[YAOI] KinnPorsche Story : รักโคตรร้าย สุดท้ายโคตรรัก

[YAOI] KinnPorsche Story : รักโคตรร้าย สุดท้ายโคตรรัก

Tiara Me · เสร็จสิ้น · 551.2k คำ

755
ยอดนิยม
8.4k
การดู
3
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เรื่องราวความรักที่ซ่อนไปด้วยปมปริศนาอันแสนวุ่นวายของมาเฟียเจ้าอารมณ์ แห่งตระกูลหลัก และ บอดี้การ์ดข้างกายมาดเข้มที่เริ่มจากความร้าย...แต่ลงท้ายด้วยรัก

บท 1

โครม! พลั่ก!

เสียงเนื้อกระทบเข้ากับของแข็งเรียกความสนใจให้ผมที่ยืนคาบบุหรี่อยู่ในปาก กำลังยัดถุงขยะใบใหญ่ไปในถังสีเขียวข้างสถานบันเทิงที่ผมทำงานพิเศษอยู่ สายตาเหลือบไปมองกลุ่มชายฉกรรจ์ราว ๆ ห้าถึงหกคนที่กำลังรัวเท้าปล่อยหมัดไม่ยั้งกับไอ้งั่งที่ไหนสักคนที่นอนจมกองตีนอยู่เบื้องล่าง ผมกระชับกระเป๋าเป้อีกครั้งก่อนจะละความสนใจไปคีบบุหรี่ในปากปล่อยควันออกมาอย่างสบายใจ เรื่องที่เห็นจนชินตา... ซอยข้างบาร์นี้ค่อนข้างมืดมีเพียงพนักงานร้านที่เดินเข้าเดินออกมาทิ้งขยะและรับส่งของเท่านั้น

“เชี่ย!!! ฤทธิ์เยอะนักนะมึง” เสียงแว่ว ๆ ยังดังทะลุฝ่าความมืด ผมไม่ได้สนใจอะไร ตั้งหน้าตั้งตาล็อกประตูหลังร้าน ตอนนี้มันเลิกงานพอดีน่ะครับ ผมเป็นพนักงานเสิร์ฟรับจ๊อบพิเศษหลังเลิกเรียน เวลาแบบนี้ผู้คนเริ่มบางตา บางคนรอเรียกแท็กซี่ บางคนกำลังดีลสาวเพื่อหาคู่นอน และบางคนกำลังมีเรื่องกัน อย่างไอ้ข้างหลังผมนี่...ก็ ไม่ใช่ว่าใจดำอะไรนะครับ แต่ก็ไม่อยากเอาตัวเข้าไปยุ่งเรื่องชาวบ้าน ไอ้นั่นมันคงเผลอไปด่าพ่อใครสักคนในนั้นเข้าเลยโดนรุมกระทืบซะน่วมขนาดนั้น...ครับ! จะด่าผมว่าไร้จิตใต้สำนึกก็ได้ เพราะเห็นคนรุมโดนกระทืบขนาดนั้นยังทำเป็นมองชมนกชมไม้ไปเรื่อย แต่ใครจะไปรู้ ไอ้นั่นอาจจะผิดจริงเลยมีคนมารุมกระทืบปางตาย แล้วคงไม่ใช่ข้อหาง่อย ๆ อย่างเช่นขโมยลูกอมตามร้านสะดวกซื้อหรอกมั้ง...

“ปล่อยกู!!!” อึดดีนี่หว่า...ผมหันไปมองเล็กน้อย เห็นไอ้คนที่เมื่อกี้เพิ่งทรุดลงไปกับพื้นลุกขึ้นมาเป็นฝ่ายซัดหน้าพวกกลุ่มนักเลงบ้าง ผมเหยียบบุหรี่ลงพื้น บิดขี้เกียจสองสามที ตั้งใจจะเดินไปยังลานจอดรถใกล้ ๆ เตรียมตัวกลับบ้านไปพักผ่อน ... และขาผมคงก้าวไปถึงที่หมายแบบที่ตั้งใจ ถ้าไม่มีไอ้เวรตัวไหนสักตัวถลามาเกาะเสื้อผมไว้

“ช่วยด้วย...” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาแผ่วเบา พร้อมมือที่รั้งเสื้อคลุมมีตราสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยทางด้านหลัง ผมหันไปมองตามแรงดึงก็เห็นใบหน้าที่เลือดออกทั้งปากและจมูก ก็อดแปลกใจไม่ได้ที่ใบหน้าถึงจะดูยับเยินแค่ไหนแต่ก็ฉายแววความดูดีจนเผลอคิดในใจว่าหน้าตาดูคุณชายขนาดนี้มึงไปทำอิท่าไหนให้โดนรุมกระทืบวะ

“มึงมานี่เลย!” ไอ้เหี้ยมคนหนึ่งเดินมากระชากคอเสื้อ ผมมองไอ้คนที่ขอความช่วยเหลือก็นึกเอะใจอะไรขึ้นมาเลยรีบรั้งแขนของมันไว้ก่อนตัวมันจะถลาไปตามแรงดึง

“ค่อย ๆ คุยดิพี่” ผมเอ่ยเสียงเรียบ มองหน้าไอ้หนวดที่หน้าตาแก่จนแทบไม่สามารถเรียกพี่ได้ นี่พวกมึงรังแกเด็กอยู่ป่ะ ก็ไอ้คนที่ผมจับแขนมันอยู่ดูก็รู้ว่ารุ่นราวคราวเดียวกับผม จากการแต่งตัว และแบรนด์เสื้อผ้า นี่มันลูกคนรวยชัด ๆ พวกมึงรูดทรัพย์มันอยู่ปะเนี่ย ผมดึงแขนมันมาหลบทางด้านหลัง มองกลุ่มพี่เหี้ยมอย่างพิจารณา ว่าจะไม่ยุ่งแล้วเชียว...

“ถ้ามึงไม่อยากโดนลูกหลง อย่าเสือก!” ผมลังเลคิดเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามออกไป

“มันทำอะไรให้พี่ล่ะ” ถ้ามันผิดจริงก็ปล่อยไปตามเวรตามกรรม แต่ถ้าไม่... จะขอเป็นคนดีสักครั้งละกัน

“กูบอกแล้วไงว่าอย่าเสือก!” มันตะคอกเสียงดังก่อนจะพยายามตะครุบไอ้หน้าใสด้านหลังผม ผมนิ่งไปสักแป๊บก่อนจะคิดว่าไม่ใช่ธุระกงการอะไรของกูเลยสักนิด แถมกูมีน้องชายรออยู่ที่บ้านถ้ากูเป็นอะไรไปจนทำงานไม่ได้มันจะเอาตังที่ไหนแดกข้าวละวะ จิตใต้สำนึกที่เริ่มก่อขึ้น พังทลายอีกครั้งเมื่อหน้าของภาระแวบเข้ามาในหัว และคงจะจริงว่าผมนี่เห็นแก่ตัวมากกว่าจะไปเสือกเรื่องชาวบ้านให้เจ็บตัวเล่น ๆ แถมไม่ได้อะไรเลย คิดได้ดังนั้นก็ตั้งใจเบี่ยงตัวตั้งท่าจะหลบให้กลุ่มนักเลงได้ตัวไอ้หล่อนี่ไป แต่มันดันรั้งแขนผมไว้ก่อน

“ถ้ามึงช่วยกู...กูจ่ายเต็มที่” เสียงกระซิบดังข้างหูผม มึงคิดว่าคนอย่างกูเงินซื้อได้เหรอวะ!! หน็อย! บังอาจมากเอาเงินมาล่อกูเนี่ย

“เท่าไหร่วะ...” มึงคิดถูกแล้ว เออ!!! เงินซื้อกูได้กูบอกเลย! แบบนี้ค่อยน่าช่วยหน่อย!

“ห้าหมื่น พอไหม?” ผมใช้มือข้างเดียวปัดป่ายไอ้พวกหมาหมู่ที่กำลังจะถึงตัวไอ้หล่อนี่ ผมยกยิ้มอย่างพอใจเพราะนั่นพอกับค่าเทอมของไอ้เช่น้องชายผมพอดี

“อื้ม ถ้าเบี้ยวกูเอามึงตายแน่” ผมว่าก่อนจะเห็นมือไวไวของกลุ่มนักเลงไปหยิบไม้ตั้งใจจะฟาดหัว ผมเลยจัดการเหวี่ยงไอ้หล่อให้พ้นทางแล้วกระโดดถีบมือที่ง้างเตรียมฟาดเต็มที่ จนมันกระเด็นล้มไปกับพื้น ผมไม่ยอมให้ใครได้ถึงตัวไอ้หล่อนั่น งัดเอาศิลปะการต่อสู้ที่ร่ำเรียนมาเรียกได้ว่าเคยเป็นแชมป์ระดับประเทศสมัยเรียนมัธยม ก็ออกลูกหมัด ลูกเตะจนล้มพับไปหลายคน พวกมันเปลี่ยนเป้าหมายตรงเข้ามาหาผม ทุกครั้งที่หมัดนั่นกำลังตรงมายังใบหน้าผมก็สกัดไว้ได้ทุกครั้งก่อนจะจิกหัวมันฟาดไปกับผนังกำแพง จนกลิ่นคาวคลุ้งของเลือดตลบอบอวลไปหมด ผมกระตุกยิ้มน้อย ๆ ที่ไม่สามารถให้ใครเข้าถึงตัวผมได้เลยสักคน ผมรัวหมัดอีกสองสามทีใส่ไอ้คนที่ยังไม่ยอมละความพยายามก่อนจะรีบหยิบกระเป๋าเป้ตัวเองที่หล่นไปกับพื้นตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้พร้อมด้วยร่างที่ทรุดจับท้องตัวเองข้างถังขยะมาหามไว้ กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่รถของตัวเอง เพราะดูทรงแล้วไอ้นักเลงพวกนั้นไม่เลิกตามง่าย ๆ พอมันล้มลงไปก็ตั้งท่าลุกขึ้นมาใหม่ได้ทุกครั้งถึงแม้จะทุลักทุเลก็ตาม...

“ไปไหน” มันถามผมพร้อมกับใบหน้าเหยเก มือเอาแต่กุมที่หน้าท้อง

“ไม่รู้ ขึ้นมาก่อน” ผมสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งของตัวเอง รั้งข้อมือมันที่มองด้วยสายตาลังเลให้ซ้อนขึ้นด้านหลัง กูไม่ปล่อยมึงไปไหนง่าย ๆ หรอกนะ เพราะมึงยังไม่ได้จ่ายเงินกู ... ผมรีบจัดท่าทางถอยตัวรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งแล้วขับออกมาอย่างรวดเร็ว เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์วิ่งตามมาสองสามคนแต่ก็ช้าไป เมื่อผมเลี้ยวออกมาที่ถนนใหญ่ ผมยังคงเร่งความเร็วโดยไม่ชะล่าใจอะไรทั้งนั้น ป่านนี้พวกมันคงรีบวิ่งไปที่รถเพื่อมาจัดการพวกผมแน่ ๆ

“ขอบคุณ” เสียงแหบพร่าเอ่ยแผ่วเบาก่อนผมจะรับรู้ถึงน้ำหนักที่กดลงมาที่ไหล่ เป็นหัวทุย ๆ ของมันที่ก้มลงมาพาดกับบ่าข้างหนึ่งอย่างหมดอาลัยตายอยาก

“ไม่ต้องขอบคุณ...” ผมเอ่ยเสียงเรียบ มองไปที่กระจกข้าง ๆ เห็นว่าทิ้งช่วงห่างมาไกลจากซอยนั้นพอสมควร ด้วยที่เป็นรถมอเตอร์ไซค์ความเร็วและความแรงก็มากกว่า ผมนึกโล่งใจจนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“มันคงไม่ตามมาแล้วแหละ” ร่างสูงที่เบาะหลังถอนหายใจออกมาเช่นกัน

“ขอบคุณอีกครั้ง” มันว่าเสียงเหนื่อยอ่อน หัวที่วางพาดกับบ่าผมอย่างคนทรงตัวไม่ได้ทำท่าจะร่วงแหล่ไม่ร่วงแหล่จนผมต้องคว้ามือที่วางบนหน้าขามันข้างหนึ่งมาโอบเอวผมไว้ กลัวมันจะตกรถตายก่อนจะได้จ่ายเงินผม

“จับไว้สิวะ เดี๋ยวก็ตายห่าหรอก” เสียงเรียบเอ่ยออกไปปะทะกับแรงลมที่สวนเข้าหน้า ถึงแม้จะดูฟังไม่รู้เรื่องแต่ร่างของคนด้านหลังก็ทำตามโดยว่าง่าย มือหนาขยุ้มชายเสื้อคลุมผมเอาไว้แน่น

“ขอบคุณ” มันพูดเป็นคำเดียวหรือไงวะ ผมไม่ได้ติดใจอะไร พยายามขับตามทางมาเรื่อย ๆ ถึงแม้จะลดความเร็วจากตอนแรกแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้รถที่กำลังเคลื่อนตัวดูช้าลงเลย

“ห้าหมื่น...” ผมพูดออกมาเสียงแข็ง เหลือบสายตาไปมองกระจกข้างที่เห็นหัวคนด้านหลังพาดอยู่ มันพยักหน้ารับก่อนจะขยับปรับท่านั่งตัวเองด้วยความเจ็บปวด

“ไปบ้านกูแล้วกัน เดี๋ยวเอาเงินให้” ผมชั่งใจกับคำพูดของมันเล็กน้อย ไม่รู้ว่านั่นเชื่อได้แค่ไหน เพราะถ้าไอ้นี่มันเป็นพ่อค้ายาหรือมาเฟียอะไรขึ้นมา การที่ผมจะปล่อยมันให้ตายคาตรอกหรือบีบบังคับเอาเงินมันแล้วแบบนี้จะลวงกูไปฆ่าเปล่าวะ... เพราะคำว่าเอาเงินให้ดูไม่น่าเชื่อถือยังไงไม่รู้

“ไม่ต้องมองแบบนั้น กูไม่ลวงมึงไปฆ่าหรอก” เหมือนผมจะคิดดังไปหน่อย ไอ้คนข้าง ๆ หรี่ตามามองผมผ่านกระจกเล็กน้อยพร้อมส่งยิ้มบาง ๆ ให้

“ใครจะไปรู้” ผมตอบตามความจริง

“สภาพอย่างกูเหมือนมิจฉาชีพหรือไง” มันว่าออกมาอีกถึงแม้เสียงจะขาด ๆ หาย ๆ จากบาดแผลที่ปากของมัน

“เออ…ไม่งั้นมึงจะไปมีเรื่องกับพวกนั้นเหรอวะ”

“หึหึ...” มันกลั้วหัวเราะเล็กน้อย และผมก็คิดดีแล้วว่ายังไงก็จะไม่ไปที่บ้านมันเด็ดขาด ขืนมันเอาพวกมารุมกระทืบผมทำไง ผมเลยคุยกับมันว่าจะจอดที่ปั๊มด้านหน้าแล้วให้มันขึ้นแท็กซี่กลับไปเอง แต่ไม่ลืมจะแวะเซเว่นที่มีเอทีเอ็มให้มันได้กดเงินมาให้ผมด้วย

“โทรศัพท์กูหาย กระเป๋าตังก็ไม่มี” มันว่างั้นหลังจากที่ผมพยักพเยิดหน้าไปที่ตู้เอทีเอ็มหน้าเซเว่น

“นี่มึงหลอกให้กูช่วยมึงใช่ไหม ได้!! งั้นกูจะกระทืบมึงให้ตายตรงนี้แหละ” ผมหันหน้าไปปะทะกับมันที่ยังคงนั่งอยู่ที่เบาะหลัง ตั้งท่าจะลงจากรถแล้วจับมันมายำตีนซะ โทษฐานหลอกลวงกู

“เฮ้อ...อ่ะ มึงเอานี่ไป ถือซะว่าชีวิตกูมีค่ากว่าห้าหมื่นแล้วกัน” มันปลดนาฬิกาข้อมือยี่ห้อที่แพงแสนแพงยื่นมาให้ผม ซึ่งผมก็รับไว้พลางหรี่ตามองมันอย่างจับผิด

“กูจะรู้ได้ไงว่ามันไม่ใช่ของปลอม...”

“งั้นเอาคืนมา” มันทำท่าจะกระชากนาฬิกากลับผมเลยเบี่ยงหลบ และคิดว่าสารรูปดูดีขนาดนี้คงไม่ใส่ของปลอมหรอกมั้ง กูรับไว้ก็ได้ ถึงแม้หน้าปัดมันจะเปื้อนเขรอะแต่ถ้าของแท้นี่กูได้หลายแสนเลยนะ

“เออ ๆ ลงไปได้ละ แต่ถ้ามันปลอมเมื่อไหร่กูจะตามล่าตัวมึงมากระทืบให้จมเลย” ผมชี้หน้าคาดโทษมันไว้

“เดี๋ยวดิ ยืมโทรศัพท์หน่อย” มันแบมือมาด้านหน้า

“ขอโทรหาพ่อหน่อย” เมื่อมันเห็นผมนิ่งคิดไป มันเลยพูดบอกออกมา เออ! ตอนนี้กูก็ระแวงไปหมดนั่นแหละ ขืนมึงเอาโทรศัพท์กูไปแล้ววิ่งหนีกูไม่แย่เหรอ แต่ดูจากสภาพมันเอาเป็นว่าหายใจให้สะดวกก่อนแล้วกัน

“เยอะนะมึง” ผมพูดก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้มัน เดี๋ยวกูก็เก็บตังเพิ่มซะหรอก มันกดเบอร์พร้อมกรอกเสียงลงปลายสาย มันโทรหาพ่อมันจริง ๆ ครับ เห็นมันคุยสองสามประโยคว่าให้ส่งคนมารับพร้อมบอกสถานที่ ผมเหลือบสายตามองมันอย่างพิจารณาก็นึกอยากจะพาไปส่งโรงพยาบาลมากกว่าถีบหัวมันส่งลงกลางทางแบบนี้ ดูมันหายใจลำบาก แล้วเลือดที่หัวก็ไม่มีท่าทีจะหยุด แต่...ถ้าบอกมันว่ากูพาไปส่งโรงพยาบาลแต่ขอเพิ่มสักสามหมื่นมันจะให้ไหมวะ...

“ขอบคุณอีกครั้ง ถึงแม้ว่ามึงจะหน้าเงินก็ตาม” มันพูดก่อนจะตั้งท่าเอาเท้าเหยียบลงพื้นก้าวลงจากรถ ผมทำท่าไม่แคร์กับถ้อยคำที่มันเพิ่งพูดออกมาคนเราก็ต้องทำอะไรหวังผลปะวะ

“เอ้อ กูชื่อคินน์ อยู่มอเดียวกับมึงนั่นแหละ” มันเบี่ยงหน้ามองมาที่ผม

“มึงรู้ได้ไง...” ผมถามเสียงเรียบ จะถามว่ารู้ได้ไงที่อยู่มอเดียวกันอะ

“เสื้อคลุมมึง” มันว่ากลับ ผมก็เลยนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้สวมเสื้อคลุมมหาวิทยาลัยทับอยู่แถมมันมีรอยเลอะเลือดเต็มไปหมดด้วย

“เออ”

“มึงชื่ออะไร...” มันก็ยังคงไม่ก้าวลงจากรถผมสักที จนผมเริ่มขมวดคิ้วแสดงอาการไม่พอใจ แต่ละคำที่พูดออกมาดูเจ็บปวดจนอยากบอกมันว่าเก็บแรงไว้หายใจเถอะอย่างเพิ่งคุยกับกูเลย

“ทำไม จะพาพวกมารุมกระทืบกู?” ผมเลิกคิ้วสงสัย เอ่ยเสียงเรียบนิ่งออกไป

“เปล่า มึงช่วยกูไว้...สรุปชื่ออะไร” มันยังคงถามย้ำ

“ทำไม มึงจะเอาชื่อกูไปแปะฝาผนังบ้านแล้วเชิดชูกูหรือไง” ผมพูดออกไปตามที่คิด แล้วก็ให้แล้วกันไปสิวะ จะอยากมารู้จักกูทำไม

“งั้นกูไม่ลงจากรถนะ” มันเอาหัวพิงมาที่ไหล่ผมจนต้องเบี่ยงตัวหลบแทบไม่ทัน

“ถ้ามึงไม่ลงกูจะกระทืบมึง” ผมพูดเสียงเข้ม สีหน้ายังคงเรียบเฉยตามแบบฉบับของผม

“ถ้างั้นกูจะเอานาฬิกาคืน...มึงรอที่บ้านกูมารับแล้วเอาเงินสดไปละกัน” ผมมองนาฬิกาที่อยู่ในมือลูบผิวสัมผัสและน้ำหนักที่คาดว่ายังไงก็ของแท้แน่นอนก็ต้องถอนหายใจเอ่ยออกไปเสียงนิ่ง

“จอม...กูชื่อจอม” มันเหยียดยิ้มมองผมอีกเล็กน้อยก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถมอเตอร์ไซค์ไปอย่างง่ายดาย ผมมองตามหลังที่เดินไม่ค่อยจะตรงก็นึกสงสัยว่าคนอย่างมันไปมีเรื่องอะไรกับนักเลงพวกนั้นวะ แต่ก็ไม่ใช่ธุระอะไรของผมนี่ ผมเลยขยับรถและสวมหมวกกันน็อกที่ตอนแรกหนีตายจนลืมมันไปเลย จัดการเรียบร้อยก็ขับรถกลับมายังบ้านตัวเอง...

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

มลทินรักภรรยาไร้ค่า

มลทินรักภรรยาไร้ค่า

218.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า

เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…

กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด

จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก

สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

252k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ลุ้นรักซีอีโอร้าย (Inevitable Love)

ลุ้นรักซีอีโอร้าย (Inevitable Love)

287.3k การดู · เสร็จสิ้น · พิชชากร
"กรี๊ด! แล้วคุณไม่กลัวฉันท้องหรือไง!"
"ถ้ากลัวผมจะทำเหรอ?" ซีอีโอหนุ่มย้อนถามถามด้วยน้ำเสียงเรียกร้องสิทธิ์เต็มที่ "สรุปว่าเด็กในท้องนี่... ลูกของผมใช่ไหม?"

หนึ่งคืนที่ผิดพลาด... กลายเป็นความลับที่ตราตรึงไปชั่วนิรันดร์
‘ไพลิน พิทักษ์โยธิน’ ทายาทสาวพันล้าน คืนสุดท้ายในลอนดอนควรเป็นการเฉลิมฉลองการเรียนจบที่แสนหวาน แต่เธอกลับตื่นขึ้นมาบนเตียงของชายแปลกหน้าพร้อมกับความสาวที่สูญสลายไป
ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีคำขอโทษ มีเพียงความละอายและความเจ็บปวดที่เธอฝังลึกไว้เพียงลำพัง
จนกระทั่งรอยผิดพลาดในคืนนั้นเริ่มงอกเงยขึ้นในครรภ์!
‘มาร์คัส แกร์ริสัน’ ซีอีโอหนุ่มผู้ยืนอยู่บนยอดของอาณาจักรเทคโนโลยีโรโบติกส์ระดับโลก เขาเป็นทั้งอัจฉริยะและปริศนา ร่ำรวยแต่เย็นชา ปิดกั้นหัวใจจากความรักมานานนับปี
ทว่าหญิงสาวแปลกหน้าในคืนนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงรอยเล็บที่สลักลึกบนแผ่นหลังและความโหยหาที่กัดกินใจเขาจนไม่อาจลบเลือน
เมื่อโชคชะตาเหวี่ยงทั้งคู่ให้มาเจอกันอีกครั้งในฐานะคู่ค้าทางธุรกิจ มาร์คัสจำเจ้าของรอยเล็บบนแผ่นหลังได้แม่นยำตั้งแต่วินาทีแรก
ยิ่งเห็นหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่น เขาก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

134.7k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้”

“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม

“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว

“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก

“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า

“ก็ไม่ขนาดนั้น”

“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา

“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว

“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
เศษหัวใจซาตาน

เศษหัวใจซาตาน

19.9k การดู · เสร็จสิ้น · ไอลดา ลีลาวดี
เมื่อดวงใจของเขาถูกทำลาย กฎหมายทำอะไรฆาตกรไม่ได้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องเคารพกฏหมายอีกต่อไป ชีวิตแลกด้วยชีวิตมันคงง่ายไปสำหรับซาตานไร้หัวใจอย่างเขาเธอต้องได้รับบทเรียนที่เจ็บปวดกว่านั้น
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

943.1k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
กับดักรักท่านประธานจอมหวง

กับดักรักท่านประธานจอมหวง

215.3k การดู · เสร็จสิ้น · พลอยชนา
เมื่อนักศึกษาจิตวิทยาเด็กสู้ชีวิต ต้องเอาตัวมาขัดดอกเพื่อล้างหนี้ห้าล้านบาทในฐานะ 'พี่เลี้ยงและแฟนกำมะลอ' ของท่านประธานจอมเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับละลายน้ำแข็งในใจซาตานหนุ่ม จนเขายอมทำทุกทางเพื่อเปลี่ยนสัญญาทาสให้กลายเป็นทะเบียนสมรส
ความรักที่หายไป

ความรักที่หายไป

12.1k การดู · กำลังอัปเดต · แตงโม
วรธันย์เกลียดที่ฉันเป็นใบ้ เขาเตรียมเอกสารหย่าไว้แล้วหลังจากงานแต่งงานของเราไม่นาน
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]

Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]

14.7k การดู · เสร็จสิ้น · Fortune_289
จำไว้เลยนะว่าถ้ายังอยากมีอะไรกันเงื่อนไขคือห้ามไปนอนกับคนอื่นเด็ดขาด แต่ถ้าไปนอนกับคนอื่นเมื่อไหร่ถือว่าเราสองคนจบสถานะนี้...!!

"เข้าใจมั้ย...?"

"เข้าใจน่า แล้วตอนนี้ฉันมีอะไรกับแกได้ยัง อยากแล้วอ่ะ..."

"ไอ้ลามก...ในห้องครัวก็ยังจะทำ! กรี๊ดดดด"
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

381.4k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )

แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )

129.5k การดู · เสร็จสิ้น · ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า
ชีวิตที่เรียบง่ายของ 'พิมรภา' กลับผกผันขั้นสุด เมื่อเธอต้องกลายเป็นผู้ร้ายและตกอยู่ในเงื้อมมือของเขา
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

498k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป