บทนำ
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?"
บท 1
ไนท์
"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย
"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ
วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?" ผมหันไปตอบมันพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปาก
"ที่กูให้มึงรีบไม่ใช่อะไร กูกลัวน้องนุ่มเขาจะรักมึงขึ้นมาจริงๆ กูสงสารน้องเขาว่ะ เพราะยังไงมึงก็ต้องเลือกเนยอยู่แล้ว" ผมวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะทันทีที่ไอ้ฟรุทมันเอ่ยออกมาแบบนั้น
มันก็จริงที่ผมต้องเลือกเนย เพราะว่าผมกับเนยคบกันมาปีนี้เข้าปีที่สามแล้ว เนยเป็นแฟนของผม
ผมรักเธอมาก
แต่นุ่ม...ก็เป็นแฟนของผมเหมือนกัน เราสองคนเจอกันเมื่อหกเดือนก่อนที่ห้องสมุดของมหา'ลัย
ผมถูกชะตากับเธอตั้งแต่วันนั้นเลยเข้าไปจีบเธอ
แต่ผมก็ไม่คิดว่าผมจะสานสัมพันธ์กับเธอมาได้นานถึงหกเดือนแล้ว แล้วผมก็ดันชอบเธอขึ้นมาจริงๆ ทำให้ตอนนี้ผมต้องมานั่งคิดหนักว่าจะเอายังไงต่อไปดี เพราะว่านุ่มโคตรดีกับผม แต่ว่าเนยเองก็ไม่ได้ผิดอะไร
ถ้าถึงเวลานั้นที่เนยกลับมา ผมก็คงต้องเลือกเนยอยู่ดี เพราะว่ายังไงผมก็ตัดเนยไม่ขาด
"พวกกูจะให้มึงรีบเคลียร์ตัวเองไง ถ้าเนยรู้ เนยเอามึงตาย" ไอ้พีมันเอ่ยสมทบขึ้มาบ้าง
"ไม่ใช่แค่มึงที่จะตาย กูว่าน้องนุ่มโดนด้วยแน่นอน" ไอ้พ้อยท์ว่าแล้วทำท่าเชือดคอไปด้วย ไอ้เวรนี่ ผมนึกภาพตามมันไปด้วยเลย
"เรื่องแค่นี้สบายมาก เดี๋ยวกูก็เลิกกับนุ่มเเล้ว กูไม่ทำให้น้องเขาเดือดร้อนหรอก พวกมึงไม่ต้องห่วง" ผมหันไปพูดกับพวกมันสามตัวแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปากอีกครั้ง
ก่อนที่จะตัดสินใจกระดกมันจนหมดแก้วแล้วลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว
"อ้าวเห้ย! จะไปไหนวะไอ้ไนท์" ไอ้พ้อยท์มันเรียกเมื่ออยู่ๆผมก็ลุกขึ้นมาแล้วคว้าเอามือถือ กระเป๋าสตางค์ และกุญแจรถมาถือไว้
"ไปหานุ่ม ถ้าจะกลับก็ล็อกห้องให้กูด้วย หรือจะนอนที่นี่ก็ตามใจ" ผมว่าแล้วรีบร้อนเดินออกมาจากในห้องทันที
เวลาที่เหลือต่อจากนี้ผมคงต้องใช้มันกับนุ่มให้เต็มที่ที่สุดแล้วล่ะ เพราะถ้าเนยกลับมา ผมคงต้องเลิกกับนุ่มอย่างจริงๆจังๆสักที
นุ่ม
"คิดถึงจังเลย" ฉันสะดุ้งเฮือกจนเกือบจะทำจานร่วงจากมือ
อยู่ๆพี่ไนท์ก็เข้ามาสวมกอดฉันจากทางด้านหลังพร้อมกับกระซิบลงมาที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา
ดีนะที่พี่ไนท์ยื่นมือมาจับไว้ได้ทันซะก่อน ไม่อย่างนั้น มันคงร่วงแตกไปแล้ว
"ไหนว่าจะอยู่ดื่มกับเพื่อนไงคะ?" ฉันวางจานลงในซิงค์พร้อมกับล้างมือล้างไม้ให้สะอาด จากนั้นก็ขยับปากถามร่างสูงออกไป
"ก็คิดถึงอ่ะ เลยมาหา" พี่ไนท์ว่าพลางกดจมูกลงบนซอกคอของฉันอย่างแผ่วเบา เล่นเอาฉันขนลุกซู่ไปทั่วทั้งร่าง
"พะ...พี่ไนท์ อย่านะคะ..." ฉันเอ่ยปรามร่างสูงออกไปเมื่อเขาไม่ได้หยุดซุกซนอยู่ตรงแค่ซอกคอ แต่ว่าฝ่ามือหนานั้นค่อยๆเคลื่อนขึ้นมาจนเกือบจะถึงหน้าอกหน้าใจของฉันเเล้ว
"ไม่ห้ามได้ไหม" น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบพร้อมกับค่อยๆพลิกร่างฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา
"ทะ...ทำไมถึงห้ามไม่ได้ล่ะคะ" ฉันเอ่ยถามพลางหลบสายตาที่เย้ายวนของพี่ไนท์ไปด้วย
จ้องมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่หวานเยิ้มแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงกัน ไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ เรื่องนี้พวกเราสองคนคุยกันรู้เรื่องแล้วนี่นา
"ก็พี่คิดถึงนุ่มอ่ะ นุ่มจะใจร้ายกับพี่ได้ลงคอเลยเหรอ?" พี่ไนท์ว่าแล้วค่อยๆใช้ฝ่ามือเชยคางของฉันขึ้นเบาๆ ก่อนที่เขาจะฉวยโอกาสที่ฉันเผลอกดจูบลงมาบนริมฝีปากของฉันอย่างหนักหน่วง
เล่นเอาฉันแทบล้มทั้งยืน
"อื้อออ!!" ฉันร้องท้วงออกไปเมื่อพี่ไนท์ค่อยๆสอดปลายลิ้นเข้ามาในโพรงปากของฉันอย่างช่ำชอง พร้อมกับค่อยๆดันร่างของฉันให้มาชิดกับผนังเย็นเฉียบของห้องครัว
กลิ่นฉุนของแอลกอฮอลล์ตลบอบอวลไปทั่วร่างของเราทั้งสองคน รสข่มเฝื่อนที่ติดอยู่ปลายลิ้นของพี่ไนท์มันทำให้ฉันมึนหัวจนอยากจะผลักเขาออกไป แต่ว่าใจมันกลับไม่คิดอย่างนั้น
ฉันคบกับเขามาหกเดือนแล้วก็จริง แต่ว่าพวกเราสองคนไม่เคยทำอะไรเกินเลยกันเลยนอกจากกอดกับหอมแก้ม มีจูบบ้างเป็นบางครั้ง แต่ว่ามันไม่ได้ลึกซึ้งเท่าครั้งนี้
ทุกครั้งที่เจอกันหรืออยู่ด้วยกัน พี่ไนท์เขาจะให้เกียรติฉันตลอด ไม่เคยละโมบเท่าครั้งนี้เลย
"ต้องสอนให้อีกเยอะเลยนะเนี่ย จูบไม่เก่งเลยอ่ะ" น้ำเสียงทุ้มนั้นพูดขึ้นหลังจากที่ละริมฝีปากออกไปอย่างอ้อยอิ่ง ดูสายตาที่เขาจ้องมองมาสิ เหมือนกับอยากจะกลืนกินฉันไปทั้งตัวยังไงอย่างนั้นเลย
"มะ...ไม่ต้องสอนก็ได้ค่ะ นุ่มไม่ อื้อๆๆๆๆ" ฉันร้องท้วงออกไปอีกครั้งเมื่อคราวนี้พี่ไนท์กดจูบลงมารุนแรงมากกว่าครั้งก่อน
เขาค่อยๆลากไล้ปลายลิ้นเขามาสัมผัสกับปลายลิ้นของฉันอย่างแผ่วเบาพร้อมกับดูดดุนมันเล่นอย่างสนุกปาก จากนั้นก็ค่อยๆผละออกไปพลางกระซิบลงมาที่ข้างหูของฉันด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าปนเซ็กซี่
"เป็นของพี่เถอะ พี่ไม่อยากทนแล้ว"
บทล่าสุด
#77 บทที่ 77 PAT x PINK35
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#76 บทที่ 76 PAT x PINK34
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#75 บทที่ 75 PAT x PINK33
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#74 บทที่ 74 PAT x PINK32
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#73 บทที่ 73 PAT x PINK31
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#72 บทที่ 72 PAT x PINK30
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#71 บทที่ 71 PAT x PINK29
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#70 บทที่ 70 PAT x PINK28
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#69 บทที่ 69 PAT x PINK27
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#68 บทที่ 68 PAT x PINK26
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คุณฮั่ว โปรดรักฉัน
เจ้าสาวตัวแทนของมาเฟีย
เขามัดมือและขาของฉันแยกออกจากกัน ตรึงไว้กับมุมเตียงทั้งสี่ด้าน แล้วค่อยๆ พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น
แส้ม้าของเขาลากผ่านร่องสวาทของฉัน
ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนนั้นของฉันเริ่มเปียกแฉะ และมีน้ำหยดลงมาตามต้นขา
เขาใช้แส้เฆี่ยนฉันเบาๆ แล้วออกคำสั่ง “บอกมาสิ เธอต้องการอะไร”
ตอนที่ฉันมารู้ว่าผู้ชายที่ฉันมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนด้วย—ผู้ชายคนเดียวกับที่ไล่ฉันออกจากงาน—คือเดเมียน คาวาเลียรี บอสมาเฟียผู้น่าสะพรึงกลัว มันก็สายเกินไปแล้ว
ฉันตกงาน ถูกแฟนหักหลัง และสูญเสียเงินค่ารักษาน้องสาวไป
ในตอนที่ฉันไม่เหลือหนทางไป เดเมียนก็ยื่นข้อเสนอให้ฉัน นั่นคือการเป็นเจ้าสาวตัวแทนของเขา แล้วเขาจะชดใช้หนี้สินทั้งหมดให้
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเลือกฉัน แต่ฉันเข้าใจดีว่าตราบใดที่ฉันมอบทายาทให้เขาได้ ฉันก็จะช่วยชีวิตน้องสาวของฉันได้
ฉันตกลง
สัญญาเรียบง่าย—ไม่มีเซ็กส์ ไม่มีความรู้สึก เป็นเพียงธุรกิจเท่านั้น แต่เดเมียนกลับเป็นคนทำลายกฎของตัวเองด้วยมือของเขาเอง
หนุ่มคอลบอยมหาเศรษฐีกับฉัน
"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ส่วนเว้าแฉะเยิ้มของฉันเสียดสีกับส่วนแข็งขืนของเขา
"ฮ้า... ลูคัส..." ชื่อของเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางดังลั่น เขาจับสะโพกฉันยกขึ้นอย่างง่ายดายแล้วกดลงมาอีกครั้งจนเกิดเสียงกลวงทึบที่ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปาก ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนปลายของเขาจรดเข้ากับปากทางของฉันอย่างหมิ่นเหม่...
แก้มของอาเรียน่าแดงก่ำขณะจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ตระหนักได้ว่าเธอเผลอตัวเผลอใจไปแล้ว
"ได้เลย เอาไปให้หมด! ทั้งพ่อใจหิน แม่ที่เอาแต่ใจตัวเองและถูกตามใจจนเคยตัว แล้วก็ไอ้สารเลวอ่อนแอไร้ประโยชน์คนนี้!" อาเรียน่า ซัมเมอร์ ตัดสินใจปลดปล่อยตัวเองและทำทุกอย่างที่ใจต้องการ รวมถึงการมอบกายให้ใครสักคนหลังจากจับได้ว่าคู่หมั้นของเธอแอบไปนอนกับพี่สาวของเธอในอพาร์ตเมนต์ของเขา แต่จะมีใครเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เด็กขายจากคลับไดนาสตี้ยอดนิยม?
เด็กขายคนนั้นทั้งมีเสน่ห์และแสนหวาน เธออดใจไม่ไหวที่จะตกหลุมรักเขายิ่งนานวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
อาเรียน่าพาเขาไปที่งานหมั้นงานหนึ่ง และทุกคนก็ต้องอุทานออกมา "นายน้อยไฟร์สโตน ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ/คะ"
ดวงตาของอาเรียน่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายน้อยไฟร์สโตนเหรอ?! เขาคือเจ้าชายผู้โด่งดังแห่งวงสังคมเมืองหลวงไม่ใช่หรือไง?! แล้วตอนนี้เธอจะยังหนีจากใยรักที่เขากางดักไว้ได้อีกหรือ?
เรื่องรักฉบับร้อน (คุณใหญ่/คุณคิงส์/คุณยักษ์)
จันทราพร่างพราว เหมันต์หวนคืน
ทำให้ กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน
เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล
ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
เจ้านายที่หลงใหล
อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะดราม่ามากเท่าวันรุ่งขึ้นเธอพบว่าประธานคนใหม่ของ บริษัท ของเธอเป็นคนที่เธอนอนหลับเมื่อคืนนี้! ยิ่งกว่านั้นเจ้านายใหม่คนนี้ดูใจแคบมากในขณะที่เขาขอให้แชนด์เลอร์มาที่สํานักงานของเขาในวันแรก
รักฉัน เกลียดฉัน
หนึ่งปีต่อมาเธอถูกขอหย่าและไม่เหลืออะไรเลย
เธอไม่ได้บ่นเกี่ยวกับมันเลย เธอรู้ว่าเป็นการแก้แค้นของเธอ สําหรับบาปใหญ่ที่พ่อของเธอได้กระทําต่อครอบครัวของเขา เธอต้องชดใช้... กับร่างกายของเธอ
เธอคิดว่าหลังจากการหย่าร้างเธอสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ แต่เธอคิดผิดโดยสิ้นเชิง!
โดยบังเอิญเธอกลายเป็นหุ้นส่วนงานของเขาและอยู่กับเขาทุกวัน
เธอคิดว่าเขายังคงเกลียดเธอ แต่เธอก็ค่อยๆตระหนักว่าเขาช่วยเธอในชีวิตและอาชีพและปกป้องเธอ
เขาบอกว่าเขาเกลียดความกล้าของเธอ แต่ทําไมเขาถึงให้ความอ่อนโยนของเธอ?
วันแล้ววันแล้วเธอตกหลุมรักเขา และเลิกวิ่งหนีเขา แต่... เขาจะรักเธอกลับมาไหม?
สามีรอบตัวของฉัน
แต่ค่าผ่าตัดสําหรับแม่สูงเกินไปและดาร์เรนไม่สามารถจ่ายได้เขาต้องขอเงินจากญาติและแม้แต่แฟนเก่า
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีอะไรนอกจากความอัปยศอดสูและถูกทุบตีอย่างไร้ความปราณีขวาเมื่อเขามีเลือดออกและกําลังจะหมดสติบนพื้นแสงสีฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและดาร์เรนได้รับการเสนอข้อตกลงจากพระเจ้าว่าเขาสามารถมีทุกสิ่งที่เขาต้องการในชีวิตของเขารวมถึงชีวิตของแม่ความรักและเหนือสิ่งอื่นใด ศักดิ์ศรีของเขา ก็ต่อเมื่อ...
สามีของฉันอุ่นเตียง!
ในที่สาธารณะเขาเป็นตัวควบคุมเลือดเย็นและเด็ดขาดในหมู่อาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่
ในส่วนตัวเขาเป็นหมาป่าในผิวหนังของแกะเหมือนปิศาจตัวจริง เขาปล่อยเธอไปง่ายๆได้ยังไง?...













