บทนำ
บท 1
TOYS 25+
BAD BOY
ROME & RINE
ชื่อ : รัชตะ ศักดิ์พิวัฒน์
ชื่อเล่น : โรม
ฉายา : มนุษย์กินคน
วันเกิด : 31 มกราคม 25xx
สิ่งที่ชอบ : ไม่มี
สิ่งที่ไม่ชอบ : -
สเปคสาว : ไม่มี
สิ่งที่อยากจะบอก : ไม่มี
กึกก!!
พับบบบๆๆๆ~ พับๆๆๆ
“อ๊าาา โรมมม! อ๊าา”
“อื้มม” ผมชะลอความเร็วเมื่อทุกอย่างจบสิ้นลงก่อนชักความเป็นชายผมออกมา ร่างบางที่ยืนพิงกำแพงตรงหน้าอ่อนยวบเซมาหาผม ผมปล่อยให้พิงผมอยู่แบบนี้ แล้วตัดการดึงถุงยางที่สวมอยู่ออกโยนทิ้งถังขยะที่ถูกวางไว้ข้างบรรไดแล้วจัดการตัวเองให้เรียบร้อย
“จัดการตัวเองให้เรียบร้อย แล้วเตรียมขึ้นเวทีด้วย” ผมจับร่างบางที่ยืนพิงผมจนหมดแรงกลับไปติดกลับผนังกำแพงเหมือนเดิม แล้วเดินออกไปดูลูกค้าที่กำลังเข้ามา
หมับ!
“โรม”
“....” ผมหยุดเดินทันทีที่ถูกสวมกอดจากด้านหลัง
“แอนนี่.. เป็นได้แค่นี้สำหรับโรมใช่ไหม”
“..เราตกลงกันแล้วแอนนี่” ผมไม่ชอบให้ใครมาผูกมัดชีวิตผม ไม่ชอบให้ใคร ควบคุมชีวิตผม ผมแกะมือที่พยายามต้านแรงผมโดยไม่สนสายตาของพนักงานคนอื่นๆที่มองมา
“แต่แอนนี่ไม่อยากอยู่ลับๆแบบนี้อีกแล้ว แอนนี่รับไม่ได้เวลาเห็นโรมต้องไปกับผู้หญิงคะ..!”
“เธอเป็นคนเดินมาให้ฉันเอาเองนะ ลืมไปแล้ว?”
“...โรม.. แต่แอนนี่ระ..!”
“อย่าทำตัวเป็นเจ้าของฉัน ฉันไม่ชอบ” แล้วแกะมือที่ยังคงรั้งผมอยู่ออก ผมไม่ผิด เพราะก่อนที่ผมจะมีอะไรกับใครผมบอกเสมอ... ว่าเสร็จเมื่อไหร่ ถือว่าจบแค่ตรงนั้น ถ้าคิดจะจริงจัง ผมไม่เอา กับแอนนี่ก็เหมือนกัน
“ไงมึง ทำไมคราวนี้เสร็จเร็ว”
“ไม่น่าถาม ดูหน้ามันก็รู้ว่าเบื่อ” ผมนั่งลงที่โต๊ะที่มีไอ้ลอร์ ไอ้ธีสอยู่
“ไอ้มาร์หายหัว?”
“กำลังมา”
“มึงยังไม่ตอบกูเลย เร็ว” ไอ้ลอร์ยังคงเซ้าซี้ผมไม่เลิก น่ารำคานสัส
“หลวม”
“เห้ย อย่างมึงพูดว่าหลวม ผู้ชายครึ่งโลกแม่งคงไม่รู้สึกอ่ะฮ่าๆๆ” ไอ้ลอร์พูดกะเอาฮา แต่ที่ผมบอกไปคือเรื่องจริง แอนนี่จัดว่าเป็นผู้หญิงที่ลีลาจัดใช้ได้สำหรับผมนะ แต่ก็คงผ่านมาเยอะ ไม่งั้นคงไม่เป็นฝ่ายเดินมาหาผมแล้วยื่นถุงยางให้ผมก่อนหรอก ผมพูดคำว่ากร้านโลกได้ป่ะ แรงไปหรือเปล่า..
“เอาจริง มึงไม่คิดจะหยุดบ้างไงว่ะ”
“เพื่อ? มีมาให้เอาก็เอา”
“ระวังจะไม่ได้ตายดีอย่างมึงอ่ะ”
“ขอบคุณ” ผมนั่งดื่มกับพวกมันต่อได้แค่นิดเดียวก็ต้องลงไปที่ฝั่งมืดของผับ ผมเป็นเจ้าของผับที่มีบางสิ่ง.. มากกว่าที่คุณคิด แต่ก็ใช่ว่าผมจะยินดีนะ มันกลับทำให้ธุรกิจของผมดูแย่ ผมคิดอยู่... ว่าจะปิดมัน.. โซนG ที่มีการขายบริการทางเพศ... มันเป็นผลพวงมาจากสมัยที่พ่อผมยังดูแลผับนี้อยู่ พอท่านเสียไปหุ้นส่วนคนอื่นๆก็เริ่มถอนตัวไป โซนGก็เป็นหนึ่งในโซนของหุ้นส่วนคนก่อนๆ ตอนนี้ไม่มีหุ้นส่วนเหลืออยู่แล้ว เอาตรงๆเลยก็พวกผู้ใหญ่พวกนั้นไม่เชื่อว่าผมจะดูแลผับนี้ได้แค่นั้นเอง แต่ก็ดีถอนไปให้หมดก็ดี ผมจะได้เคลียร์โซนGให้สิ้นซากสักที
ถึงผมไม่ใช่คนดีก็เถอะ แต่ที่ที่ต้องกังขังชีวิตของคนๆหนึ่งไว้แบบนี้ ผมไม่ชอบเหมือนกัน
พรึบ! เออดี เดินเข้าโซนนี้มาไม่กี่ก้าวก็โดนชนว่ะ แต่เป็นผู้หญิงตัวเล็ก เธอชนผมก็จริงแต่เธอกลับเป็นฝ่ายเซซะเอง
“ขอโทษค่ะ!”
“นี่!! ยัยหนูยักษ์! ยัยตัวแสบ!!” ผมมองผู้หญิงร่างท้วมที่คุ้นเคยกึ่งเดินกึ่งวิ่งไล่ตามผู้หญิงร่างบางที่เข้ามาชนผมตะกี้ที่วิ่งหายเข้าไปในมุมมืดอับแสงไฟ
“โอ๊ะ! คุณโรม วันนี้ลงมาเองเลยเหรอค่ะ”
“...เล่นอะไรกัน”
“เอ่อ.. เปล่าค่ะ พอดีเด็กมันไม่เคยรับแขกมาก่อนก็วุ่นวายประมาณนี้แหละค่ะ ฮ่าๆๆ” ร่างท้วมหัวเราะกลบเกลื่อน ผมหันกลับไปมองทางเดิมที่เธอคนนั้นวิ่งหนีไป ถึงจะแปบเดียวแต่กลิ่นน้ำหอมที่เธอใส่ยังติดจมูกผมอยู่.. ประเด็นคือ... ชอบผมกลิ่นนี้
“เธอชื่ออะไร”
“...คุณโรม สนใจเหรอค่ะ? อย่าเลยดีกว่าค่ะ แสบๆอย่างยับนั่นไม่เหม...!”
“ชื่ออะไร” ผมย้ำไปอีกครั้ง ร่างท้วมชะงักนิดหน่อยก่อนจะก้มหัวแล้วตอบผม
“...เฌอเบลล์ ค่ะ”
อาโหย่ววว มาล๊าววววเรียกร้องจังน้าาา พี่โรมเนี่ยยย ชอบไงคนนิสัยไม่ดีอ่ะห๊าาาาาา!! อยากเสียใจหรืองายยยยยย!!!
บทล่าสุด
#74 บทที่ 74 ตอนพิเศษ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#73 บทที่ 73 DDG_40 : ฉันดีพอสำหรับเธอหรือยัง(END)(NC)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#72 บทที่ 72 DDG_39 : ก็แค่มุขหยอดสาว
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#71 บทที่ 71 DDG_38 : รอคำนี้มานานมากก(NC)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#70 บทที่ 70 DDG_37 : ทะลึ่ง!
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#69 บทที่ 69 DDG_36 : อย่าทำแบบนี้
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#68 บทที่ 68 DDG_35 : อีกรอบได้ป่ะ(NC)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#67 บทที่ 67 DDG_34 : เจ็บน้อยกว่าครั้งที่แล้ว[NC]
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#66 บทที่ 66 DDG_33 : ของขวัญวันแรกที่คบกัน...
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#65 บทที่ 65 DDG_32 : ฉันเพื่อนเล่นเธอเหรอ!
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
เพลิงเขมราช
เธอจึงไม่มีสิทธิ์อ้อนวอน
. . .
ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร
ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น
นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’
กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ
โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง
ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน
หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก...
มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น
แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง
จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม
แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา'
เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก
ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...
. . .
พระเอกร้าย และนางเอกก็ร้ายพอ ๆ กัน
ใครเป็นความดันค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ ซึมซับนะคะ
เนื้อหาทั้งหมด 57 บท (ไม่รวมบทพิเศษ 4 บท ถ้ารวมก็ 61 บท)
เนื้อหามีประเด็นเสียดสี ท่านใดอ่อนไหวง่ายโปรดใช้วิจารณญาณ
คุณฟอร์บส์
โอ้พระเจ้า! คำพูดของเขาทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นและหงุดหงิดในเวลาเดียวกัน แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ยังเป็นคนเดิมที่หยิ่งยโสและชอบบงการทุกอย่างตามใจตัวเอง
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย?" ฉันถาม ขณะที่รู้สึกว่าขาของฉันเริ่มอ่อนแรง
"ขอโทษนะถ้าฉันทำให้เธอคิดว่าเธอมีทางเลือก" เขาพูดก่อนจะคว้าผมของฉันแล้วดันตัวฉันลง บังคับให้ฉันก้มลงและวางมือบนโต๊ะทำงานของเขา
โอ้ พระเจ้า มันทำให้ฉันยิ้ม และทำให้ฉันยิ่งเปียกชุ่ม บรายซ์ ฟอร์บส์ ดุเดือดกว่าที่ฉันเคยจินตนาการไว้มาก
แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง สามารถใช้คำพ้องความหมายทุกคำในพจนานุกรมเพื่ออธิบายเจ้านายจอมโหดของเธอ และมันก็ยังไม่เพียงพอ บรายซ์ ฟอร์บส์ เป็นตัวอย่างของความโหดร้าย แต่โชคร้ายที่เขาก็เป็นตัวอย่างของความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน
ในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างแอนน์และบรายซ์ถึงจุดที่ควบคุมไม่ได้ แอนนาลีสต้องต่อสู้เพื่อไม่ให้ยอมแพ้ต่อสิ่งยั่วยวน และต้องตัดสินใจอย่างยากลำบาก ระหว่างการตามความทะเยอทะยานในอาชีพของเธอหรือยอมแพ้ต่อความปรารถนาลึกๆ ของเธอ เพราะเส้นแบ่งระหว่างสำนักงานและห้องนอนกำลังจะหายไปอย่างสิ้นเชิง
บรายซ์ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้เธอออกไปจากความคิดของเขา แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง เคยเป็นแค่เด็กสาวที่ทำงานกับพ่อของเขา และเป็นที่รักของครอบครัวเขา แต่โชคร้ายสำหรับบรายซ์ เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ขาดไม่ได้และยั่วยวนที่สามารถทำให้เขาคลั่งได้ บรายซ์ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถห้ามมือของเขาไม่ให้แตะต้องเธอได้นานแค่ไหน
ในเกมที่อันตราย ที่ธุรกิจและความสุขต้องห้ามมาบรรจบกัน แอนน์และบรายซ์ต้องเผชิญกับเส้นแบ่งที่บางเบาระหว่างเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ที่ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ทุกการยั่วยุ เป็นคำเชิญให้สำรวจดินแดนที่อันตรายและไม่รู้จัก













