บทนำ
เด็กกะโปโล... กิริยามารยาทน่าเกลียดน่าชัง เหมือนไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน และไม่รู้จักมารยาททางสังคมเอาเสียเลย...
เขาค่อนข้างจะหงุดหงิดและรำคาญใจทุกครั้งที่เห็นเธออยู่ในบ้าน และยิ่งหงุดหงิดมากไปกว่าเดิมเมื่อบิดามอบหมายให้เขาช่วยสอนหนังสือให้เธอในช่วงวันหยุด
เด็กอะไรช่างสอนยากสอนเย็น ยากยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นผู้เขา ไม่รู้ว่าในสมองมีแต่ขี้เลื่อยหรือยังไง ทำไปทำมาเขาจะกลายเป็นผู้ปกครองส่วนตัวเธอไปเสียอย่างนั้น แถมเจ้าหล่อนยังขยันก่อเรื่องก่อราวให้เขาต้องคอยตามล้างตามเช็ดไม่หวัดไม่ไหว
แม้จะเอือมระอากับเจ้าหล่อน แต่สุดท้ายเขาดันหวงและห่วงเธอมากกว่าใคร พออยู่ใกล้ก็ใจสั่นไหวรุนแรง ร้อนรุ่มเหมือนถูกไฟเผา และเกรี้ยวกราดทุกครั้งเมื่อเห็นเธออยู่ใกล้ผู้ชายที่มาจีบ
‘ชอบเข้าไปได้ยังไง ไม่เห็นมีอะไรน่ารักเลยสักนิด!’
บท 1
รถยนต์สีดำเคลื่อนเข้ามาสู่บ้านหลังใหญ่สไตล์โคโลเนียลสีขาว บรรยากาศภายในบ้านร่มรื่น มีต้นไม้น้อยใหญ่รายล้อม ทำให้คนมองรู้สึกชุ่มชื่น ดื่มด่ำถึงความหลังครั้งวัยเยาว์
ชายหนุ่มรูปร่างสูง ผิวขาว เส้นผมดำสนิทตัดรองทรง เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็คสีครีม นั่งภายในรถยนต์คันดังกล่าว พลางเอานิ้วมือเคาะหัวเข่าเป็นจังหวะเบาๆ อย่างคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย พลันคิดไปถึงเรื่องที่บิดาเล่าให้ฟังเมื่อเดือนก่อน
“วิน... พ่อมีเรื่องจะบอกลูก” นราธิป... บิดาของเขาเดินทางมาหาที่อังกฤษพร้อมกับนำเรื่องสำคัญมาบอก
“เรื่องอะไรหรือครับ คุณพ่อไม่เห็นต้องลงทุนเดินทางมาหาผมถึงนี่เลย สมัยนี้เทคโนโลยีมีตั้งมากมาย...”
“พ่ออยากจะมาหาลูกบ้างไม่ได้หรือ...”
“ได้ครับ แต่ผมไม่อยากให้คุณพ่อต้องเสียเวลางาน ตอนนี้คุณพ่อเป็นถึงรัฐมนตรี...”
“เรื่องสำคัญ...พ่อเลยอยากมาบอกลูกด้วยตัวเอง”
“สำคัญ?” คนเป็นลูกเลิกคิ้วถามอย่างฉงน
“ใช่ สำคัญ”
“เรื่องอะไรหรือครับ”
“พ่อมีภรรยาใหม่...”
คำตอบของคนเป็นบิดาทำให้ดลรวีนิ่งไปครู่ใหญ่ สีหน้าที่เรียบเฉยไม่ยินดียินร้าย ทำให้นราธิปคาดเดาไม่ถูกว่าลูกชายจะรู้สึกอย่างไร
“ลูกไม่โกรธพ่อใช่ไหม”
“ผมจะไปโกรธคุณพ่อได้ยังไงล่ะครับ ในเมื่อเป็นความสุขของคุณพ่อ”
“ไม่โกรธหรือที่พ่อมีผู้หญิงคนอื่นมาแทนที่แม่...”
“ผมโตแล้วนะครับคุณพ่อ อายุเกือบจะสามสิบแล้วไม่ใช่เด็กๆ อีกอย่าง... คุณแม่ก็เสียไปหลายปีแล้วด้วย ดีเสียอีกที่คุณพ่อจะได้มีคนดูแล ว่าแต่... ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันหรือครับ ถึงได้เอาชนะใจคุณพ่อได้”
“เธอชื่อคะนึงนิตย์ เราเจอกันตอนที่พ่อไปราชการต่างจังหวัดแล้วไปพักที่โรงแรมในเชียงใหม่”
“เค้าเป็นเจ้าของโรงแรม?”
“ไม่ใช่ เป็นพนักงานต้อนรับธรรมดานี่แหละ เค้าอายุสี่สิบแล้ว แต่ยังสวย มารยาทดี อ่อนน้อมถ่อมตน พ่อถูกใจเค้า หลังจากนั้นเราก็คุยกันเรื่อยมาจนกระทั่งพ่อตัดสินใจจดทะเบียนสมรสกับเค้าเงียบๆ”
ดวงตาของคนพูดทอประกายระยิบระยับเมื่อกล่าวถึงคะนึงนิตย์ แต่หัวคิ้วของคนฟังกลับขมวดกันเป็นปม
“เป็นแค่พนักงานโรงแรม คุณพ่อลืมไปหรือเปล่าครับว่าตอนนี้คุณพ่อเป็นถึงรัฐมนตรี ทำไมไม่หาผู้หญิงดีๆ ที่คู่ควรกว่านี้”
“พ่อไม่ลืม เป็นรัฐมนตรีแต่ก็เป็นคน มีชีวิตจิตใจเหมือนกัน วิน... พ่อผ่านโลกมามาก พ่อเห็นผู้หญิงมานักต่อนัก แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนคนอื่นที่พ่อเคยเจอ” นราธิปพูด ดลรวีเหยียดยิ้มออกมา แววตาปนดูถูกทอประกายชั่วครู่ แต่ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ไม่พ้นสายตาของคนเป็นพ่อ
“งั้นก็แล้วแต่คุณพ่อก็แล้วกัน ยังไงเราก็ต่างคนต่างอยู่กันอยู่แล้ว”
“พ่ออยากให้วินให้เกียรติเค้า ในฐานะที่เค้าเป็นภรรยาของพ่อ”
“ผมโตแล้ว รู้ดีครับว่าอะไรควรหรือไม่ควร ห่วงแต่คุณอาเถอะ...”
“พ่อคุยกับอานันแล้ว”
“เค้าจะเข้ามาอยู่บ้านเราเมื่อไหร่ครับ”
“สัปดาห์หน้า แต่ไม่ได้มาคนเดียว มีหลานสาวมาด้วย”
“หลานสาว? กี่ขวบแล้วครับ”
“อายุยี่สิบ เรียนอยู่ที่กรุงเทพอยู่แล้ว เป็นเด็กที่นิตย์เค้าเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก กำพร้าพ่อกำพร้าแม่ เห็นว่าเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย เลยอยากให้มาอยู่ด้วยกันจะได้ไม่ต้องเสียค่าเช่าหอและไม่ต้องเป็นห่วง”
“หึ! มาคนเดียวไม่พอ ยังพ่วงญาติติโกโหติกามาด้วย อีกหน่อยบ้านเราคงมีญาติเค้ามาอาศัยอยู่เต็มไปหมด”
“อย่าห่วงเลย นิตย์เค้ามีกันแค่สองคนน้าหลานเท่านั้น พ่ออยากให้วินเปิดใจให้เค้า อย่ามองว่าเค้าเป็นแค่พนักงานโรงแรมธรรมดาๆ” นราธิปขอร้องลูกชาย เขารู้ดีว่าลูกชายเขาเป็นคนอย่างไร ดวงตาของผู้ที่ผ่านโลกมาครึ่งชีวิตมองดลรวีนิ่งเรียบ
ดลรวี ชยางกูล ลูกชายคนเดียวของเขาวัย 28 ปี สามารถเรียนจบดอกเตอร์ภายในระยะเวลาอันรวดเร็ว ลูกชายเขาเป็นผู้ชายที่รักความสมบูรณ์แบบ ติดนิสัยเหยียดคนอื่นนิดๆ จากการถูกเลี้ยงดูในฐานะที่เป็นทายาทชยางกูล ตระกูลผู้ดีเก่าแก่
“ผมรู้ครับว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ คุณพ่อสบายใจเถอะ”
“ขอบคุณมากนะลูก ขอบคุณที่เข้าใจพ่อ”
บทล่าสุด
#136 บทที่ 136 บทส่งท้าย ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.12
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#135 บทที่ 135 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.11
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#134 บทที่ 134 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.10
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#133 บทที่ 133 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.9
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#132 บทที่ 132 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.8
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#131 บทที่ 131 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.7
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#130 บทที่ 130 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.6
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#129 บทที่ 129 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.5
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#128 บทที่ 128 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.4
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026#127 บทที่ 127 ตอนพิเศษ กรินทร์ & ลันตา Vol.3
อัปเดตล่าสุด: 2/6/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













