Set บ่วงรัก สะดุดรักนักจัดคู่

บ้านคุณย่า

ภาสกรในชุดสูททางการสีน้ำเงินเข้มผูกเนคไทเข้าชุดกัน นั่งสำรวมหลังตรงอยู่บนโซฟาหลุยส์แบบยุโรป ขยับเนคไทนิดหน่อยเลื่อนมือดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือ

นี่...เขานั่งรอมาสิบนาทีแล้วเหรอเนี่ย

เขาคิดในใจว่าคุณย่าจะทดสอบความอดทนเหมือนตอนเด็กอีกแล้วใช่ไหม

"สวัสดีค่ะคุณภาสของว่างค่ะ"

แต่ดีหน่อยมีน้ำมะตูมกับของโปรดอย่างขนมเบื้อง ที่กินที่ไหนก็ไม่อร่อยเหมือนที่นี่เพราะนี่คือสูตรชาววังของแท้ของดั้งเดิม

"ขอบคุณครับคุณวิภา"

พนักงานรับใช้วัยกลางคนยิ้มรับแล้วพูดว่า

"รอคุณท่านสักครู่นะคะคุณภาส คุณท่านกำลังมาค่ะ"

"ครับ"

ภาสกรหันมาสนใจกับขนมเบื้อง หยิบขนมแผ่นบางไส้เค็มของโปรดอัดแน่นด้วยฝอยทองเต็มแผ่นทะลักออกมายื่นเข้าปากคำแล้วคำเล่า ดื่มด่ำกับบรรยากาศเก่าๆในวัยเด็กบ้านหลังนี้ที่เขาเคยอยู่ตั้งแต่เกิด

"ภาสกร ตาภาส..."

ภาสกรหันไปตามเสียงเรียกคุ้นหูที่เยือกเย็นและอบอุ่น พบกับคุณย่าในวัยเลขแปดแต่ยังสวยสง่าดุจเดิม ใช้วอร์คเกอร์สี่ขาประคองเดินมาทางตน

"สวัสดีครับคุณย่า" ภาสกรลุกจากเก้าอี้สองมือประคองคุณย่าให้นั่งที่โซฟาข้างกัน

"ขอบใจตาภาส"

คุณย่ายิ้มเล็กน้อยพิจารณาใบหน้าหลานชาย 

"รอย่านานไหม?"

"ไม่นานครับคุณย่า"

"แต่ย่ารอหลานนานมากแล้วนะ กี่เดือนแล้วที่ไม่มาหาย่า"

ภาสกรรู้สึกผิดอย่าว่าแต่บ้านคุณย่าเลย บ้านของตัวเองเขาก็ไม่ได้มานานแล้วเหมือนกัน แต่คุณย่าก็เป็นแบบนี้ เขาทอดสายตามองไปยังคุณย่าสายตาเหงาๆ

"น่าจะนานแล้วครับผมจำไม่ได้"

"ย่าอยากมีเหลน"

ภาสกรสะดุ้งเฮือก นี่คือสาเหตุที่เขาไม่ได้เข้ามาที่นี่เพราะกลัวคำพูดนี้ต่างหาก  

"ผมยังไม่มีแฟนครับคุณย่า"

"หาสิ...ย่าให้เวลาหกเดือนต้องพาหลานสะใภ้มาไหว้ย่าให้ได้"

"อายุตั้งสามสิบหกปี จะทำเป็นพ่อพวงมาลัยลอยไปลอยมาไม่เป็นหลักแหล่งจะได้ยังไง"

"ฮะตาภาส"

ภาสกรไม่รู้จะพูดอย่างไรดีให้คุณย่าเข้าใจ

"หลานยังไม่มีสาวๆเลยครับ"

แต่คุณย่ามีหรือจะฟังเขา "ดูอย่างตาภาคย์ซิ แฟนเขาน่ารักจะตายไปหัดหาให้ได้อย่างพี่เขาบ้าง"

ภาสกรถูกเปรียบเทียบอีกครั้งซึ่งมันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโต จะว่าชินก็ไม่เชิง เขาจะทำอย่างไรแฟนไม่ใช่ว่าจะหาได้ตามท้องถนนเสียเมื่อไหร่

"ผมจะพยายามครับคุณย่า"

"หามาให้ย่าภายในหกเดือนแล้วกันย่าจะรอ"

คุณย่าภริตาผู้สืบเชื้อสายผู้ดีเก่า สามีอย่างคุณพงษ์ประเสริฐข้ารับใช้ในวังหลวงได้เสียชีวิตไปแล้วหลายปี ทิ้งสมบัติเก่าแก่มรดกที่ดินในกรุงเทพฯมากมาย

รวมถึงวิลล่าหลังใหญ่ติดแม่น้ำเจ้าพระยาหลังนี้ด้วย คุณย่าจึงทำหน้าที่ดูแลลูกหลานต่อจากสามี นางหันไปสั่งการกับพนักงานรับใช้คนสนิท  

"คุณวิภาบ้านโน้นเขามาถึงกันหรือยัง?"

"ยังไม่มีใครมาเลยค่ะคุณท่าน"

คุณย่าถอนหายใจเฮือกใหญ่มองมาทางหลานชาย

"คืนนี้นอนบ้านหรือเปล่าตาภาส?"

ภาสกรอึกอักแต่ก็มีคำตอบรื่นหูเอาใจคนแก่ 

"หลานมีงานเช้า ถ้านอนที่นี่กว่าจะไปถึงออฟฟิศก็คงสายครับ"

"คนแก่อย่างย่าใครเขาจะสนใจ"

"ทั้งลูกชายลูกสะใภ้ยุ่งกันตลอดปีมีหลานก็ไม่เคยมากินข้าวด้วย สมบัติคงต้องบริจาคให้หลวงแล้วล่ะมั้ง"

ภาสกรจับมืออวบอูมลูบเบาๆ เขารู้ว่าคนแก่ต้องการลูกหลานคอยเอาใจใส่

"ต่อไปนี้ผมจะมาหาคุณย่าทุกอาทิตย์ดีไหมครับ?"

ไม่ใช่ว่าเขาเห็นแก่สมบัติเงินทองหรอกนะ แต่เขาคงคิดถึงแต่ตัวเองมากเกินไป

ที่มีทุกวันนี้ไม่ใช่ว่าเพราะคุณย่าหรอกหรือ

"ดีไหมครับคุณย่า?"

คุณย่ายิ้มทั้งใบหน้า ภายใต้ผิวหนังเหี่ยวย่นตามวัยผมสีขาวถูกตกแต่งอย่างดี สุขภาพภายนอกดูดีทุกอย่างแต่ภายในจิตใจกลับเงียบเหงาบอกไม่ถูก

"ดีที่สุดภาสกร"

ไม่นานวิภาเดินเข้ามาด้วยท่าทีนอบน้อม

"ตั้งสำรับเสร็จแล้วค่ะคุณท่าน"

"ไปเถอะตาภาสกินข้าวเย็นกับย่า"

"ริมน้ำหรือเปล่าครับ?" ภาสกรหันไปถามสาวใช้

"ริมน้ำค่ะคุณภาส" วิภาตอบเสียงนุ่มนวล

ภาสกรรับรถเข็นจากสาวใช้ โอบเอวคุณย่าให้นั่งลงแล้วพาเดินไปยังศาลาท่าน้ำ ระยะทางจากบ้านของคุณย่าไม่ไกลจากท่าน้ำมากนัก บ้านหลังใหญ่มีพื้นที่กว้างขวาง ตกเย็นยิ่งร่มรื่นด้วยต้นไม้หลากหลายชนิดจัดสวนสวยน่ามองไปทุกมุม

ภาสกรกวาดสายตาไปยังบ้านหลายหลังเรียงรายที่ตกแต่งปราณีตสวยงาม มีบ้านของเขาหลังเล็กที่ใช้นอนตั้งแต่ยังวัยรุ่น แต่พอกลับจากเมืองนอกเขาก็ติดคอนโดชอบความทันสมัยลืมความโบราณเรียบง่ายหมดสิ้น

ใกล้กันเป็นบ้านพักของพ่อกับแม่ขนาดกระทัดรัด ยังคงลักษณะเดิมไม่เปลี่ยน ถัดไปเป็นบ้านของพี่ภาคย์ที่ปลูกใหม่ ดูทันสมัยกว่าทุกหลังแต่ยังมีกลิ่นอายแบบโบราณอยู่บ้าง

ตรงกลางระหว่างบ้านทุกหลังมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ สร้างตั้งแต่สมัยโบราณรัชกาลที่ห้า มีฝั่งน้ำลึกกับฝั่งน้ำตื้นพร้อมเก้าอี้เปลเรียงราย เพราะตอนวัยรุ่นเขากับพี่ภาคย์ชอบว่ายน้ำกันมาก ข้างสระว่ายน้ำรายล้อมด้วยต้นไม้ร่มรื่น

ภาสกรละสายตายากเย็น พารถเข็นที่มีคุณย่านั่งสู่ศาลาท่าน้ำมีอาหารตั้งไว้รอ

เขาพาคุณย่าให้นั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามมองอาหารบนโต๊ะ

"ย่าเตรียมของโปรดไว้ให้หลานโดยเฉพาะ"

"ดีครับผมอยากกินพะแนงไก่พอดีเลย"

คุณวิภาพร้อมสาวใช้อีกหนึ่งคนยืนคอยให้บริการ ตักข้าวหอมมะลิเม็ดสวยส่งกลิ่นหอมใส่จาน 

"ข้าวหอมมะลิจากอยุธยาค่ะคุณภาส"

"ขอบคุณครับคุณวิภา"

"กินเถอะตาภาสเดี๋ยวจะมืด"

"วันนี้ผมไม่รีบครับคุณย่า ไม่ได้ดูพระอาทิตย์ตกดินหน้าวัดอรุณนานแล้วครับ"

"ดีมากตาภาสมาทั้งทีก็อยู่กับย่านานๆหน่อย" คุณย่ายิ้มพอใจวันนี้มีความสุขอย่างยิ่ง

ภาสกรอิ่มอร่อยกับอาหารชาววังอย่างพะแนงไก่ที่รสชาติไม่เหมือนใคร ปลาราดพริก แกงปูใบชะพลูและยำตะไคร้กุ้งสด กับวิวหลักล้านหน้าวัดอรุณยามเย็น

เขายังพูดเอาใจคนแก่อีกว่า "อร่อยทุกอย่างเลยครับคุณย่า"

"อาทิตย์หน้าอยากกินอะไรบอกย่าจะได้ให้แม่ครัวทำไว้ให้"

"ครับคุณย่า"

ก่อนกลับภาสกรทำหน้าที่หลานที่แสนดี ส่งคุณย่าถึงห้องนอนแล้วขอลากลับภารกิจหาเมียเริ่มนับตั้งแต่บัดนี้

ExclusivePub

"คุณภาสทำไมวันนี้มาถึงนี่ได้"

ภาสกรคลึงแก้วเครื่องดื่มในมือไปมาใช้ความคิด

"หาเมียให้หน่อย"

พูดจบยกแก้วบรั่นดีราคาแพงดื่มจนหมดแก้ว สีหน้าย่ำแย่เมื่อนึกถึงการหาเมีย เขายังสนุกอยู่เลยไม่อยากมีเมียที่เปรียบเหมือนนักสืบ ไม่ว่าอยู่ที่ไหนทำอะไรก็ต้องรายงาน

วายุเจ้าของผับถึงกับชะงัก

"อะไรนะคุณภาสกรจะหาเมีย น้ำท่วมกรุงเทพล่ะมั้งคราวนี้"

"เออน่ะสิคุณย่าให้เวลาหกเดือนผมจะหาไปที่ไหน?" ภาสกรเกาหัวแกรกยังหาทางออกไม่เจอ

วายุรู้ คุณย่าของภาสกรทั้งเจ้าระเบียบทั้งหัวโบราณขนาดไหน เจ้าสาวคงจะหาที่ถูกใจยากหน่อย

"น้องๆของคุณภาสตั้งหลายคนไม่ถูกใจซักคนเลยเหรอครับ"

"ไม่ ไม่ถูกใจเป็นเมียนะไม่ใช่คู่นอน" เขาดื่มบรั่นดีอีกแก้วแก้กลุ้ม

วายุสบตากับเพื่อนรักดีดนิ้วดังเป๊าะเหมือนนึกอะไรขึ้นได้

"คุณกี้ คุณกี้ช่วยได้"

"ใครวะคุณกี้"

"นี่แกลืมไปแล้วเหรอว่าน้องเดียร์แฟนกูคุณกี้แนะนำมา"

วายุหยิบสมาร์ทโฟนจากกระเป๋ากางเกง เยี่ยมชมอินสตาแกรมของแฟนสาวเลื่อนหารูปภาพ

"คุณกีรติหรือคุณกี้เจ้าของเพจหาคู่ คิวปิดกามเทพสื่อรักและรายการ The Soulmate เพราะเราคู่กัน"

ภาสกรแทบจะแหวกดูรูปตาเป็นมันตามประสาคนเจ้าชู้เลือกมาก

"สวยว่ะคุณวายุ"

วายุกระทุ้งศอกใส่เพื่อน "น้องเดียร์หรือคุณกี้วะ?"

"เมียมึงมั้งกูชมได้ป่ะล่ะ" ภาสกรจะชมแฟนเพื่อนไปทำไมไอ้เพื่อนไม่น่าถาม

"มีที่อยู่ไหมวะพรุ่งนี้ผมจะไป"

"วายุซะอย่างต้องมีอยู่แล้วคุณภาส"

วายุให้ที่อยู่ของกีรติพร้อมเบอร์โทรให้กับคนใจร้อน อยากมีเมียแบบปัจจุบันทันด่วนยิ่งกว่ารถไฟความเร็วสูง

"ขอบใจว่ะเพื่อน"

ภาสกรยิ้มพอใจวันนี้เขามาไม่เสียเวลาเปล่าคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

คิวปิดกามเทพสื่อรัก.....

อ่านต่อตอนที่2นะคะ