บทนำ
การการหมั้นหมายที่ปราศจากความรัก | ผลประโยชน์ | ธุรกิจ | ความสัมพันธ์ของสองครอบครัว
[เดม่อน]
นักธุรกิจหนุ่มมาดเนิร์ดที่ดูอบอุ่นและใจดี แต่ภายใต้กรอบแว่นราคาแพงนั้นกลับซ่อนบางอย่างไว้ภายใน
"กลัวคนอื่นจะรู้เหรอว่าได้กับคู่หมั้นอย่างฉันแล้ว"
[เมเกรซ]
นักศึกษาบริหาร ปีสาม ไม่ยอมคน มีความคิดเป็นของตัวเอง กล้าได้กล้าเสีย
"สนใจมาเป็นแฟนกับฉันไหม"
"พะ...พอแล้วไม่ไหวแล้ว"
"ถ้าเธอไม่สลบฉันก็จะไม่หยุด"
"เพราะฉะนั้นทนให้ได้นะครับ...คู่หมั้นของพี่"
"กรี๊ดดด..."
📌เนื้อเรื่องไม่มีนอกกาย/นอกใจค่ะ📌
บท 1
@คฤหาสน์หลังใหญ่
"ไม่ค่ะ! เกรซไม่หมั้น" เสียงเล็กตะเบ็งเสียงดังลั่นบริเวณห้องรับประทานอาหารของคฤหาสน์หลังใหญ่ ความตึงเครียดที่ปกคลุมไปทั่วทำให้เหล่าแม่บ้านที่ยืนอยู่ต่างก้มหน้าหลบสายตากันด้วยความกลัว ก่อนที่คุณผู้หญิงของบ้านจะมองหน้าทุกคนเล็กน้อยเพื่อเป็นเชิงบอกให้พวกเธอออกไปก่อน
"เมเกรซอย่าดื้อกับพ่อ" เมสันกดเสียงต่ำเมื่อเห็นลูกสาวคนเดียวของเขามีท่าทีต่อต้านอย่างชัดเจน ดวงตาคมมองใบหน้าเรียวสวยด้วยสายตานิ่งเรียบยากจะคาดเดา
"เกรซไม่ได้ดื้อค่ะ แต่สิ่งที่พ่อกำลังทำมันไม่ถูกต้อง เกรซไม่ใช่ตุ๊กตานะคะที่จะจับทำอะไรก็ได้" เมเกรซพยายามอธิบายผู้เป็นพ่อออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแม้ภายใจในของเธอจะรู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของเขามากก็ตาม
เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดที่เธอกลับมาบ้านพอดีทำให้เมเกรซได้มีเวลาอยู่กับครอบครัวในรอบหลายสัปดาห์ แต่เธอไม่คิดเลยว่าช่วงเวลาที่เคยสงบสุขจะต้องกลายมาเป็นการทะเลาะกันแบบนี้จากคำพูดของผู้เป็นพ่อที่จะให้เธอไปหมั้นหมายกับลูกชายเพื่อนสนิทของตน
"เกรซ ฟังพ่อนะ..." ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ อย่างพยายามระงับอารมณ์ครุกรุ่นเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมาตามความคิดของตัวเอง
"สิ่งที่พ่อบอกมันไม่ได้เป็นการกระทำที่แปลกอะไรเลย บ้านของเรามีธุรกิจ และการที่แต่งงานกับคนที่มีฐานะทางสังคมเท่ากันมันก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้วไม่ใช่เหรอ การแต่งงานของลูกไม่ใช่จะสร้างผลดีต่อตัวลูกอย่างเดียว แต่จะมีผลต่อธุรกิจของพวกเราทั้งคู่ไปด้วย"
"เหอะ!" เรียวปากบางเค้นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันให้กับความคิดของคนตรงหน้า เธอพอจะเข้าใจทั้งหมดแล้วว่าจุดประสงค์ที่พ่อของเธอต้องการให้หมั้นหมายในครั้งนี้คืออะไร หากบริษัทยักษ์ใหญ่ของทั้งสองได้เกี่ยวดองกันมันก็คงจะเป็นผลดีต่อทั้งสองฝ่ายไม่น้อย ความเหมาะสมทางธุรกิจที่ถูกนำมาตัดสินชีวิตของคนทั้งสองคนนั้นทำให้เธออยากจะลุกหนีออกไปเสียตอนนี้
"แล้วพ่อกับอาดีนก็รู้จักกันมานาน ครอบครัวของพวกเราสนิทกันมากนะ" เมสันพยายามอธิบายให้ลูกสาวเข้าใจถึงความเหมาะสมต่างๆ ในการหมั้นหมายครั้งนี้ ทั้งผลประโยชน์ทางด้านธุรกิจที่หากทั้งสองฝ่ายเกี่ยวดองกันก็จะไม่มีบริษัทไหนเทียบได้ รวมถึงความสัมพันธ์ทางครอบครัวที่สนิทกันมาเป็นสิบปี ทุกอย่างมันดูเหมาะสมในสายตาผู้ใหญ่อย่างเขาไม่น้อย
"มีแค่พ่อหรือเปล่าคะที่สนิท หน้าของลูกชายบ้านนั้นเกรซยังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ" เมเกรซกัดฟันแน่นด้วยอารมณ์โกรธเคือง เพราะไม่ว่าจะดูยังไงการกระทำของพ่อเธอก็เห็นแก่ตัวเองทั้งนั้น
"เกรซแม่ว่าใจเย็นๆ กันก่อนดีกว่านะ" กรองขวัญรีบเอ่ยห้ามเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ระหว่างสองพ่อลูกไม่ดีขึ้นเลย อีกทั้งท่าทางของเมเกรซตอนนี้ก็ยังดูไม่มีท่าทีจะยอมคนเป็นพ่อแม้แต่น้อย หากปล่อยไว้อย่างนี้คงได้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นแน่ๆ
"แม่ก็เห็นด้วยกับพ่อเหรอคะ" หญิงสาวหันไปถามผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ รอบดวงตากลมโตเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ เมื่อเห็นสายตาของอีกคน
"แม่ยอมรับว่าแม่เห็นด้วยกับการหมั้นหมายในครั้งนี้" น้ำตาสีใสหยดลงบนใบหน้าหวานอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ เมเกรซยกมือเรียวขึ้นมาซับน้ำตาอย่างลวกๆ เพราะเธอไม่ต้องการให้คนอื่นเห็นมันตอนนี้ แม้จะอยากหนีไปให้ไกลแต่เธอก็ทำได้แค่ทนฟังแม่ตัวเองพูดต่อเท่านั้น
"แต่ที่แม่เห็นด้วยไม่ใช่เพราะเหตุผลเดียวกับพ่อ" กรองขวัญรีบอธิบายออกไปเพื่อไม่ให้หญิงสาวตัวเล็กเข้าใจผิด
"แม่เห็นด้วยเพราะแม่เคยเจอทางฝั่งนั้นมาแล้ว พี่เขาเป็นคนดีนะเกรซ แม่อยากจะให้ลูกแม่มีคนดีๆ คอยดูแลนะ" ใบหน้าหวานสบตากับร่างบางตรงหน้าพร้อมกับแววตาที่สื่อออกมาถึงความห่วงใยในตัวของลูกสาวจริงๆ เธอเองก็เคยเจอกับลูกชายของอีกฝ่ายมาเหมือนกัน ท่าทางที่ดูสุภาพเรียบร้อยและแววตาที่มีแต่ความจริงใจเหล่านั้นทำให้กรองขวัญมั่นใจว่าชายหนุ่มจะสามารถดูแลลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเธอได้
"อีกอย่างเกรซก็ยังไม่มีใคร แม่ว่าลอง..."
"แค่นั้นใช่มั้ยคะที่แม่ต้องการ..." เมเกรซตัดพ้อด้วยน้ำเสียงน้อยใจออกมาโดยที่กรองขวัญยังพูดไม่จบ
"...แค่นั้นใช่ไหมที่เป็นเหตุผลของแม่" แม้คำพูดของคนตรงหน้าจะดูดีแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย กลับกันเธอยิ่งรู้สึกแย่มากขึ้นไปอีกที่ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของเธอเลย
"ได้ค่ะ ถ้าทุกคนคิดว่าเกรซไม่มีใครดูแลเลยควรที่จะหมั้น..." ดวงตากลมโตสบตากับพ่อแม่ตัวเองนิ่ง พลางหยิบกระเป๋าสะพายแบรนด์เนมขึ้นมาคล้องบ่าไปด้วยก่อนจะเค้นเสียงลอดไรฟันออกมา
"...ถ้างั้นก็คอยดู" หญิงสาวกล่าวทิ้งท้ายเพียงเท่านั้นแล้วผลุนผลันลุกขึ้นเดินออกไปทันทีโดยไม่สนใจเสียงเรียกที่ตามหลังมาแม้แต่น้อย เสียงรถยนต์คันหรูที่ดังขึ้นเป็นการบ่งบอกว่าเธอได้ขับรถออกไปแล้ว ซึ่งเมสันและกรองขวัญต่างทำได้แค่มองหน้ากันนิ่งๆ เท่านั้น แม้จะคิดไว้อยู่แล้วว่าเมเกรซคงไม่ยอมง่ายๆ แต่ก็ดูเหมือนทุกอย่างจะยากกว่าที่คิดไว้เป็นอย่างมาก มันไม่ง่ายเลยหากจะบังคับเธอในการหมั้นหมายครั้งนี้
บทล่าสุด
#71 บทที่ 71 ทดลองรัก[The End]
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#70 บทที่ 70 สัมผัสอากาศเย็น NC+++
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#69 บทที่ 69 พลาด
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#68 บทที่ 68 หลานรัก
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#67 บทที่ 67 คำที่อยากได้ยิน
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#66 บทที่ 66 ข่าวดี
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#65 บทที่ 65 เป็นกำลังใจ
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#64 บทที่ 64 ส่งผ่านความเจ็บปวด
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#63 บทที่ 63 ช่วยเหลือ
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#62 บทที่ 62 แลกด้วยชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
สัญญารักประธานร้าย
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!













