
My Sister น้องสาว... ที่รัก และ My Wife เมียกำมะลอ(ที่รัก) และ Do not forget รักนี้ไม่ลืม
Fortune_289 · เสร็จสิ้น · 111.4k คำ
บทนำ
"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"
"แต่เขาไม่ได้รักพี่"
........
"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"
"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึกของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"
"พอกันที!"
บท 1
ตู๊ดดดดดดดดดดดด
ฉันล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาดู พี่เดย์ออฟ ตั้งแต่กลับมานี่โทรเรียกฉันออกไปเที่ยวทุกวันจนฉันแทบไม่มีเวลาพักเลย เห้อออออ วันนี้ก็คงเช่นเคยชวนไปร้านเหล้าอีกแน่ๆเลยอ่ะ
"ว่าไงพี่เดย์ออฟ?"
(น้องสาวของพี่ มาหาพี่หน่อยคร้าบบบบบ)
"หึ!!! เมาแล้วสินะ"
(ใครมาววว ม่ายมีคร้าบบบบ มาหาพี่หน่อยน้าาาา น้าน้องรักของพี่เดย์ออฟคนนี้)
"เห้ออออ เดี๋ยวไป"
ฉันกดวางโทรศัพท์โดยไม่ต้องถามต่อเลยว่าอยู่ที่ไหน มันก็คงมีที่เดียวเท่านั้นแหละ Season Pup
@Season Pup
ฉันมาถึงก็เดินตรงไปยังโซน Vip ชั้นบนสุด ที่ประจำแล้วก็ที่ปกติของเค้าแหละ แต่ฉันง่วงนะสิตอนนี้อ่ะจะไม่มาก็ไม่ได้เพราะฉันเป็นห่วงเขาไงเมาแล้วจะกลับยังไง
"พี่เดย์ออฟ!"
เจอตัวละกำลังเต้นกับสาวๆอยู่ตรงโซฟานั้นแหละ พอฉันไปถึงเขาก็ผละออกจากผู้หญิงพวกนั้นแล้วเดินมากอดคอฉันทันที
"น้องสาวของพี่ มาๆดื่มกานนนนนน"
เสียงยานขนาดนี้สติจะยังเหลือมั้ยเนี้ย เขารู้ตัวมั้ยเนี้ยว่าเวลาที่เขาเมาอ่ะ เขาจำอะไรแทบไม่ได้เลยรู้ป่ะ บางทีนะฉันจะต้องถ่ายคลิปไว้ว่าเราพูดอะไรออกไปบ้างหรือแม้แต่ทำอะไรป่วงๆอ่ะ
"กลับบ้านได้แล้วค่ะพี่เมามากแล้ว"
"ม่ายมาวววว พี่ม่ายมาววววววว"
ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเซงๆก่อนจะเดินไปนั่งลงตรงโซฟาใกล้ๆพี่เขา เหลือบสายตาไปเจอกับพี่จินดาพี่เขามากับแฟนเขานะ เพราะอย่างนี้สินะพี่เดย์ออฟถึงเมาหนักขนาดนี้ เพราะว่าคนที่พี่เขารักมากับแฟนเขานั้นเอง
"สวัสดีค่ะพี่ๆ"
ฉันทักทายออกไปตามารยาท ก็รู้จักกันหมดนั้นแหละ เพื่อนๆพี่เขานะ พวกเขาก็ทักทายฉันกลับถามไถ่ตามมารยาท ฉันยกเหล้าขึ้นดื่มก่อนจะทำหน้าเหยเก อี้ ไม่อร่อยเลยอ่ะ แหวะ!!!
"ดื่มม่ายด้ายยยย แล้วจะดื่มทามมายยย หาาา ทิฟฟี่"
ฉันส่ายหน้าเบาๆไล่อาการมึนๆในหัว โคตรแรงอ่ะสุดๆ
"กลับบ้านนะเดี๋ยวทิฟฟี่ไปส่ง"
ฉันพยายามดึงเขาให้ลุกขึ้น แต่ตัวเขาหนักโคตรๆ และทุกครั้งฉันต้องพยายามแบกเขากลับอย่างนี้ตลอดอ่ะคิดดูสิว่าฉันทนมานานขนาดไหน
"ยังไม่อยากกลับเยยยยย อีกแปปหนึ่งได้ป่าวววว"
พี่สิงห์ลุกขึ้นก่อนจะยื่นแก้วเหล้ามาให้พี่เดย์ออฟที่ยืนอยู่กับฉัน
" อ่ะมึงดื่มนี่ก่อนแล้วก็กลับได้แล้ว ^^"
ฉันกำลังร้องห้ามแต่พี่เดย์ออฟมือไวกว่ายกดื่มพรวดเดียวจนหมด ฉันถึงกับทำหน้าเหวอทันที เขานี่มันสุดๆจริงๆ
" กลับก่อนนะโว๊ยยย แม่กูมาาาตามแล้ววววว ฮ่าๆๆๆ"
เขาพูดจบก็มากอดคอฉันแล้วพาเดินออกไป ฉันเหลือบสายตามองพี่จินดาเล็กน้อย เขายิ้มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มกลับไปให้เธอก่อนจะลากคนตัวโตไปขึ้นรถ
"จินดา ฮึกๆๆ ทำไมต้องพามันมาด้วยยย ทำมายยยยย"
"พี่จะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันนะ พี่เดย์ออฟ"
@คอนโดมิเนียม
" พี่เดย์ออฟถึงแล้วเอาคีย์การ์ดมา"
ฉันยื่นมือไปขอคีย์การ์ดกับเขาแต่เขาเหมือนจะสะลึมสะลือเหงื่อผุดทั่วใบหน้าเหมือนจะอยู่ไม่สุข ฉันล้วงกระเป๋ากางเกงเขาแล้วหยิบคีย์การ์ดมาเปิดห้องก่อนจะพาเขาเดินเข้ามาด้านในแล้วโยนเขาลงไปบนเตียงทันที
"เห้อออ เหนื่อยสุดๆ อิตาพี่บ้า!! เมื่อไหร่จะเลิกเมาแบบนี้สักที"
ฉันถอดรองเท้าให้เขาก่อนจะถอดเสื้อให้แล้วเดินไปหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำบิดหมาดๆแล้วมาเช็ดตัวให้
"จินดาาาาา จินดาาาาา"
ฉันมองหน้าเขาด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกก่อนจะเช็ดตัวให้จนเสร็จแล้วเดินออกไปเก็บทุกอย่างก่อนจะเดินมาหาเขาบนเตียงนอนแล้วห่มผ้าให้
" ฝันดีนะคะพี่เดย์ออฟ น้องจะกลับแล้วนะ"
ฉันบอกออกไปก่อนจะเดินไปปิดโคมไฟให้เขาแต่ก็ต้องตกใจเมื่อพี่เดย์ออฟกระชากแขนฉันให้ล้มลงไปบนเตียงก่อนที่เขาจะขึ้นมาคร่อมร่างฉันไว้
"พะ พี่เดย์ออฟ นี่น้องไง ทิฟฟี่อ่ะ"
เหมือนเขาจะไม่สนใจที่ฉันพูดก่อนจะโน้มตัวลงมาซุกไซร้ตามซอกคอของฉัน
" พี่เดย์ออฟ! ปล่อยทิฟฟี่นะ"
จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ
แคว๊ก!!!
"อ๊ะ!!! ยะ อย่านะ อื้ออออออ"
โปรดติดตามชมตอนต่อไป~~~~~~~~~~~
บทล่าสุด
#83 บทที่ 83 Do not forget EP 27 END
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#82 บทที่ 82 Do not forget EP 26
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#81 บทที่ 81 Do not forget EP 25
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#80 บทที่ 80 Do not forget EP 24
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#79 บทที่ 79 Do not forget EP 23
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#78 บทที่ 78 Do not forget EP 22
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#77 บทที่ 77 Do not forget EP 21
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#76 บทที่ 76 Do not forget EP 20
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#75 บทที่ 75 Do not forget EP 19
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#74 บทที่ 74 Do not forget EP 18 NC
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026
คุณอาจชอบ 😍
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย
"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"
เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง












