บทนำ
"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง
"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด
สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่ะ เขาไม่มีทางยอม
อายุ28อย่างเขาบอกแก่ แล้วอายุเท่าพ่อเธอเรียกว่าอะไร เรียกว่าชราใกล้ตายอย่างนั้นเหรอ
บท 1
#เฮียไคอย่าร้าย(1)
คลับหรูใจกลางเมือง
เวลานี้เป็นเวลานอนของใครหลาย ๆ คน แต่ที่แน่ ๆ มันไม่ใช่เวลานอนของ ‘อีเค้ก’ คนนี้ เมื่อตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งแต่เค้กยังต้องแบกสังขารมาคลับเพื่อตามยัยน้องสาวตัวดีกลับบ้าน
เค้กยืนอยู่หน้าคลับในขณะที่มือก็กดโทรศัพท์ด้วยสีหน้าและแววตาไม่สบอารมณ์ สิบกว่าสายที่เค้กพยายามโทรหาคนเป็นน้องแต่ทว่าก็โดนอีกฝ่ายตัดสายเค้กทิ้งอย่างไม่ไยดี “อะไรเนี่ยยัยเคท’ เสียงหวานบ่นพึมพำถ้าไม่ติดว่าคนเป็นแม่ขอร้องให้มาตามน้องสาวกลับ เธอไม่มีทางมายืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่ตรงนี้แน่
หลังจากที่กดโทรหาน้องสาวอยู่นานมากจนมั่นใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ยอมรับโทรศัพท์เธอแน่ ๆ หญิงสาวเลยตัดสินใจเดินเข้ามาตามหาน้องในคลับแทน เค้กเดินเบียดเสียดผู้คนเข้ามาพลางกวาดสายตามองหายัยน้องสาวตัวดีที่จนป่านนี้แล้วยังไม่มีทีท่าจะกลับบ้านกลับช่องเลย
“อีเค้ก” แต่ไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปไหน เสียงใครบางคนก็เอ่ยเรียกเธอขึ้นมาซะก่อน จนเธอต้องหันหน้ามองแล้วพบเข้ากับกลุ่มเพื่อนสนิทของตัวเองที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่ เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงเดินเข้าไปหา “ไหนบอกกูว่าไม่มา” วันใหม่หรี่ตามองเค้กราวกับกำลังจับผิดกัน เค้กไม่แปลกใจเลยที่ตัวเองโดนเพื่อนมองด้วยสายตาแบบนั้น เพราะก่อนหน้านี้เพื่อนได้โทรมาชวน แล้วเค้กก็ได้ปฏิเสธไปโดยให้เหตุผลเพื่อนว่าไม่อยากดื่ม แต่พอเวลาผ่านไปไม่นานเธอดันโผล่หัวมายืนทำหน้าสลอนอยู่ที่คลับได้ “ตอแหลนะมึง” เธอเลยโดนเพื่อนว่าให้ ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ในแบบที่เพื่อนกำลังเข้าใจเลยสักนิด
“แม่ให้กูมาตามเคท มึงเจอน้องบ้างไหม” เค้กตอบพลางถามเพื่อนด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย
“ตั้งแต่กูมา กูยังไม่เจอน้องมึงเลยนะ” กันตาตามพลันตบเก้าอี้ข้าง ๆ ตัวเอง เรียกเค้กให้มานั่งข้างเจ้าหล่อน “แต่ไหน ๆ มึงก็มาแล้วงั้นมาดื่มด้วยกันหน่อย”
“อือ” เค้กครางรับด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย สาวเท้าเดินไปนั่งลงยังเก้าอี้ข้างกันตา ทันทีที่เค้กนั่งลงวันใหม่ก็ยื่นแก้วเหล้ามาให้
จากตอนแรกที่ไม่อยากดื่ม ตอนนี้น้ำสีอำพันถูกเค้กยกกรอกลงคอแก้วแล้วแก้วเหล่า
“อ่า” ไม่น่าเชื่อว่าแค่น้ำเมาจะทำให้อารมณ์ของเค้กมันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้ขนาดนี้ หลังจากที่เครียดเรื่องของน้องสาวตัวดีมานาน
หญิงสาวคนนี้มีนามว่า ‘เค้ก’ มีน้องสาวชื่อ ‘เคท’ เค้กอายุยี่สิบสอง ส่วนน้องสาวของเค้กอายุยี่สิบ อายุของเค้กกับน้องสาวห่างกันแค่สองปี แต่ทว่านิสัยใจคอของทั้งสองคนช่างต่างกันสุดขั้ว เค้กมีนิสัยแบบผู้หญิงทั่วไป แต่น้องสาวของเค้กน่ะทั้งเกเรและก้าวร้าว อีกทั้งเค้กกับน้องสาว ยังไม่ค่อยถูกกันอีกด้วย นั่นอาจเป็นเพราะว่าน้องสาวเข้าใจว่าพ่อกับแม่รักเค้กมากกว่าเธอ จึงทำให้เค้กกับน้องมีปัญหากันอยู่บ่อย ๆ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลยค่ะ มันไม่ใช่อย่างนั้น พ่อกับแม่ท่านรักลูกเท่ากัน แค่การแสดงออก การปฏิบัติกับลูกแต่ละคนไม่เหมือนกันก็เท่านั้น เมื่อก่อนยัยเคทเธอไม่ได้เป็นคนแบบนี้นะคะ เธอเป็นเด็กที่น่ารักมากแต่เพราะเธอเจอกับเหตุการณ์เลวร้ายมาจึงทำให้เธอมีนิสัยแบบนั้น
“เฮ้อ” ยิ่งคิดก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา
“อะไรมันจะเครียดขนาดนั้น” ถอนหายใจดังจนกันตาร้องท้วงขึ้นมา
“เครียดเรื่องยัยเคทนิดหน่อย”
“ไม่หน่อยแล้วมั่ง”
“อีเค้ก” หญิงสาวที่กำลังก้มหน้ามองแก้วเหล้าของตัวเองอยู่ ก็ต้องเงยหน้าขึ้นมามองวันใหม่ที่จู่ ๆ เธอก็ตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวเสียงตื่นพลันสะกิดหญิงสาวยิก ๆ ทำหน้าทำตาราวกับกำลังเห็นผียังไงอย่างนั้น
“อะไรของแกวะ” เค้กชักสีหน้าใส่วันใหม่เล็กน้อย
“มึงดูนั่น” ก่อนที่เค้กกับกันตาจะหันมองตามนิ้วมือของวันใหม่ที่ชี้ไปยังทิศทางใด ทิศทางหนึ่งของคลับแห่งนี้ กลุ่มผู้ชายสามถึงสี่คนที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่อีกทั้งของเขากำลังมองมายังโต๊ะของเธอ
“ก็ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ” เค้กพูดขึ้นมาอย่างไม่แยแสหันกลับมาสนใจแก้วเหล้าของตัวเองต่อไป ก็แค่โดนผู้ชายมองทำเป็นเนื้อเต้นไปได้ หน้าตาก็งั้น ๆ ไม่เห็นน่าสนใจตรงไหน เค้กหันกลับมาทำเหมือนไม่สนใจ
“แต่ผู้ชายคนนั้นมองมึงอยู่นะ คนใส่แว่นน่ะ แม่งคนอะไรแบดบอยฉิบหาย” วันใหม่พ่นคำหยาบออกมาอย่างลืมตัว ในขณะที่สายตาของเธอยังคงจดจ่ออยู่ที่ชายหนุ่มคนนั้น “แม่ง กูว่าทรงนี้ฮอตเนิร์ดชัวร์”
“หยุดเพ้อเจ้อ” เค้กว่า
“เฮียไค” ทั้งเค้กและวันใหม่หันมองกันตาพร้อมกันเมื่อจู่ ๆ เธอก็พึมพำชื่อของใครบางคนออกมา “นั่นน่ะเฮียไค”
“มึงรู้จักเหรอ” วันใหม่ถามน้ำเสียงตื่นเต้น
“รู้จักสิ เสือตัวพ่อเลยน่ะนั่น”
“กร้าวใจจัง” วันใหม่ทำหน้าฝัน เธอจึงโดนหญิงสาวมองด้วยสายตาเอือมระอาอีกรอบ “แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจมึงนะเค้ก”
เค้กที่ได้ยินอย่างนั้นจึงไหวไหล่
“ไม่ใช่สเปก” บอกออกไปเสียงเรียบ อย่างอีเค้กคนนี้ต้องเด็กมัธยมเคี้ยวกรุบกริบ ไม่ใช่หนังเหี่ยวเคี้ยวยากอย่างเฮียคงเฮียไคอะไรนั่น
“เขามองมาทางมึง”
เค้กไม่สนใจ
“เขาเดินมาแล้ว”
เค้กยังนิ่งอยู่
นิ่งทั้งที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำ
ปากบอกไม่สนใจ แต่ไม่รู้ทำไมแค่ได้ยินว่าเขากำลังเดินเข้ามาหาเค้กถึงได้รู้สึกตื่นเต้นมากขนาดนี้ ใจเต้นระรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อ ๆ จนต้องเอ่ยเตือนสติตัวเองในใจ
หนังเหี่ยวเคี้ยวไม่มันท่องไว้สิ ท่องไว้อีเค้ก..
บทล่าสุด
#110 บทที่ 110 ตอนพิเศษสิบ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#109 บทที่ 109 ตอนพิเศษเก้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#108 บทที่ 108 ตอนพิเศษแปด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#107 บทที่ 107 ตอนพิเศษเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#106 บทที่ 106 ตอนพิเศษหก
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#105 บทที่ 105 ตอนพิเศษห้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#104 บทที่ 104 ตอนพิเศษสี่
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#103 บทที่ 103 ตอนพิเศษสาม
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#102 บทที่ 102 ตอนพิเศษสอง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#101 บทที่ 101 ตอนพิเศษหนึ่ง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













