บทนำ
หนุ่มอังกฤษรูปทองกระเป๋าเพชร ทายาทมหาเศรษฐีชื่อดังติดอันดับโลก ผู้ชายอีโก้แรงสุดกู่ มั่นใจในตัวเองเหลือล้น ดุดัน ปากจัด หมัดหนัก อารมณ์ร้อนแบบสุดๆ และขี้หึงอย่าบอกใคร ถ้าความหึงมันมาเยือนเมื่อใดอาละวาดพาลแหลกไม่ฟังใครหน้าไหนทั้งนั้น แต่ที่น่ายกย่องก็คือเป็นคนรักเดียวใจเดียวและมีหัวใจรักอันหนักแน่นมั่นคง เมื่อความรักมันเข้ามาทักทาย กล้าบุก กล้ารุก กล้าลุย ทุกด่านที่ขวางหน้าเพื่อให้ได้มาซึ่งหญิงเดียวในดวงใจ
หากมันไม่ง่ายนักหรอก เพราะสาวงามที่หมายปองเธอคนนั้นคือคุณหนูลูกสาวเจ้าสัวใหญ่ อวัสดากิตติพงษ์ไพศาล ซึ่งมีดีกรี แสบ ซ่าแสนซน ไม่ยอมคน ตามคอนเซ็ปต์ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเศรษฐีผู้มีอันจะกิน จนได้รับฉายาอวัสดาจอมแสบ งานอดิเรกคือหาเรื่องปั่นหัวคนที่เธอแอบตั้งฉายาว่าผู้ชายร้ายกาจแสนจะเจ้าเล่ห์อยู่ตลอดเวลา งานรองลงมาคือกลั่นแกล้งหนุ่มหล่อมาดเนี้ยบทุกครั้งเมื่อมีโอกาส
แต่คนที่ไม่เคยยอมแพ้และถอยให้กับอะไรง่ายๆ อย่างคีแกร์น วิลเลียมเบอร์ลิซ ก็โต้ตอบเอาคืนเสียจนสาวแสบเจ้าหัวใจหงอเข้าไส้ ท่ามกลางความขัดแย้งกันอยู่เนืองๆ และสงครามแสบสันปนคันนิดๆ ทว่ากลับตลบอบอวลไปด้วย ไฟรัก ไฟพิศวาส ไฟปรารถนา ลุกโชนร้อนแรงจนยากจะดับสลาย แผดเผาทั่งคู่ให้ดำดิ่งอยู่ในวังวนแห่งความรักจนถอนตัวถอนใจไม่ขึ้นกันทั้งสองคน
บท 1
ณ ผับหรูมีระดับกลางกรุงลอนดอน สาวสวยแสนเซ็กซี่ในชุดเกาะอกสีดำกำลังนั่งจิบไวน์อยู่คนเดียวเงียบๆ สักพักก็มีชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่หุ่นราวกับนายแบบมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
“ให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงนะครับ” เสียงทุ้มนุ่มหูเอ่ยเชื้อเชิญพร้อมยื่นมือหนามาให้ บอกให้รู้ว่าไม่ต้องการคำปฏิเสธ
สาวสวยมองมือที่ยื่นมาตรงหน้าอย่างไตร่ตรองสลับกับจ้องหน้าอีกฝ่ายด้วยความไม่แน่ใจ แม้ว่าภายในผับจะค่อนข้างมืดทำให้เธอเห็นหน้าตาของคนชวนไม่ชัด หากดูรวมๆ แล้วเขาดูดีมาก มือเล็กจึงค่อยๆ วางลงบนมือใหญ่ปล่อยให้เขาจับจูงไปกลางฟลอร์ แขนแข็งแรงเกี่ยวเอวบางดันเข้ามาแนบลำตัวหนาแล้วพาเธอขยับก้าวตามจังหวะดนตรีช้าๆ อย่างชำนาญ ชั่วครู่เสียงทุ้มถึงเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นมาเบาๆ
“คุณมากับใคร ทำไมเขาถึงใจร้ายปล่อยให้สาวสวยแสนเซ็กซี่มานั่งอยู่คนเดียวแบบนี้ล่ะครับ”
“มากับเพื่อนๆ กับพี่ชายค่ะ พอดีเขาเต้นรำกันอยู่ด้านโน้น แล้วคุณล่ะคะ มาขอฉันเต้นรำแบบนี้หวังว่าคงไม่มีสาวๆ ตามมาแหกอกฉันหรอกนะคะ”
ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอแผ่วๆ เมื่อได้ยินคำพูดนั้น
“ไม่มีแน่นอน ผมมากับเพื่อนเหมือนกัน นั่งกันอยู่ด้านบนโน่นไงครับ”
ชายหนุ่มเอ่ยด้วยภาษาสากลน่าฟังพลางพยักพเยิดหน้าไปยังโซนวีไอพีชั้นสองที่เขานั่งให้เธอดู สาวงามมองตาม ก่อนจะหันกลับมาที่หนุ่มนิรนามอีกครั้ง แต่ด้วยความที่เขาสูงมาก ทำให้เธอที่ถึงแม้จะไม่ใช่คนเตี้ย แถมยังใส่รองเท้าส้นสูงเกือบสามนิ้ว ต้องแหงนหน้ามองอีกฝ่ายเลยทีเดียว
“ผมยังไม่ทราบชื่อสาวสวยสุดเซ็กซี่ที่ผมเต้นรำอยู่ด้วยเลยนะครับ
“เรียกฉันว่าดาด้าก็ได้ค่ะ แล้วคุณล่ะคะ ฉันก็ยังไม่รู้จักชื่อคุณเหมือนกัน” เสียงใสบอกชื่อที่เพื่อนใช้เรียกเธอตอนเรียนอยู่ที่นี่ออกไป เนื่องจากชื่ออวัสดาหรือหนูดามันเรียกยากสำหรับชาวต่างชาติ
“ผมคีแกร์น ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้รู้จักสาวสวยและเซ็กซี่ที่สุดในคืนนี้นะครับ”
ชื่อที่ได้ยินทำเอาสาวสวยชะงักไปนิดหนึ่ง ไม่ใช่หรอกมั้ง โลกมันคงไม่กลมขนาดนั้นหรอก ก็อีตาพี่ชายของเพื่อนรักที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากับเธอมาตั้งแต่เด็กก็ชื่อนี้เหมือนกัน เขาชอบจิกกัดเธอทุกครั้งที่เจอหน้า หุ่นก็ออกจะผอมแห้งเก้งก้างที่เธอเคยค่อนขอดอยู่บ่อยๆ ว่าสูงอย่างกับเสาโทรเลขเดินได้ ซึ่งผิดกับผู้ชายที่กำลังเต้นรำกับเธออยู่ในเวลานี้เอามากๆ หนุ่มคีแกร์นคนนี้หุ่นออกจะสูงใหญ่ดูแข็งแรงราวกับนักกีฬา หรือถ้าจะเป็นนายแบบก็ต้องเรียกว่าระดับเกรดท็อปของวงการนายแบบเลยก็ว่าได้ แผงอกที่เธอกำลังแนบชิดก็ช่างกว้างและแน่นหนั่นน่าซบจะตายไป แม้ว่าเธอจะไม่ได้เจออีตานั่นมาห้าหกปีแล้ว แต่ก็คงไม่มีทางเปลี่ยนแปลงไปได้มากมายขนาดนี้หรอก และก่อนอวัสดาจะทันได้คิดอะไรต่อไป เสียงดีเจประจำผับก็ประกาศดังขึ้น
“ต่อจากนี้คือหนึ่งนาทีสำหรับคู่รักนะครับ”
พลันไฟทั้งผับก็ดับพึ่บมืดสนิทลงฉับพลัน มือเล็กรีบคว้าแขนกำยำเอาไว้แน่นด้วยความตกใจ และก่อนที่เธอจะทันได้ตั้งตัวริมฝีปากอุ่นจัดผสมกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ก็ประทับลงมาบนกลีบปากนุ่มๆ อย่างแม่นยำ แล้วบดจูบเคล้าเคลียดูดดื่มจนคนถูกจูบยืนตัวเกร็งแข็งทื่อ แต่เพียงครู่เดียวความอ่อนวัยและไม่เคยก็ทำให้หญิงสาวตัวอ่อนระทวยในนาทีต่อมา ปล่อยให้ปลายลิ้นร้อนๆ สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กและเกี่ยวกระหวัดควานหาความหวานด้วยความชำนาญ ขณะที่ฝ่ามือหนาก็ประคองท้ายทอยเล็กดันเข้ามารับจูบอย่างถนัดถนี่ยิ่งขึ้น พร้อมๆ กับแขนแข็งแรงอีกข้างโอบรัดแผ่นหลังบางให้แนบกับแผงอกแกร่งจนแนบแน่นไปตลอดทั้งตัว ซึ่งหนึ่งนาทีสำหรับอวัสดามันช่างยาวนานแทบขาดใจ
เมื่อเรียวปากได้รูปผละห่างร่างในอ้อมกอดแกร่งกำยำก็แทบไม่มีแรงทรงตัว เธอต้องยึดแผงอกกว้างเป็นที่พักพิงศีรษะพลางก้มหน้าอย่างอายๆ ขณะที่ตาคมกริบกำลังจับจ้องใบหน้านวลในความสลัวด้วยความแปลกใจ เพราะจูบแสนหวานที่เขาได้ลิ้มลองเมื่อครู่มันเหมือนคนจูบไม่เป็นเอาซะเลย ซึ่งขัดกับการแต่งตัวที่เหมือนสาวเซ็กซี่ร้อนแรงสุดขั้ว มือใหญ่กอบกุมแก้มนุ่มที่เอาแต่ก้มหน้างุดๆ ให้เงยขึ้นมาจ้องหน้า แล้วใช้นิ้วโป้งไล้กลีบปากนุ่มที่กำลังสั่นน้อยๆ อย่างแผ่วเบา ก่อนเอ่ยหยอกเย้าออกมายิ้มๆ
“อย่าไปบอกใครนะ ว่าสาวสวยสุดเซ็กซี่ที่ผมเห็นยังจูบไม่เป็นเลย”
คนได้ยินหน้าร้อนผ่าวหนักเข้าไปใหญ่ ถ้าตอนนี้ไม่มืดคนจ้องมองคงได้เห็นว่าหน้าเธอแดงจัดสักแค่ไหน คนอายพยายามก้มหน้าหลบ แต่ก็ติดตรงมือใหญ่ทั้งสองข้างยังจับกุมสองแก้มรั้งเอาไว้ไม่ให้เธอเบือนหน้าหนีไปทางไหนได้ ดวงตาสองคู่จึงจ้องสบกันนิ่งอยู่ในความมืด
“แต่เป็นจูบที่ผมประทับใจมาก ผมคงลืมคืนนี้ไม่ลงเลยทีเดียว”
พูดเสร็จเขาก็ดึงแหวนออกจากนิ้วก้อยข้างขวา แล้วค่อยๆ สวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายให้เธอ แต่มันหลวมมาก เพราะไซซ์นิ้วเขากับเธอมันต่างกันเยอะ ชายหนุ่มจึงดึงออกมาสวมเข้ากับนิ้วโป้งให้แทน
“ผมให้ เก็บไว้ให้ดีนะครับ ผมจะตามหาคุณให้เจอพร้อมกับเอาแหวนที่พอดีกับนิ้วของคุณมาเปลี่ยนให้ แล้วเจอกันนะครับสาวสวยสุดเซ็กซี่ของผม”
เจ้าของแหวนพูดยิ้มๆ แล้วดึงร่างเพรียวบางเข้ามาประทับจูบหนักๆ ที่กลีบปากนุ่มอีกครั้ง ก่อนเขาจะหันหลังก้าวจากไปในความมืด ทิ้งให้คนโดนขโมยจูบแรกยืนตัวแข็งทื่อมองตามแผ่นหลังกว้างไปด้วยความมึนงงพร้อมกับหัวใจเต้นระรัว
บทล่าสุด
#229 บทที่ 229 ตอนที่229(The end)
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#228 บทที่ 228 ตอนที่228
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#227 บทที่ 227 ตอนที่227
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#226 บทที่ 226 ตอนที่226
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#225 บทที่ 225 ตอนที่225
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#224 บทที่ 224 ตอนที่224
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#223 บทที่ 223 ตอนที่223
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#222 บทที่ 222 ตอนที่222
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#221 บทที่ 221 ตอนที่221
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026#220 บทที่ 220 ตอนที่220
อัปเดตล่าสุด: 3/25/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย
"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"
เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
The High States เดิมพันรักพยศใจ
สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”













