บทนำ
บท 1
สามีของ Vivian Cheng และผู้หญิงที่ห่อผ้าห่มถูกหามโดยแพทย์บนเปลหาม และส่งไปยังโรงพยาบาลเพื่อรับการปฐมพยาบาลเบื้องต้น
วิเวียนเฉิงได้ยินข่าวระเบิดทันทีที่เธอเข้าไปในชุมชน
“อื้อ ว่ากันว่าทั้งคู่เปลือยกายอยู่บนเตียง และ...” น้าเพื่อนบ้าน A ส่ายหัวและถอนหายใจ
"หมอบอกว่าเป็นอวัยวะเพศชายหัก นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเรื่องแบบนี้" เพื่อนบ้านป้าบีทำหน้าสงสัย
"มันบ้าจริงๆ! จู่ ๆ จู๋ก็หัก! โอ้ หนุ่มๆ แกร่งจริงๆ!" น้าเพื่อนบ้าน น้าซีอิจฉาพวกเขา
ใบหน้าของ Vivian Cheng เปลี่ยนเป็นสีซีดด้วยความโกรธ
พี่สาวของเธอให้กำเนิดลูก และเธอก็มากับเธอสองสามวัน เธอไม่คิดว่าเรื่องไร้สาระแบบนี้จะเกิดขึ้นกับเธอเมื่อเธอกลับบ้าน
เมื่อ Vivian Cheng มาถึงโรงพยาบาล Gene Ku ก็ออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้ว โดยนอนอยู่บนเตียงสำหรับ IV หญิงสาวสวยและค่อนข้างสาวที่นั่งอยู่ติดกับเตียงของเขาสวมชุดผู้ป่วย
เมื่อเห็นวิเวียนเฉิง ใบหน้าของยีนกูก็ซีดทันที “วิเวียน คุณมาที่นี่ทำไม?”
วิเวียนเฉิงกล่าวเบาๆ “สามีของฉันได้รับบาดเจ็บจากคนรักของเขา เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลกลางดึก แน่นอนว่าฉันมาเยี่ยมเขา”
เมื่อได้ยินคำพูดของวิเวียนเฉิง หญิงสาวยิ้มอย่างเหยียดหยาม
ยีนกูตกใจและรีบขยิบตาให้ผู้หญิงคนนั้นเพื่อออกไป
ผู้หญิงคนนั้นนั่งไขว่ห้าง "จีนกู่ แกกล้าดียังไงมาตอนนี้! คุณบอกว่าคุณไม่รักภรรยาของคุณ! คุณบอกว่าภรรยาของคุณเย็นชาและดูเหมือนปลาตายบนเตียงของคุณ! ตอนนี้คุณ แกล้งทำเป็นสามีที่แสนดีอีกแล้วเหรอ?”
Gene ku กำลังรีบ “เพ็กกี้ ชู!”
“ทำไมคุณถึงอารมณ์เสีย” หญิงสาวคนหนึ่งชื่อ Peggy Chou ลุกขึ้นยืนและตบเบา ๆ ให้ Vivian Cheng “คนมีอารมณ์ทางเพศไม่ควรแต่งงาน คุณคือศัตรูตัวจริง!”
วิเวียน เฉิงยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นพวกที่รู้สึกเงี่ยนก็ควรตัดอวัยวะเพศออกซะ เผื่อว่าคุณจะมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายที่แต่งงานแล้ว”
Peggy Chou หน้าแดงและจ้องไปที่ Vivian Cheng “เจ้าช่างหยิ่งจองหอง! เจ้าช่างเป็นผู้หญิงเลวที่คลอดบุตรเมื่ออายุ 17 ปี! ไม่น่าแปลกใจที่จีนไม่ต้องการคุณ ไม่มีใครอยากเลี้ยงลูกนอกกฎหมาย!”
“เพ็กกี้ โจว!” จีนกู่ตะคอก
เขามองไปที่วิเวียนเฉิงด้วยความเขินอายและรู้สึกผิด
ด้วยรอยยิ้ม Vivian Cheng เดินไปที่ข้างเตียงของ Gene Ku ทีละก้าว จ้องมองไปที่ใบหน้าของเขา แล้วยกมือขึ้นตบหน้าเขา
“ป๊า!”
ยีนกูทำให้แฟนๆตาบอดจนเขาดูงุนงง “คุณ คุณตีฉันเหรอ”
เขาไม่ได้คาดหวังว่าวิเวียนเฉิงที่เย็นชามาตลอดจะแข็งแกร่งขนาดนี้
Peggy Chou ก็ตกใจเช่นกัน เมื่อเธอดุวิเวียนเฉิงตอนนี้ เธอพร้อมที่จะฉีกเธอ โดยไม่คาดคิด Vivian Cheng ไม่ได้ตีเธอ แต่ตี Gene Ku
“รู้ไหมทำไมฉันถึงตีเธอ” Vivian Cheng มองไปที่ Gene Ku ด้วยท่าทางที่อ่อนโยนและดึงผ้าปูที่นอนเพื่อเช็ดมือของเธอ
“อย่างแรก นายหญิงที่คุณมองหานั้นต่ำต้อยและหยาบคายเกินไป ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกไม่สบาย”
“ประการที่สอง ไม่ใช่ความผิดของฉันที่ถูกข่มขืนและมีลูกตอนอายุ 17 เธอเอาแผลเป็นเก่าของฉันไปโชว์ให้คนอื่นดู คุณถูกมาก”
“ประการที่สาม ลุกออกจากเตียงไม่ได้แล้ว ตีกลับ แต่สู้กลับไม่ได้ ดีมาก”
วิเวียน เฉิงพูดอย่างใจเย็นและเสริมว่า “ฉันไปก่อนนะ และเมื่อคุณหายดี เราจะไปหย่าที่สำนักงานกิจการพลเรือน”
“วิเวียน！วิเวียน！ฟังฉันนะ! "
โดยไม่สนใจเสียงตะโกนของ Gene Ku ที่อยู่เบื้องหลังเธอ Vivian Cheng หันหลังและจากไป
ขณะที่ประตูวอร์ดปิด ดวงตาของวิเวียนเฉิงก็เป็นสีแดง
ตอนอายุ 17 เธอถูกเพื่อนร่วมชั้นวางยา ข่มขืนโดยผู้ชายแปลกหน้า และให้กำเนิดแอนนาลูกสาวของเธอ
เพื่อปกปิดเรื่องนี้ พี่สาวของเธอช่วยเธอ และอ้างว่าแอนนาเป็นลูกสาวของเธอ
ดังนั้น ก่อนที่เธอจะแต่งงานกับจีนกู เธอมีลูกสาวอายุห้าขวบแล้ว
เมื่อยีนกูขอเธอ เธอก็สารภาพกับเขา แต่เขาบอกว่าเขารักเธอและเขาไม่สนใจว่าเธอให้กำเนิดหรือไม่
อย่างไรก็ตาม หลังจากหกเดือนของการแต่งงาน สายตาของยีนกูก็ดูซับซ้อนเมื่อเธอเสนอให้พาอันนากลับบ้าน
วิเวียนเฉิงรู้ว่าเขาไม่มีความสุขที่จะเลี้ยงลูกของใครก็ตาม
อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะโกง
วิเวียนเฉิงยิ้มอย่างขมขื่นและเต็มไปด้วยความอ้างว้าง
ยีนกู่ไม่มีความสุขที่จะแต่งงานกับเธอ หลังจากกิเลสและความรักเริ่มแรกสงบลง เขาต้องเผชิญหน้ากับภรรยาและลูกนอกสมรสของเธอก่อนแต่งงาน
หนามในหัวใจของเขาจะเติบโตนานขึ้นและนานขึ้น
วิเวียนเฉิงไม่มีอะไรจะพูด เธอไม่ได้เกลียดยีนกูมากนัก มันไม่ง่ายเลยที่ใครจะมีชีวิตอยู่
เธอมีภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก และจีนกู่ก็เจ็บปวด
บทล่าสุด
#31 บทที่ 31
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#30 บทที่ 30
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#29 บทที่ 29
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#28 บทที่ 28
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#27 บทที่ 27
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#26 บทที่ 26
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#25 บทที่ 25
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#24 บทที่ 24
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#23 บทที่ 23
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#22 บทที่ 22
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
