บทนำ
บท 1
สมาร์ตโฟนเครื่องหรูในมือของผมแสดงภาพหญิงสาวที่กำลังยกยิ้มที่มุมปากตามสไตล์ที่เธอชอบทำ คิ้วเรียวอยู่เหนือดวงตาที่ดูสวยเฉี่ยว จะว่าดูดุก็ดุ จะว่าน่ามองก็น่ามองจนไม่อาจละสายตาไปได้ จมูกของเธอโด่งรับกับใบหน้า ริมฝีปากบางน่าดูดดึงให้บวมเจ่อ เธออยู่ในชุดเดรสสั้นแนบลำตัว ผมยาวดัดลอนปกปิดเนื้อเนินอก ภาพของเธอถูกแชร์ว่อนโซเชียล ที่มาของภาพก็คือเพจสมาร์ตโฟนที่เธอไปทำหน้าที่เป็นพริตตี้อยู่นั่นเอง
ผมนั่งจ้องมองภาพนี้อยู่นานหลายนาที ก็อย่างที่ว่าดวงตาของเธอนั้นน่ามอง เมื่อมองไปแล้วก็ไม่สามารถละสายตาได้จริง ๆ ถ้าได้จ้องมองจากตัวเป็น ๆ คงต้องได้กอดคอรั้งตัวเธอเข้ามาชิดตัวผมและกดริมฝีปากเข้าที่ปากของเธอแน่ ๆ แต่จะทำอย่างนั้นคงไม่ได้ เพราะแค่จะเดินเข้าไปคุยด้วยสักครั้งยังไม่กล้า
มาถึงตรงนี้ภาพความทรงจำเมื่อตอนอยู่ ม.6 แล่นเข้ามาในสมองของผมทันที…
“ให้” คำพูดสั้น ๆ ของผมดังขึ้นมาพร้อม ๆ กับดอกกุหลาบช่อโตที่ผมตั้งใจเลือกมาเป็นพิเศษ ถูกยื่นไปตรงหน้าเธอ
เธอชะงักนิ่งไปแป๊บหนึ่ง แค่แป๊บเดียวจริง ๆ เธอก็เบือนหน้าหนีไป ผมรีบสาวเท้าก้าวไปยืนตรงหน้า หัวคิ้วของเธอก็ขยับย่นเข้าหากัน
“ให้” ผมพูดอีกครั้งพร้อมนำดอกไม้ช่อโตส่งไปตรงหน้า
มือเล็กยกขึ้นคล้ายจะรับไว้ ผมจึงยกยิ้มขึ้นมาบาง ๆ แต่แค่เสี้ยวนาทีรอยยิ้มบนใบหน้าก็ต้องเลือนหายไป พร้อม ๆ กับช่อดอกกุหลาบที่ตกลงบนพื้นคอนกรีตจากการถูกปัดอย่างไม่ไยดี
“ทำไม” ผมเอ่ยถาม รู้ตัวดีว่าทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของผมน่าจะสื่อออกมาถึงความผิดหวัง
ผิดหวังที่เธอไม่ยอมรับดอกไม้ช่อนี้ เพราะการที่เธอไม่รับก็ถือเป็นการจบความสัมพันธ์ บ่งบอกให้เข้าใจได้ว่าผมไม่ได้ไปต่อ…
“ไม่เอา” เธอตอบกลับแล้วหันหลังให้ เดินออกห่างจากผมไปเพียงไม่กี่เมตร เพื่อนร่วมห้องอีกคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพร้อม ๆ กับส่งช่อดอกไม้ให้
ซึ่งแน่นอนว่าเธอรับ…
นั่นคือการอกหักในครั้งแรกของชีวิต เคยคุยกันทุกวันแต่แปลกที่พอวาเลนไทน์ผมเอาดอกไม้ไปให้เธอกลับไม่รับ และปัดทิ้งอย่างไม่สนใจ
นึกอยากจะถามเอาคำตอบดี ๆ ให้ได้คลายความบอบช้ำ แต่ก็ไม่ถามเพราะกลัวว่าจะกลายเป็นซ้ำให้ต้องช้ำไปกันใหญ่ ปล่อยให้เรื่องราวเลือนหายไปจะดีกว่า
แต่ดอกไม้ช่อนั้นไม่ใช่ว่าไม่มีคนให้ค่าหรอกนะ อย่างน้อยก็ยังมี ลูกเกด ที่ก้มเก็บมันขึ้นมาและปัดฝุ่นอย่างเบามือ
“ขอก็แล้วกันนะ วันนี้ยังไม่ได้เลย คิก ๆ” ลูกเกดพูดไปยิ้มไปทำให้ผมเริ่มมีรอยยิ้มขึ้นมาบ้าง แต่หัวใจก็ยังคงห่อเหี่ยวอยู่เหมือนเดิม
“อือ” ผมตอบรับสั้น ๆ แล้วเดินหนีออกไปหาเพื่อน
จากในตอนนั้นผมก็คุยกับเกดมากขึ้น ความสัมพันธ์ก็พัฒนามาเป็นแฟน แต่ก็ได้ไม่นานหรอกนะ ‘เราเข้ากันไม่ได้’ มันก็อาจจะเป็นแค่ข้ออ้างที่ผมใช้ในการบอกเลิกเกด เพราะที่จริงแล้วในใจยังคงมีแต่เธอคนนั้น
“นี่มึงยังไม่เลิกดูรูปติมอีกเหรอวะ” ไอ้ภีมเดินเข้ามานั่งลงข้าง ๆ ผม มันเอ่ยถามก่อนจะยิ้มเยาะ
ติม ที่มันพูดถึง ก็คือไอติม เจ้าของรูปในมือถือที่ผมนั่งดูอยู่นาน
นอกจากไอ้ภีมจะเดินเข้ามาแล้ว เพื่อน ๆ ของผมก็พากันเดินเรียงแถวเข้ามากันครบ แล้วแยกย้ายกันนั่งประจำที่เดิม ๆ ของตัวเอง ต่างพากันหันมามองหน้าผม
“กูได้ยินไอ้ภีมบอกว่ามึงดูรูปไอติม” ไอ้มาร์ชเอ่ยขึ้นมา
“ทีเจอตัวจริงเสือกหลบหน้า” ไอ้กราฟพูดจบมันก็กระตุกยิ้มให้
“อ่อนฉิบหายเลยไอ้ไฟ” ไอ้ปืนพูดต่อ
พวกมันทั้ง 4 คน ต่างยกยิ้มและหันไปยักคิ้วให้กัน ท่าทางเยาะเย้ยผมอย่างเห็นได้ชัด พวกมันดูไม่เก็บอาการกันสักนิด ที่จริงต่อหน้าผมนี่มันควรจะแสดงสักหน่อย ให้ผมได้พอรู้สึกดี แต่ไม่เลย ไอ้เพื่อนเวรพวกนี้มันมีหน้าที่ซ้ำเติม! ใครอย่าได้พลาดเชียว พวกมันพากันซ้ำอย่างเดียว
แต่ไม่ใช่ว่าพวกมันเลวหรอกนะ พวกมันดี ดีจริง ๆ ไม่งั้นคงไม่คบกันมานานแบบนี้หรอก จะเสียก็แค่คอยเยาะเย้ยในเรื่องความรักนี่แหละ ที่จริงมันก็แค่อยากให้ผมเดินหน้าเข้าหาไอติม หรือไม่ก็มูฟออนออกจากไอติม
แต่ผมก็ยังคงวนเวียนอยู่รอบไอติม ไม่สามารถเดินหน้าเข้าหาเพราะกลัวจะต้องอกหักเป็นครั้งที่สอง และไม่สามารถมูฟออนได้เพราะในใจก็ยังคงมีแต่ไอติม
“ไอติมไม่ได้คบกับไอ้แม็กซ์นะมึงรู้ยัง”
ได้ยินคำถามจากปากไอ้มาร์ชผมก็ตวัดสายตาดุใส่มัน ไอ้เวร! เรื่องนี้รู้ตั้งแต่จบ ม.6 แล้ว ยังจะเสือกเอามาถาม แม่งตั้งใจกวนตีนผมนั่นแหละ
“มองหน้ากูแบบนี้แสดงว่ามึงรู้แล้ว” ไอ้มาร์ชพูดต่อ คนอื่น ๆ ก็พากันนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คงจะฮาไปกับไอ้มาร์ชมันนั่นแหละ
“กวนตีน” ผมเอ่ยขึ้นมา หลังจากนั่งเงียบให้พวกมันแซวอยู่นาน
วันนั้นไอติมรับดอกไม้จากไอ้แม็กซ์ก็จริงแต่สุดท้ายก็ไม่ได้คบกัน คงจะไม่ถูกคอแหละมั้ง ที่ทุกคนรู้ก็เพราะไอ้แม็กซ์โพสต์พร่ำเพ้ออะไรของมันไม่รู้เยอะแยะไปหมด เรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ตอน ม.6 จนปัจจุบันผมอยู่ปี3 แล้ว นานขนาดนี้จะไม่รู้ได้อย่างไร
“ฮึ” ไอ้ภีมหัวเราะในลำคอแล้วโยนแผ่นกระดาษเอสี่ที่แสดงรายละเอียดต่าง ๆ เกี่ยวกับการแข่งรถใส่ผม
ชื่อผู้จัดก็คือชื่อของพ่อไอ้ภีมมันนั่นเอง พ่อมันเป็นอดีต ส.ส. แต่นั่นก็นานมาแล้วอะนะ ภายหลังท่านหันมาเปิดโชว์รูมรถแบรนด์ดังที่จังหวัดในเขตปริมณฑลก็จังหวัดเดียวกับบ้านที่ผมอยู่นี่แหละ
ผมไล่อ่านจนจบทุกบรรทัดก็ส่งคืนไอ้ภีมด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่ได้แสดงอาการใด ๆ ออกมา ไอ้ภีมมันเหล่ตามองผมแล้วหันไปพยักหน้ากับไอ้มาร์ช
“กูบอกแล้วว่าไอ้ไฟมันไม่ตกใจ” ไอ้มาร์ชพูดกับไอ้ภีม
ผมหันไปมองหน้าพวกมันสองคนอย่างไม่เข้าใจ ทำไมผมต้องตกใจด้วย ก็แค่แข่งรถ ก็เห็นจัดแข่งอยู่เรื่อย ๆ แล้วมันมีอะไรที่ผมต้องตกใจ
บทล่าสุด
#62 บทที่ 62 SPECIAL 4
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#61 บทที่ 61 SPECIAL 3 (3)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#60 บทที่ 60 SPECIAL 3 (2)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#59 บทที่ 59 SPECIAL 3 (1)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#58 บทที่ 58 SPECIAL 2
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#57 บทที่ 57 SPECIAL 1 (2)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#56 บทที่ 56 SPECIAL 1 (1)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#55 บทที่ 55 CHAPTER 16 (4)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#54 บทที่ 54 CHAPTER 16 (3)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026#53 บทที่ 53 CHAPTER 16 (2)
อัปเดตล่าสุด: 8/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++
"อาหมอกฤษฎิ์"
หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️
"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"
นลินนิภา อารีย์รักษ์
"ที่รัก"
สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️
"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"
หนูน้อยแก้มใส
กมลชนก อารีย์รักษ์
สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง
"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"
หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ
หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













