หวานใจนายเย็นชา [NC18+] ทีเซอร์ x ปลายฝน

# มหาวิทยาลัย

เบื่อจริง! ฉันเดินบนอุบอิบมาตามทางในขณะที่นักศึกษาคนอื่นๆกำลังเดินไปเรียน วันนี้ไม่ใช่วันแรกที่เปิดเรียน แต่เป็นวันแรกที่ฉันมาเรียน เพราะฉันพึ่งจะรู้ใจตัวเองว่าฉันต้องการเรียนอะไร กว่าฉันจะตัดสินใจได้ เพื่อนๆเขาฃาก็พากันเรียนไปสองอาทิตย์กว่าแล้ว

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับคุณหนูปลายฝน ที่จัดการปัญหาทุกอย่างได้ด้วยเงิน

อย่างที่ทุกคนดูนั่นแหละ ว่าเงินสามารถซื้อได้ทุกอย่างและทำทุกอย่างได้ตามที่ต้องการ

สรุปง่ายๆคือฉันสวยและรวยมาก

เอาตรงๆเลยนะ ฉันไม่อยากจะมาเรียนด้วยซ้ำ ถ้าพ่อแม่ไม่บังคับให้มา พ่อแม่ของฉันท่านก็เหมือนพ่อแม่ของครอบครัวทั่วไป ที่อยากส่งรูปมาเรียนเพื่อให้ลูกมีอนาคต เราไปช่วยบริหารธุรกิจครอบครัว ถ้าชอบบอกเรื่องการตายมาอ้างอยู่ตลอด หากพ่อแม่ตายไปลูกจะได้มีวิชาความรู้ไว้บริหารจัดการธุรกิจครอบครัว ไม่ให้ใครมาหลอกได้ง่ายๆ

"พ่อกับแม่จัดการให้เรียบร้อยแล้วนะ ตั้งใจเรียนหล่ะ "พ่อบอกฉันหลังจากที่เข้าไปจัดการจ่ายเงินค่าเทอมให้ฉัน และเสียค่าน้ำชากาแฟเพื่อที่ให้มหาลัยรับฉันเข้าไปเรียน ทำไมถึงเสียค่ากาแฟอย่างนั้นหรอ ฉันไม่มาทำเรื่องเข้าเรียนหรือมาสอบใดๆเลย

" วันนี้หนูยังไม่พร้อมเรียน หนูขอกลับไปตั้งหลักก่อนนะคะ "

ฉันเข้าไปสวมกอดแม่ แล้วอ้อนท่านเหมือนที่ฉันชอบทำ ก็ฉันไม่อยากเรียนหนิ อยากกลับไปนอนดูซีรีย์ที่บ้านมากกว่า หรือไม่ก็ไปช้อปปิ้งเสื้อผ้ากระเป๋าสวยๆ แบบนั้นน่าสนุกมากกว่าไปนั่งเรียนเยอะ

" นะคะคุณพ่อ " ฉันหันไปอ้อนคุณพ่อบ้าง ใช้ลูกอ้อนเหมือนที่ชอบทำเป็นประจำ และก็ได้ผลทุกครั้ง

" ก็ได้ๆ แต่พรุ่งนี้ห้ามมีข้ออ้างอะไรเด็ดขาด "

บอกเลยว่าพ่อฉันใจที่สุด ไม่เคยขัดใจฉันเลยสักครั้ง ลืมบอกไปว่าฉันเป็นลูกสาวเดียวด้วยนะ ก็เลยเอาแต่ใจนิดนึง นิดนึงจริงๆ ใครไม่เชื่อก็รอดูละกัน ว่าฉันเป็นคนเอาแต่ใจแค่ไหน อิอิ

" รับทราบค่ะ รักคุณพ่อคุณแม่ที่สุดเลย "

และแล้วฉันก็ได้กลับบ้านพร้อมคุณพ่อคุณแม่ ไปพักผ่อนนอนดูซีรีย์ให้สบายใจก่อนดีกว่า ลืมไปเลยว่าฉันจะต้องไปเลือกซื้อของจัดห้องที่คอนโดใหม่อีก ไม่มีมีเวลามานั่งเรียนหรอก เหตุผลฉันฟังขึ้นใช่ไหม

..

# วันต่อมา

ทว่าความสุขนั้นหมดไปเร็วเหลือเกิน วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องเข้าไปเรียนร่วมกับเพื่อนใหม่ แต่ฉันไม่ได้ตื่นเต้นอะไรหรอก ไม่มีเรื่องอะไรทำให้ฉันตื่นเต้นได้ นอกจากเรื่องผู้ชาย ฮ่าๆ

พูดถึงผู้ชาย ผู้ชายคนใหม่ของฉันก็โทรมาพอดี

(พี่มาถึงแล้วนะครับ)

" ปลายกำลังลงไปพอดีคะ "

(ครับ)

พี่กายกิ๊กคนล่าสุดของฉันเอง พึ่งเจอกันตอนที่ฉันไปเดินซื้อของเมื่อวันก่อนหน่ะ บอกเลยว่าผู้ชายของฉันงานดีทุกคน ถ้าไม่หล่อ ปลายไม่มอง เรื่องรวยไม่สน เพราะฉันรวยอยู่แล้ว หาผู้ชายที่หน้าตาดีไว้ควงให้กระชุ่มกระชวยหัวใจมีกำลังใจในการเรียนก็พอ

วันนี้พี่กายอาสามารับฉันไปมอ อิจฉาฉันมั้ยหล่ะมีคนขับรถส่วนตัวนะ

" ขอบคุณนะคะ ที่อุตส่าห์มาส่งปลาย "

ฉันเอ่ยออกไปเสียงหวาน พร้อมกับลงจากรถคันหรู ท่าทางจะรวยไม่เบานะเนี่ย

" ไม่เป็นไรครับ เรียนเสร็จตอนไหน โทรหาพี่ได้ตลอดเลยนะ "

ฉันเดินไปหยุดตรงหน้าพี่กาย ฉันยืดตัวเต็มความสูง แล้วกระซิบข้างหูเค้า

" ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ตอนเย็นเจอกัน "

" ครับ "

ทำแค่นี้ถึงกับเสียงสั่นเลยเหรอ ไม่น่าเชื่อว่าหนุ่มเพลย์บอยจะใจสั่นกับเรื่องแค่นี้ ฉันเดินออกมาพร้อมรอยยิ้ม

รีบเดินมาตึกที่ฉันมีเรียน ไม่มีใครรู้จักเลย จะไปนั่งตรงไหนหล่ะเนี่ย ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันนะ

ฉันเดินมานั่งตรงหลังๆหน่อย เพราะยังไม่รู้จักใคร อยู่ๆสายตาฉันก็มองไปเจอผู้ชายคนนึง ทำไมฉันคุ้นหน้าเขาจังเลย ฉันนั่งมองแล้วมองอีก จนไม่ได้ฟังที่อาจารย์สอนเลย หมดเวลาไปเป็นคราบ ฉันก็ยังคิดไม่ออก ว่าเขาเป็นใคร

ฉันตั้งใจจะเดินไปใกล้ๆเพื่อจะได้เห็นหน้าเขาชัดๆ

แล้วฉันก็ต้องอ้าปากค้างเพราะตกตะลึงในความหล่อ ยิ่งดูใกล้ๆก็ยิ่งหล่อเหลา และเขาคือคนที่ฉันรู้จักดี

" ทีเซอร์วันนี้ไปทานข้าวเที่ยงกันมั้ย "

เสียงผู้หญิงคนนึงเดินไปหาผู้ชายคนที่ฉันมองอยู่ เธอถามออกไปอย่างสนิทสนม แต่หมอนั่นกลับทำหน้านิ่งๆ

เธอเรียกหมอนั่นว่า ทีเซอร์งั้นเหรอ!!!!

ใช่! เขาคือคนเดียวกับทีเซอร์คนที่ฉันรู้จัก

ต้องเป็นคนเดียวกันแน่ๆ แต่ทำไมถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้ หล่อ ดูดีขึ้นมากๆ

ตอนนี้ฉันทำหน้าเพ้อสุดๆ เพราะความหล่อของเขา ไปศัลยกรรมมาเหรอทำไมถึงได้หล่อหล่อขนาดนี้ หล่อมากจนฉันแทบจำไม่ได้

ตึก! ตึก! ตึก!

ฉันเดินตามสองคนนั้นออกมาทันที แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ดูจะหวงหมอนี่เหลือเกิน จะไม่ให้ใครเข้าไปใกล้เขาได้เลย

" ทีเซอร์!! "

ฉันตัดสินใจตะโกนออกไปทันที ทำให้สองคนตรงหน้าหันกลับมามองฉัน

ทั้งสองคนมองฉันด้วยสายตานิ่งๆ นิ่งมากจนฉันทำตัวไม่ถูก แต่ด้วยความมั่นใจในความสวยของตัวเอง ฉันจึงส่งยิ้มให้เขา แล้วถามออกไปอย่างคนคุ้นเคย

" นายเรียนอยู่ที่นี้เหรอ ฉันดีใจนะที่ได้เจอนาย "

ฉันถามออกไป พร้อมกับเดินไปหยุดตรงหน้าเขา บอกตามตรงว่าฉันแอบมองสำรวจใบหน้านิ่งๆของเขาแหละ เขาดูหล่อแล้วดูดีขึ้นมากจริงๆ ตัวก็สูงขึ้นมากด้วย

" ใครเหรอที เพื่อนเหรอ "

ผู้หญิงลุกหวานที่ยืนข้างๆเขาาถามขึ้น พร้อมกับส่งยิ้มให้ฉัน แต่ฉันไม่ยิ้มตอบหรอกนะ เพราะฉันไม่ได้สนิทกับเธอ ไม่ได้อยากรู้จักด้วย แล้วรอยยิ้มของฉันมีไว้สำหรับผู้ชายเท่านั้นหย่ะ

" เปล่า ไปกันเถอะ "

ห๊ะ!!! คำตอบของหมอนี่ทำเอาฉันช็อคไปเลย

เขาพูดอะไรออกมาเนี่ย ตอนนี้ฉันทำหน้าไม่ถูกเลย เขาบอกเธอว่าไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ

เหอะ! เอาแบบนี้จริงดิ?

" นายจำฉันไม่ได้จริงๆเหรอ อย่าอำน่า ฉันปะ ปลาย... " ฉันยังพูดไม่จบเขาก็พูดขึ้นมา

" ไปกันเถอะ เสียเวลา"

เขาพูดออกมานิ่งๆตามสไตล์ของเขาแล้วหันหลังเดินไปทันที ไม่สนใจแม้แต่จะหันมามองฉันสักนิด

เหอะ!!! คิดว่าฉันอยากคุยกั

บนายนักหรือไง คนอย่างคุณหนูปลายฝนไม่ง้อผู้ชายหรอกนะ