“ได้โปรดปล่อยหนูเถอะนะนายท่าน อึก! ฮือๆๆ” หล่อนดิ้นร้องไห้สะอื้นยกมือไหว้ขอความเมตตา พันภพได้แต่ยิ้มแล้วมองร่างเปลือยเปล่าผิวสีน้ำผึ้งที่ตัวเองใช้หางเกี่ยวรัดยกเข้ามาหาตัวเองแล้วก็ตวัดแขนทั้งสองข้างกอดหล่อนปล่อยหางที่รัดสาวน้อยออก
“ฉันไม่ฆ่าเธอหรอกเดือนดารา เพราะเธอคือคนสำคัญของฉัน” คำว่าคนสำคัญของพันภพทำให้เดือนดาราเข้าใจไปอีกความหมาย แต่สำหรับพันภพแล้วหล่อนคือตัวแปรสำคัญในการแก้คำสาปของเขาเท่านั...