บทนำ
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
บท 1
“ดาวอย่าลืมเอาผ้าไปให้ข้างบ้านนะลูก คุณไฟบอกว่ารีบใช้ แม่ไปข้างนอกก่อน”
“จ้าแม่”
“เก็บตังค์มาด้วย แล้วก็ดึงส่วนของดาวออกไปเลยนะ”
“จ้า”
ดาวเหนือชื่อของฉัน ดาว นังดาว ไอ้ดาว อีดาว ใครจะเรียกแบบไหนก็อยู่ที่ความสนิทสนมของเรา ที่บ้านเปิดร้านซักอบรีด เช่าพื้นที่ ไม่ ๆ เมื่อก่อนเช่า ทว่าเมื่อไม่นานมานี้แม่บอกว่าจะผ่อนที่จากเจ้าของในนามการซื้อขาย ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรยังไง แม่บอกว่าฉันยังเด็กไม่ต้องสนใจเรื่องพวกนี้ ฉันก็เลยไม่ได้สนใจ แต่เท่าที่ได้ยินเป็นความต้องการของยายเฮียไฟที่เป็นเจ้าของที่ เฮียไฟจึงตกลงขายที่ตรงนี้ให้แม่ฉันด้วยการผ่อนยาว ๆ
ว่าแล้วก็รีบเอาผ้าไปส่งดีกว่า แม่บอกว่าต้องการใช้ด่วน ๆ
“กลับบ้านไม่บอกเฮีย” เป็นเสียงเจ้าของบ้าน เขาคือเฮียไฟ เจ้าของที่ดินที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ไง เฮียไฟเป็นคนโสดที่หล่อมาก เขาหล่อ เขารวย เขาโสด ผู้หญิงจึงเข้าหาเขาเยอะ
“...” และฉันกำลังน้อยใจเขาอยู่
“เฮียพูดกับดาว”
“ดาวบอกแล้ว” เฮียลืมเอง เฮียไม่เคยใส่ใจดาวอะ ชอบให้ความหวังแล้วปล่อยให้ดาวรอเก้อตลอด
“โทษที เมื่อคืนเฮียไปงานแต่งเพื่อน...”
“เฮียก็เลยลากผู้หญิงมานอนด้วย จนลืมนัดของดาว”
“เฮียเมา” ไม่เมาเฮียก็หามาเอาเหมือนเดิม ไม่เห็นต้องอ้างความเมา เฮียโสดแต่เฮียไม่เคยขาดผู้หญิง
“นี่ผ้าค่ะ แม่บอกให้เอาเงินที่เฮียด้วย” ฉันเดินนำผ้าที่รีดเสร็จแล้วไปแขวนที่ตู้เสื้อผ้า หน้าประตูบ้านมีรองเท้าส้นสูงสีแดงฉูดฉาดของผู้หญิงถอดไว้ ด้วยความหงุดหงิดฉันจึงเตะมันไปคนละทิศละทางซะเลย บ้านนี้มีผู้หญิงก็จริง แต่พี่แคลไม่ใส่ส้นสูงแน่
พี่แคลเป็นทอมจะให้มาใส่ส้นสูงมันเป็นไปไม่ได้ แล้วที่ลำคอของเฮียไฟก็เป็นหลักฐานชิ้นดี เห็นแล้วโมโห
ถึงไม่มีสิทธิ์โมโห แต่ดาวจะโมโห ดาวหึง ดาวหวง
“อื้ม เฮียเอากระเป๋าเงินในห้องแป๊บ” เฮียไฟเดินไปเปิดประตูห้อง ด้วยสายตามองตามเขา ฉันจึงเห็นขาเรียวยาวขาวเนียนของผู้หญิงอยู่บนเตียง เมื่อเฮียไฟเดินกลับมาฉันจึงหันหน้าไปทางอื่น เขาเดินกลับมาหยุดตรงหน้าและถามว่า “หนูมีเงินใช้ไหม”
“มีค่ะ” เดี๋ยวนี้ดาวไม่ง้อเงินเฮียไฟแล้ว ดาวรับจ้างทำรายงานให้เพื่อน ดาวไม่อยากพึ่งพาเฮียไฟอย่างเดียว
“อ่อ ถ้าเงินไม่พอใช้บอกเฮียนะ แล้วกลับวันไหนเฮียขับรถไปส่ง” เฮียไฟยื่นเงินแบงค์พันมา 17 ใบ เป็นค่าซักรีดและค่าทำงานบ้านที่เฮียจ้างแม่ของฉันเป็นรายเดือน จ้างสองหมื่นแต่หักค่าที่ผ่อนจ่ายไปสามพัน
“ดาวมาเองได้ กลับเองได้ค่ะ” ฉันพูดแล้วรีบเดินออกมาจากบ้าน งอน ฉันงอนเขาอยู่ งอนมาก ๆ ด้วย งอนในเรื่องเดิม ๆ หนึ่งปีมี 365 วัน ฉันงอนเขาเรื่องนี้ 300 วัน
ตลกไหมล่ะ งอนเขาแต่เขาไม่รู้ตัว
เฮียไฟ โคมไฟ เขาเป็นพี่ชายข้างบ้าน ฉันเกิดมาก็เห็นเฮียไฟโตแล้ว เฮียไฟเขาโตกว่าฉันหลายปี ตอนนี้ฉันเรียนปวส.2 ไปอยู่หอพักเพราะสะดวกต่อการเดินทาง ฉันอายุ 20 ขณะที่เฮียไฟอายุ 27 ปี เฮียไฟเป็นเจ้าของตลาดนัดคลองถมที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ เฮียเขามีที่ดินเป็นมรดกตกทอดเยอะมาก ผู้ใหญ่ในครอบครัวเสียหมดแล้ว เหลือแค่เฮียไฟและพี่แคลที่เป็นแฝดกัน ที่ดินแถวบ้านเฮียให้คนเช่าปลูกข้าวทำสวน ที่ดินติดถนนยายของเฮียสร้างแมนชันให้คนเช่า ธุรกิจทุกอย่างพี่น้องฝาแฝดต่อยอดได้ดี
ส่วนเหตุผลที่เฮียไฟคอยส่งเสียคอยถามไถ่ฉัน ส่วนหนึ่งเป็นคำสั่งเสียของยายเฮียไฟ ซึ่งยายเอ็นดูรักใคร่ในตัวฉัน หรือเรียกว่าเวทนาก็ได้ เพราะว่าพ่อฉันติดเหล้า แม่ฉันติดการพนันขั้นหนัก เมื่อก่อนฉันถูกเอาไว้ฝากไว้ที่บ้านเฮียไฟเป็นประจำ พ่อไปกินเหล้า แม่ไปเล่นไพ่ ยายของเฮียไฟไม่อยากให้ฉันไปอยู่ในที่แบบนั้นจึงบอกให้แม่เอาฉันไปไว้ที่บ้านยาย แม่ก็รีบเอาฉันไปฝากไว้ที่บ้านเฮียไฟตลอด
พ่อฉันจากไปด้วยโรคตับแข็ง 2 ปีแล้ว แม่ก็เหมือนจะเพลาเรื่องเล่นไพ่ลงบ้าง เพลานะ ไม่ได้เลิก ฉันเป็นลูกคนเดียว ทั้งอดทนทั้งอับอายที่พ่อแม่ชอบเอามาฝากข้างบ้าน
แต่ฉันที่ยังเด็กจะตัดสินใจอะไรได้ใช่ไหม
มีครั้งหนึ่งตอนที่ฉันยังเด็ก แต่ยังจำเรื่องวันนั้นได้ ฉันไม่อยากไปบ้านยายของเฮียไฟจึงหลบมาอยู่บ้านคนเดียว
พ่อแม่ไม่อยู่บ้าน ฝนตกหนักไฟที่บ้านดับ เด็กที่อายุ 7 ขวบจะทำอะไรได้นอกจากนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนฟูกด้วยความกลัว ให้วิ่งออกจากบ้านไปอยู่บ้านยายของเฮียไฟก็ไม่ทันแล้ว
“น้องดาว น้องดาวครับ น้องดาวอยู่ในบ้านไหม” ทว่าเสียงที่คุ้นเคยก็ดังใกล้เข้ามาพร้อมแสงจากโคมไฟส่องสว่าง พี่ชายข้างบ้านวัย 14 ปีเดินใกล้เข้ามา เมื่อมองเห็นฉันเขาก็ส่งยิ้มมาให้
ภายใต้ความมืดมีแสงจากโคมไฟรอยยิ้มของเขาหล่อมาก
“เฮียไฟ หนูกลัวค่ะ”
“ไม่ต้องกลัวนะ เฮียอยู่นี่แล้วไง มีเฮียอยู่น้องสาวของเฮียจะไม่เป็นไรนะ”
“อยู่เป็นเพื่อนหนูจนไฟมาได้ไหมคะ หนูกลัว มันมืดมองไม่เห็นอะไรเลย จะวิ่งไปบ้านยายก็ไม่ทันแล้ว หนูไม่น่าแอบกลับมาคนเดียวเลย”
ในวันที่ฝนพรำและไฟดับทั้งหมู่บ้าน เฮียไฟเดินเข้ามานั่งบนฟูกอยู่ข้าง ๆ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ไม่ต้องร้องนะคนเก่ง เฮียจะเป็นแสงสว่างให้ดาวเหนือเอง แล้วถ้าวันไหนเฮียหมดไฟ ดาวเหนือต้องคอยนำทาง เป็นแสงสว่างให้เฮียด้วยนะ”
“ได้ค่ะ หนูจะเป็นแสงสว่างให้เฮียไฟแค่คนเดียว”
“สัญญานะ”
“สัญญาค่ะ” เราเกี่ยวก้อยกัน ฉันเห็นรอยยิ้มของพี่ชายข้างบ้าน รอยยิ้มที่แสนละมุน “เฮียไฟหนาวไหมคะ ห่มผ้ากับหนูไหม”
“หึ เฮียไม่เคยหมดไฟในตัวเอง เฮียเจิดจรัสสว่างไสว เป็นโคมไฟที่ส่องสว่าง พวกพ้องมากมาย ส่วนดาวยังย่ำอยู่ที่เดิม ยังคงรักเฮียไฟที่แสนดี ยังเป็นดาวเหนือที่พึ่งพาเฮีย” พึมพำคนเดียวค่ะ ดาวจะทำอะไรได้นอกจากพึมพำ แม่ก็ยังชอบเล่นไพ่เป็นชีวิตจิตใจ ที่ว่าเพลาน่ะ คือจากที่เล่นตั้งแต่เช้าจนถึงเช้าอีกวัน แม่ก็เล่นตั้งแต่เที่ยงจนถึงเช้าอีกวัน นี่แหละที่ว่าเพลาลง แล้วฉันเป็นลูกจะห้ามอะไรแม่ได้
ไม่ใช่ว่าไม่เคยห้ามนะ ฉันเคยแล้ว แม่ตอกกลับซะฉันหน้าชา ‘ดาวเป็นลูกมาห้ามแม่ได้ยังไง รู้ไหมว่าแม่อยู่กับมันมาตั้งแต่ดาวยังไม่เกิด ตั้งแต่ยังไม่ได้พ่อดาวเป็นผัวด้วยซ้ำ จะมาบอกให้แม่เลิกได้ยังไง แม่ไม่เลิก’
นั่นแหละคำตอบของแม่ ตั้งแต่นั้นฉันก็ไม่พูดเรื่องแม่เล่นไพ่อีกเลย
เงินเดือนที่เฮียไฟจ่ายมา ฉันดึงออกมา 5 ใบ เป็นค่าใช้จ่ายทั้งเดือนของฉัน ส่วนอีก 12 ใบเป็นของแม่ วางไว้หลังตู้เย็น นี่ใกล้วันที่ 1 คงเอาไปจ่ายค่าหวยที่ค้างมาจากงวดก่อน แล้วก็คงเอาไปลงวงไพ่ ใช่จ้า แม่ฉันนอกจากเล่นไพ่ก็ยังเล่นหวยด้วย
ความสุขของแม่ฉันจะว่าอะไรได้ แม่เลี้ยงฉันมาจนโตก็ดีเท่าไหร่แล้ว
บทล่าสุด
#97 บทที่ 97 ตอนพิเศษ 16
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#96 บทที่ 96 ตอนพิเศษ 15
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#95 บทที่ 95 ตอนพิเศษ 14
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#94 บทที่ 94 ตอนพิเศษ 13
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#93 บทที่ 93 ตอนพิเศษ 12
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#92 บทที่ 92 ตอนพิเศษ 11
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#91 บทที่ 91 ตอนพิเศษ 10
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#90 บทที่ 90 ตอนพิเศษ 9
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#89 บทที่ 89 ตอนพิเศษ 8
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#88 บทที่ 88 ตอนพิเศษ 7
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













