บทนำ
คำตราหน้าอันร้ายกาจถูกพ่นออกมาจากปากของ ไทเลอร์ ตั้งแต่วันแรกที่หยิบยื่นกรงขังหรูหราให้แก่เขา หากแต่ ไอเฟล กลับไม่ได้ร่ำไห้อ้อนวอนอย่างที่อีกฝ่ายคาดคิด ดวงตาคู่เรียวสบมองนายน้อยผู้สูงส่งอย่างราบเรียบ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังถึงกับหน้าชา
"ผมไม่มีวันรักคนที่ยกหัวใจให้คนอื่นไปจนหมดแล้วหรอกครับ... เพราะผมรักตัวเองมากพอ"
ในเมื่อรู้เต็มอกว่าศัตรูตรงหน้ามีใจให้เพื่อนสนิทอย่าง ‘เหมันต์’ จนหมดสิ้น ไอเฟลจึงทำเพียงตั้งป้อมปราการกักขังหัวใจตัวเองไว้ ทว่าท่ามกลางเพลิงแค้นและการประชดประชัน... ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายกลืนน้ำลายตัวเองก่อนกัน?
บท 1
แนะนำตัวละคร (Character Profiles)
ไทเลอร์ (Tyler) | อายุ 20 ปี
ทายาทเพียงหนึ่งเดียวแห่งตระกูล ‘วาลัวส์’ ตระกูลนักบุญผู้มั่งคั่ง เจ้าของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าชื่อดังระดับโลก ทว่าภายใต้ดวงตาสีเขียวมรกตคู่งามนั้นกลับซ่อนความเหยียดหยามเอาไว้จนมิด เขาเกลียดชังและขยะแขยงพวกเด็กกำพร้าเข้ากระดูกดำ ด้วยตราหน้าว่าคนพวกนั้นเป็นเพียง 'ปีศาจหิวเงิน' ที่ต่อหน้าทำเป็นซื่อตาใส แต่ลับหลังพร้อมจะสูบเลือดสูบเนื้อตระกูลเขาไม่ต่างจากปลิง
ไอเฟล (Eiffel) | อายุ 19 ปี
เด็กหนุ่มอาภัพผู้เติบโตมาในสถานสงเคราะห์ตั้งแต่จำความไม่ได้ ทว่าหยาดเหงื่อและความกตัญญูส่งผลให้เขากลายเป็นเด็กเรียนดีจนสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำในคณะที่ใฝ่ฝันได้สำเร็จ แม้จะได้รับทุนสนับสนุนจากมูลนิธิวาลัวส์ แต่ร่างบางกลับไม่เคยคิดทำตัวเป็นภาระ นอกจากการเรียนแล้ว เขายังดิ้นรนทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหวังจะยืนด้วยลำแข้งของตัวเองในสักวัน
📌 พล็อตเรื่องย่อ
‘ซาตานในคราบนักบุญ’ คือนิยามที่ไทเลอร์ใช้เรียกผู้เป็นบิดาแท้ ๆ ของตนด้วยความรังเกียจ ความแค้นที่เห็นมารดาต้องตรอมใจตายเพราะความมักมากของพ่อ ทำให้ชายหนุ่มเฝ้ารอวันที่จะได้เอาคืน และโอกาสนั้นก็มาถึงเมื่อ ‘ไอเฟล’ เด็กกำพร้าหน้าตาสะสวยดันไปสะดุดตาซาตานเฒ่าเข้าอย่างจัง
เพื่อหักหน้าและเหยียบย่ำความต้องการของบิดา นายน้อยแห่งวาลัวส์จึงซ้อนแผนฉกชิงตัวเด็กหนุ่มมากักขังไว้ในคอนโดส่วนตัวก่อนที่บิดาจะทันได้เอื้อมมือถึง เปลี่ยนสถานะของไอเฟลจากเด็กทุนผู้สำนึกในบุญคุณ ให้กลายเป็นตัวประกันในเกมแก้แค้นอันแสนสกปรก
📌 คำโปรย (Blurb)
"ไม่ต้องมาทำเป็นสะดีดสะดิ้ง... สกปรกต้อยต่ำอย่างนาย ต่อให้แก้ผ้าตรงหน้า ฉันก็กินไม่ลงหรอก"
คำตราหน้าอันร้ายกาจถูกพ่นออกมาจากปากของ ไทเลอร์ ตั้งแต่วันแรกที่หยิบยื่นกรงขังหรูหราให้แก่เขา หากแต่ ไอเฟล กลับไม่ได้ร่ำไห้อ้อนวอนอย่างที่อีกฝ่ายคาดคิด ดวงตาคู่เรียวสบมองนายน้อยผู้สูงส่งอย่างราบเรียบ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังถึงกับหน้าชา
"ผมไม่มีวันรักคนที่ยกหัวใจให้คนอื่นไปจนหมดแล้วหรอกครับ... เพราะผมรักตัวเองมากพอ"
ในเมื่อรู้เต็มอกว่าศัตรูตรงหน้ามีใจให้เพื่อนสนิทอย่าง ‘เหมันต์’ จนหมดสิ้น ไอเฟลจึงทำเพียงตั้งป้อมปราการกักขังหัวใจตัวเองไว้ ทว่าท่ามกลางเพลิงแค้นและการประชดประชัน... ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายกลืนน้ำลายตัวเองก่อนกัน?
บทล่าสุด
#60 บทที่ 60 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#59 บทที่ 59 ตอนที่ 59 : เผชิญหน้า
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#58 บทที่ 58 ตอนที่ 58 : แผนการชิ้นสุดท้ายของกวิน
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#57 บทที่ 57 ตอนที่ 57 : รางวัล
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#56 บทที่ 56 ตอนที่ 56 : ดับเบิ้ลเดท
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#55 บทที่ 55 ตอนที่ 55 : จุดจบมาเฟียรุ่นเก่า
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#54 บทที่ 54 ตอนที่ 54 : หักเหลี่ยม
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#53 บทที่ 53 ตอนที่ 53 : พันธมิตรสายเลือดวาลัวส์
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#52 บทที่ 52 ตอนที่ 52 : เงื้อมมือซาตานตัวจริง
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#51 บทที่ 51 ตอนที่ 51 : ตัวตนที่แท้จริงของเรนัวร์
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
เจ้าสาวนอกปรารถนา
จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ‘สามคนผัวเมีย’ ในบ้านหลังนี้ซะ!
วันนี้หญิงสาวจึงต้องตัดสินใจ เธอจะยอมก้มหน้ารับความอดสู หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีและเดินออกจากกรงขังไร้รักแห่งนี้ด้วยตัวเอง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ทะลุมิติไปเป็นภรรยาตัวจริงของวายร้ายยุค80
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองกลายเป็นเด็กสาววัยสิบแปดปีในชนบทจีนยุค 80 ที่ถูกครอบครัวใจอำมหิตขายให้พ่อหม้ายแก่เพื่อแลกเงินสามร้อยหยวน!
แต่คนพวกนั้นไม่รู้ว่า...เด็กสาวที่พวกมันคิดว่าอ่อนแอ ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
เธอมาพร้อมมิติคลังสินค้าขนาดยักษ์ ยา เครื่องมือแพทย์ และทรัพยากรจากโลกอนาคตที่ไม่มีวันหมด
ใครตีเธอ...เธอเอาคืนสิบเท่า
ใครคิดขายเธอ...เธอจะทำให้มันหมดตัว
ใครแย่งชีวิตของเธอ...เธอจะกระชากทุกอย่างกลับคืน!
ทว่าแผนล้างแค้นกลับต้องสะดุด เมื่อลู่เซียว วายร้ายผู้ทั้งหมู่บ้านหวาดกลัว ยื่นข้อเสนอที่ไม่มีทางปฏิเสธ
"แต่งงานกับฉัน"
การแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ที่ควรเป็นเพียงข้อตกลง กลับกลายเป็นพันธนาการที่อันตรายที่สุด เพราะวายร้ายคนนี้ไม่ได้ต้องการแค่ทะเบียนสมรส...
แต่ต้องการตัวเธอ ทั้งหัวใจ
เมื่อเศรษฐินีจากโลกอนาคต ต้องใช้ความรู้สร้างอาณาจักรธุรกิจ พลิกชะตาชีวิต พร้อมลากทั้งตระกูลที่เคยเหยียบย่ำเธอลงนรก และรับมือกับสามีผู้คลั่งรักจนพร้อมทำลายทั้งโลกเพื่อปกป้องภรรยาเพียงคนเดียว!













