บทนำ
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?"
บท 1
ไนท์
"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย
"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ
วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?" ผมหันไปตอบมันพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปาก
"ที่กูให้มึงรีบไม่ใช่อะไร กูกลัวน้องนุ่มเขาจะรักมึงขึ้นมาจริงๆ กูสงสารน้องเขาว่ะ เพราะยังไงมึงก็ต้องเลือกเนยอยู่แล้ว" ผมวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะทันทีที่ไอ้ฟรุทมันเอ่ยออกมาแบบนั้น
มันก็จริงที่ผมต้องเลือกเนย เพราะว่าผมกับเนยคบกันมาปีนี้เข้าปีที่สามแล้ว เนยเป็นแฟนของผม
ผมรักเธอมาก
แต่นุ่ม...ก็เป็นแฟนของผมเหมือนกัน เราสองคนเจอกันเมื่อหกเดือนก่อนที่ห้องสมุดของมหา'ลัย
ผมถูกชะตากับเธอตั้งแต่วันนั้นเลยเข้าไปจีบเธอ
แต่ผมก็ไม่คิดว่าผมจะสานสัมพันธ์กับเธอมาได้นานถึงหกเดือนแล้ว แล้วผมก็ดันชอบเธอขึ้นมาจริงๆ ทำให้ตอนนี้ผมต้องมานั่งคิดหนักว่าจะเอายังไงต่อไปดี เพราะว่านุ่มโคตรดีกับผม แต่ว่าเนยเองก็ไม่ได้ผิดอะไร
ถ้าถึงเวลานั้นที่เนยกลับมา ผมก็คงต้องเลือกเนยอยู่ดี เพราะว่ายังไงผมก็ตัดเนยไม่ขาด
"พวกกูจะให้มึงรีบเคลียร์ตัวเองไง ถ้าเนยรู้ เนยเอามึงตาย" ไอ้พีมันเอ่ยสมทบขึ้มาบ้าง
"ไม่ใช่แค่มึงที่จะตาย กูว่าน้องนุ่มโดนด้วยแน่นอน" ไอ้พ้อยท์ว่าแล้วทำท่าเชือดคอไปด้วย ไอ้เวรนี่ ผมนึกภาพตามมันไปด้วยเลย
"เรื่องแค่นี้สบายมาก เดี๋ยวกูก็เลิกกับนุ่มเเล้ว กูไม่ทำให้น้องเขาเดือดร้อนหรอก พวกมึงไม่ต้องห่วง" ผมหันไปพูดกับพวกมันสามตัวแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปากอีกครั้ง
ก่อนที่จะตัดสินใจกระดกมันจนหมดแก้วแล้วลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว
"อ้าวเห้ย! จะไปไหนวะไอ้ไนท์" ไอ้พ้อยท์มันเรียกเมื่ออยู่ๆผมก็ลุกขึ้นมาแล้วคว้าเอามือถือ กระเป๋าสตางค์ และกุญแจรถมาถือไว้
"ไปหานุ่ม ถ้าจะกลับก็ล็อกห้องให้กูด้วย หรือจะนอนที่นี่ก็ตามใจ" ผมว่าแล้วรีบร้อนเดินออกมาจากในห้องทันที
เวลาที่เหลือต่อจากนี้ผมคงต้องใช้มันกับนุ่มให้เต็มที่ที่สุดแล้วล่ะ เพราะถ้าเนยกลับมา ผมคงต้องเลิกกับนุ่มอย่างจริงๆจังๆสักที
นุ่ม
"คิดถึงจังเลย" ฉันสะดุ้งเฮือกจนเกือบจะทำจานร่วงจากมือ
อยู่ๆพี่ไนท์ก็เข้ามาสวมกอดฉันจากทางด้านหลังพร้อมกับกระซิบลงมาที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา
ดีนะที่พี่ไนท์ยื่นมือมาจับไว้ได้ทันซะก่อน ไม่อย่างนั้น มันคงร่วงแตกไปแล้ว
"ไหนว่าจะอยู่ดื่มกับเพื่อนไงคะ?" ฉันวางจานลงในซิงค์พร้อมกับล้างมือล้างไม้ให้สะอาด จากนั้นก็ขยับปากถามร่างสูงออกไป
"ก็คิดถึงอ่ะ เลยมาหา" พี่ไนท์ว่าพลางกดจมูกลงบนซอกคอของฉันอย่างแผ่วเบา เล่นเอาฉันขนลุกซู่ไปทั่วทั้งร่าง
"พะ...พี่ไนท์ อย่านะคะ..." ฉันเอ่ยปรามร่างสูงออกไปเมื่อเขาไม่ได้หยุดซุกซนอยู่ตรงแค่ซอกคอ แต่ว่าฝ่ามือหนานั้นค่อยๆเคลื่อนขึ้นมาจนเกือบจะถึงหน้าอกหน้าใจของฉันเเล้ว
"ไม่ห้ามได้ไหม" น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบพร้อมกับค่อยๆพลิกร่างฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา
"ทะ...ทำไมถึงห้ามไม่ได้ล่ะคะ" ฉันเอ่ยถามพลางหลบสายตาที่เย้ายวนของพี่ไนท์ไปด้วย
จ้องมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่หวานเยิ้มแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงกัน ไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ เรื่องนี้พวกเราสองคนคุยกันรู้เรื่องแล้วนี่นา
"ก็พี่คิดถึงนุ่มอ่ะ นุ่มจะใจร้ายกับพี่ได้ลงคอเลยเหรอ?" พี่ไนท์ว่าแล้วค่อยๆใช้ฝ่ามือเชยคางของฉันขึ้นเบาๆ ก่อนที่เขาจะฉวยโอกาสที่ฉันเผลอกดจูบลงมาบนริมฝีปากของฉันอย่างหนักหน่วง
เล่นเอาฉันแทบล้มทั้งยืน
"อื้อออ!!" ฉันร้องท้วงออกไปเมื่อพี่ไนท์ค่อยๆสอดปลายลิ้นเข้ามาในโพรงปากของฉันอย่างช่ำชอง พร้อมกับค่อยๆดันร่างของฉันให้มาชิดกับผนังเย็นเฉียบของห้องครัว
กลิ่นฉุนของแอลกอฮอลล์ตลบอบอวลไปทั่วร่างของเราทั้งสองคน รสข่มเฝื่อนที่ติดอยู่ปลายลิ้นของพี่ไนท์มันทำให้ฉันมึนหัวจนอยากจะผลักเขาออกไป แต่ว่าใจมันกลับไม่คิดอย่างนั้น
ฉันคบกับเขามาหกเดือนแล้วก็จริง แต่ว่าพวกเราสองคนไม่เคยทำอะไรเกินเลยกันเลยนอกจากกอดกับหอมแก้ม มีจูบบ้างเป็นบางครั้ง แต่ว่ามันไม่ได้ลึกซึ้งเท่าครั้งนี้
ทุกครั้งที่เจอกันหรืออยู่ด้วยกัน พี่ไนท์เขาจะให้เกียรติฉันตลอด ไม่เคยละโมบเท่าครั้งนี้เลย
"ต้องสอนให้อีกเยอะเลยนะเนี่ย จูบไม่เก่งเลยอ่ะ" น้ำเสียงทุ้มนั้นพูดขึ้นหลังจากที่ละริมฝีปากออกไปอย่างอ้อยอิ่ง ดูสายตาที่เขาจ้องมองมาสิ เหมือนกับอยากจะกลืนกินฉันไปทั้งตัวยังไงอย่างนั้นเลย
"มะ...ไม่ต้องสอนก็ได้ค่ะ นุ่มไม่ อื้อๆๆๆๆ" ฉันร้องท้วงออกไปอีกครั้งเมื่อคราวนี้พี่ไนท์กดจูบลงมารุนแรงมากกว่าครั้งก่อน
เขาค่อยๆลากไล้ปลายลิ้นเขามาสัมผัสกับปลายลิ้นของฉันอย่างแผ่วเบาพร้อมกับดูดดุนมันเล่นอย่างสนุกปาก จากนั้นก็ค่อยๆผละออกไปพลางกระซิบลงมาที่ข้างหูของฉันด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าปนเซ็กซี่
"เป็นของพี่เถอะ พี่ไม่อยากทนแล้ว"
บทล่าสุด
#77 บทที่ 77 PAT x PINK35
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#76 บทที่ 76 PAT x PINK34
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#75 บทที่ 75 PAT x PINK33
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#74 บทที่ 74 PAT x PINK32
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#73 บทที่ 73 PAT x PINK31
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#72 บทที่ 72 PAT x PINK30
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#71 บทที่ 71 PAT x PINK29
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#70 บทที่ 70 PAT x PINK28
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#69 บทที่ 69 PAT x PINK27
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026#68 บทที่ 68 PAT x PINK26
อัปเดตล่าสุด: 3/16/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
รักระรินใจ
สัญญารักประธานร้าย
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"













