คุณอาอูมามิxคุณอาสายแซ่บ

คุณอาอูมามิxคุณอาสายแซ่บ

พิมพ์ชนก · เสร็จสิ้น · 112.3k คำ

840
ยอดนิยม
1.2k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

อาเดียวขา...รสชาติไม่เค็มโดด ไม่หวานไป รู้มั้ยอารสกำลังดี รู้แบบนี้กินอานานแล้วค่ะ

บท 1

ตอนที่ 1 คุณอาอูมามิ

ณ โรงพยาบาลเอกชน

ร่างเด็กน้อยวัยสิบขวบ โยกโยนเนื่องจากการร้องไห้ มือเล็กเกาะขอบเตียงผู้ป่วย การสูญเสีย การพลัดพรากไม่ว่าใครก็ใครย่อมไม่ต้องการพบเจอ หากว่าเมื่อเราอยู่บนโลกมนุษย์ ย่อมหนีไม่พ้นเกิด แก่ เจ็บ และตาย

เด็กหญิงวัยสิบขวบ ได้รับข่าวร้ายที่สุดในชีวิต เมื่อเลิกเรียนกลับมาที่บ้าน ภายในบ้านเงียบงัน ไม่กี่นาทีโทรศัพท์จากผู้ชายเสียงทุ้ม ฟังจากน้ำเสียงนั้นค่อนข้างใจดี หากกลับเอ่ยประโยคที่ทำให้เด็กหญิง ต้องหลั่งน้ำตาออกมา

ไม่กี่นาทีหน้าบ้านจึงมีรถยนต์แล่นมาจอดหน้าบ้าน พร้อมกับรับเธอไปยังโรงพยาบาล ที่เสียงในโทรศัพท์แจ้ง    “พ่อขา แม่ขา อย่าจากน้องอั้มไปนะคะ น้องอั้มจะเป็นเด็กดี น้องอั้มรักพ่ออาร์ต กับแม่เกษค่ะ” เด็กหญิงปล่อยให้น้ำตาร่วงริน เมื่อเห็นร่างบุพการีนอนนิ่งอยู่บนเตียง ตรงแขนมีสายน้ำเกลือ กับสายให้เลือด ส่วนตรงปากก็มีเครื่องช่วยหายใจครอบเอาไว้

เด็กน้อยร้องไห้ปริ่มจะขาดใจ คนที่ยืนอยู่เบื้องหลัง เป็นชายแท้ๆ ตัวโตมาดแมน เกือบจะกักน้ำตาไว้ไม่ไหวกับภาพที่เห็นเบื้องหน้า เขาเอื้อมมือไปแตะไหล่เด็กน้อย ลูบเบาๆ เพื่อให้หนูน้อยคลายความโศกเศร้า แม้ว่าตัวเขาก็เศร้าไม่น้อย ใครจะอยากเจอพ่อกับแม่หายใจรวยรินอยู่บนเตียงพร้อมกันทั้งสองคน จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ สิบล้อเมายาบ้าปาดหน้า พุ่งตกเหวทั้งที่ไปงานบวช ซึ่งเป็นงานมงคลแท้ๆ

ชายหนุ่มดึงร่างเล็กเข้ามาโอบกอด ปลอบประโลม

“อย่าร้องเลยนะน้องอั้ม” เขาย่อเข่ายกมือจับหัวใจเด็กน้อยผู้น่าสงสาร เห็นหน้าเธอแล้วเขาแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาไม่ต่างกัน แต่เขาจะทำเช่นนั้นไม่ได้ ด้วยต้องเป็นที่พึ่งให้กับเด็กน้อย ตามคำสั่งเสียของเพื่อนต่างวัย

“คุณอาเดียวขา น้องอั้มไม่มีพ่อแม่แล้ว” เด็กหญิงโผเข้ากอดชายหนุ่ม ด้วยหัวใจร้าวราน ที่พึ่งทั้งกายและใจกำลังนอนนิ่งอยู่บนเตียง เธอยังเด็กไม่รู้เหตุการณ์ข้างหน้า พ่อกับแม่จะหายหรือไม่ หรือต้องจากเธอไปโดยไม่มีวันกลับ หากลมหายใจของเธอ สามารถต่อชีวิตให้ท่านทั้งสองได้ เธอจะรีบทำทันที

“ท่านทั้งสองต้องหาย เชื่อคุณอานะคะ” นั่นเป็นแค่คำปลอบโยน เขาเองไม่รู้อนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร แต่เท่าที่รู้อาการคุณพี่ทั้งสองสาหัสเอาการ ความเป็นความตายคาบเกี่ยวกันแค่เส้นด้ายเท่านั้น

“จริงๆ นะคะอาเดียว” เด็กน้อยเอ่ยถามผู้ใหญ่ด้วยคราบน้ำตา ปนเสียงสะอื้น

“จริงสิอาให้สัญญา จะให้คุณหมอรักษาพ่อกับแม่ของน้องอั้มให้หายวันนี้ล่ะ” ปกติดรัณก็ไม่ค่อยพูดจาหว่านล้อมเด็กตัวเท่านี้ นอกจากสาวๆ แต่เมื่อเข้าตาจนด้วยความสงสารเด็กน้อย เขาควรงัดวิชาเจรจาออกมาใช้ เพื่อให้เด็กน้อยสบายใจ แล้วยังแอบภาวนาให้พี่ทั้งสองหายวันหายคืน แม้ความหวังเลือนรางดั่งสายลมยามอากาศอบอ้าวก็ตาม

“แล้วถ้า...”

“ทำใจให้สบายนะคะ ไม่มีอะไรคุณพ่อคุณแม่อยู่กับคุณหมอแล้ว”

“น้องอั้มจะเชื่ออาเดียวค่ะ”

“ดีมากมาเร็วมากับอา อาจะพาไปกินไอติม” นี่คงเป็นสิ่งหลอกล่อเด็กได้ดีอีกสิ่งหนึ่ง เขาเองตอนเป็นเด็กถ้าเวลาร้องไห้งอแง แม่บอกว่าจะให้ไปกินไอศกรีม เขาก็หยุดร้องไห้ทันที แล้ววิ่งตามแม่ไปอย่างเริงร่า ราวกับไม่มีสิ่งใดทำให้เสียใจเลยก่อนหน้านั้น

“น้องอั้มไม่หิว น้องอั้มจะเฝ้าพ่อกับแม่” ทว่าอัมพิกากลับไม่เหมือนเด็กชายดรัณเมื่อตอนเด็ก เด็กน้อยดื้อดึงไม่อยากไปกับคุณอาหนุ่ม

“ให้คุณหมอได้รักษาท่านทั้งสองนะคะ เชื่อคุณอานะ ถ้าน้องอั้มอยู่แบบนี้คุณหมอจะรักษาพ่อกับแม่ไม่ได้นะ” ชายหนุ่มหลอกล่อ เขารู้ดีว่าอาการบุคคลทั้งสองตอนนี้เป็นอย่างไร ที่หมอโทรตามเขาให้ตามทายาทอาทิตย์และเกสรมาเพราะต้องการให้ดูใจกันในวินาทีสุดท้าย เผื่อบางทีมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นบ้าง แต่นั่นกลับเป็นเพียงความหวังริบหรี่เท่านั้น

“หมอขอคุยกับคุณสักนิดนะครับคุณดรัณ” นายแพทย์วายุก้าวเข้ามายืนตรงหน้าเขา แสดงสีหน้านิ่งในแบบหมอที่ต้องรักษาคนไข้มานับร้อยนับพันคนด้วยอาการกระอักกระอ่วนเกี่ยวกับความเป็นความตาย เพราะอยู่แบบนี้มาทั้งชีวิตแล้ว

“ครับคุณหมอ” เขาตอบรับกับหมอวายุ

“น้องอั้มคะคุณอาขอคุยกับคุณหมอสักนิดนะคะ รอคุณอาอยู่ตรงนี้นะ” เขาย่อลงไปนั่งคุยกับเด็กหญิงที่ดวงหน้ายังไม่เหือดแห้งจากคราบน้ำตาแห่งความสะเทือนใจ เขาใช้นิ้วโป้งเช็ดให้อย่างลวกๆ แล้วเดินตามคุณหมอไปในห้องที่มีสองสามีภรรยา นอนหายในระรินอยู่ในนั้น เขาควรจะเข้มแข็งเป็นเสาหลักให้กับคนเจ็บทั้งสอง ด้วยคุณอาทิตย์เป็นเพื่อนรุ่นพี่สนิทกัน คบหากันมานาน ดังนั้นเมื่อมองไม่เห็นใคร อาทิตย์ซึ่งมีอายุห่างกับเขาสิบเอ็ดปี จึงไหว้วานให้ตนช่วยดูแลทายาทเพียงคนเดียว ซึ่งหากสิ้นบุพการีทั้งสองอัมพิกาย่อมไม่มีใครให้พึ่งพา เขาฟังเรื่องนี้จนน้ำตาร่วงมารอบหนึ่งแล้ว การก้าวเข้าไปในห้องผู้ป่วยโคม่าแบบนี้ก็อยากได้ฟังข่าวดีบ้าง

“ว่าไงครับคุณหมอ” ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง เอ่ยถามคุณหมอด้วยน้ำเสียงนุ่ม บ่งบอกความเป็นผู้ใหญ่ใจดี เขาแสดงสีหน้าไม่สู้ดีนัก เมื่อเห็นหน้าคุณหมอตรงหน้า แม้รู้อยู่แล้วว่าหน้าตาหมอส่วนใหญ่มักเป็นแบบนี้ นิ่ง ขรึม และเป็นปริศนาทุกอย่าง กดดันญาติคนป่วยอย่างถึงที่สุด

“เวลาของคุณอาทิตย์ และคุณเกสร เหลืออีกไม่มาก ชีพจรเต้นช้า หัวใจเต้นเบามาก ตอนนี้ทั้งสองอยู่ได้ด้วยเครื่องช่วยหายใจ ถ้าเมื่อไหร่ที่ญาติทำใจได้แล้ว บอกหมอนะครับ”

“หมายความว่าโอกาสรอดไม่มีเลยหรือหมอ”

“อวัยวะทุกส่วนล้มเหลวหมดแล้วครับ”

“พระเจ้า!!!” ดรัณ ก้องกิดากร อุทานออกมาอย่างหมดแรง เขาไม่เคยรู้สึกแย่ขนาดนี้มาก่อน นาทีแรกที่เขาได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล แจ้งเหตุการณ์เกิดอุบัติเหตุ เขาก็ไม่คิดว่าทั้งพี่อาทิตย์ และพี่เกสร จะอาการหนักขนาดนี้ หากแต่เมื่อดูสภาพจริงๆ ทั้งสองแทบไม่เหลือเค้าเดิม เลือดอาบร่างแดงฉานไปทั่ว ตอนที่เขาตามมาโรงพยาบาล

เขาได้รับการสั่งเสียจากอาทิตย์ ก่อนที่ร่างอันชุ่มด้วยเลือดจะถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉิน “ฝากลูกสาวผมด้วย เธอไม่มีใคร ได้โปรดดูแลลูกผมด้วย” จากนั้นร่างของอาทิตย์จึงถูกพาหายเข้าไปในห้องฉุกเฉินร่วมหนึ่งวัน กระทั่งเย็นอีกวัน เขาตั้งใจไม่แจ้งข่าวต่ออัมพิกา เพราะเกรงเด็กจะไม่มีสมาธิในการเรียน จึงแวะไปดูและพาไปส่งโรงเรียน กระทั่งต้องค่อยๆ บอกเด็กว่าพ่อกับแม่ของเด็กน้อยป่วย แล้วจึงพามาเยี่ยมที่โรงพยาบาล

ขนาดนั้นอัมพิกา ก็ร้องไห้ปริ่มจะขาดใจ เขาเป็นผู้ชายที่ไม่เคยมีน้องสาว ไม่เคยเลี้ยงน้องผู้หญิง ไม่รู้จะทำอย่างไรดีกับสถานการณ์ดราม่าแบบนี้

“ผม...ผมไม่รู้จะทำยังไง” ร่างสูงใหญ่ที่เคยแข็งแรง เซไปด้านหลังเล็กน้อยขนาดเขาต้องจับปลายเตียงคนเจ็บเอาไว้ เพื่อพยุงกายไม่ให้ทรุดทั้งยืน นี่ขนาดเขาเป็นแค่เพื่อนคนเจ็บ ไม่ใช่ทายาท ไม่ใช่ญาติโดยตรง เขายังสติแตกขนาดนี้ แล้วเด็กคนหนึ่งซึ่งต้องสูญเสียพ่อแม่ ไปในเวลาเดียวกันจะรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น เหมือนโลกจะแตกหรือเปล่า

“ตอนนี้มีคุณคนเดียวที่จะตัดสินใจได้ เพราะคุณคือญาติเพียงคนเดียว ลูกสาวคุณอาทิตย์เด็กเกินไป ในการตัดสินใจเรื่องนี้ ตัดสินใจนะครับ หมอขอตัวก่อน” ว่าแล้วหมอวายุก้าวจากไป ทิ้งการตัดสินใจอันยิ่งใหญ่ไว้กับเขา หากเขายังยื้อจะใช้เครื่องช่วยหายใจ พี่อาทิตย์กับพี่เกสรจะอยู่ได้อีกกี่ชั่วโมง ชายหนุ่มยืนมองทั้งสองจนแทบจะหยัดยืนไม่อยู่

12 ปีล่วงมาแล้วสินะที่ความรู้สึกทรมานนั้นได้ผ่านไป ดรัณยืนรออัมพิกาอยู่เพื่อร่วมแสดงความยินดีกับหญิงสาว ที่โตขึ้นเป็นผู้ใหญ่จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ แล้ว ๑๒ ปีอีกนั่นแหละที่เขาได้ทำหน้าที่ผู้ปกครองให้กับอัมพิกา กระทั่งศึกษาจบระดับมหาวิทยาลัย

หญิงสาวน่าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ถอดพิมพ์ความน่ารัก ความสวย มาจากเกสร ในชุดครุยรับปริญญาจากมหาวิทยาลัยของรัฐ วิ่งตรงมาหาผู้ปกครอง ผู้ใหญ่ใจดีของเธอ ด้วยอาการเบิกบาน เพราะเป็นวันสำคัญที่สุดในชีวิต

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

698.8k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

253.3k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น

เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น

14.3k การดู · เสร็จสิ้น · Naya Solene ( น้ำผึ้งสีเลือด )
ธาม เด็กหนุ่มที่ใครๆ ก็ขนานนามว่าเด็กเนิร์ดประจำห้อง เพราะมันใส่แว่นและแต่งตัวค่อนข้างเรียบร้อย ไม่ค่อยยุ่งไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เป็นเด็กเรียนไม่ใช่เด็กเกเรเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆ บ้านรวยและเป็นลูกชายคนเดียว พ่อแม่เลยตามใจอยากได้อะไรก็ให้
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด

"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

926.4k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

236.9k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

441.2k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

267.2k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

476k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

497.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

713.5k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พิษรักร้าย Toxic love

พิษรักร้าย Toxic love

89k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"พี่ริก" นินิวเรียกคนที่เข้ามาในห้องเธอ ฉันอยากจะกรี๊ดและกัดลิ้นตัวเองให้ขาด ฉันลืมไปสนิทว่าริกเป็นคนที่เข้าออกคอนโดของเธอได้อย่างง่ายดาย

"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ

"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ

"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ

"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ

"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"

"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "