[YAOI] KinnPorsche Story : รักโคตรร้าย สุดท้ายโคตรรัก

[YAOI] KinnPorsche Story : รักโคตรร้าย สุดท้ายโคตรรัก

Tiara Me · เสร็จสิ้น · 551.2k คำ

755
ยอดนิยม
8.6k
การดู
18
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เรื่องราวความรักที่ซ่อนไปด้วยปมปริศนาอันแสนวุ่นวายของมาเฟียเจ้าอารมณ์ แห่งตระกูลหลัก และ บอดี้การ์ดข้างกายมาดเข้มที่เริ่มจากความร้าย...แต่ลงท้ายด้วยรัก

บท 1

โครม! พลั่ก!

เสียงเนื้อกระทบเข้ากับของแข็งเรียกความสนใจให้ผมที่ยืนคาบบุหรี่อยู่ในปาก กำลังยัดถุงขยะใบใหญ่ไปในถังสีเขียวข้างสถานบันเทิงที่ผมทำงานพิเศษอยู่ สายตาเหลือบไปมองกลุ่มชายฉกรรจ์ราว ๆ ห้าถึงหกคนที่กำลังรัวเท้าปล่อยหมัดไม่ยั้งกับไอ้งั่งที่ไหนสักคนที่นอนจมกองตีนอยู่เบื้องล่าง ผมกระชับกระเป๋าเป้อีกครั้งก่อนจะละความสนใจไปคีบบุหรี่ในปากปล่อยควันออกมาอย่างสบายใจ เรื่องที่เห็นจนชินตา... ซอยข้างบาร์นี้ค่อนข้างมืดมีเพียงพนักงานร้านที่เดินเข้าเดินออกมาทิ้งขยะและรับส่งของเท่านั้น

“เชี่ย!!! ฤทธิ์เยอะนักนะมึง” เสียงแว่ว ๆ ยังดังทะลุฝ่าความมืด ผมไม่ได้สนใจอะไร ตั้งหน้าตั้งตาล็อกประตูหลังร้าน ตอนนี้มันเลิกงานพอดีน่ะครับ ผมเป็นพนักงานเสิร์ฟรับจ๊อบพิเศษหลังเลิกเรียน เวลาแบบนี้ผู้คนเริ่มบางตา บางคนรอเรียกแท็กซี่ บางคนกำลังดีลสาวเพื่อหาคู่นอน และบางคนกำลังมีเรื่องกัน อย่างไอ้ข้างหลังผมนี่...ก็ ไม่ใช่ว่าใจดำอะไรนะครับ แต่ก็ไม่อยากเอาตัวเข้าไปยุ่งเรื่องชาวบ้าน ไอ้นั่นมันคงเผลอไปด่าพ่อใครสักคนในนั้นเข้าเลยโดนรุมกระทืบซะน่วมขนาดนั้น...ครับ! จะด่าผมว่าไร้จิตใต้สำนึกก็ได้ เพราะเห็นคนรุมโดนกระทืบขนาดนั้นยังทำเป็นมองชมนกชมไม้ไปเรื่อย แต่ใครจะไปรู้ ไอ้นั่นอาจจะผิดจริงเลยมีคนมารุมกระทืบปางตาย แล้วคงไม่ใช่ข้อหาง่อย ๆ อย่างเช่นขโมยลูกอมตามร้านสะดวกซื้อหรอกมั้ง...

“ปล่อยกู!!!” อึดดีนี่หว่า...ผมหันไปมองเล็กน้อย เห็นไอ้คนที่เมื่อกี้เพิ่งทรุดลงไปกับพื้นลุกขึ้นมาเป็นฝ่ายซัดหน้าพวกกลุ่มนักเลงบ้าง ผมเหยียบบุหรี่ลงพื้น บิดขี้เกียจสองสามที ตั้งใจจะเดินไปยังลานจอดรถใกล้ ๆ เตรียมตัวกลับบ้านไปพักผ่อน ... และขาผมคงก้าวไปถึงที่หมายแบบที่ตั้งใจ ถ้าไม่มีไอ้เวรตัวไหนสักตัวถลามาเกาะเสื้อผมไว้

“ช่วยด้วย...” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาแผ่วเบา พร้อมมือที่รั้งเสื้อคลุมมีตราสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยทางด้านหลัง ผมหันไปมองตามแรงดึงก็เห็นใบหน้าที่เลือดออกทั้งปากและจมูก ก็อดแปลกใจไม่ได้ที่ใบหน้าถึงจะดูยับเยินแค่ไหนแต่ก็ฉายแววความดูดีจนเผลอคิดในใจว่าหน้าตาดูคุณชายขนาดนี้มึงไปทำอิท่าไหนให้โดนรุมกระทืบวะ

“มึงมานี่เลย!” ไอ้เหี้ยมคนหนึ่งเดินมากระชากคอเสื้อ ผมมองไอ้คนที่ขอความช่วยเหลือก็นึกเอะใจอะไรขึ้นมาเลยรีบรั้งแขนของมันไว้ก่อนตัวมันจะถลาไปตามแรงดึง

“ค่อย ๆ คุยดิพี่” ผมเอ่ยเสียงเรียบ มองหน้าไอ้หนวดที่หน้าตาแก่จนแทบไม่สามารถเรียกพี่ได้ นี่พวกมึงรังแกเด็กอยู่ป่ะ ก็ไอ้คนที่ผมจับแขนมันอยู่ดูก็รู้ว่ารุ่นราวคราวเดียวกับผม จากการแต่งตัว และแบรนด์เสื้อผ้า นี่มันลูกคนรวยชัด ๆ พวกมึงรูดทรัพย์มันอยู่ปะเนี่ย ผมดึงแขนมันมาหลบทางด้านหลัง มองกลุ่มพี่เหี้ยมอย่างพิจารณา ว่าจะไม่ยุ่งแล้วเชียว...

“ถ้ามึงไม่อยากโดนลูกหลง อย่าเสือก!” ผมลังเลคิดเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามออกไป

“มันทำอะไรให้พี่ล่ะ” ถ้ามันผิดจริงก็ปล่อยไปตามเวรตามกรรม แต่ถ้าไม่... จะขอเป็นคนดีสักครั้งละกัน

“กูบอกแล้วไงว่าอย่าเสือก!” มันตะคอกเสียงดังก่อนจะพยายามตะครุบไอ้หน้าใสด้านหลังผม ผมนิ่งไปสักแป๊บก่อนจะคิดว่าไม่ใช่ธุระกงการอะไรของกูเลยสักนิด แถมกูมีน้องชายรออยู่ที่บ้านถ้ากูเป็นอะไรไปจนทำงานไม่ได้มันจะเอาตังที่ไหนแดกข้าวละวะ จิตใต้สำนึกที่เริ่มก่อขึ้น พังทลายอีกครั้งเมื่อหน้าของภาระแวบเข้ามาในหัว และคงจะจริงว่าผมนี่เห็นแก่ตัวมากกว่าจะไปเสือกเรื่องชาวบ้านให้เจ็บตัวเล่น ๆ แถมไม่ได้อะไรเลย คิดได้ดังนั้นก็ตั้งใจเบี่ยงตัวตั้งท่าจะหลบให้กลุ่มนักเลงได้ตัวไอ้หล่อนี่ไป แต่มันดันรั้งแขนผมไว้ก่อน

“ถ้ามึงช่วยกู...กูจ่ายเต็มที่” เสียงกระซิบดังข้างหูผม มึงคิดว่าคนอย่างกูเงินซื้อได้เหรอวะ!! หน็อย! บังอาจมากเอาเงินมาล่อกูเนี่ย

“เท่าไหร่วะ...” มึงคิดถูกแล้ว เออ!!! เงินซื้อกูได้กูบอกเลย! แบบนี้ค่อยน่าช่วยหน่อย!

“ห้าหมื่น พอไหม?” ผมใช้มือข้างเดียวปัดป่ายไอ้พวกหมาหมู่ที่กำลังจะถึงตัวไอ้หล่อนี่ ผมยกยิ้มอย่างพอใจเพราะนั่นพอกับค่าเทอมของไอ้เช่น้องชายผมพอดี

“อื้ม ถ้าเบี้ยวกูเอามึงตายแน่” ผมว่าก่อนจะเห็นมือไวไวของกลุ่มนักเลงไปหยิบไม้ตั้งใจจะฟาดหัว ผมเลยจัดการเหวี่ยงไอ้หล่อให้พ้นทางแล้วกระโดดถีบมือที่ง้างเตรียมฟาดเต็มที่ จนมันกระเด็นล้มไปกับพื้น ผมไม่ยอมให้ใครได้ถึงตัวไอ้หล่อนั่น งัดเอาศิลปะการต่อสู้ที่ร่ำเรียนมาเรียกได้ว่าเคยเป็นแชมป์ระดับประเทศสมัยเรียนมัธยม ก็ออกลูกหมัด ลูกเตะจนล้มพับไปหลายคน พวกมันเปลี่ยนเป้าหมายตรงเข้ามาหาผม ทุกครั้งที่หมัดนั่นกำลังตรงมายังใบหน้าผมก็สกัดไว้ได้ทุกครั้งก่อนจะจิกหัวมันฟาดไปกับผนังกำแพง จนกลิ่นคาวคลุ้งของเลือดตลบอบอวลไปหมด ผมกระตุกยิ้มน้อย ๆ ที่ไม่สามารถให้ใครเข้าถึงตัวผมได้เลยสักคน ผมรัวหมัดอีกสองสามทีใส่ไอ้คนที่ยังไม่ยอมละความพยายามก่อนจะรีบหยิบกระเป๋าเป้ตัวเองที่หล่นไปกับพื้นตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้พร้อมด้วยร่างที่ทรุดจับท้องตัวเองข้างถังขยะมาหามไว้ กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่รถของตัวเอง เพราะดูทรงแล้วไอ้นักเลงพวกนั้นไม่เลิกตามง่าย ๆ พอมันล้มลงไปก็ตั้งท่าลุกขึ้นมาใหม่ได้ทุกครั้งถึงแม้จะทุลักทุเลก็ตาม...

“ไปไหน” มันถามผมพร้อมกับใบหน้าเหยเก มือเอาแต่กุมที่หน้าท้อง

“ไม่รู้ ขึ้นมาก่อน” ผมสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งของตัวเอง รั้งข้อมือมันที่มองด้วยสายตาลังเลให้ซ้อนขึ้นด้านหลัง กูไม่ปล่อยมึงไปไหนง่าย ๆ หรอกนะ เพราะมึงยังไม่ได้จ่ายเงินกู ... ผมรีบจัดท่าทางถอยตัวรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งแล้วขับออกมาอย่างรวดเร็ว เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์วิ่งตามมาสองสามคนแต่ก็ช้าไป เมื่อผมเลี้ยวออกมาที่ถนนใหญ่ ผมยังคงเร่งความเร็วโดยไม่ชะล่าใจอะไรทั้งนั้น ป่านนี้พวกมันคงรีบวิ่งไปที่รถเพื่อมาจัดการพวกผมแน่ ๆ

“ขอบคุณ” เสียงแหบพร่าเอ่ยแผ่วเบาก่อนผมจะรับรู้ถึงน้ำหนักที่กดลงมาที่ไหล่ เป็นหัวทุย ๆ ของมันที่ก้มลงมาพาดกับบ่าข้างหนึ่งอย่างหมดอาลัยตายอยาก

“ไม่ต้องขอบคุณ...” ผมเอ่ยเสียงเรียบ มองไปที่กระจกข้าง ๆ เห็นว่าทิ้งช่วงห่างมาไกลจากซอยนั้นพอสมควร ด้วยที่เป็นรถมอเตอร์ไซค์ความเร็วและความแรงก็มากกว่า ผมนึกโล่งใจจนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“มันคงไม่ตามมาแล้วแหละ” ร่างสูงที่เบาะหลังถอนหายใจออกมาเช่นกัน

“ขอบคุณอีกครั้ง” มันว่าเสียงเหนื่อยอ่อน หัวที่วางพาดกับบ่าผมอย่างคนทรงตัวไม่ได้ทำท่าจะร่วงแหล่ไม่ร่วงแหล่จนผมต้องคว้ามือที่วางบนหน้าขามันข้างหนึ่งมาโอบเอวผมไว้ กลัวมันจะตกรถตายก่อนจะได้จ่ายเงินผม

“จับไว้สิวะ เดี๋ยวก็ตายห่าหรอก” เสียงเรียบเอ่ยออกไปปะทะกับแรงลมที่สวนเข้าหน้า ถึงแม้จะดูฟังไม่รู้เรื่องแต่ร่างของคนด้านหลังก็ทำตามโดยว่าง่าย มือหนาขยุ้มชายเสื้อคลุมผมเอาไว้แน่น

“ขอบคุณ” มันพูดเป็นคำเดียวหรือไงวะ ผมไม่ได้ติดใจอะไร พยายามขับตามทางมาเรื่อย ๆ ถึงแม้จะลดความเร็วจากตอนแรกแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้รถที่กำลังเคลื่อนตัวดูช้าลงเลย

“ห้าหมื่น...” ผมพูดออกมาเสียงแข็ง เหลือบสายตาไปมองกระจกข้างที่เห็นหัวคนด้านหลังพาดอยู่ มันพยักหน้ารับก่อนจะขยับปรับท่านั่งตัวเองด้วยความเจ็บปวด

“ไปบ้านกูแล้วกัน เดี๋ยวเอาเงินให้” ผมชั่งใจกับคำพูดของมันเล็กน้อย ไม่รู้ว่านั่นเชื่อได้แค่ไหน เพราะถ้าไอ้นี่มันเป็นพ่อค้ายาหรือมาเฟียอะไรขึ้นมา การที่ผมจะปล่อยมันให้ตายคาตรอกหรือบีบบังคับเอาเงินมันแล้วแบบนี้จะลวงกูไปฆ่าเปล่าวะ... เพราะคำว่าเอาเงินให้ดูไม่น่าเชื่อถือยังไงไม่รู้

“ไม่ต้องมองแบบนั้น กูไม่ลวงมึงไปฆ่าหรอก” เหมือนผมจะคิดดังไปหน่อย ไอ้คนข้าง ๆ หรี่ตามามองผมผ่านกระจกเล็กน้อยพร้อมส่งยิ้มบาง ๆ ให้

“ใครจะไปรู้” ผมตอบตามความจริง

“สภาพอย่างกูเหมือนมิจฉาชีพหรือไง” มันว่าออกมาอีกถึงแม้เสียงจะขาด ๆ หาย ๆ จากบาดแผลที่ปากของมัน

“เออ…ไม่งั้นมึงจะไปมีเรื่องกับพวกนั้นเหรอวะ”

“หึหึ...” มันกลั้วหัวเราะเล็กน้อย และผมก็คิดดีแล้วว่ายังไงก็จะไม่ไปที่บ้านมันเด็ดขาด ขืนมันเอาพวกมารุมกระทืบผมทำไง ผมเลยคุยกับมันว่าจะจอดที่ปั๊มด้านหน้าแล้วให้มันขึ้นแท็กซี่กลับไปเอง แต่ไม่ลืมจะแวะเซเว่นที่มีเอทีเอ็มให้มันได้กดเงินมาให้ผมด้วย

“โทรศัพท์กูหาย กระเป๋าตังก็ไม่มี” มันว่างั้นหลังจากที่ผมพยักพเยิดหน้าไปที่ตู้เอทีเอ็มหน้าเซเว่น

“นี่มึงหลอกให้กูช่วยมึงใช่ไหม ได้!! งั้นกูจะกระทืบมึงให้ตายตรงนี้แหละ” ผมหันหน้าไปปะทะกับมันที่ยังคงนั่งอยู่ที่เบาะหลัง ตั้งท่าจะลงจากรถแล้วจับมันมายำตีนซะ โทษฐานหลอกลวงกู

“เฮ้อ...อ่ะ มึงเอานี่ไป ถือซะว่าชีวิตกูมีค่ากว่าห้าหมื่นแล้วกัน” มันปลดนาฬิกาข้อมือยี่ห้อที่แพงแสนแพงยื่นมาให้ผม ซึ่งผมก็รับไว้พลางหรี่ตามองมันอย่างจับผิด

“กูจะรู้ได้ไงว่ามันไม่ใช่ของปลอม...”

“งั้นเอาคืนมา” มันทำท่าจะกระชากนาฬิกากลับผมเลยเบี่ยงหลบ และคิดว่าสารรูปดูดีขนาดนี้คงไม่ใส่ของปลอมหรอกมั้ง กูรับไว้ก็ได้ ถึงแม้หน้าปัดมันจะเปื้อนเขรอะแต่ถ้าของแท้นี่กูได้หลายแสนเลยนะ

“เออ ๆ ลงไปได้ละ แต่ถ้ามันปลอมเมื่อไหร่กูจะตามล่าตัวมึงมากระทืบให้จมเลย” ผมชี้หน้าคาดโทษมันไว้

“เดี๋ยวดิ ยืมโทรศัพท์หน่อย” มันแบมือมาด้านหน้า

“ขอโทรหาพ่อหน่อย” เมื่อมันเห็นผมนิ่งคิดไป มันเลยพูดบอกออกมา เออ! ตอนนี้กูก็ระแวงไปหมดนั่นแหละ ขืนมึงเอาโทรศัพท์กูไปแล้ววิ่งหนีกูไม่แย่เหรอ แต่ดูจากสภาพมันเอาเป็นว่าหายใจให้สะดวกก่อนแล้วกัน

“เยอะนะมึง” ผมพูดก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้มัน เดี๋ยวกูก็เก็บตังเพิ่มซะหรอก มันกดเบอร์พร้อมกรอกเสียงลงปลายสาย มันโทรหาพ่อมันจริง ๆ ครับ เห็นมันคุยสองสามประโยคว่าให้ส่งคนมารับพร้อมบอกสถานที่ ผมเหลือบสายตามองมันอย่างพิจารณาก็นึกอยากจะพาไปส่งโรงพยาบาลมากกว่าถีบหัวมันส่งลงกลางทางแบบนี้ ดูมันหายใจลำบาก แล้วเลือดที่หัวก็ไม่มีท่าทีจะหยุด แต่...ถ้าบอกมันว่ากูพาไปส่งโรงพยาบาลแต่ขอเพิ่มสักสามหมื่นมันจะให้ไหมวะ...

“ขอบคุณอีกครั้ง ถึงแม้ว่ามึงจะหน้าเงินก็ตาม” มันพูดก่อนจะตั้งท่าเอาเท้าเหยียบลงพื้นก้าวลงจากรถ ผมทำท่าไม่แคร์กับถ้อยคำที่มันเพิ่งพูดออกมาคนเราก็ต้องทำอะไรหวังผลปะวะ

“เอ้อ กูชื่อคินน์ อยู่มอเดียวกับมึงนั่นแหละ” มันเบี่ยงหน้ามองมาที่ผม

“มึงรู้ได้ไง...” ผมถามเสียงเรียบ จะถามว่ารู้ได้ไงที่อยู่มอเดียวกันอะ

“เสื้อคลุมมึง” มันว่ากลับ ผมก็เลยนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้สวมเสื้อคลุมมหาวิทยาลัยทับอยู่แถมมันมีรอยเลอะเลือดเต็มไปหมดด้วย

“เออ”

“มึงชื่ออะไร...” มันก็ยังคงไม่ก้าวลงจากรถผมสักที จนผมเริ่มขมวดคิ้วแสดงอาการไม่พอใจ แต่ละคำที่พูดออกมาดูเจ็บปวดจนอยากบอกมันว่าเก็บแรงไว้หายใจเถอะอย่างเพิ่งคุยกับกูเลย

“ทำไม จะพาพวกมารุมกระทืบกู?” ผมเลิกคิ้วสงสัย เอ่ยเสียงเรียบนิ่งออกไป

“เปล่า มึงช่วยกูไว้...สรุปชื่ออะไร” มันยังคงถามย้ำ

“ทำไม มึงจะเอาชื่อกูไปแปะฝาผนังบ้านแล้วเชิดชูกูหรือไง” ผมพูดออกไปตามที่คิด แล้วก็ให้แล้วกันไปสิวะ จะอยากมารู้จักกูทำไม

“งั้นกูไม่ลงจากรถนะ” มันเอาหัวพิงมาที่ไหล่ผมจนต้องเบี่ยงตัวหลบแทบไม่ทัน

“ถ้ามึงไม่ลงกูจะกระทืบมึง” ผมพูดเสียงเข้ม สีหน้ายังคงเรียบเฉยตามแบบฉบับของผม

“ถ้างั้นกูจะเอานาฬิกาคืน...มึงรอที่บ้านกูมารับแล้วเอาเงินสดไปละกัน” ผมมองนาฬิกาที่อยู่ในมือลูบผิวสัมผัสและน้ำหนักที่คาดว่ายังไงก็ของแท้แน่นอนก็ต้องถอนหายใจเอ่ยออกไปเสียงนิ่ง

“จอม...กูชื่อจอม” มันเหยียดยิ้มมองผมอีกเล็กน้อยก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถมอเตอร์ไซค์ไปอย่างง่ายดาย ผมมองตามหลังที่เดินไม่ค่อยจะตรงก็นึกสงสัยว่าคนอย่างมันไปมีเรื่องอะไรกับนักเลงพวกนั้นวะ แต่ก็ไม่ใช่ธุระอะไรของผมนี่ ผมเลยขยับรถและสวมหมวกกันน็อกที่ตอนแรกหนีตายจนลืมมันไปเลย จัดการเรียบร้อยก็ขับรถกลับมายังบ้านตัวเอง...

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

แด๊ดดี้คนคูล

แด๊ดดี้คนคูล

11.2k การดู · เสร็จสิ้น · ชื่อเนม นิยายของเนม
"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น

"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"

"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"

เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย

ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้

วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

801.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เล่ห์รักซ่อนชู้

เล่ห์รักซ่อนชู้

57.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ทำไมพี่คีรินต้องใจร้ายกับธิชาแบบนี้ด้วยคะ…พี่ไหมมีชู้แล้วมันเกี่ยวอะไรกับธิชาด้วย”
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

829k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

548.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
มลทินรักภรรยาไร้ค่า

มลทินรักภรรยาไร้ค่า

376.3k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า

เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…

กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด

จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก

สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

1.1k การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
ทะลุมิติมาทั้งที ดันต้องรับมรดกเป็นโรงเตี๊ยมใกล้เจ๊งกับหนี้ก้อนโตในดินแดนเถื่อนที่คนมีปืนมีสิทธิ์พูดมากกว่าคนมีเหตุผล!

ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!

แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น

เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

594.5k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์

ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์

7.4k การดู · เสร็จสิ้น · Xoxo Zest
เมื่อสาวช่างยนต์แว่นหนาบุกสนามแข่งรถใต้ดินเพื่อช่วยน้องสาวที่กำลังตกอยู่ในอันตราย เธอกลับถูกทายาทเจ้าของสนามจับได้เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นสายลับคู่แข่ง จากคืนแห่งความผิดพลาดที่เปลี่ยนชีวิตทั้งคู่
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน

สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน

36.8k การดู · กำลังอัปเดต · เตชิตา
เมื่อแม่จากไป พรพิเศษ นักศึกษาสาวปีสี่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ซ่อมบำรุงอากาศยานที่ไม่เคยรู้จักพ่อผู้ให้กำเนิด จึงถูกพาเข้าสู่คฤหาสน์ของพลอากาศเอกเชิดชาย สว่างบดินทร์และได้รู้ว่าตัวเองคือลูกสาวนอกสมรสของนายทหารผู้ทรงอำนาจ แต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ เธอกลับถูกผลักให้สวมชุดเจ้าสาวแทนน้องสาวต่างมารดาที่หนีงานแต่ง ต้องกลายเป็น เจ้าสาวตัวแทน ของ เรืออากาศโทตฤณ นักบินขับไล่ผู้เป็นรักแรกที่เธอแอบเก็บไว้ในหัวใจมานาน ทั้งที่เขาไม่เคยจำเธอได้ ชีวิตคู่ที่เริ่มต้นจากหน้าที่ ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความผูกพัน จนหัวใจของผู้ชายที่เคยมีเพียงอดีต เริ่มมีเธอเป็นปัจจุบัน ทว่าเมื่อเจ้าสาวตัวจริงกลับมา พร้อมความลับและคำโกหกที่ทำลายทุกความเชื่อใจ พรพิเศษจึงเลือกจากไป เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของหัวใจ
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

350.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!