว่าสิ่งนั้นมาซุกไซ้อยู่ตรงซอกคอ และหน้าอกก็ถูกบีบเคล้นหนักเบาสลับกันไป
ด้วยความมึนงงและสติที่ยังไม่กลับมาเต็มร้อย จึงทำให้หญิงสาวยังคิดอะไรไม่ออกจนกระทั่งได้ยินเสียงทุ้มของใครบางคน
“อืม...นมสวยดีจริง ๆ”
เสียงนี้ เสียงพี่ธามไม่ใช่หรือ!
ในที่สุดพลอยพัดชาก็กลั้นใจพยายามฝืนลืมตาขึ้นมาจนได้ เธอเห็นเพียงศีรษะของผู้ชายคนหนึ่งกำลังก้มลงหยอกเย้ากับทรวงอกของตนอย่างย่ามใจ ครั้นพอเห็นใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มคนนั้น เธอก็ยิ่งมั่นใจว่าเป็นเขาไม่ผิดแน่ ธาม ศิวะเดชา ผู้ชายที่เธอแอบรักเขามานานหลายปี!
ครั้นพอเริ่มมีสติ หญิงสาวก็ใช้เรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดผลักคนตัวโตออกไปจากร่างของตนทันที จากนั้นก็กลิ้งตัวไปด้านข้างจนร่างตกลงไปกระแทกพื้น เธอไม่สนใจว่าร่างกายจะบาดเจ็บตรงไหนบ้าง รู้แต่ว่าตอนนี้ตนกำลังเปลือยเปล่า และต้องหาอะไรมาปิดบังร่างกายโดยเร็วที่สุด ซึ่งสิ่งที่เธอคว้าติดมือมาได้ก็คือผ้าห่ม
“นึกว่าจะไม่ตื่นซะแล้ว” เสียงทุ้มของคนที่นอนตะแคงอยู่บนเตียงในสภาพนุ่งลมห่มฟ้าทำให้พลอยพัดชาหน้าแดงก่ำจนต้องผินหน้าไปทางอื่น
“เกิดอะไรขึ้น” เมื่อคืนเธอจำได้ว่ากินไวน์ไปแค่แก้วเดียวเท่านั้น จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีก และตอนนี้ก็มึนหัวจนรู้สึกเหมือนว่าพื้นห้องบิดเบี้ยวไปมา
“ยังจะถาม ก็เธอเป็นคนทำไม่ใช่หรือ”
ธามตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่คนฟังอย่างเธออยากจะวิ่งเข้าไปตบเขาให้นอนราบเรียบไปกับพื้นมากกว่า
“ทำอะไร พูดให้มันดี ๆ” เมื่อคืนเธอไม่เห็นหัวเขาด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่หัวเลย แม้แต่เงาก็ไม่เห็น
“ก็วางยาพี่ เพื่อให้พี่รับผิดชอบเธอไง”
เขายังตอบกลับมาหน้าตาเฉย แต่เธอแทบหายมึนหัวทันทีทันใด เธอเลิกตอแยเขามาเป็นเดือนแล้ว เลิกหวังในตัวเขาแล้ว และตั้งใจว่าจะไม่ไปยุ่ง ไม่ไปให้เขาเห็นหน้าอีก แล้วเธอจะทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร
“ตลกละ พลอยไม่ได้ทำ” เธอจะมีปัญญาอะไรไปวางยาเขา ประสาท!
“เธอไม่ทำแล้วใครจะทำ” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนทุกครั้งที่เขารำคาญเธอ
“จะไปรู้ได้ไง อย่ามากล่าวหากันอย่างนี้นะ” หัวเด็ดตีนขาดยังไงเธอก็จะไม่มีวันยอมรับในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำอย่างเด็ดขาด
“ปากแข็ง เธออยากแต่งงานกับพี่ขนาดนั้นเลยหรือ”
เขาเลิกคิ้วขึ้นราวกับคาดคั้น แต่ประโยคนั้นกลับทำให้เธอเจ็บร้าวไปทั้งใจ เธอถอยออกมาแล้ว ไม่ไปวุ่นวายกับชีวิตของเขา แล้วผู้ชายคนนี้ยังต้องการอะไรอีก หนำซ้ำยังหยิบเอาเรื่องแต่งงานมาพูดเยาะเย้ยถากถางกันอีกด้วย
“เมื่อก่อนใช่ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว และจะบอกอะไรให้นะ...” เธออยากพูดอีกสักหลายประโยค แต่อาการคลื่นไส้มวนท้องก็ตีตื้นขึ้นมาจากกระเพาะที่ว่างเปล่าจนถึงลำคอ ทำให้ต้องรีบลุกขึ้นแล้วมองหาห้องน้ำทันที
เมื่อเข้ามาในห้องน้ำ พลอยพัดชารีบล็อกประตูห้องเพราะไม่ต้องการให้ธามตามเข้ามา จากนั้นก็โก่งคออาเจียนอยู่กับโถชักโครกทั้งที่ไม่มีอะไรออกมานอกจากน้ำใส ๆ เพราะอาหารมื้อสุดท้ายของเมื่อวานที่หญิงสาวกินเข้าไปคือตอนสายของวัน
เมื่ออาการคลื่นไส้ดีขึ้น พลอยพัดชาจึงลุกขึ้นมาเพราะอยากล้างหน้าแปรงฟันให้สดชื่น เธอมองหาแปรงสีฟันอันใหม่ที่ยังไม่แกะใช้จึงลองเปิดตู้ข้างกระจกดู เมื่อเจอแล้วก็หยิบออกมาหนึ่งอัน
กลิ่นมินต์จากยาสีฟันทำให้อาการคลื่นเหียนบรรเทาลงไปได้พอสมควร และเมื่อเสร็จเรียบร้อยจากตรงนี้ หญิงสาวจึงตรวจความเรียบร้อยของร่างกายตัวเองแล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นรอยคิสมาร์กนับไม่ถ้วนบริเวณหน้าอก หน้าท้อง ต้นขา รวมไปถึงต้นขาด้านในใกล้กับ...ตรงนั้น!
“ไม่จริง! เมื่อคืนไม่มีอะไรทั้งนั้น เรากับเขาไม่ได้มีอะไรกัน”
เธออายุยี่สิบห้าแล้ว ไม่ใช่คนไร้เดียงสาที่จะไม่รู้ว่าหากผู้หญิงกับผู้ชายร่วมรักกันแล้วส่วนนั้นจะต้องเป็นอย่างไร แต่นี่ทุกอย่างเป็นปกติ ไม่มีร่องรอยของการล่วงล้ำใด ๆ ทั้งสิ้น...แต่ถึงมีไปแล้วก็ช่างมัน เธอลั่นวาจาไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่งกับผู้ชายคนนี้อีก
คิดได้ดังนั้น พลอยพัดชาจึงใช้ผ้าห่มคลุมร่างของตัวเองอย่างแน่นหนามิดชิดแล้วออกจากห้องน้ำเพื่อมองหาเสื้อผ้าของตน
พลอยพัดชาเห็นสภาพห้องแล้วได้แต่ขมวดคิ้วมุ่นเพราะเสื้อผ้าของเธอมันกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง
ฉันไม่มีวันถอดเสื้อผ้าไร้ระเบียบแบบนี้แน่ ต้องเป็นอีพี่ธามแน่นอนที่เป็นคนทำ!
พลอยพัดชาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของตนตามจุดต่าง ๆ โดยไม่สนใจสายตาที่มองตามไปทุกฝีก้าวของชายหนุ่มที่นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวนั่งอยู่บนเตียง
“เมื่อกี้เธอจะบอกอะไรพี่”
ธามโพล่งถามขึ้น หญิงสาวงุนงงเล็กน้อยก่อนจะเพิ่งนึกได้ว่าก่อนวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาเจียน เธอได้พูดอะไรไว้ ดังนั้นจึงพูดต่อให้จบ
“ก็ไอ้เรื่องวางยาอะไรนั่นไง ฉันจะบอกว่าถึงฉันจะนิสัยเสียแค่ไหนแต่ก็ไม่มีวันลดตัวไปทำเรื่องทุเรศแบบนั้นหรอก”
เขาจะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจเพราะเธอถือว่าตนได้พูดไปแล้ว และเธอก็คิดว่าธามคงไม่เชื่อแน่นอน เพราะในสายตาของเขา เธอไม่มีอะไรดีสักอย่าง
“แต่เรื่องมันเกิดขึ้นมาแล้ว ยังไงพี่ก็ต้องรับผิดชอบเธอ”
จู่ ๆ เขาก็พูดเสียงอ่อนจนเธอนึกว่าเป็นธามตัวปลอม เขาคิดว่าเธอคงดีใจจนเนื้อเต้นกระมังที่ได้ยินเขาพูดว่าจะรับผิดชอบ
“ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ฉันจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” เธอไม่อยากมองหน้าเขา จึงได้แต่เดินเก็บเสื้อผ้าของตนที่ทิ้งเกลื่อนไปทั่วพื้นห้อง
“พลอย!” เสียงเขาเข้มขึ้น ฟังดูก็รู้แหละว่าโกรธ แต่คิดว่าเธอจะกลัวหรือ ไม่มีทาง!
“จะเรียกทำไมนักหนา ก็บอกแล้วไงว่า อื้อ...” เธอยังพูดไม่จบ ธามก็ปิดปากเธอด้วยปากของเขาเสียแล้ว
บทล่าสุด
#41 บทที่ 41 บทที่ 10 งานเลี้ยงขอบคุณ - 50% -
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2026#40 บทที่ 40 บทที่ 10 งานเลี้ยงขอบคุณ - 25% -
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2026#39 บทที่ 39 บทที่ 9 ข่าวลือ - 100% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#38 บทที่ 38 บทที่ 9 ข่าวลือ - 80% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#37 บทที่ 37 บทที่ 9 ข่าวลือ - 60% -
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#36 บทที่ 36 บทที่ 9 ข่าวลือ - 40% -
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#35 บทที่ 35 บทที่ 9 ข่าวลือ - 20% -
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2026#34 บทที่ 34 บทที่ 8 พิสูจน์ซึ่งหน้า - 100% -
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2026#33 บทที่ 33 บทที่ 8 พิสูจน์ซึ่งหน้า - 80% -
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#32 บทที่ 32 บทที่ 8 พิสูจน์ซึ่งหน้า - 60% -
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?













