บทนำ
เป็นภาพที่คุ้นชินตาของ ซิน เด็กสาวกำพร้าที่ทำงานส่งเสียตัวเองเรียน
ในบางวันที่แวะซื้อกะเพราที่ร้าน เธอมักจะสั่งข้าวกะเพรา 1 กล่อง
แต่ไม่รู้ทำไมพอจ่ายเงินถึงได้กะเพรามา 2 กล่อง
อีกทั้งหมูในกล่องนั้นเหมือนพ่อค้าใส่ประชดเธอ ใส่เยอะจนเหมือนโกรธกัน
พ่อค้าในเสื้อเอี๊ยมสีแสบตา ทำให้เธอมองอย่างไม่เข้าใจอยู่บ่อยครั้ง
แต่ไม่รู้ทำไมพอนานวัน เธอถึงละสายตาจากพ่อค้าคนนั้นไม่ได้ก็ไม่รู้
บท 1
Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
เสียงนาฬิกาปลุกที่คุ้นเคยดังขึ้นในช่วงเวลาเจ็ดโมงเช้าของวัน เป็นเวลาปกติที่เจ้าของนาฬิกาปลุกจะต้องตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวัน มือเรียวบางยื่นไปหยิบโทรศัพท์ที่กำลังส่งเสียงดังอยู่ขึ้นมากดปิดเสียงแจ้งเตือนนาฬิกาปลุก ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียงไร้ท่าทีงัวเงีย ถึงแม้เธอจะเพิ่งได้นอนพักตอนเที่ยงคืนก็ตาม
เจ้าของร่างผอมเพรียวขยับตัวนั่งชันเข่าที่พื้น เพื่อเรียกสติที่ยังไม่เข้าที่ของตัวเองให้กลับเข้ารูปเข้ารอย เมื่อตื่นเต็มตาถึงได้เดินเข้าห้องน้ำที่อยู่มุมด้านหลังห้อง
ห้องพักขนาดเล็กถูกจัดแต่งด้วยโทนสีครีมและน้ำตาล เพียงแค่เปิดประตูเข้ามา ด่านแรกที่เบื้องหน้าก็จะเจอตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ ถัดเข้าไปอีกเป็นห้องน้ำ ทางด้านซ้ายมือมีชั้นวางของที่เป็นช่องว่างพรางตาไว้ ถัดไปจะเป็นที่นอนขนาดสามฟุตครึ่งที่วางราบอยู่กับพื้นห้อง และพื้นที่ระหว่างผนังระเบียงห้องพักกับห้องน้ำจะมีตู้เย็นตั้งคั่นอยู่หนึ่งหลัง ภายในห้องนี้ไม่ได้มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไรมากนัก เรียกได้ว่าแทบจะเป็นห้องเปล่าๆ แลดูโล่งเตียน หากเอาที่นอนและตู้โชว์พรางตานี้ออกไป แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าของห้องยังสามารถตกแต่งให้น่าอยู่และน่านอน ราวกับเป็นห้องพักราคาแพงดี ๆ นี่เอง
ชุดนักศึกษาถูกสวมลงบนเรือนร่าง หลังจากที่อาบน้ำและทาครีมเสร็จแล้วเรียบร้อยในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แล็ปท็อปกลางเก่ากลางใหม่ถูกเก็บใส่กระเป๋าผ้าสะพายข้าง พร้อมกับกระเป๋าสตางค์ใบเล็ก หนังสือเล่มหนาถูกหยิบติดมือมาสองเล่ม เมื่อมั่นใจว่าไม่ลืมของสำคัญ หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของห้อง ถึงได้หยิบโทรศัพท์และกุญแจห้องติดมือมาเป็นอย่างสุดท้าย
ท่อนขาเรียวเล็กค่อย ๆ ก้าวเดินไปตามทางเดินของหอพัก ที่เรียกได้ว่าสร้างมาไม่ต่ำกว่ายี่สิบปีอย่างแน่นอน เพราะแบบนี้ราคาเช่าห้องจึงมีราคาถูกกว่าที่อื่น ๆ จนเรียกได้ว่าถูกมาก ทำให้เธอตัดสินใจเช่าพักอยู่ที่นี่ในระยะยาว นับรวม ๆ ดูแล้ว ตอนนี้ก็จะเข้าปีที่สี่แล้วละ ที่เธอพักอาศัยอยู่ที่นี่ แต่ข้าวของที่ขนมาตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ยังมีเท่าเดิม นั่นคือที่นอน ชั้นวางของพรางตา และหนังสือเรียนตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปัจจุบัน
หญิงสาวเดินออกจากหอพักไปตามทางเดินที่สภาพไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ นั่นยิ่งทำให้เธอต้องเดินอย่างระมัดระวัง แต่โชคดีที่ว่าหอพักตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหา’ลัยมากนัก เธอจึงเลือกใช้ขนส่งสาธารณะในวันที่ไม่เร่งรีบ ส่วนวันที่รีบมากๆ ก็จะขอให้พี่วินฯ ที่อยู่หน้าปากซอยหอพักพาซิ่งไปมหา’ลัย หรือบางวันหากมีเวลามากหน่อยก็จะเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย
เรื่อยเปื่อยที่หมายถึง เดินเท้าสักสองถึงสามป้ายรถเมล์น่ะ
แต่วันนี้เธอรีบเร่งเล็กน้อย จึงขอใช้บริการวินมอเตอร์ไซค์สักวัน
ท้องถนนในช่วงเวลาเช้าแบบนี้ มีรถขับเคลื่อนไปมาตามความเร่งรีบของคนขับ หญิงสาวที่นั่งเบี่ยงข้างอยู่ท้ายรถมอเตอร์ไซค์โดยมีพี่วินฯ คนเดิมที่ชอบพาเธอซิ่งในเวลารีบเร่งแบบนี้ไปส่ง และในช่วงจังหวะที่รถติดไฟแดง ก็มีรถหรูคันหนึ่งขับเข้ามาจอดเทียบข้างมอเตอร์ไซค์คันที่เธอนั่งอยู่ ยังดีที่เธอใส่กระโปรงพลีตคลุมเข่า ไม่อย่างนั้นคงได้พะวงหน้าพะวงหลัง เพราะหากใส่กระโปรงทรงเอหรือกระโปรงพลีตสั้นมา อาจได้เปิดเผยสิ่งสงวนให้ชาวบ้านชาวช่องเขาเห็น
“จับดี ๆ นะน้อง พี่จะพาซิ่งแล้ว” วินมอเตอร์ไซค์บอกคนซ้อนด้วยน้ำเสียงจริงจัง ต่างจากหญิงสาวที่เผลอคิดกับตัวเองในใจอย่างขบขัน
แล้วก่อนหน้านี้ยังไม่ซิ่งอีกเหรอพี่
แต่ท้ายที่สุดเธอก็มาถึงจุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัย ขอบคุณพี่วินฯ คนดีที่ซิ่งมาจอดหน้าคณะได้ทันเวลา วันนี้เธอมีเรียนเพียงหนึ่งชั่วโมง แต่เวรกรรมของนักศึกษาปีสี่ มักมาในรูปแบบวิจัยเล่มจบ เพราะต้องเอาเวลาว่างที่เหลือมาทำรายงานวิจัยกับเพื่อน ๆ ต่อ ซึ่งตามระเบียบของคณะฯ การทำเล่มจบจะต้องจับคู่กัน ยังดีที่เธอและเพื่อนในกลุ่มมีสี่คน เป็นเลขคู่ จึงจับคู่ได้อย่างลงตัว แต่เวลาทำก็มักจะมานั่งทำด้วยกัน
“...การฝึกงานรอบนี้จะเป็นกลุ่ม อาจารย์ให้ลงฝึกงานสถานที่ฝึกละสี่คนนะคะ” อาจารย์ประจำชั้นปีเอ่ยบอกกับเหล่าลูกศิษย์ด้วยท่าทีเป็นกันเอง แม้จะดูดุไปบ้างแต่ลูกศิษย์ต่างรักและเข้าใจท่านมาก ๆ ว่าที่ดุก็เพราะท่านต้องการเข็นให้ทุกคนเรียนจบ และได้ความรู้ติดตัวกลับไปเมื่อจบจากรั้วมหา’ลัยไป
บทล่าสุด
#102 บทที่ 102 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.4 จบตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#101 บทที่ 101 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.3
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#100 บทที่ 100 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.2
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#99 บทที่ 99 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 3.1
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#98 บทที่ 98 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 2.3
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#97 บทที่ 97 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 2.2
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#96 บทที่ 96 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 2.1
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#95 บทที่ 95 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1.3
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#94 บทที่ 94 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1.2
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026#93 บทที่ 93 SP. Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย 1.1
อัปเดตล่าสุด: 1/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
![Oops! เขาหล่อ แต่แปลกนิดหน่อย [จบบริบูรณ์]](https://oss.novelago.app/prod/img/cover/07ae99616b154c05a8710859e635f6df.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)












