บทนำ
ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่าเมียก็ตามสบาย
แต่ผม "ไม่เคยเป็นผัวของใคร" แค่นั้นเอง
บท 1
“มาคนเดียวเหรอคะ”
“ครับ” ผมนั่งจิบเหล้าที่บาร์อยู่ ๆ ก็มีสาวสวยหุ่นดีที่มองด้วยสายตาแค่ไม่กี่วินาทีผมก็บอกตัวเองได้ทันทีว่าเธอคือสเปคของผมมานั่งข้าง ๆ แล้วก็ทักทายผมด้วยเสียงโคตรเซ็กซี่
“แบบนี้ก็เหงาแย่สิคะ ขอมาการิต้าค่ะ” เธอทักทายเหมือนจะยั่วแต่เปล่าหรอกครับเหมือนหาเพื่อนคุยมากกว่า เพราะเธอนั่งลงที่เก้าอี้บาร์ข้าผมแล้วก็ถามเหมือนทักทายคนทั่วไปถามผมเสร็จก็หันไปสั่งเครื่องดื่ม เธอไม่ได้ดูสนใจผมเป็นพิเศษเลยสักนิด มันแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น
“มาคนเดียวเหมือนกันเหรอครับ” ให้ผมทนนั่งเงียบมองผู้หญิงคนนี้แล้วปล่อยให้เธอผ่านไปไม่ได้หรอกเพราะเธอตรงสเปคผมทุกอย่าง
“ค่ะ” อ่าส์~ รอยยิ้มหยิ่ง ๆ ที่ส่งมาให้ทำให้ผมอยากได้มาเป็นเจ้าของเลยว่ะ
“ไม่เหงา?” ผมโคตรชอบเลยว่ะเวลาได้ล่าเหยื่อ โดยเฉพาะเหยื่อที่ตรงสเปคจนต้องเอามาคิดให้หนักว่าอยากล่ามาเป็นจานหลักหรือจานรองดี
อาหารจานรองของผมมันเยอะ เยอะจนกินแทบไม่ไหวแต่ก็กินไหวทุกทีอยู่ดีนั่นล่ะส่วนจานหลักก็พอมีครับแล้วก็มีพอสมควร ทุกจานเด็ด ๆ ทั้งนั้น ผมคิดไปมองหน้าเธอไปด้วยแล้วก็ตัดสินใจได้ว่าขอชิมก่อนดีกว่า ถ้าเด็ดมากพออาจจะได้เป็นอาหารจานหลักที่โคตรโปรดเพราะเธอคนนี้ตรงสเปคผมที่สุดแล้ว
“ไม่ค่ะ ปกติก็มีคนมาชวนคุยอยู่แล้ว...แบบคุณไงคะ” เธอตอบผมแล้วก็เอียงคอยักคิ้วให้ด้วยท่าทางเก๋ ๆ จากนั้นก็หันไปยกแก้วมาการิต้าขึ้นจิบ ปากสีแดงระเรื่อที่ประกบลงไปที่ขอบแก้วมันน่าจับมาขยี้ด้วยปากของผมแรง ๆ เอาให้ขาดอากาศหายใจกันไปข้าง
“ฮึ ๆๆ คุณนี่ทำผมตามไม่ทันเลยนะ” ปกติผู้หญิงแทบทุกคนต้องอ่อยตั้งแต่ได้ทักทายผมหรือผมมองสบตาพวกเธอแต่ผู้หญิงคนนี้กลับไม่ทำแบบนั้นแม่เสือสาวของผมดูเหมือนจะฉลาดปั่นหัวผู้ชายน่าดู
“มองตาก็รู้ว่าคุณร้ายฉันแค่ต้องเดินให้ทันคุณมากกว่า” เธอวางแก้วลงแล้วก็เอานิ้วสวย ๆ วนขอบแก้วเล่น ท่าทางโคตรอ่อยแต่ดูไม่อ่อย เธอทำได้ยังไงวะ
“กล่าวหาผมแบบนี้รู้จักผมดีแล้วเหรอครับ” ผมหันไปหาเธอนิดหน่อยแล้วก็มองสบตากับเธอ สวยว่ะ สวยจริง ๆ
“อืม~ ไม่ค่ะ ไม่รู้จักแต่เดาว่าคงเจ้าชู้มากแน่ ๆ” เธอยิ้มบาง ๆ แล้วก็ส่ายหน้าปฏิเสธ อ่าส์~โคตรเสียหน้าเลยกู คุณฟรังซ์คนดังแต่หญิงดันไม่รู้จัก
“แล้วคุณจะรู้ครับว่าคุณเดาผิด” เพราะที่จริงผมไม่ได้เจ้าชู้ครับ ผมแค่ร่านหนักไปหน่อย ฮึ ๆๆ
“ฮ่า ๆๆ ชักจะอยากรู้แล้วสิคะว่าตกลงฉันเดาผิดหรือเดาถูกกันแน่” ยิ่งหัวเราะยิ่งสวย อยากจับแม่เสือสาวของผมมาเปลี่ยนเป็นแมวเหมียวคอยอ้อนผมบนเตียงจังเลยครับ
“อาจจะเดาผิดหรืออาจจะเดาถูกก็ได้ครับ” ผมตอบกลับเธอก็เลยยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นแล้วมองหน้าผมก่อนที่จะโน้มตัวมากระซิบข้างหู
“แล้วถ้าอยากเดาผิดต้องทำยังไงคะ?” ฮึ ๆๆ ยั่วเก่งว่ะ ผู้หญิงคนนี้แม่งยั่วโคตรเก่งเลยจริง ๆ ลูกเล่นแพรวพราวฉลาดพูดสุด ๆ น่าจะเป็นงานหมูสำหรับผมซะแล้ว แต่อยากชิมครับเพราะกลิ่นของเธอมันยั่วผมตั้งแต่ต้น คงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อกินเธอคนนี้ซะแล้ว อะไรที่ได้กินยากหน่อยพอได้กินมันจะโคตรอร่อย
“ต้องรู้จักกันก่อนครับที่รัก” ผมกระซิบตอบเธอบ้าง ผับนี้มันเปิดเพลงไม่ดัง โซน VIP ด้านบนก็ไม่ได้เสียงดังเท่าไหร่เลยคุยกันสบาย ๆ
“อืม~ ซีแนมค่ะ” เธอทำเสียงอืมลากยาวแล้วก็พยักหน้าช้า ๆ บอกชื่อของเธอให้ผมรู้ ชื่อเซ็กซี่ดีครับ แถมตอนบอกชื่อยังไม่ได้สนใจที่จะรอฟังผมแนะนำตัวอีก เธอหันหน้ากลับไปมองที่บาร์ช้า ๆ มันเป็นสเต็ปของผู้หญิงร้าย ๆ แต่มันก็โคตรถูกใจผมเลย ส่วนผมเหรอครับ ผมก็ไม่สนอยู่แล้วไม่อยากรู้จักผมก็ไม่ได้ตื้อมากมาย
“อีกแก้วไหมครับ” เธอยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกจนหมดผมก็เลยถาม
“ก็ดีค่ะ” เธอหันมามองผมด้วยสายตาเริ่มจะเยิ้มแล้ว อย่าเพิ่งยั่วนะคะคนสวยพี่ฟรังซ์คนนี้ยังอยากล่าเหยื่ออีกสักพัก ขอเหยื่อยาก ๆ สักคนเถอะนะคะช่วงนี้ชีวิตขาดสีสัน
“มาการิต้าที่หนึ่ง” ผมสั่งบาร์เทนเดอร์ที่รู้จักกันดีเพราะชอบมานั่งที่นี่บ่อย ๆ
“ขอบคุณนะคะคุณ...” ฮึ ๆๆ สุดท้ายเธอก็ต้องถามชื่อผมเองนั่นล่ะ คนสวยของผมเริ่มอยากรู้จักผมแล้ว หรือไม่ก็อยากรู้จักตั้งแต่มาทักผมครั้งแรกแต่เธอแค่วางฟอร์มตามประสาผู้หญิงสวยที่ไม่เข้าหาผู้ชายก่อนจนดูหมดคุณค่า
“ฟรังซ์ครับ จะเรียกพี่ฟรังซ์ก็ได้นะ”
“อืม~ เรียกพี่นี่ต้องสนิทกันระดับไหนคะ?” ผมไม่ใช่ไก่อ่อนนะครับ ผมรู้ว่าเธอกำลังต้องการอะไรก็เลยโน้มตัวไปกระซิบตอบข้างหู
“แล้วสำหรับซีแนมต้องสนิทระดับไหนถึงจะยอมเรียกพี่”
“ก็...แค่เลี้ยงเหล้าแก้วเดียวซีก็เรียกพี่แล้วล่ะค่ะ” บาร์เทนเดอร์เสิร์ฟมาการิต้าให้เธอพอดีซีแนมก็เลยปลายตาไปมองก่อนที่จะหันมาบอกผมก็เลยพยักหน้ารับ แต่เธอก็ทำให้ผมเซอร์ไพรส์มากกว่าด้วยการขยับมาใกล้ ๆ แล้วกระซิบข้างหู
“เพราะถ้าสนิทมากกว่านั้นจะเรียกว่าอย่างอื่นที่ไม่ใช่...พี่ชาย” ฮึ ๆๆ แซ่บว่ะ แซ่บแต่ก็แอบเสียดายอุตส่าห์อยากล่าเหยื่อยาก ๆ แต่ดันไม่ยากซะงั้น ไม่เป็นไรครับถึงได้ไม่ยากแต่ทางทางจะอร่อยเด็ดน่าดู และถ้าเด็ดมาก ๆ ก็จะกลายเป็นอาหารจานหลักได้ไม่ยาก
...ผมก็หวังว่าเธอจะเด็ดถึงใจผมนะครับ เพราะผมโคตรถูกใจหน้าเฉี่ยว ๆ กับหุ่นอึ๋ม ๆ ของเธอเลย
บทล่าสุด
#45 บทที่ 45 สตรีให้นมบุตร...END
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#44 บทที่ 44 หื่น
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#43 บทที่ 43 ไม่ได้ขอแต่งงาน
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#42 บทที่ 42 หงุดหงิดมาก
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#41 บทที่ 41 พอกันที
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#40 บทที่ 40 เมียขี้เมา
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#39 บทที่ 39 เลิก
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#38 บทที่ 38 เมียหาย
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#37 บทที่ 37 งูพิษ
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025#36 บทที่ 36 ตัวผู้ตัวเมีย
อัปเดตล่าสุด: 10/24/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













