บทนำ
บท 1
เสียงฝีเท้าของหญิงสาวบางคนที่กำลังเร่งรีบเพื่อมุ่งหน้าไปยังปลายทางตามที่ตั้งใจ หลังจบคลาสเรียนสุดท้ายของวันก็รีบออกจากมหาวิทยาลัยตรงไปยังสวีทคาเฟ่ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานงานพาร์ทไทม์ของเธอ สายตาของหญิงสาวเหลือบมองดูเวลาที่ข้อมืออยู่เป็นพักๆ พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็ชนเข้ากับชายหนุ่มบางคนที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่โดยไม่ทันได้ตั้งตัว
“ขอโทษค่ะ” หญิงสาวรีบเอ่ยขอโทษต่อบุคคลที่เธอได้เดินชนเมื่อสักครู่
“ไม่เป็นไรครับ คุณล่ะเป็นอะไรมั้ย” ชายหนุ่มที่ถูกชนยิ้มรับอย่างเป็นมิตร เขารู้ว่าหญิงสาวไม่ได้ตั้งใจ
“ฉันไม่เป็นไรค่ะ” เอ่ยจบ หญิงสาวดังกล่าวก็รีบเดินออกจากชายหนุ่มไปในทันที ขืนอยู่นานกว่านี้คงได้เข้างานสายอย่างแน่นอน
“จะรีบไปไหนกัน!”
ชายหนุ่มที่ถูกชนพึมพำตามหลัง ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นกระเป๋าสตางค์สีเขียวใบเล็กตกอยู่ใกล้ๆ คงจะเป็นกระเป๋าสตางค์ของหญิงสาวเมื่อสักครู่ที่ทำตกไว้
“ไหนดูสิ เขมมิกา…เรียนที่เดียวกันกับเรานี่ น่ารักซะด้วยสิ” ชายหนุ่มยิ้มหวานเปิดกระเป๋าสตางค์ใบเล็กดู ก่อนจะจ้องไปที่บัตรนักศึกษาของหญิงสาวดังกล่าวที่ทำตกไว้ และละสายตานั้นออกเมื่อเพื่อนชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทัก
“ดูอะไรอยู่ธาร”
“ไม่มีอะไร พอดีมีคนทำกระเป๋าสตางค์ตกน่ะ ไว้ค่อยคืนละกัน เรียนที่เดียวกันคงหาตัวไม่ยากหรอก ไปเถอะเดี๋ยวพวกนั้นจะรอนาน” ชายหนุ่มยิ้มรับ ก่อนจะกอดคอเพื่อนชายเดินออกไปยังสถานที่ที่ได้นัดกลุ่มเพื่อนเอาไว้
ธาร หรือธารา หนุ่มนักศึกษาปี3 คณะนิเทศศาสตร์เอกโฆษณาของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ธาราเป็นหลานชายคนโตของครอบครัวธารารินทร์ ซึ่งมีธุรกิจเฟอร์นิเจอร์รวมถึงตกแต่งภายในหลายสาขาอยู่ทั่วประเทศ ถือว่าตระกูลธารารินทร์เป็นตระกูลที่มีฐานะร่ำรวยอยู่ในระดับหนึ่ง
ธาราเป็นชายหนุ่มที่รักความเรียบง่าย ใช้ชีวิตสมถะ ความฝันคืออยากเปิดบริษัทโฆษณาเป็นของตัวเองโดยไม่ได้สนใจที่จะรับช่วงต่อบริหารธุรกิจของครอบครัวแม้แต่น้อย ส่วนเรื่องสืบต่อธุรกิจนั้นจะเป็นน้องชายคนกลางที่จะรับช่วงต่อนี้แทน
สวีทคาเฟ่
“ขอโทษค่ะพี่นนที่เขมมาสาย พอดีวันนี้เขมต้องรีบปั่นงานส่งอาจารย์น่ะ” หญิงสาวที่พึ่งมาถึงคาเฟ่เอ่ยขอโทษต่อชายหนุ่มเจ้าของร้าน
“ไม่เป็นไรหรอก เธอจะมาสายเป็นชั่วโมงพี่ก็ไม่ว่าหรอก เพราะมีคนมาทำหน้าที่แทนเธอแล้ว”
“ใครคะ?”
“ฉันเอง!”
“ธี! เอาอีกแล้วนะ เขมบอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาช่วยเขม” หญิงสาวหน้างอเล็กน้อยใส่ชายหนุ่มที่พึ่งเดินออกมาจากหลังบาร์ ก่อนจะยื่นมือไปรับผ้ากันเปื้อนจากมือชายหนุ่มมาสวมใส่ไว้
“นิดๆ หน่อยๆ เอง พี่นนเองก็ดีใจจะตายที่เห็นธีทำงานโดยไม่ได้รับค่าจ้าง” ชายหนุ่มยิ้มกว้างตอบรับหญิงสาว ก่อนจะหันไปยักคิ้วแซวชายเจ้าของร้านที่ยืนยิ้มชอบใจอยู่
เขม หรือเขมมิกา นักศึกษาสาวปี1คณะนิเทศศาสตร์เอกโฆษณา หลังจากจบชั้นมัธยมปลายที่บ้านเกิดจังหวัดเชียงใหม่ก็เข้ามาศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพมหานคร โดยเธอเช่าห้องพักอยู่กับเพื่อนสนิทที่เดินทางมาจากบ้านเกิดด้วยกัน
ครอบครัวของเขมมิกาเปิดโฮมสเตย์เล็กๆ อยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ฐานะทางบ้านไม่ได้ถือว่าร่ำรวยแต่ก็ไม่ได้ขัดสนอะไร หลังจากย้ายมาเรียนที่กรุงเทพหญิงสาวก็หางานพาร์ทไทม์ทำเพื่อแบ่งเบาภาระจากทางบ้าน และที่ได้มาทำงานที่สวีทคาเฟ่ก็เป็นการแนะนำจากชลธีเพื่อนชายร่วมมหาลัยของเธอ ทั้งสองสนิทสนมกันตั้งแต่กิจกรรมเข้ารับน้องด้วยกันครั้งแรก ด้วยความที่ชลธีเป็นหนุ่มอารมณ์ดีและจริงใจเลยทำให้เข้ากับคนได้ง่าย
ช่วงค่ำของวัน
“ธีกลับไปเถอะเดี๋ยวเขมอยู่ปิดร้านคนเดียวได้”
“เอาน่า ธีจะได้ไปส่งเขมด้วยไงกลับห้องคนเดียวมืดค่ำแบบนี้โดนฉุดขึ้นมาจะทำยังไง”
“ไม่เป็นไรหรอกวันนี้พี่นนให้ปิดร้านเร็วน่ะ อีกเดี๋ยวก็ปิดแล้ว”
“งั้นก็ดีสิ ปิดร้านแล้วจะได้ไปหาของอร่อยๆ กินกัน”
“ธีจะกินอะไรล่ะเดี๋ยวเขมทำให้ก็ได้”
“ไม่เอา ไม่อยากกินที่ร้านพี่นนน่ะเบื่อแล้ว ไว้ไปหาของอร่อยๆ ร้านอื่นกินกันดีกว่า”
“ก็ได้ๆ งั้นเขมขอโทรบอกอิงก่อนนะว่าจะกลับห้องช้าสักหน่อย”
หญิงสาวยิ้มรับก่อนจะเดินไปตรงกระเป๋าสะพายที่วางเอาไว้ เขมมิกาพึ่งสังเกตว่ากระเป๋าของเธอไม่ได้รูดซิปให้สนิท จึงรีบเปิดสำรวจของที่อยู่ในกระเป๋า เกือบทุกอย่างยังอยู่ครบขาดก็แค่กระเป๋าสตางค์ของเธอที่หายไป พอคิดดูอีกทีน่าจะเป็นช่วงเย็นที่เธอเดินชนกับธารา และอาจไม่ได้บังเอิญชนอย่างที่เธอเข้าใจ ชายดังกล่าวคงเห็นว่ากระเป๋าสะพายของเธอรูดซิปไม่สนิทเลยตั้งใจชนเพื่อจะล้วงทรัพย์เธอก็เป็นไปได้
“โธ่เว้ย!”
“มีอะไรหรือเปล่าเขม”
“กระเป๋าสตางค์เขมหายน่ะ ต้องเป็นคนเมื่อตอนเย็นแน่เลยที่เอาไป บัตรอะไรก็อยู่ในนั้นหมดเลย” หญิงสาวหน้ามุ่ย สีหน้าไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก
“งั้นไปแจ้งความไว้มั้ย”
“อย่าพึ่งดีกว่า เขมจำหน้าเขาได้เหมือนเคยเห็นที่มหาลัยอยู่ ไว้พรุ่งนี้ค่อยตามหาเขาดีกว่า”
“อืม เดี๋ยวธีช่วยหาเป็นเพื่อนนะ” ชายหนุ่มพยักหน้าร่วมด้วย
จากนั้นทั้งสองคนก็ช่วยกันปิดสวีทคาเฟ่ให้เรียบร้อยก่อนจะพากันเดินออกไป เขมมิกายังคงขุ่นเคืองต่อชายหนุ่มที่เอากระเป๋าสตางค์ของเธอไป ถ้าเป็นการจงใจขโมยเธอจะไม่ยอมปล่อยไว้แน่
...................
“ฮัดเช้ย! ใครบ่นถึงเนี่ย” ธาราที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาอยู่ดีๆ ก็จามขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ ชายหนุ่มดีดตัวนั่งที่โซฟาวางหนังสือที่อยู่ในมือลง ก่อนจะเลื่อนมือไปหยิบกระเป๋าสตางค์ใบสีเขียวที่เก็บได้เมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมาเปิดขึ้นดูอีกครั้ง ชายหนุ่มยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จ้องไปที่รูปที่ติดบัตรนักศึกษาด้วยความพอใจ
“เขมมิกา วรารักษ์ ชื่อก็เพราะ หน้าตาก็สวย เรียนนิเทศเหมือนกับเราด้วย อย่างนี้ต้องทำความรู้จักสักหน่อยแล้ว”
“ฉันเห็นนายจ้องบัตรนักศึกษานี้มาหลายรอบแล้ว ทำไม…อย่าบอกนะว่าสนใจน้องเขาน่ะ” เพื่อนชายที่พึ่งเดินออกจากห้องน้ำเอ่ยถามเพราะความอยากรู้ เมื่อเห็นธาราเอาแต่จ้องบัตรนักศึกษาดังกล่าวอยู่บ่อยครั้ง
“ไม่รู้สิ รู้สึกถูกชะตายังไงไม่รู้ อยากทำความรู้จักน้องเขาน่ะ นายไม่คิดว่ามันเป็นพรหมลิขิตหน่อยเหรอ ดูสิ…น้องเขาเรียนคณะเดียวกันกับฉันด้วย”
“คงจะพรหมลิขิตอย่างที่นายพูดแหละมั้ง ร้อยวันพันปีนายเคยสนใจสาวๆ ที่ไหน พอเจอน้องคนนี้ครั้งแรก นายก็เกิดอาการเคลิ้มซะขนาดนี้ แต่ระวังหน่อยนะ จะชอบใครก็ดูด้วยว่าน้องเขามีเจ้าของหรือยัง”
“ไม่มีหรอก”
“มั่นใจขนาดนั้นเชียว แล้ววันนี้นายจะนอนนี่หรือจะกลับบ้าน”
“นอนนี่ดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยกลับแล้วกัน” ชายหนุ่มยิ้มรับก่อนจะจ้องและยิ้มไปที่บัตรนักศึกษาที่ถืออยู่ในมืออีกครั้ง
วันต่อมา
เขมมิกายืนด้อมๆ มองๆ อยู่บริเวณทางเข้ามหาวิทยาลัยเผื่อได้เจอชายหนุ่มที่เธอเดินชนในช่วงเย็นของเมื่อวาน หญิงสาวมั่นใจว่าชายหนุ่มดังกล่าวเป็นคนเอากระเป๋าสตางค์ของเธอไปแน่นอน รออยู่ได้ไม่นานก็เห็นเป้าหมาย เขมมิกาไม่รีรอรีบวิ่งเข้าไปดักหน้าธาราไว้ทันที
“กระเป๋าสตางค์ฉันอยู่กับคุณใช่มั้ย” หญิงสาวถามออกไปตรงๆ แววตาจ้องไปที่ธาราด้วยความมั่นใจ
“เธอจำฉันได้ด้วยเหรอ แล้วรู้ได้ไงว่ากระเป๋าสตางค์เธออยู่ที่ฉันล่ะ” ชายหนุ่มยิ้มกรุ้มกริ่ม พอรู้ว่าหญิงสาวจำเขาได้ก็ดูจะพอใจเป็นอย่างมาก
“แปลว่ากระเป๋าฉันอยู่ที่คุณจริงๆ ด้วย คิดไว้แล้วเชียว เอาคืนมานะไม่งั้นฉันจะแจ้งความจับคุณ”
“เธอจะแจ้งความข้อหาอะไร เธอทำตกไว้เองแล้วฉันเก็บได้ แทนที่จะขอบคุณกันดีๆ กลับมากล่าวหากันซะงั้น”
“งั้น…ก็เอาคืนมาสิ ฉันไม่เอาเรื่องคุณก็ได้”
“ไม่ได้เอามา ลืมไว้ที่ห้องเพื่อน งั้นพรุ่งนี้เดี๋ยวเอามาให้แล้วกัน” ชายหนุ่มยิ้มรับก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป
“เอาคืนมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” เขมมิการั้งแขนธาราไว้ ก่อนจะตะโกนเรียกชลธีให้มาช่วยเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มกำลังเดินมาทางเธอพอดี
“ธี คนนี้แหละที่เอากระเป๋าเขมไป”
“เอ้า..พี่ธาร นี่พี่ขโมยกระเป๋าเพื่อนผมเหรอ”
“ใช่ที่ไหน เพื่อนนายต่างหากที่ทำกระเป๋าตกเองแล้วมากล่าวหาฉัน ทีแรกว่าจะคืนให้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ไม่ค่อยอยากคืนแล้วสิ อยู่ๆ ก็มาบอกว่าฉันเป็นขโมย”
“นี่ สองคนรู้จักกันด้วยเหรอ” เขมมิกาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดูท่าทีสนิทสนมของชายหนุ่มทั้งสองก็อดแปลกใจไปไม่ได้
“รู้จักสิ นี่พี่ธารพี่ชายธีเอง คนที่ธีเคยเล่าให้เขมฟังไงว่าเรียนเอกโฆษณาเหมือนกับเขม ธีรับประกันได้เลยว่าพี่ชายของธีไม่ใช่ขโมยแน่นอน คงเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันน่ะ”
“ขอโทษค่ะ” เขมมิการีบคลายมือของจากแขนธารา หญิงสาวเอ่ยขอโทษต่อชายหนุ่มที่เธอกล่าวหาเมื่อสักครู่ เพราะถ้าเป็นพี่ชายของชลธีจริงยังไงก็คงไม่ใช่ขโมยอย่างที่เธอเข้าใจผิดแน่นอน
ธาราค่อยๆ เดินเข้าหาเขมมิกาให้มากขึ้น ชายหนุ่มก้มลงเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหญิงสาวให้ชัดเจน ท่าทีเขินอายของเธอทำให้ธาราเอ็นดูมากนัก ชายหนุ่มมองและยิ้มให้หญิงสาวอย่างไม่ละสายตาจนชลธีผู้เป็นน้องชายต้องกระแอมออกมาเพื่อให้ผู้เป็นพี่ชายรู้ตัว
“เอ่อ..พี่ธาร กระเป๋าสตางค์เขมอยู่กับพี่ใช่มั้ย งั้นพี่ก็คืนเขมไปสิ”
“อยู่ที่ห้องเบียร์นะ เมื่อวานพี่นอนที่ห้องเบียร์ลืมเอามาด้วย งั้น..ไว้พรุ่งนี้พี่จะเอามาคืนให้เธอนะ” ชายหนุ่มตอบผู้เป็นน้องชายก่อนจะหันมาแจ้งต่อเขมมิกาที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขายังคงยิ้มและมองเธอด้วยท่าทีพอใจก่อนที่จะขอตัวออกไป
ชลธีมองผู้เป็นพี่ชายที่มีท่าทีพอใจเขมมิกาก็อดกังวลไม่ได้ สายตาที่ธารามองหญิงสาวนั้นดูพอใจเป็นอย่างมาก ถ้าเป็นเช่นนั้นเท่ากับว่าผู้เป็นพี่ชายได้สนใจผู้หญิงคนเดียวกันกับเขาเสียแล้ว
วันต่อมา
เขมมิกานั่งอยู่ในชั้นเรียนรอผู้เป็นอาจารย์เข้ามาสอน ระหว่างนั้นธาราที่ตั้งใจมาหาหญิงสาวก็เดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ เธอ พร้อมกับยื่นกระเป๋าสตางค์ใบสีเขียวคืนให้กับเจ้าของ ชายหนุ่มยังคงรอยยิ้มสดใสเหมือนเช่นที่เจอหญิงสาวเมื่อครั้งก่อน
“ขอบคุณค่ะ”
“แค่นี้เองเหรอ พี่อุตส่าห์เก็บกระเป๋าเธอได้เลยนะ”
“แล้วฉันต้องทำยังไงล่ะคะ”
“เลี้ยงข้าวพี่สักมื้อสิ ข้าวโรงอาหารก็ได้”
“อ่อ ก็ได้ค่ะ” หญิงสาวยิ้มรับ อย่างน้อยก็ถือเป็นน้ำใจตอบแทนที่ชายหนุ่มเก็บกระเป๋าสตางค์เธอได้ การเลี้ยงข้าวสักมื้อก็ถือว่าเหมาะสมอยู่
เขมมิกานั่งตัวเกร็งเพราะถูกธารานั่งจ้องมาที่เธอตลอด หญิงสาวเองก็ไม่รู้ชายหนุ่มจะนั่งจ้องเธออีกนานแค่ไหน กระเป๋าก็คืนให้แล้ว ข้าวก็รับปากจะเลี้ยงแล้ว แต่ทำไมชายหนุ่มถึงไม่ออกไปจากคลาสเรียนของเธอสักที
“รุ่นพี่ไม่ไปเรียนเหรอคะ"
“พี่มีเรียนช่วงบ่ายน่ะ ทำไม…พี่ทำให้เธออึดอัดเหรอ”
“ค่ะ รุ่นพี่เล่นจ้องฉันอยู่แบบนี้เป็นใครก็อึดอัดกันทั้งนั้น”
“พี่ไปก็ได้ งั้นขอเบอร์เธอหน่อยสิ ไว้นัดกินข้าวกันไง” ธารายื่นมือถือตัวเองเพื่อให้หญิงสาวกดเบอร์
เมื่อได้เบอร์มาเรียบร้อยก็รีบกดโทรเช็กในทันทีว่าใช่เบอร์ของหญิงสาวจริงๆ หรือไม่ เมื่อรู้ว่าเป็นเบอร์จริงก็ยิ้มกว้างอย่างพอใจ ก่อนจะเอ่ยลาหญิงสาวแล้วเดินออกจากคลาสเรียนไปในที่สุด
“นั่นมันพี่ธารไม่ใช่เหรอ เธอไปรู้จักพี่เขาได้ยังไงอ่ะเขม” อิงดาว เพื่อนสาวคนสนิทที่แอบดูทั้งคู่อยู่นาน เมื่อเห็นธาราเดินออกไปก็รีบเข้ามาถามเพื่อนสาวของเธอในทันที
“เขาเป็นพี่ชายของธีน่ะ”
“เหรอ เธอควรตีสนิทพี่เขาไว้นะ พี่ธารก็เรียนเอกเดียวกันกับเธอนี่ มีอะไรจะได้ปรึกษาพี่เขาได้ ชีวิตการเรียนในมหาลัยจะได้ง่ายขึ้นด้วย จะพูดไปสองพี่น้องนี้หน้าตาดีทั้งคู่เลยเนาะ…เธอว่ามั้ย”
“พูดมาก อาจารย์มาแล้ว”
เขมมิกาบ่ายเบี่ยงไม่อยากพูดเรื่องของธาราต่อ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นหญิงสาวก็อดนึกถึงใบหน้าที่ยิ้มแย้มของชายหนุ่มไม่ได้ ไหนจะแววตาที่มองมาที่เธออีก ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองสักหน่อยก็คงคิดว่าชายหนุ่มคงสนใจในตัวเธออย่างแน่นอน
บทล่าสุด
#44 บทที่ 44 ตอนที่44 (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#43 บทที่ 43 ตอนที่43
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#42 บทที่ 42 ตอนที่42
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#41 บทที่ 41 ตอนที่41
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#40 บทที่ 40 ตอนที่40
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#39 บทที่ 39 ตอนที่39
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#38 บทที่ 38 ตอนที่38
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#37 บทที่ 37 ตอนที่37
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#36 บทที่ 36 ตอนที่36
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#35 บทที่ 35 ตอนที่35
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง













