บทนำ
“คบเจ็ดปีนะเว้ยไม่ใช่เจ็ดนาทีที่กูจะลืมง่ายๆ”
......
“มีคนอื่นเหรอ?” มันต้องใช่แน่เลย
“ปัญญาอ่อนคริส ออกไปมีนจะนอนแล้ว” เธอชี้นิ้วไล่เขาแต่ว่าไอ้บ้าคริสก็ไม่ยอมไปอีก
"ไม่ไปคืนนี้จะนอนกับเมียมีไรป่ะ” เขาไม่ยอมง่ายๆ หรอกอุตส่าห์ตามหาตัวจนเจอแล้วยังมายืนโง่ให้เมียด่าอีกด้วย
“ไอ้คริสออกไป!!” เธอขึ้นเสียงดังมากขึ้นไม่อยากจะเห็นหน้าเพราะความรู้สึกน้อยใจมันพุ่งขึ้นมาขนาดมาง้อเธอยังทำสันดานเหมือนเดิมแบบนี้ใครจะคืนดีด้วย
“ต้องทำไงวะถึงจะเหมือนเดิมบอกกูมามีน”
“ขึ้นไปบนดาดฟ้ากระโดดตึกตายไปซะ!!”
บท 1
เธอชื่อมีน อายุยี่สิบห้าปีเต็ม สถานะมีแฟนที่คบกันมาเจ็ดปีแล้ว ถามว่ากลัวอาถรรพ์เลขเจ็ดไหม..ตอบเลยว่าไม่กลัว เพราะความรู้สึกของเธอมันพังยับเยินไม่เป็นท่ามาตั้งนานแล้ว
สำหรับเขาเธอเปรียบเหมือนของตาย มีไว้ให้รู้ว่ามีแต่ความหมายคืออะไรล่ะ เธอเป็นตัวอะไรในสายตาเขายังไม่รู้เลย
ตอนนี้เป็นเวลาตีสาม เธอนั่งมองเค้กที่ซื้อมาให้ตัวเองและรอคนที่บอกจะมาหาตั้งแต่สามทุ่มซึ่งเลยเวลามานานแล้ว เห็นทีว่าคงต้องฉลองเบญจเพสของตัวเองด้วยน้ำตา
ก๊อกๆๆ…
“มีนพี่เอาไอ้คริสมาส่งแล้ว” พี่โตเพื่อนสนิทคริสหิ้วปีกมาคนละข้างกับพี่ชิน
“ขอบคุณค่ะ มีนกำลังจะกลับแล้วพวกพี่จะนอนที่นี่ก็ได้ค่ะขับรถดึกๆมันไม่ดี” เธอค่อนข้างชินมากที่ต้องขับรถดึกๆเพราะตามไปรับแฟนที่เมาบ้านเพื่อนบ้าง ผับบาร์ร้านเหล้าของตัวเองบ้าง หรือหนักสุดคือคาตักผู้หญิงเลย
“มันดึกแล้วนอนที่นี่เถอะ” โตวางเพื่อนลงมองหน้าเมียเพื่อนที่ตาแดงก่ำแสดงว่าร้องไห้อย่างหนัก
“ให้มีนกลับเถอะค่ะ อยู่ไปก็เท่านั้น”
“เดี๋ยวมีนจะไปไหน?” คริสถามเสียงงัวเงียมองหน้าเมีย
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะที่รัก” เขาลุกขึ้นเซนิดๆจนเพื่อนต้องประคองคงกลัวว่าจะล้มมั้ง
“ขอบคุณที่ยังจำได้นะ” เธอยิ้มออกมาน้ำตาก็ไหลแทบจะทันที เหมือนความรู้สึกมันจะด้านชาแต่ก็ไม่เลย เธอยังรู้สึกเจ็บซ้ำๆโดยที่คนย้ำคือคนที่รักกัน
“อ้าว! วันเกิดมีนเหรอพี่พึ่งรู้” โตพูดขึ้นก่อนจะเห็นเค้กก้อนเล็กมีเทียนปักอยู่แต่ยังไม่ได้จุดสักนิด
“ไอ้คริสมันซื้อให้ใช่ไหม?” โตถามอย่างหวั่นใจนิดๆ เริ่มรู้สึกถึงความหายนะครั้งใหญ่แล้วไง
“มีนซื้อเองค่ะ ซื้อมารอตั้งแต่สองทุ่มแล้ว ส่วนที่เหลือคงไม่ต้องบอกนะคะ” เธอตอบเขาเสียงสั่นก่อนจะยกมือปาดน้ำตาที่ไหลออก แล้วยิ้มออกมาด้วยความฝืนทนมากที่สุด
“ฉันมาช้าแค่แป๊บเดียวร้องไห้เลยเหรอวะ ปัญญาอ่อน!” คริสลุกขึ้นมองเมียที่กำลังเช็ดน้ำตาอยู่ เขาไม่ได้คิดว่าจะปลอบใจอะไรหรอกแค่รู้สึกเจ็บแปลกๆแต่เรื่องนี้เขาไม่ได้ผิดนะ เพราะว่าเขามีนัดกับเพื่อนก่อนแล้ว ส่วนเรื่องของเธอเอาไว้ทีหลังก็ได้ยังไงเขาก็กลับมาอยู่แล้ว
“ฉันปัญญาอ่อนเองแหละ”
“เห้ย! มีนมันเมาอย่าถือสาเลยนะ” ชินพูดขึ้นก่อนจะผลักไหล่เพื่อนให้สงบปากสงบคำก่อนจะสายเกินไป
“คนเมาโกหกไม่เป็นอยู่แล้ว ฉันมันปัญญาอ่อนเองที่ยังอยู่แบบนี้” เธอจำเป็นต้องกำมือแน่นข่มใจเอาไว้ แล้วสูดลมหายใจเข้าลึกเพิ่มความกล้าให้ตัวเองก่อนจะพูดอะไรออกไป
“เลิกกันเถอะ ฉันพอแล้ว” เธอพยายามจะเข้มแข็งให้มากที่สุด แต่คนบอกเลิกทั้งที่ยังรักมากมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ
“มีน!”
“ฉิบหายแล้วไงมึง!”
“เหอะ! ก็เลิกไปดิใครแคร์วะ!” คริสพูดขึ้นเสียงดังรีบฉวยข้อมือบางมาจับเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยสักที ขอบตาร้อนผาวจ้องมองไม่กะพริบแม้จะพูดแบบนั้นออกไป
“ก็ปล่อยฉันสิ!” เขาจับมือเธอแน่นมากจนเจ็บแล้วสะบัดไม่หยุด พี่โตต้องเข้ามาแกะออกให้
“ไม่ปล่อยเว้ย! เธอเป็นเมียฉันนะมีน” เขาจับมือเธออีกครั้งแน่นขึ้นกว่าเดิม แล้วจะดึงเข้ามากอดให้รู้สึกตัวบ้าง
“เราเลิกกันเถอะคริส ฉันจะไม่ยอมเป็นของตายให้นายอีกแล้ว” เธอบอกชัดเจนทุกคำก่อนจะผลักเขาออกและวิ่งออกไปจากคอนโดหรูทันที ตอนนี้มันหมดเวลาของตายแล้วละ
ลาก่อนนะคริส
“มีน!!” คริสมองตามรู้สึกหายเมาขึ้นมาทันที แต่จะวิ่งตามออกไปเพื่อนกลับมาห้ามเอาไว้อีก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตวะ ทำไมเมียที่รักกันมาถึงเจ็ดปีมาบอกเลิกแบบไม่มีเหตุผลแบบนี้
เมียโกรธเรื่องวันเกิดแน่เลย
ยังไงก็ไม่เลิกหรอก
หลังจากที่บอกเลิกคริสได้สองวันมีนขับรถไปเที่ยวทะเลคนเดียว แค่อยากจะทิ้งทุกอย่างลงไปให้ทะเลซัดออกไปจากตัวเธอ คนที่ยังรักเจ็บกว่าเสมอนั่นคือเรื่องจริงที่สุด เธอยังไม่สามารถหาทางดึงตัวเองออกจากจุดนี้ได้ เธอเช่ารีสอร์ทเล็กๆอยู่คนเดียวไม่ติดต่อใครสักคนแม้แต่เพื่อนสนิทที่ส่งข้อความไลน์มาไม่หยุด หรือเบอร์โทรที่คุ้นเคยโทรเข้ามาไม่หยุดเช่นกัน ป่านนี้จะเขาจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ แต่ที่รู้คือเธอกำลังทรมานตัวเองไปวันๆ
“ฉันคิดดีแล้วใช่ไหม?” แค่คิดว่าจะหวนกลับไปหาคริสอีกครั้ง เธอก็รู้เลยว่าจะต้องเจอกับเรื่องเดิมๆของเขา เวลาเธอมีให้เขาเสมอ แต่เวลาของเขามีให้คนอื่นตลอดยกเว้นเธอ
เคยไหมเจอกันแค่ตอนก่อนนอนแค่นั้น บางวันก็ไม่ได้คุยกันสักคำ แล้วเกือบทุกวันที่เธอมาแอบร้องไห้คนเดียวนอกห้องนอนเพราะไม่อยากให้เขาต้องคิดมากเกินไป
แต่สุดท้ายรักที่พยายามยื้อเอาไว้มันจบลง
เจ็บปวดเกินจะทนไหวจริงๆ
บทล่าสุด
#85 บทที่ 85 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#84 บทที่ 84 ตอนที่ 84
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#83 บทที่ 83 ตอนที่ 83
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#82 บทที่ 82 ตอนที่ 82
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#81 บทที่ 81 ตอนที่ 81
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#80 บทที่ 80 ตอนที่ 80
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#79 บทที่ 79 ตอนที่ 79
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#78 บทที่ 78 ตอนที่ 78
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#77 บทที่ 77 ตอนที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#76 บทที่ 76 ตอนที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"













