บทนำ
เป็นภาพที่คุ้นชินตาของ ซิน เด็กสาวกำพร้าที่ทำงานส่งเสียตัวเองเรียน
ในบางวันที่แวะซื้อกะเพราที่ร้าน เธอมักจะสั่งข้าวกะเพรา 1 กล่อง
แต่ไม่รู้ทำไมพอจ่ายเงินถึงได้กะเพรามา 2 กล่อง
อีกทั้งหมูในกล่องนั้นเหมือนพ่อค้าใส่ประชดเธอ ใส่เยอะจนเหมือนโกรธกัน
พ่อค้าในเสื้อเอี๊ยมสีแสบตา ทำให้เธอมองอย่างไม่เข้าใจอยู่บ่อยครั้ง
แต่ไม่รู้ทำไมพอนานวัน เธอถึงละสายตาจากพ่อค้าคนนั้นไม่ได้ก็ไม่รู้
บท 1
Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
เสียงนาฬิกาปลุกที่คุ้นเคยดังขึ้นในช่วงเวลาเจ็ดโมงเช้าของวัน เป็นเวลาปกติที่เจ้าของนาฬิกาปลุกจะต้องตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวัน มือเรียวบางยื่นไปหยิบโทรศัพท์ที่กำลังส่งเสียงดังอยู่ขึ้นมากดปิดเสียงแจ้งเตือนนาฬิกาปลุก ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียงไร้ท่าทีงัวเงีย ถึงแม้เธอจะเพิ่งได้นอนพักตอนเที่ยงคืนก็ตาม
เจ้าของร่างผอมเพรียวขยับตัวนั่งชันเข่าที่พื้น เพื่อเรียกสติที่ยังไม่เข้าที่ของตัวเองให้กลับเข้ารูปเข้ารอย เมื่อตื่นเต็มตาถึงได้เดินเข้าห้องน้ำที่อยู่มุมด้านหลังห้อง
ห้องพักขนาดเล็กถูกจัดแต่งด้วยโทนสีครีมและน้ำตาล เพียงแค่เปิดประตูเข้ามา ด่านแรกที่เบื้องหน้าก็จะเจอตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ ถัดเข้าไปอีกเป็นห้องน้ำ ทางด้านซ้ายมือมีชั้นวางของที่เป็นช่องว่างพรางตาไว้ ถัดไปจะเป็นที่นอนขนาดสามฟุตครึ่งที่วางราบอยู่กับพื้นห้อง และพื้นที่ระหว่างผนังระเบียงห้องพักกับห้องน้ำจะมีตู้เย็นตั้งคั่นอยู่หนึ่งหลัง ภายในห้องนี้ไม่ได้มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไรมากนัก เรียกได้ว่าแทบจะเป็นห้องเปล่าๆ แลดูโล่งเตียน หากเอาที่นอนและตู้โชว์พรางตานี้ออกไป แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าของห้องยังสามารถตกแต่งให้น่าอยู่และน่านอน ราวกับเป็นห้องพักราคาแพงดี ๆ นี่เอง
ชุดนักศึกษาถูกสวมลงบนเรือนร่าง หลังจากที่อาบน้ำและทาครีมเสร็จแล้วเรียบร้อยในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แล็ปท็อปกลางเก่ากลางใหม่ถูกเก็บใส่กระเป๋าผ้าสะพายข้าง พร้อมกับกระเป๋าสตางค์ใบเล็ก หนังสือเล่มหนาถูกหยิบติดมือมาสองเล่ม เมื่อมั่นใจว่าไม่ลืมของสำคัญ หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของห้อง ถึงได้หยิบโทรศัพท์และกุญแจห้องติดมือมาเป็นอย่างสุดท้าย
ท่อนขาเรียวเล็กค่อย ๆ ก้าวเดินไปตามทางเดินของหอพัก ที่เรียกได้ว่าสร้างมาไม่ต่ำกว่ายี่สิบปีอย่างแน่นอน เพราะแบบนี้ราคาเช่าห้องจึงมีราคาถูกกว่าที่อื่น ๆ จนเรียกได้ว่าถูกมาก ทำให้เธอตัดสินใจเช่าพักอยู่ที่นี่ในระยะยาว นับรวม ๆ ดูแล้ว ตอนนี้ก็จะเข้าปีที่สี่แล้วละ ที่เธอพักอาศัยอยู่ที่นี่ แต่ข้าวของที่ขนมาตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ยังมีเท่าเดิม นั่นคือที่นอน ชั้นวางของพรางตา และหนังสือเรียนตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปัจจุบัน
หญิงสาวเดินออกจากหอพักไปตามทางเดินที่สภาพไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ นั่นยิ่งทำให้เธอต้องเดินอย่างระมัดระวัง แต่โชคดีที่ว่าหอพักตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหา’ลัยมากนัก เธอจึงเลือกใช้ขนส่งสาธารณะในวันที่ไม่เร่งรีบ ส่วนวันที่รีบมากๆ ก็จะขอให้พี่วินฯ ที่อยู่หน้าปากซอยหอพักพาซิ่งไปมหา’ลัย หรือบางวันหากมีเวลามากหน่อยก็จะเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย
เรื่อยเปื่อยที่หมายถึง เดินเท้าสักสองถึงสามป้ายรถเมล์น่ะ
แต่วันนี้เธอรีบเร่งเล็กน้อย จึงขอใช้บริการวินมอเตอร์ไซค์สักวัน
ท้องถนนในช่วงเวลาเช้าแบบนี้ มีรถขับเคลื่อนไปมาตามความเร่งรีบของคนขับ หญิงสาวที่นั่งเบี่ยงข้างอยู่ท้ายรถมอเตอร์ไซค์โดยมีพี่วินฯ คนเดิมที่ชอบพาเธอซิ่งในเวลารีบเร่งแบบนี้ไปส่ง และในช่วงจังหวะที่รถติดไฟแดง ก็มีรถหรูคันหนึ่งขับเข้ามาจอดเทียบข้างมอเตอร์ไซค์คันที่เธอนั่งอยู่ ยังดีที่เธอใส่กระโปรงพลีตคลุมเข่า ไม่อย่างนั้นคงได้พะวงหน้าพะวงหลัง เพราะหากใส่กระโปรงทรงเอหรือกระโปรงพลีตสั้นมา อาจได้เปิดเผยสิ่งสงวนให้ชาวบ้านชาวช่องเขาเห็น
“จับดี ๆ นะน้อง พี่จะพาซิ่งแล้ว” วินมอเตอร์ไซค์บอกคนซ้อนด้วยน้ำเสียงจริงจัง ต่างจากหญิงสาวที่เผลอคิดกับตัวเองในใจอย่างขบขัน
แล้วก่อนหน้านี้ยังไม่ซิ่งอีกเหรอพี่
แต่ท้ายที่สุดเธอก็มาถึงจุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัย ขอบคุณพี่วินฯ คนดีที่ซิ่งมาจอดหน้าคณะได้ทันเวลา วันนี้เธอมีเรียนเพียงหนึ่งชั่วโมง แต่เวรกรรมของนักศึกษาปีสี่ มักมาในรูปแบบวิจัยเล่มจบ เพราะต้องเอาเวลาว่างที่เหลือมาทำรายงานวิจัยกับเพื่อน ๆ ต่อ ซึ่งตามระเบียบของคณะฯ การทำเล่มจบจะต้องจับคู่กัน ยังดีที่เธอและเพื่อนในกลุ่มมีสี่คน เป็นเลขคู่ จึงจับคู่ได้อย่างลงตัว แต่เวลาทำก็มักจะมานั่งทำด้วยกัน
“...การฝึกงานรอบนี้จะเป็นกลุ่ม อาจารย์ให้ลงฝึกงานสถานที่ฝึกละสี่คนนะคะ” อาจารย์ประจำชั้นปีเอ่ยบอกกับเหล่าลูกศิษย์ด้วยท่าทีเป็นกันเอง แม้จะดูดุไปบ้างแต่ลูกศิษย์ต่างรักและเข้าใจท่านมาก ๆ ว่าที่ดุก็เพราะท่านต้องการเข็นให้ทุกคนเรียนจบ และได้ความรู้ติดตัวกลับไปเมื่อจบจากรั้วมหา’ลัยไป
บทล่าสุด
#102 บทที่ 102 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.4 จบตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#101 บทที่ 101 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.3
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#100 บทที่ 100 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.2
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#99 บทที่ 99 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.1
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#98 บทที่ 98 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 2.3
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#97 บทที่ 97 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 2.2
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#96 บทที่ 96 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 2.1
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#95 บทที่ 95 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1.3
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#94 บทที่ 94 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1.2
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#93 บทที่ 93 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1.1
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
![Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย [จบบริบูรณ์]](https://oss.novelago.app/prod/img/cover/6e495ff45f1247c0887e8cefb6d2fd8d.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)












