บทนำ
ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่าเมียก็ตามสบาย
แต่ผม "ไม่เคยเป็นผัวของใคร" แค่นั้นเอง
บท 1
“มาคนเดียวเหรอคะ”
“ครับ” ผมนั่งจิบเหล้าที่บาร์อยู่ ๆ ก็มีสาวสวยหุ่นดีที่มองด้วยสายตาแค่ไม่กี่วินาทีผมก็บอกตัวเองได้ทันทีว่าเธอคือสเปคของผมมานั่งข้าง ๆ แล้วก็ทักทายผมด้วยเสียงโคตรเซ็กซี่
“แบบนี้ก็เหงาแย่สิคะ ขอมาการิต้าค่ะ” เธอทักทายเหมือนจะยั่วแต่เปล่าหรอกครับเหมือนหาเพื่อนคุยมากกว่า เพราะเธอนั่งลงที่เก้าอี้บาร์ข้าผมแล้วก็ถามเหมือนทักทายคนทั่วไปถามผมเสร็จก็หันไปสั่งเครื่องดื่ม เธอไม่ได้ดูสนใจผมเป็นพิเศษเลยสักนิด มันแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น
“มาคนเดียวเหมือนกันเหรอครับ” ให้ผมทนนั่งเงียบมองผู้หญิงคนนี้แล้วปล่อยให้เธอผ่านไปไม่ได้หรอกเพราะเธอตรงสเปคผมทุกอย่าง
“ค่ะ” อ่าส์~ รอยยิ้มหยิ่ง ๆ ที่ส่งมาให้ทำให้ผมอยากได้มาเป็นเจ้าของเลยว่ะ
“ไม่เหงา?” ผมโคตรชอบเลยว่ะเวลาได้ล่าเหยื่อ โดยเฉพาะเหยื่อที่ตรงสเปคจนต้องเอามาคิดให้หนักว่าอยากล่ามาเป็นจานหลักหรือจานรองดี
อาหารจานรองของผมมันเยอะ เยอะจนกินแทบไม่ไหวแต่ก็กินไหวทุกทีอยู่ดีนั่นล่ะส่วนจานหลักก็พอมีครับแล้วก็มีพอสมควร ทุกจานเด็ด ๆ ทั้งนั้น ผมคิดไปมองหน้าเธอไปด้วยแล้วก็ตัดสินใจได้ว่าขอชิมก่อนดีกว่า ถ้าเด็ดมากพออาจจะได้เป็นอาหารจานหลักที่โคตรโปรดเพราะเธอคนนี้ตรงสเปคผมที่สุดแล้ว
“ไม่ค่ะ ปกติก็มีคนมาชวนคุยอยู่แล้ว...แบบคุณไงคะ” เธอตอบผมแล้วก็เอียงคอยักคิ้วให้ด้วยท่าทางเก๋ ๆ จากนั้นก็หันไปยกแก้วมาการิต้าขึ้นจิบ ปากสีแดงระเรื่อที่ประกบลงไปที่ขอบแก้วมันน่าจับมาขยี้ด้วยปากของผมแรง ๆ เอาให้ขาดอากาศหายใจกันไปข้าง
“ฮึ ๆๆ คุณนี่ทำผมตามไม่ทันเลยนะ” ปกติผู้หญิงแทบทุกคนต้องอ่อยตั้งแต่ได้ทักทายผมหรือผมมองสบตาพวกเธอแต่ผู้หญิงคนนี้กลับไม่ทำแบบนั้นแม่เสือสาวของผมดูเหมือนจะฉลาดปั่นหัวผู้ชายน่าดู
“มองตาก็รู้ว่าคุณร้ายฉันแค่ต้องเดินให้ทันคุณมากกว่า” เธอวางแก้วลงแล้วก็เอานิ้วสวย ๆ วนขอบแก้วเล่น ท่าทางโคตรอ่อยแต่ดูไม่อ่อย เธอทำได้ยังไงวะ
“กล่าวหาผมแบบนี้รู้จักผมดีแล้วเหรอครับ” ผมหันไปหาเธอนิดหน่อยแล้วก็มองสบตากับเธอ สวยว่ะ สวยจริง ๆ
“อืม~ ไม่ค่ะ ไม่รู้จักแต่เดาว่าคงเจ้าชู้มากแน่ ๆ” เธอยิ้มบาง ๆ แล้วก็ส่ายหน้าปฏิเสธ อ่าส์~โคตรเสียหน้าเลยกู คุณฟรังซ์คนดังแต่หญิงดันไม่รู้จัก
“แล้วคุณจะรู้ครับว่าคุณเดาผิด” เพราะที่จริงผมไม่ได้เจ้าชู้ครับ ผมแค่ร่านหนักไปหน่อย ฮึ ๆๆ
“ฮ่า ๆๆ ชักจะอยากรู้แล้วสิคะว่าตกลงฉันเดาผิดหรือเดาถูกกันแน่” ยิ่งหัวเราะยิ่งสวย อยากจับแม่เสือสาวของผมมาเปลี่ยนเป็นแมวเหมียวคอยอ้อนผมบนเตียงจังเลยครับ
“อาจจะเดาผิดหรืออาจจะเดาถูกก็ได้ครับ” ผมตอบกลับเธอก็เลยยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นแล้วมองหน้าผมก่อนที่จะโน้มตัวมากระซิบข้างหู
“แล้วถ้าอยากเดาผิดต้องทำยังไงคะ?” ฮึ ๆๆ ยั่วเก่งว่ะ ผู้หญิงคนนี้แม่งยั่วโคตรเก่งเลยจริง ๆ ลูกเล่นแพรวพราวฉลาดพูดสุด ๆ น่าจะเป็นงานหมูสำหรับผมซะแล้ว แต่อยากชิมครับเพราะกลิ่นของเธอมันยั่วผมตั้งแต่ต้น คงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อกินเธอคนนี้ซะแล้ว อะไรที่ได้กินยากหน่อยพอได้กินมันจะโคตรอร่อย
“ต้องรู้จักกันก่อนครับที่รัก” ผมกระซิบตอบเธอบ้าง ผับนี้มันเปิดเพลงไม่ดัง โซน VIP ด้านบนก็ไม่ได้เสียงดังเท่าไหร่เลยคุยกันสบาย ๆ
“อืม~ ซีแนมค่ะ” เธอทำเสียงอืมลากยาวแล้วก็พยักหน้าช้า ๆ บอกชื่อของเธอให้ผมรู้ ชื่อเซ็กซี่ดีครับ แถมตอนบอกชื่อยังไม่ได้สนใจที่จะรอฟังผมแนะนำตัวอีก เธอหันหน้ากลับไปมองที่บาร์ช้า ๆ มันเป็นสเต็ปของผู้หญิงร้าย ๆ แต่มันก็โคตรถูกใจผมเลย ส่วนผมเหรอครับ ผมก็ไม่สนอยู่แล้วไม่อยากรู้จักผมก็ไม่ได้ตื้อมากมาย
“อีกแก้วไหมครับ” เธอยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกจนหมดผมก็เลยถาม
“ก็ดีค่ะ” เธอหันมามองผมด้วยสายตาเริ่มจะเยิ้มแล้ว อย่าเพิ่งยั่วนะคะคนสวยพี่ฟรังซ์คนนี้ยังอยากล่าเหยื่ออีกสักพัก ขอเหยื่อยาก ๆ สักคนเถอะนะคะช่วงนี้ชีวิตขาดสีสัน
“มาการิต้าที่หนึ่ง” ผมสั่งบาร์เทนเดอร์ที่รู้จักกันดีเพราะชอบมานั่งที่นี่บ่อย ๆ
“ขอบคุณนะคะคุณ...” ฮึ ๆๆ สุดท้ายเธอก็ต้องถามชื่อผมเองนั่นล่ะ คนสวยของผมเริ่มอยากรู้จักผมแล้ว หรือไม่ก็อยากรู้จักตั้งแต่มาทักผมครั้งแรกแต่เธอแค่วางฟอร์มตามประสาผู้หญิงสวยที่ไม่เข้าหาผู้ชายก่อนจนดูหมดคุณค่า
“ฟรังซ์ครับ จะเรียกพี่ฟรังซ์ก็ได้นะ”
“อืม~ เรียกพี่นี่ต้องสนิทกันระดับไหนคะ?” ผมไม่ใช่ไก่อ่อนนะครับ ผมรู้ว่าเธอกำลังต้องการอะไรก็เลยโน้มตัวไปกระซิบตอบข้างหู
“แล้วสำหรับซีแนมต้องสนิทระดับไหนถึงจะยอมเรียกพี่”
“ก็...แค่เลี้ยงเหล้าแก้วเดียวซีก็เรียกพี่แล้วล่ะค่ะ” บาร์เทนเดอร์เสิร์ฟมาการิต้าให้เธอพอดีซีแนมก็เลยปลายตาไปมองก่อนที่จะหันมาบอกผมก็เลยพยักหน้ารับ แต่เธอก็ทำให้ผมเซอร์ไพรส์มากกว่าด้วยการขยับมาใกล้ ๆ แล้วกระซิบข้างหู
“เพราะถ้าสนิทมากกว่านั้นจะเรียกว่าอย่างอื่นที่ไม่ใช่...พี่ชาย” ฮึ ๆๆ แซ่บว่ะ แซ่บแต่ก็แอบเสียดายอุตส่าห์อยากล่าเหยื่อยาก ๆ แต่ดันไม่ยากซะงั้น ไม่เป็นไรครับถึงได้ไม่ยากแต่ทางทางจะอร่อยเด็ดน่าดู และถ้าเด็ดมาก ๆ ก็จะกลายเป็นอาหารจานหลักได้ไม่ยาก
...ผมก็หวังว่าเธอจะเด็ดถึงใจผมนะครับ เพราะผมโคตรถูกใจหน้าเฉี่ยว ๆ กับหุ่นอึ๋ม ๆ ของเธอเลย
บทล่าสุด
#45 บทที่ 45 สตรีให้นมบุตร...END
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#44 บทที่ 44 หื่น
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#43 บทที่ 43 ไม่ได้ขอแต่งงาน
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#42 บทที่ 42 หงุดหงิดมาก
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#41 บทที่ 41 พอกันที
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#40 บทที่ 40 เมียขี้เมา
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#39 บทที่ 39 เลิก
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#38 บทที่ 38 เมียหาย
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#37 บทที่ 37 งูพิษ
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026#36 บทที่ 36 ตัวผู้ตัวเมีย
อัปเดตล่าสุด: 3/9/2026
คุณอาจชอบ 😍
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
สัญญารักประธานร้าย
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""













