บทนำ
บท 1
บรรยากาศยามค่ำคืน ณ ลานจอดรถโซนวีไอพีของผับหรูที่มุมหนึ่งรายล้อมไปด้วยหนุ่มหล่อวิศวะทั้งสี่ โดยมี ‘มังกร’ ที่ยืนนิ่งฟังเพื่อนพูดคุยกัน พลางสูบบุหรี่รอเวลาไปด้วย ตัวเขานั้นที่เป็นคนสูบบุหรี่ค่อนข้างจัดแต่ในวันนี้ไม่มีความเสี้ยนอยากสูบเหมือนอย่างเคย เพราะเมื่อล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงดันไม่พบกับ ไฟแช็กอย่างที่ควรจะมี มันทำให้หัวของเขาพลันคิดไปถึง ‘เธอ’ คนนั้น...คนที่เคยพกไฟแช็กไว้กับตัวเอง เพื่อคอยจุดยื่นให้เขายามอยากสูบบุหรี่ แต่ตอนนี้มันไม่มีอีกแล้ว
นึกถึงละหงุดหงิด! เลิกกันมาก็นาน แต่ไอ้หัวไม่รักดี ชอบจะนึกถึงแต่หน้ายัยคนเลวนั่นอยู่เสมอ แม่งเอ๊ย!
ขอเถอะ...ให้มันตายหายไปจากสมองของกูซักที! ป่านนี้มันมีความสุขอยู่กับผัวใหม่มันจนลืมไอ้ผัวเก่าหน้าโง่อย่างเขาไปนานแล้ว!
“ป่านนี้ไอ้ห่าพายุมันถึงแล้วมั้ง” และเสียงของไอ้เพื่อนรักเพื่อนเลวอย่าง ‘เลออน’ ก็ดังขึ้นขัดความคิดฟุ้งซ่านในหัวสมองของเขา
“ให้แม่งรอซะบ้าง” เสียงของไอ้ ‘ราม’ ที่ยืนพิงรถสปอร์ตคันหรูของมันเอ่ยตอบเรียบๆ หลังจากพ่นควันบุหรี่ออกมาคละคลุ้งทั่วบริเวณ
แม่งเอ๊ย! เรียนวิศวะนอกจากจะเหนื่อยงานและเครียดตาย อาจจะเมาควันบุหรี่กับเป็นมะเร็งปอดตายด้วยก็ได้ แต่ละคนสูบกันจัดชิบ! ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวเขาเอง
“มึงก็ไปทำมัน...” เขาบอกยิ้มๆ ป่านนี้ไอ้พายุคงยืนหัวเสียรออยู่ในห้องวีไอพีอยู่คนเดียว แค่นึกถึงหน้าบูดเหมือนส้นตีนก็ทำเอาหลุดขำออกมา แต่ก็สม! ไอ้ห่านี่ชอบมาสายเป็นประจำ ให้มันรอซะบ้างก็ดี
“สมควร...” และก็มีเสียง ‘เจย์’ แทรกขึ้นมาพร้อมกับที่มันขยี้ก้นบุหรี่ลงกับที่เขี่ยบนถังขยะ ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่มันพูดก็ตรงกับที่เขาคิด! “นัดกี่รอบ แม่งก็ช้าตลอด วันนี้ให้มันนั่งแดกน้ำแข็งไปก่อน”
“ป่ะ... เข้าไปกันได้ละ” เสียงเลออนเอ่ยชวน เมื่อพากันมันอัดบุหรี่เข้าเต็มปอดจนพอใจแล้ว “ปล่อยมันรอนาน เดี๋ยวมันก็เห่าอีก”
และพวกเขาทั้งสี่คนก็พากันเดินเข้าไปด้านในร้าน ด้วยความสูงที่แสนโดดเด่นบวกกับหน้าตาของแต่ละคนที่มีความหล่อเหลาชนิดที่ไม่มีใครยอมใคร ขณะที่พวกเขาเดินผ่านก็ทำเอาแทบทุกสายตาพากันมองตามเหล่าเพื่อนซี้จากคณะวิศวะฯ ซึ่งเป้าหมายของพวกเขาคือโซนวีไอพีชั้นสอง ซึ่งเป็นห้องกระจกบานกว้างที่มองทะลุลงไปเห็นบรรยากาศชั้นล่างได้ชัดเจน เบื้องล่างเต็มไปด้วยแสงสีและผู้คนที่กำลังเบียดเสียดโยกย้ายไปตามจังหวะดนตรี
และเมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ได้ยินเข้ากับเสียงด่ากราดของไอ้ ‘พายุ’ ที่ตอนนี้หน้างอเป็นส้นตีนจริงๆ ด้วย “กว่าจะโผล่หัวมาได้นะไอ้สัส! ปล่อยกูรอเกือบชั่วโมง!”
มังกรเลือกที่จะไม่สนใจเสียงโวยวายของเพื่อน เขาเดินเลี่ยงไปนั่งที่โซฟาตัวใกล้ราม โดยมีเลออนเลือกที่จะไปจับจองโซฟาตัวยาวมุมประจำของมันเหมือนทุกครั้ง
และคงเห็นว่าพวกเขาไม่สนใจ ไอ้พายุที่กำลังหงุดหงิดก็คว้าขวดเหล้าที่อยู่กลางโต๊ะขึ้นมากระดกเพียวๆ รวดเดียว แต่...มันยกขึ้นกรอกปากแบบไม่มีแก้ว ไม่มีห่าอะไรเลยมารองรับ
“สกปรกไอ้สัส! แล้วพวกกูจะแดกต่อยังไง!” และก็เป็นอีกครั้งที่เจย์พูดแทนใจเขาไปหมดแล้ว
ปากไอ้ห่านี่จะสกปรกหรือเปล่าก็ไม่รู้ อาจจะมีน้ำลายมันกระเด็นเกาะขอบขวดอยู่ก็ได้ น้ำลายมันไม่ได้หวานเหมือนน้ำลายไอย์แน่ๆ ถุย! นึกถึงยัยเมียเก่าสุดเลวอีกละ
กูเบื่อตัวเองว่ะ! สงสัยต้องรีบดื่มรีบเมาละ จะได้ไม่ต้องนึกถึงมันอีก แม่งเกลียดชิบหายไอ้พวกมีชู้เนี่ย!
ปัง!
และอยู่ๆ ก็มีเสียงกระแทกของแข็งลงบนโต๊ะดังลั่นจนเขาและทุกคนที่กำลังดื่มเพลินๆ ต้องหยุดชะงัก และเมื่อหันไปมองก็เห็นว่าเป็นไอ้พายุที่เป็นคนสร้างปัญหา ตอนนี้มันกำลังยกยิ้มและกวาดตามองพวกเขาอย่างมาดร้าย
“วันนี้กูมีเกมมาให้พวกมึงเล่น” พอพูดจบก็เห็นว่ามันเอื้อมมือไปฉกขวดเหล้าราคาแพงจากมือของเลออนมาหน้าตาเฉย และเทใส่แก้วแบ่งให้พวกเขาจนหมดขวด และแน่นอนว่า...มันโดนไอ้เลออนด่าไปยกใหญ่ โดยที่พายุมันก็ได้แต่ลอยหน้าลอยตาชูขวดเหล้าเปล่าในมือขึ้นเป็นการท้าทาย
“เกม Truth or Dare...กติกาง่ายๆ ถ้ากูหมุนขวดแล้วปากขวดไปหยุดที่ใคร คนนั้นต้องทำตามคำสั่ง” พายุอธิบายเกมและขยิบตาส่งให้เพื่อนอย่างน่าหมั่นไส้
“ถ้าใครไม่กล้า หรือไม่ยอมทำ...ต้องเหมาจ่ายค่าเหล้ารอบโต๊ะคืนนี้ทั้งหมด พวกมึงเงียบแบบนี้...ถือว่าตกลงตามนี้นะ” มันสรุปเอง เออเองหมด แทบไม่เปิดโอกาสให้เพื่อนได้ขัด หรือไม่คิดที่จะถามความสมัครใจเลยซักนิดว่าพวกเขาอยากเล่นไหม
“มึงไม่มีตังค์ก็พูดมา” รามที่นั่งเงียบอยู่นานพูดสวนขึ้นมาหน้าตาเฉย
ก็คงจะจริง...ไอ้พายุชอบหาเกมมาเล่น เพื่อไถตังค์พวกเขาเวลาไม่มีเงิน และเจ้าตัวมันก็ไม่สะทกสะท้าน จัดการวางขวดลงบนโต๊ะแล้วออกแรงหมุนทันที
แกรก... แกรก... แกรก...
สิ้นเสียงหมุน ขวดแก้วก็หยุดลงชี้เป้าไปที่หน้าของเลออนเป็นคนแรก
“ไอ้เหี้ยเลออน...มึงจะต้องนอนกับผู้หญิงที่กูเลือกให้ในแอปหาคู่” เสียงท้าทายที่กลั้วหัวเราะของพายุเอ่ยสั่งเพื่อน และเขาก็เห็นว่าไอ้คนมือเร็วอาศัยจังหวะเผลอคว้าแย่งโทรศัพท์จากมือของเลออนไปครอบครอง
“เอาคืนมาไอ้สัส เล่นห่าอะไรปัญญาอ่อน” เลออนทำท่าจะคว้าโทรศัพท์คืน ซึ่งเขากับเจย์ก็บังเอิญมองหน้าประสานสายตากัน ไม่ต้องมีคำเอื้อนเอ่ยใดๆ ก็รู้ใจ นึกสนุกช่วยไอ้พายุโดยการช่วยกันกับไอ้เจย์ล็อกแขนเลออนเอา ซึ่งไม่กี่วินาที พายุก็จัดการรัวนิ้วพิมพ์อะไรบางอย่างลงไป ก่อนจะโยนโทรศัพท์คืนลงบนโต๊ะให้เลออนยิ้มๆ
“อ่ะ เอาไป...กูแมตช์ให้แล้ว”
เลออนก้มหน้าก้มตาจ้องจอโทรศัพท์ด้วยสีหน้าบูดบึ้ง และเงยขึ้นมาจัดการหมุนขวดต่อบ้าง ซึ่งสีหน้าของมันบอกชัดว่า...ต้องการเอาคืน! ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าขวดเหล้าเปล่าตรงกลางโต๊ะมาถือไว้
“ตาต่อไปกูหมุนนะ...มึงโดนแน่ไอ้เหี้ยพายุ”
แกรก... แกรก... แกรก...
และก็ไม่เป็นที่ผิดหวัง เมื่อปลายขวดที่เลออนหมุนนั้น ชี้ไปยังพายุตามที่มันต้องการจริงๆ
“เป็นไงล่ะ โดนซะบ้างนะมึง” เจย์หัวเราะลั่นตบโต๊ะสะใจที่เห็นพายุเป็นฝ่ายโดน
“กูรู้นะว่ามึงมันเสือเงียบไอ้พายุ มึงนัดผู้หญิงแทบจะทุกคืน...” เลออนเคาะนิ้วลงบนพนักวางแขน มันหรี่ตามองอย่างคนที่ไปรู้อะไรมาจริงๆ
“งั้นมึงช่วยกดโทรออกเบอร์ล่าสุดและพูดกับปลายสายไปว่า ‘คืนนี้มานอนที่ห้องพี่ไหมครับ?’ มึงกล้าไหมครับเพื่อน”
“ไอ้สัส! มึงไม่คิดว่าจะเป็นเบอร์แม่กูบ้างหรอวะ” เสียงพายุโวยวายสวนขึ้นทันควัน
“ถ้าเบอร์แม่มึงจริง เดี๋ยวกูพูดสวัสดีแม่มึงเพราะๆ เลย” เลออนตอกกลับหน้านิ่ง เพราะรู้อยู่แล้ว่าเบอร์ล่าสุดคงไม่ใช่แม่มันแน่ๆ!
“ไง? มึงไม่กล้าก็จ่ายเงินพวกกูมา” ไอ้ตัวดีเลออนยังพูดท้าทาย ทำหน้าตากวนประสาทกดดันไม่เลิก
ส่วนพายุนั้นก็ยอมกดโทรออกไปด้วยความลำบากใจพร้อมเปิดลำโพง รอสายไม่ถึงสิบวิด้วยซ้ำ เสียงใสแจ๋วที่เจือไปด้วยความดีใจของปลายสายก็ตอบรับกลับมาอย่างร่าเริงจนดังลอดโทรศัพท์ออกมา
“คืนนี้... มานอนที่ห้องพี่มั้ยครับ?”
เขาก็ไม่รู้หรอกว่าปลายสายจะตอบมันมาว่ายังไง ไม่ได้อยากสนใจชีวิตใครขนาดนั้น แต่คิดว่าเธอคนนั้นคงไม่ปฏิเสธมันแน่ๆ
และเมื่อความวุ่นวายของพายุจบลง เกมต่อไปก็เริ่มขึ้น ซึ่งรอบนี้ปลายขวดชี้มาทางเจย์บ้าง
“นิ่งๆ แบบมึง...จูบสาวโชว์สักคนสิ” เลออนเป็นฝ่ายคิด ซึ่งไอ้เจย์ก็รีบส่ายหน้าระรัวเป็นความหมายว่าไม่ทำแน่ “ไม่เอา เกมห่าอะไรของพวกมึง!”
“ไม่ทำก็หมา...หรือว่ามึงป๊อดวะ? จะไม่ทำก็ได้นะ แต่ต่อไปพวกกูขอเรียกว่าไอ้ขี้ป๊อด!” รามที่นั่งดูอยู่เงียบๆ พูดขึ้นและยกยิ้มล้อเลียน
“ไอ้ขี้ป๊อดๆ” ซึ่งครั้งนี้มีพวกเขาช่วยพากันล้อเลียนจนคนอีโก้สูงอย่างเจย์หงุดหงิด มันคงไม่ยอมโดนล้อและแพ้เกมนี้แน่ๆ!
ปัง!
เจย์กระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะเสียงดัง ก่อนจะคว้าตัวเด็กชงเหล้าที่มีอยู่ข้างกายพอดีเข้ามาหา แล้วก้มลงจูบทันทีตามเสียงยุ แต่ริมฝีปากสัมผัสกันได้เพียงชั่วครู่ก็ถูกผลักออกจากผู้หญิงคนนั้น
เพียะ! ใบหน้าของเจย์สะบัดตามแรงมือจนเขาเจ็บแทน
แต่เห็นฉากตบแบบนี้...ก็นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ทันที เขาโดนผู้หญิงคนนั้นตบอยู่บ่อยๆ เจ็บ...แต่ก็มีความสุขที่สำคัญคือโคตรชอบ!
เหี้ยเอ๊ย! นึกถึงมันอีกแล้ว!
แก้วเหล้าในมือถูกยกขึ้นมาสาดลงคอหวังดับความฟุ้งซ่าน โดยคอยเหลือบมองไอ้เจย์ที่โดนผู้หญิงคนนั้นด่าและทำท่าทางรังเกียจ และท่าทีนั้นทำเอามันถึงกับหน้าเสีย หล่อและรวยแบบมันคงไม่เคยถูกผู้หญิงปฏิเสธแรงแบบนี้มาก่อน
“เป็นไง ถึงกับหน้าเสียเลยดิ...อยู่ดีไม่ว่าดี โง่!” รามที่มองทุกอย่างด้วยใบหน้าเบื่อหน่าย เอ่ยขึ้นเมื่อผู้หญิงที่เจย์จูบเดินออกไปด้วยความโกรธจัด สม! แดกเหล้ากันดีๆ ไม่ชอบ สรรหาจะเล่นกันไอ้เรื่องพิเรนทร์ๆ เนี่ย
“โถ่ไอ้สัส! ส่วนมึงนี่เงียบเลยนะ กลัวเหรอวะ?” เจย์ที่หัวเสียเพราะถูกตบ เลยหันมาเปิดสงครามน้ำลายกับราม อันที่จริงเขาไม่ได้รู้สึกเจ็บด้วยซ้ำ แต่มันเจ็บใจต่างหาก เกิดมายังไม่เคยมีใครกล้าหักหน้าเขาสักครั้ง
“ทำไมกูต้องกลัว แค่เกมส้นตีน!”
“งั้นแน่จริงมึงลงไปแย่งน้องคนนั้นดิ หนึ่งวัน...จีบให้ติดแล้วเขี่ยทิ้ง”
“แล้วทำไมกูต้องทำ” แหงล่ะ...ที่มันไม่อยากทำ ก็ผู้หญิงที่ไอ้เจย์ท้าไม่ใช่สเปกคนอย่างไอ้รามหรอก
“เหอะ! กูนึกว่าจะแน่”
“หนึ่งวันเลยเหรอวะ” เขาทวนซ้ำ...ยี่สิบสี่ชั่วโมงที่ต้องอดทนทำอะไรบ้าๆ แบบนี้ ไอ้คนความอดทนต่ำแบบรามจะทนได้หรอวะ?
“แต่ไอ้รามมันรวย จ่ายแค่ค่าเหล้า...”
“กูรับคำท้า! รอดูเลยไอ้พวกเหี้ย!” ใบหน้าหล่อของรามขบกรามแน่น มันคงไม่ได้สนใจเรื่องค่าเหล้าอะไรหรอก เงินแค่นี้สำหรับมันคงเป็นแค่เศษเงิน แต่ที่ยอมไม่ได้คือคำพูดที่พวกเขาจะล้อเลียนต่างหาก
และสุดท้าย...ก็มาถึงคิวคนสุดท้ายอย่างเขาจนได้
“เหลือมึงอ่ะ...ไอ้มังกร” รามพยักพเยิดหน้ามาทางเขา ซึ่งสายตาที่มันใช้มองกัน ก็ทำเอาร้อนๆ หนาวๆ มีลางสังหรณ์ว่ามันคงจะให้ทำอะไรเหี้ยๆ แน่!
“กูอยากให้มึงมีเมียใหม่... ในคืนนี้!”
และเหี้ยจริง! เชื่อไหมว่าทันทีที่ได้ยินคือตกใจ...เขาไม่เคยมีใครมานานแล้วตั้งแต่เลิกกับยัยนั่น ยังไม่คิดจะมีด้วย! บอกตรงๆ ว่าเธอทำเขาไว้เจ็บแสบจนไม่อยากมีใครอีกเลย
“แล้วทำไมกูต้องมี?” มังกรเลิกคิ้วถาม เกมเหี้ยๆ นี่ ถ้ารู้ว่ามันถ้าจะให้ทำอะไรแบบนี้ เขาน่าจะคัดค้านพวกมันตั้งแต่แรก!
“ก็เกมไง! หรือว่ามึงไม่อยากมี...เพราะยังลืมเมียเก่าไม่ได้?” รามหรี่ตามองเขาอย่างค้นคว้า ซึ่งไม่ใช่แบบนั้นโว๊ย!
“ลืมไม่ได้ก็ควายละ! ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีค่าอะไรให้กูต้องจดจำ มึงอย่ามาพูดถึงมันเลยว่ะ ได้ยินละระคายหูชิบหาย!” คนที่ถูกกล่าวหาว่าลืมเมียเก่าไม่ได้โวยเสียงดัง อย่ามาบอกว่าเขาลืมมันไม่ได้นะ ไม่จริง! เขาลืมยัยนั่นไปแล้ว สาบาน...ลืมแล้วจริงๆ!
“เออ งั้นมึงก็ต้องหาเมียใหม่ให้ได้ภายในคืนนี้ หรือจะไม่เล่นก็ได้ แต่แสดงว่ามึง....”
และไม่ต้องรอให้มันพูดจบให้ต้องได้ยินคำแสลงหู มังกรก็รีบสวนขึ้นทันที “กูเล่น! แล้วกูก็หาได้แล้วด้วย” จังหวะนั้นก็ปรายหางตามองไปเห็นหญิงสาวหุ่นอวบอั๋นคนหนึ่งที่กำลังมองเชิญชวนมาที่เขาอย่างมีจริตพอดี
เอาวะ...คนนี้ก็ได้ มันจะยากอะไรกับการหาจิ้มจิ๋*ใหม่!
และขณะที่เขารับคำท้า และกำลังนั่งคิดว่า...การจิ้มจิ๋*ใหม่จะต้องทำยังไงบ้าง ตอนนี้แม่งคิดหนัก! ว่าจะเอาไอ้มังกรน้อยไปสอดใส่หอยของคนอื่นได้ยังไง เพราะใจเขามันประท้วงอย่างหนัก ทำไม่ลง! แค่คิดก็รู้สึกคลื่นไส้อยากจะอาเจียนแล้ว!
และในขณะที่กำลังจมจ่อมอยู่ในความคิดที่ตีกันอย่างหนักในหัวสมอง ก็มีเสียงของพายุเอ่ยเสียงดังแทรกขึ้นมาทำลายบรรยากาศแห่งความเงียบ ไอ้คนเริ่มเกมเหี้ยๆ นี้กวาดสายตามองหน้าพวกเขาทุกคนด้วยสีหน้าและแววตาน่าโดนตีน!
“แล้วกูขอบอกไว้อย่างเลยนะ...เกมนี้แค่วันเดียวก็พอ!” มันชี้หน้าย้ำชัดทีละคน กระตุกยิ้มร้ายอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า
“ถ้าพวกมึงมีนอกรอบ...กูจะถือว่าพวกมึงแพ้!”
กูคนนึงละที่จะไม่แพ้ นอกรอบเหี้ยไรนั่นไม่ต้องห่วงเลย แค่ในรอบกูยังไม่อยากจะเอาเลย!
เดี๋ยวคืนนี้ต้องไปหาซื้อถุงยางแบบหนาพิเศษ ไอ้มังกรน้อยมันจะได้ไม่ต้องสัมผัสโดนหอยคนอื่นมากเกินไป เกิดมันนึกรังเกียจขึ้นมา...เดี๋ยวมันจะไม่ผงาดจนไม่ได้เมียใหม่ตามที่โดนท้าไว้!
บทล่าสุด
#73 บทที่ 73 จบ. ไม่มีวันไปไหน จากผู้หญิงที่รักสุดหัวใจ Nc 🔥🔥
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#72 บทที่ 72 กล้าสาบานด้วยชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#71 บทที่ 71 ถ้าไม่โอเค...เราไปหย่ากัน 2
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#70 บทที่ 70 ถ้าไม่โอเค...เราไปหย่ากัน
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#69 บทที่ 69 กลัวเมียจนหัวหด
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#68 บทที่ 68 น้องไอย์เสียคน
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#67 บทที่ 67 อยากถ่ายคลิป Nc 🔥🔥🔥🔥🔥 2
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#66 บทที่ 66 อยากถ่ายคลิป Nc 🔥🔥🔥🔥🔥
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#65 บทที่ 65 มังกรอย่าอ่อน! Nc 🔥🔥🔥🔥🔥 2
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#64 บทที่ 64 มังกรอย่าอ่อน! Nc 🔥🔥🔥🔥🔥
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?













