บทนำ
"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง
"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด
สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่ะ เขาไม่มีทางยอม
อายุ28อย่างเขาบอกแก่ แล้วอายุเท่าพ่อเธอเรียกว่าอะไร เรียกว่าชราใกล้ตายอย่างนั้นเหรอ
บท 1
#เฮียไคอย่าร้าย(1)
คลับหรูใจกลางเมือง
เวลานี้เป็นเวลานอนของใครหลาย ๆ คน แต่ที่แน่ ๆ มันไม่ใช่เวลานอนของ ‘อีเค้ก’ คนนี้ เมื่อตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งแต่เค้กยังต้องแบกสังขารมาคลับเพื่อตามยัยน้องสาวตัวดีกลับบ้าน
เค้กยืนอยู่หน้าคลับในขณะที่มือก็กดโทรศัพท์ด้วยสีหน้าและแววตาไม่สบอารมณ์ สิบกว่าสายที่เค้กพยายามโทรหาคนเป็นน้องแต่ทว่าก็โดนอีกฝ่ายตัดสายเค้กทิ้งอย่างไม่ไยดี “อะไรเนี่ยยัยเคท’ เสียงหวานบ่นพึมพำถ้าไม่ติดว่าคนเป็นแม่ขอร้องให้มาตามน้องสาวกลับ เธอไม่มีทางมายืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่ตรงนี้แน่
หลังจากที่กดโทรหาน้องสาวอยู่นานมากจนมั่นใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ยอมรับโทรศัพท์เธอแน่ ๆ หญิงสาวเลยตัดสินใจเดินเข้ามาตามหาน้องในคลับแทน เค้กเดินเบียดเสียดผู้คนเข้ามาพลางกวาดสายตามองหายัยน้องสาวตัวดีที่จนป่านนี้แล้วยังไม่มีทีท่าจะกลับบ้านกลับช่องเลย
“อีเค้ก” แต่ไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปไหน เสียงใครบางคนก็เอ่ยเรียกเธอขึ้นมาซะก่อน จนเธอต้องหันหน้ามองแล้วพบเข้ากับกลุ่มเพื่อนสนิทของตัวเองที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่ เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงเดินเข้าไปหา “ไหนบอกกูว่าไม่มา” วันใหม่หรี่ตามองเค้กราวกับกำลังจับผิดกัน เค้กไม่แปลกใจเลยที่ตัวเองโดนเพื่อนมองด้วยสายตาแบบนั้น เพราะก่อนหน้านี้เพื่อนได้โทรมาชวน แล้วเค้กก็ได้ปฏิเสธไปโดยให้เหตุผลเพื่อนว่าไม่อยากดื่ม แต่พอเวลาผ่านไปไม่นานเธอดันโผล่หัวมายืนทำหน้าสลอนอยู่ที่คลับได้ “ตอแหลนะมึง” เธอเลยโดนเพื่อนว่าให้ ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ในแบบที่เพื่อนกำลังเข้าใจเลยสักนิด
“แม่ให้กูมาตามเคท มึงเจอน้องบ้างไหม” เค้กตอบพลางถามเพื่อนด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย
“ตั้งแต่กูมา กูยังไม่เจอน้องมึงเลยนะ” กันตาตามพลันตบเก้าอี้ข้าง ๆ ตัวเอง เรียกเค้กให้มานั่งข้างเจ้าหล่อน “แต่ไหน ๆ มึงก็มาแล้วงั้นมาดื่มด้วยกันหน่อย”
“อือ” เค้กครางรับด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย สาวเท้าเดินไปนั่งลงยังเก้าอี้ข้างกันตา ทันทีที่เค้กนั่งลงวันใหม่ก็ยื่นแก้วเหล้ามาให้
จากตอนแรกที่ไม่อยากดื่ม ตอนนี้น้ำสีอำพันถูกเค้กยกกรอกลงคอแก้วแล้วแก้วเหล่า
“อ่า” ไม่น่าเชื่อว่าแค่น้ำเมาจะทำให้อารมณ์ของเค้กมันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้ขนาดนี้ หลังจากที่เครียดเรื่องของน้องสาวตัวดีมานาน
หญิงสาวคนนี้มีนามว่า ‘เค้ก’ มีน้องสาวชื่อ ‘เคท’ เค้กอายุยี่สิบสอง ส่วนน้องสาวของเค้กอายุยี่สิบ อายุของเค้กกับน้องสาวห่างกันแค่สองปี แต่ทว่านิสัยใจคอของทั้งสองคนช่างต่างกันสุดขั้ว เค้กมีนิสัยแบบผู้หญิงทั่วไป แต่น้องสาวของเค้กน่ะทั้งเกเรและก้าวร้าว อีกทั้งเค้กกับน้องสาว ยังไม่ค่อยถูกกันอีกด้วย นั่นอาจเป็นเพราะว่าน้องสาวเข้าใจว่าพ่อกับแม่รักเค้กมากกว่าเธอ จึงทำให้เค้กกับน้องมีปัญหากันอยู่บ่อย ๆ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลยค่ะ มันไม่ใช่อย่างนั้น พ่อกับแม่ท่านรักลูกเท่ากัน แค่การแสดงออก การปฏิบัติกับลูกแต่ละคนไม่เหมือนกันก็เท่านั้น เมื่อก่อนยัยเคทเธอไม่ได้เป็นคนแบบนี้นะคะ เธอเป็นเด็กที่น่ารักมากแต่เพราะเธอเจอกับเหตุการณ์เลวร้ายมาจึงทำให้เธอมีนิสัยแบบนั้น
“เฮ้อ” ยิ่งคิดก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา
“อะไรมันจะเครียดขนาดนั้น” ถอนหายใจดังจนกันตาร้องท้วงขึ้นมา
“เครียดเรื่องยัยเคทนิดหน่อย”
“ไม่หน่อยแล้วมั่ง”
“อีเค้ก” หญิงสาวที่กำลังก้มหน้ามองแก้วเหล้าของตัวเองอยู่ ก็ต้องเงยหน้าขึ้นมามองวันใหม่ที่จู่ ๆ เธอก็ตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวเสียงตื่นพลันสะกิดหญิงสาวยิก ๆ ทำหน้าทำตาราวกับกำลังเห็นผียังไงอย่างนั้น
“อะไรของแกวะ” เค้กชักสีหน้าใส่วันใหม่เล็กน้อย
“มึงดูนั่น” ก่อนที่เค้กกับกันตาจะหันมองตามนิ้วมือของวันใหม่ที่ชี้ไปยังทิศทางใด ทิศทางหนึ่งของคลับแห่งนี้ กลุ่มผู้ชายสามถึงสี่คนที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่อีกทั้งของเขากำลังมองมายังโต๊ะของเธอ
“ก็ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ” เค้กพูดขึ้นมาอย่างไม่แยแสหันกลับมาสนใจแก้วเหล้าของตัวเองต่อไป ก็แค่โดนผู้ชายมองทำเป็นเนื้อเต้นไปได้ หน้าตาก็งั้น ๆ ไม่เห็นน่าสนใจตรงไหน เค้กหันกลับมาทำเหมือนไม่สนใจ
“แต่ผู้ชายคนนั้นมองมึงอยู่นะ คนใส่แว่นน่ะ แม่งคนอะไรแบดบอยฉิบหาย” วันใหม่พ่นคำหยาบออกมาอย่างลืมตัว ในขณะที่สายตาของเธอยังคงจดจ่ออยู่ที่ชายหนุ่มคนนั้น “แม่ง กูว่าทรงนี้ฮอตเนิร์ดชัวร์”
“หยุดเพ้อเจ้อ” เค้กว่า
“เฮียไค” ทั้งเค้กและวันใหม่หันมองกันตาพร้อมกันเมื่อจู่ ๆ เธอก็พึมพำชื่อของใครบางคนออกมา “นั่นน่ะเฮียไค”
“มึงรู้จักเหรอ” วันใหม่ถามน้ำเสียงตื่นเต้น
“รู้จักสิ เสือตัวพ่อเลยน่ะนั่น”
“กร้าวใจจัง” วันใหม่ทำหน้าฝัน เธอจึงโดนหญิงสาวมองด้วยสายตาเอือมระอาอีกรอบ “แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจมึงนะเค้ก”
เค้กที่ได้ยินอย่างนั้นจึงไหวไหล่
“ไม่ใช่สเปก” บอกออกไปเสียงเรียบ อย่างอีเค้กคนนี้ต้องเด็กมัธยมเคี้ยวกรุบกริบ ไม่ใช่หนังเหี่ยวเคี้ยวยากอย่างเฮียคงเฮียไคอะไรนั่น
“เขามองมาทางมึง”
เค้กไม่สนใจ
“เขาเดินมาแล้ว”
เค้กยังนิ่งอยู่
นิ่งทั้งที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำ
ปากบอกไม่สนใจ แต่ไม่รู้ทำไมแค่ได้ยินว่าเขากำลังเดินเข้ามาหาเค้กถึงได้รู้สึกตื่นเต้นมากขนาดนี้ ใจเต้นระรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อ ๆ จนต้องเอ่ยเตือนสติตัวเองในใจ
หนังเหี่ยวเคี้ยวไม่มันท่องไว้สิ ท่องไว้อีเค้ก..
บทล่าสุด
#110 บทที่ 110 ตอนพิเศษสิบ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#109 บทที่ 109 ตอนพิเศษเก้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#108 บทที่ 108 ตอนพิเศษแปด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#107 บทที่ 107 ตอนพิเศษเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#106 บทที่ 106 ตอนพิเศษหก
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#105 บทที่ 105 ตอนพิเศษห้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#104 บทที่ 104 ตอนพิเศษสี่
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#103 บทที่ 103 ตอนพิเศษสาม
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#102 บทที่ 102 ตอนพิเศษสอง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#101 บทที่ 101 ตอนพิเศษหนึ่ง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รักระรินใจ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)













