บทนำ
การการหมั้นหมายที่ปราศจากความรัก | ผลประโยชน์ | ธุรกิจ | ความสัมพันธ์ของสองครอบครัว
[เดม่อน]
นักธุรกิจหนุ่มมาดเนิร์ดที่ดูอบอุ่นและใจดี แต่ภายใต้กรอบแว่นราคาแพงนั้นกลับซ่อนบางอย่างไว้ภายใน
"กลัวคนอื่นจะรู้เหรอว่าได้กับคู่หมั้นอย่างฉันแล้ว"
[เมเกรซ]
นักศึกษาบริหาร ปีสาม ไม่ยอมคน มีความคิดเป็นของตัวเอง กล้าได้กล้าเสีย
"สนใจมาเป็นแฟนกับฉันไหม"
"พะ...พอแล้วไม่ไหวแล้ว"
"ถ้าเธอไม่สลบฉันก็จะไม่หยุด"
"เพราะฉะนั้นทนให้ได้นะครับ...คู่หมั้นของพี่"
"กรี๊ดดด..."
📌เนื้อเรื่องไม่มีนอกกาย/นอกใจค่ะ📌
บท 1
@คฤหาสน์หลังใหญ่
"ไม่ค่ะ! เกรซไม่หมั้น" เสียงเล็กตะเบ็งเสียงดังลั่นบริเวณห้องรับประทานอาหารของคฤหาสน์หลังใหญ่ ความตึงเครียดที่ปกคลุมไปทั่วทำให้เหล่าแม่บ้านที่ยืนอยู่ต่างก้มหน้าหลบสายตากันด้วยความกลัว ก่อนที่คุณผู้หญิงของบ้านจะมองหน้าทุกคนเล็กน้อยเพื่อเป็นเชิงบอกให้พวกเธอออกไปก่อน
"เมเกรซอย่าดื้อกับพ่อ" เมสันกดเสียงต่ำเมื่อเห็นลูกสาวคนเดียวของเขามีท่าทีต่อต้านอย่างชัดเจน ดวงตาคมมองใบหน้าเรียวสวยด้วยสายตานิ่งเรียบยากจะคาดเดา
"เกรซไม่ได้ดื้อค่ะ แต่สิ่งที่พ่อกำลังทำมันไม่ถูกต้อง เกรซไม่ใช่ตุ๊กตานะคะที่จะจับทำอะไรก็ได้" เมเกรซพยายามอธิบายผู้เป็นพ่อออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแม้ภายใจในของเธอจะรู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของเขามากก็ตาม
เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดที่เธอกลับมาบ้านพอดีทำให้เมเกรซได้มีเวลาอยู่กับครอบครัวในรอบหลายสัปดาห์ แต่เธอไม่คิดเลยว่าช่วงเวลาที่เคยสงบสุขจะต้องกลายมาเป็นการทะเลาะกันแบบนี้จากคำพูดของผู้เป็นพ่อที่จะให้เธอไปหมั้นหมายกับลูกชายเพื่อนสนิทของตน
"เกรซ ฟังพ่อนะ..." ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ อย่างพยายามระงับอารมณ์ครุกรุ่นเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมาตามความคิดของตัวเอง
"สิ่งที่พ่อบอกมันไม่ได้เป็นการกระทำที่แปลกอะไรเลย บ้านของเรามีธุรกิจ และการที่แต่งงานกับคนที่มีฐานะทางสังคมเท่ากันมันก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้วไม่ใช่เหรอ การแต่งงานของลูกไม่ใช่จะสร้างผลดีต่อตัวลูกอย่างเดียว แต่จะมีผลต่อธุรกิจของพวกเราทั้งคู่ไปด้วย"
"เหอะ!" เรียวปากบางเค้นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันให้กับความคิดของคนตรงหน้า เธอพอจะเข้าใจทั้งหมดแล้วว่าจุดประสงค์ที่พ่อของเธอต้องการให้หมั้นหมายในครั้งนี้คืออะไร หากบริษัทยักษ์ใหญ่ของทั้งสองได้เกี่ยวดองกันมันก็คงจะเป็นผลดีต่อทั้งสองฝ่ายไม่น้อย ความเหมาะสมทางธุรกิจที่ถูกนำมาตัดสินชีวิตของคนทั้งสองคนนั้นทำให้เธออยากจะลุกหนีออกไปเสียตอนนี้
"แล้วพ่อกับอาดีนก็รู้จักกันมานาน ครอบครัวของพวกเราสนิทกันมากนะ" เมสันพยายามอธิบายให้ลูกสาวเข้าใจถึงความเหมาะสมต่างๆ ในการหมั้นหมายครั้งนี้ ทั้งผลประโยชน์ทางด้านธุรกิจที่หากทั้งสองฝ่ายเกี่ยวดองกันก็จะไม่มีบริษัทไหนเทียบได้ รวมถึงความสัมพันธ์ทางครอบครัวที่สนิทกันมาเป็นสิบปี ทุกอย่างมันดูเหมาะสมในสายตาผู้ใหญ่อย่างเขาไม่น้อย
"มีแค่พ่อหรือเปล่าคะที่สนิท หน้าของลูกชายบ้านนั้นเกรซยังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ" เมเกรซกัดฟันแน่นด้วยอารมณ์โกรธเคือง เพราะไม่ว่าจะดูยังไงการกระทำของพ่อเธอก็เห็นแก่ตัวเองทั้งนั้น
"เกรซแม่ว่าใจเย็นๆ กันก่อนดีกว่านะ" กรองขวัญรีบเอ่ยห้ามเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ระหว่างสองพ่อลูกไม่ดีขึ้นเลย อีกทั้งท่าทางของเมเกรซตอนนี้ก็ยังดูไม่มีท่าทีจะยอมคนเป็นพ่อแม้แต่น้อย หากปล่อยไว้อย่างนี้คงได้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นแน่ๆ
"แม่ก็เห็นด้วยกับพ่อเหรอคะ" หญิงสาวหันไปถามผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ รอบดวงตากลมโตเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ เมื่อเห็นสายตาของอีกคน
"แม่ยอมรับว่าแม่เห็นด้วยกับการหมั้นหมายในครั้งนี้" น้ำตาสีใสหยดลงบนใบหน้าหวานอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ เมเกรซยกมือเรียวขึ้นมาซับน้ำตาอย่างลวกๆ เพราะเธอไม่ต้องการให้คนอื่นเห็นมันตอนนี้ แม้จะอยากหนีไปให้ไกลแต่เธอก็ทำได้แค่ทนฟังแม่ตัวเองพูดต่อเท่านั้น
"แต่ที่แม่เห็นด้วยไม่ใช่เพราะเหตุผลเดียวกับพ่อ" กรองขวัญรีบอธิบายออกไปเพื่อไม่ให้หญิงสาวตัวเล็กเข้าใจผิด
"แม่เห็นด้วยเพราะแม่เคยเจอทางฝั่งนั้นมาแล้ว พี่เขาเป็นคนดีนะเกรซ แม่อยากจะให้ลูกแม่มีคนดีๆ คอยดูแลนะ" ใบหน้าหวานสบตากับร่างบางตรงหน้าพร้อมกับแววตาที่สื่อออกมาถึงความห่วงใยในตัวของลูกสาวจริงๆ เธอเองก็เคยเจอกับลูกชายของอีกฝ่ายมาเหมือนกัน ท่าทางที่ดูสุภาพเรียบร้อยและแววตาที่มีแต่ความจริงใจเหล่านั้นทำให้กรองขวัญมั่นใจว่าชายหนุ่มจะสามารถดูแลลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเธอได้
"อีกอย่างเกรซก็ยังไม่มีใคร แม่ว่าลอง..."
"แค่นั้นใช่มั้ยคะที่แม่ต้องการ..." เมเกรซตัดพ้อด้วยน้ำเสียงน้อยใจออกมาโดยที่กรองขวัญยังพูดไม่จบ
"...แค่นั้นใช่ไหมที่เป็นเหตุผลของแม่" แม้คำพูดของคนตรงหน้าจะดูดีแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย กลับกันเธอยิ่งรู้สึกแย่มากขึ้นไปอีกที่ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของเธอเลย
"ได้ค่ะ ถ้าทุกคนคิดว่าเกรซไม่มีใครดูแลเลยควรที่จะหมั้น..." ดวงตากลมโตสบตากับพ่อแม่ตัวเองนิ่ง พลางหยิบกระเป๋าสะพายแบรนด์เนมขึ้นมาคล้องบ่าไปด้วยก่อนจะเค้นเสียงลอดไรฟันออกมา
"...ถ้างั้นก็คอยดู" หญิงสาวกล่าวทิ้งท้ายเพียงเท่านั้นแล้วผลุนผลันลุกขึ้นเดินออกไปทันทีโดยไม่สนใจเสียงเรียกที่ตามหลังมาแม้แต่น้อย เสียงรถยนต์คันหรูที่ดังขึ้นเป็นการบ่งบอกว่าเธอได้ขับรถออกไปแล้ว ซึ่งเมสันและกรองขวัญต่างทำได้แค่มองหน้ากันนิ่งๆ เท่านั้น แม้จะคิดไว้อยู่แล้วว่าเมเกรซคงไม่ยอมง่ายๆ แต่ก็ดูเหมือนทุกอย่างจะยากกว่าที่คิดไว้เป็นอย่างมาก มันไม่ง่ายเลยหากจะบังคับเธอในการหมั้นหมายครั้งนี้
บทล่าสุด
#71 บทที่ 71 ทดลองรัก[The End]
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#70 บทที่ 70 สัมผัสอากาศเย็น NC+++
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#69 บทที่ 69 พลาด
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#68 บทที่ 68 หลานรัก
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#67 บทที่ 67 คำที่อยากได้ยิน
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#66 บทที่ 66 ข่าวดี
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#65 บทที่ 65 เป็นกำลังใจ
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#64 บทที่ 64 ส่งผ่านความเจ็บปวด
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#63 บทที่ 63 ช่วยเหลือ
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#62 บทที่ 62 แลกด้วยชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักไม่หลอก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เพื่อนคนนี้ที่จอมทัพอยากได้ (เซต..วิศวะ)
*** เมื่อเพื่อนสนิทชายหญิงมาอาศัยอยู่ในห้องเดียวกัน มันจะมีคนหนึ่งที่คิดไม่ซื่อ จ้องจะงาบเพื่อนอยู่ตลอด มาลุ้นกันว่าฝ่ายไหนจะเปิดก่อน แล้วคนเปิดก่อนจะได้เปรียบจริงหรือเปล่า? ***
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
เมียเด็กของภาคินทร์
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?













