บทนำ
เล่ม 1 หนูแซ่บกับลุงคนเดียว
“วันนี้หนูดาวทำกับข้าวเยอะแยะเลยค่ะ คุณยายทวดบอกว่าลุงพัฒน์ชอบกินหอย หนูดาวเลยทำหอยมาให้หลายเมนูเลยค่ะ”
“แค่กๆๆ” เขายกน้ำขึ้นดื่มก่อนจะตบอกไปมาเบาๆ หูตาแดงไปหมด
“ลุงพัฒน์สำลักใหญ่แล้ว” ทัดดาวรีบเข้าไปลูบหลังลูบไหล่ให้
“ฉันไม่เป็นไรแล้ว”
“หอยของหนูดาวอร่อยไหมคะ”
“ฉันไม่เคยกินหอยของเธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าอร่อยหรือไม่อร่อย เธอต้องให้ฉันลองกินก่อนสิ” พัฒน์เสียงดังใส่เด็กสาว
“ก็นี่ไงคะหอยของหนูดาว มีทั้งหอยผัดฉ่า หอยลวกน้ำจิ้มรสเด็ดสูตรของคุณยายทวด หอยลายผัดน้ำพริกเผา” เธอทำหน้างงใส่เขา
“หอยอันนี้เหรอ” พัฒน์ทำท่าว่าเก้อ
“ใช่ค่ะ แล้วลุงพัฒน์คิดว่าหอยอะไรคะ”
“ก็จะหอยอะไรล่ะ ก็หอยแครงลวกไง หอยแครงลวกไม่มี” เขาเฉไฉไม่ให้เธอรู้ว่ากำลังคิดลามกอยู่
“หอยแครงลวกไม่มีจริงๆ ด้วยค่ะ หนูดาวไม่ได้ทำมา แต่ลุงพัฒน์จะกินหอยแครงลวกเหรอคะ” ทัดดาวถามเขาตาปริบๆ
“เห้อ...” พัฒน์ถอนใจเขาอยากกินหอยเด็กนี่แหละ
เล่ม 2 แอบร้อนซ่อนเสน่หา
ร่างที่นอนหลับสนิททำให้เขายิ้มเอ็นดู มือหนาดึงผ้าห่มออกจากกายสาว สายตาคมกล้ามองร่างเปลือยเปล่าที่นอนตะแคงไปอีกด้าน แล้วถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ชุดนอนไม่ได้นอนของเธอเซ็กซี่จนเขาแข็งชันไปหมดทั้งลำกาย
บท 1
นิยายเรื่อง หนูแซ่บกับลุงคนเดียว เล่ม 1
พัฒน์ สลาธีรกร หนุ่มใหญ่วัย 42 ลองทอดสายตามองดูในวัยละอ่อนชื่อว่าทัดดาวชลันตา ชื่อเสียงที่ผู้เป็นยายเขารักนักรักหนาเพราะเป็นหลานสาวของเพื่อนรักที่เสียชีวิตไปแล้ว ยายเขาจึงนำทัดดาวมาชุ่มชื้นเลี้ยงดูภายใต้ชายคาเดียวกันนานนับปี
“เจ้านายครับ” ท่านเรียกเจ้านายหนุ่มๆ ที่กำลังมองตาไม่เหมือนเดิม
“เรียกทำไมไอ้ยอด”
“เจ้านายมองอะไรอยู่ครับ”
“จะรู้ไปทำไม”
“ผมอยากรู้นี่ครับ”
“แล้วแกก็คิดว่าฉันมองอะไรล่ะ”
“มองนมครับ”
“ใช่มองนมเฮ้ย! ไอ้บ้าสามารถควบคุมนมเด็กได้” พัฒน์เป็นเรื่องปกติตบกระดูกลูกน้องในทันที
“โอ๊ย! ตบหัวผมทำไม”
“ฐานที่แกกักใส่ร้ายฉัน”
ทำให้หัวไม่กล้าพูดจาใส่ร้ายเจ้านายอีกจนในที่สุดความจริงก็คือที
“แล้วแกจะยืนหาหอกอะไรอยู่ต่อไปสิฉันจะเข้าไร่ไปทำงานอีกครั้งยืนมองนมเด็ก... อยู่ได้” คนพูดยังเหลือบไปมองดูหน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราเสียไม่ได้
“ครับอาจารย์” ส่วนใหญ่มักจะตาปริบๆ สงสัยเจ้านายของเขาจะขึ้นคานเลยอารมณ์เหมือนพวกวัยทองที่เมนูนั้นจะออกจากตัว
“เจ้านายครับ”
“อะไรของแก”
“ทำไมเจ้านายไม่ชอบคุณหนูดาวครับ”
“ใครบอกแกว่าคุณไม่ชอบเขา”
“เจ้านายมีท่าทีไม่ชอบ” ขับรถไปเหลือบมองเจ้านายไป
“เด็กมันชอบยั่วผู้ชายในบางครั้งไม่ได้ คุณยายก็เข้าข้างตลอด”
“ผมไม่รู้ว่าคุณหนูดาวไม่ได้ดึงดูดผู้ชายคนนี้เลย” เพื่อแสดงความคิดเห็น
“พูดมากขับรถไปเถอะ รำคาญแกจริงๆไอ้ยอด” คนพูดมองออกไปข้างนอกรถด้วยใบหน้าบึ้งตึงได้แต่เกาหัวเจ้านายเลยจริงๆจริงๆ
พัฒน์ทำงานอยู่ในไร่จนถึงเวลาพักตามปกติซึ่งปกติแล้วคนงานจะเอาปิ่นโตมาให้เขามักจะรับประทานอาหารที่บ้านเพราะว่าจะใช้เวลาไม่นานและจะได้เร่งงานในไร่เสร็จ
ดูของหนุ่มๆ ที่ดังอยู่บ่อยๆ บ้านพักมักจะชอบใจอะไรสักอย่างทำให้พัฒน์ต้องออกไปชะเง้อคอมองแล้วมันก็ทำให้นึกถึงใจเป็นอันมากจะเห็นเพียงเล็กน้อยทัดดาวของเขา...
นั่นสิ! ของคุณยายกำลังยิ้มหวานให้กับคนงานหนุ่มๆ
พัฒน์เดินอาดๆ อีกครั้งที่บ้านเขารีบคว้าจักรยานไปสำรวจอีกด้านแล้วดึงมือน้อยๆให้เดินในบ้านด้วยท่าทีเร่งร้อน
“ลุงพัฒน์จะดึงหนูดาวทำไมคะหนูดาวเดินจนขาขวิดได้”
“ไม่ต้องพูดเลยทัดดาวแล้วนี่แต่งตัวอะไรหูขวางตาชะมัด” พัฒน์ทำเสียงเหมือนกันเลย
ทัดดาวยิ้มยิงฟันส่งไปให้เขาจะด่าไม่โกรธ
“ยิ้มอะไร” พัฒน์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุๆ
“ยิ้มให้ลุงพัฒน์ค่ะเพราะลุงพัฒน์กำลังแสดงความรักกับหนูดาวไงคะ” เธอยิ้มอีกเลอร์จนพัฒน์ถึงกับตาพร่าไปและอาจเป็นไปได้ว่าสติทำหน้าขรึมใส่เธอ
“รักในสิ่งที่จาบอกว่าเจ้อระเหยไหล” พัฒน์ถึงกับหน้าแดง ยายเด็กนี่รู้ว่าจะแอบรักการละต้องทำขรึมเข้าไว้
“คุณยายทวดสอนว่าผู้ใหญ่ดูไม่ดีในผู้ใหญ่รักอีกแล้วลุงพัฒน์ก็กำลังแสดงความรักกับหนูดาวอยู่เลยคะ” เธอยิ้มหวานทำเอาพัฒน์ถึงบางอ้อ
“แล้วแต่งตัวอะไรแบบนี้” เขาทำเสียงดุใส่มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่ชอบเสื้อผ้าทีเธอสวมใส่เลย
คนหัวใจละอ่อนกับเด็กถึงกับต้องเบือนหน้าหนีในทันที
“ เขียนแบบนี้คือแบบไหน” คำแปลคำถามที่ทำให้พัฒน์ต้องหันกลับมามองเขาทบทวนช่วงขาเรียวสวยแล้วเบือนหน้าหนีอีกครั้ง
“ใส่เสื้อผ้าแต่งตัวอะไรแบบนี้ไม่ได้มองเลยสักนิด” แต่งแบบนี้มองคนเดียวยังดีกว่าเสียอีก
“ใครๆ คะอยากจะแต่งกันแบบนี้นี่” เธอคิดว่าตัวเองไม่ได้มองว่ามันผิดตรงไหนที่แต่งตัวแบบนี้
“แล้วนี่มาทำไม” พัฒน์คร้านจะไม่เชื่อกับเด็กเลยเอ่ยถาม
“หนูดาวเอาปิ่นโตมาลุงพัฒน์ค่ะ” เธอยื่นปิ่นโตสีหวานอย่างเป็นทางการ
“ปิ่นโตอะไรเธอ” พัฒน์หน้าแดงมองปิ่นโตพิก้ารูปหมูในตัวของวัยละอ่อนในยื่นมือไปรับมาถือเพราะความหอมของข้าวมันลอยมาโปรตีนจมูกเข้าอย่างจัง
“ลุงพัฒน์ไม่ชอบเหมือนกับที่หนูชอบชอบนะคะปิ่นโตสีชมพู แน่นอนว่าหมูด้วย” เธอรีบไปที่หยิบจานในด้านต่างๆ ในห้องครัวเล็กๆ ของพัฒน์มาวางในที่ที่ต้องใช้ไม้ที่ใช้สำหรับการสังเกต
“ทำอะไรน่ะ”
“จะจัดโต๊ะอาหารให้ลุงพัฒน์นะคะ แล้วหนูดาวจะฝากท้องกับลุงพัฒน์ด้วยค่ะ”
“ที่บ้านไม่มีข้าวกินหรือไง”
“คุณยายทวดไม่อยู่ค่ะไปทำธุระในเมืองเพื่อให้หนูดาวจัดปิ่นโตให้ลุงพัฒน์ด้วยหนูดาวก็เลยตามมาร้านอาหารเที่ยงกับลุงพัฒน์น่ะค่ะ” เธอบอกเขาก่อนจะยิ้มแฉ่งร้านอาหาร
“ก็กินสิ” พัฒน์มองจนจัดจานอาหารเงียบๆ ในที่สุดเธอก็หันมายิ้มหวานอีกครั้งหนึ่งเบือนหน้าหนีรอยยิ้มของเด็กแล้วใจสั่นทุกทีสิน่า
“วันนี้หนูดาวทำกับข้าวมากมายเลยค่ะ คุณยายทวดบอกว่าลุงพัฒน์ชอบกินหอยหนูดาวเลยทำหอยมาให้หลายเมนูเลยค่ะ” คำแปลของหลายคนทำให้พัฒน์ถึงกับสำลักในทันที
“แค่กๆๆ” เขายกน้ำขึ้นดื่มก่อนจะตบอกเพียงเล็กน้อยหูตาแดง...
“ลุงพัฒน์สำลักใหญ่แล้ว” ทัดดาวรีบลูบหลังลูบให้กลิ่นหอมของสาวน้อยทำให้พัฒน์ถึงกับหน้าแดงแพลนมือออกโดยไว
“ฉันก็ได้แล้ว”
“หอยของหนูดาวอร่อยที่สุด”
“กระเทียมกินหอยเธอจะรู้ได้อย่างไรว่าอร่อยหรือไม่อร่อยเธอต้องเชื่อกินก่อนสิ” ใส่ในที่ยายเด็กนี่ยั่วเขาอย่างแน่นอน พัฒน์คิดในใจ
“ก็นี่ไงคะหอยของหนูดาวฉันชอบหอยผัดฉ่าหอยลวกน้ำจิ้มรสเด็ดสูตรของคุณยายทวด หอยลายผัดน้ำพริกเผา” เธอทำหน้างงใส่เขาลงไปมากทีเดียวปริบๆอย่างเด็ดขาด
“หอยชนิดนี้คุณสามารถเลือกได้” พัฒน์ทำท่าว่าเคะออโต้เรย์เด็กมันยั่วยวนร้านอาหารที่ไม่ต้องเสียอีก
“ใช่ค่ะ แล้วลุงพัฒน์จะซื้อหอยอะไรคะ”
“ก็จะหอยอะไรล่ะก็หอยแครงลวกไงหอยแครงลวกไม่มี” เขาเฉไฉไม่ให้เธอรู้ว่ากำลังคิดลามกอยู่
“ หอยแครงลวกไม่มีจริงๆ ด้วยค่ะ หนูดาวไม่ได้ทำมาแต่ลุงพัฒน์จะกินหอยแครงลวกระบบควบคุม” ทัดดาวถามเขาตาบๆ
“เห้อ...” พัฒน์ถอนใจเขาอยากกินหอยเด็กที่นี่
“ลุงพัฒน์ถอนใจทำไมคะกับข้าวไม่อร่อยหรือไม่ถูกปากคะ”
“เปล่า” เขาตอบก่อนจะติดตามต่อตักกับข้าวอย่างตรงไปตรงมา
“ลุงพัฒน์ชิมอันนี้สิ” เธอตักไข่ปูอย่างใส่ใจ
“รู้มั้ยว่าชอบกินไข่”
“คุณยายทวดบอกค่ะว่าลุงพัฒน์ชอบกินไข่ปู”
“ไข่ไม่หยุดที่จะชอบนะ”
“ไข่อะไรคะ”
“ อะแฮ่ม” เขากระแอมกระไอยกน้ำขึ้นดื่ม
“ทำไมต้องมาชวนพูดเรื่องลามกด้วย”
“หนูดาวพูดเรื่องลามกในที่ใด” อย่าทำตาปริบๆ
“เป็นเด็กเป็นเล็กถามมากจริงๆ” เขาทำเสียงดุใส่ อย่างเห็นได้ชัดเลยแฉ่งโดยตรงหน้าใสสดใสไม่เครียดไม่ทุกข์ไม่กังวลจิตใจและลักษณะภายนอกที่ทำให้ยิ้มตามได้
“ลุงพัฒน์คะ”
“อะไร
“หนูถามจริงๆ คะสิ”
“ถามมาสิอยากจะถามอะไร”
“ลุงพัฒน์ไม่ชอบหนูดาวหรือว่าโกรธอะไรหนูดาวมาหาคะ”
“ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ” เขาเลิกคิ้วขึ้นมองในขณะที่เอ่ยถามการกินอาหารที่สามารถทำให้เจริญอาหารไม่น้อย
“ก็ลุงพัฒน์ชอบทำหน้าบึ้งใส่หนูดาวบางทีก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่หนูดาวน่ะค่ะ”
“เปล่า”
“อะไรเปล่าคะ”
“ไม่ได้โกรธอะไร”
“โล่งใจไปทีค่ะหนูดาวคิดไปว่าอาจจะทำอะไรให้ลุงพัฒน์โกรธ”
“เห็นผู้ชายมาหาบ่อยๆ” เขาว่าจะไม่พูดแต่มันหลุดปากไปแล้ว
“ผู้ชายมาหาบ่อย ๆ คะกัน อ้อ... เพื่อนของหนูดาวเช่นกันค่ะสำหรับการเรียนในระดับปลาย” ในกรณีที่มีการสูญเสียกนั้นคุณตาคุณยายของการมาด่วนจากอีกอย่างหนึ่งจึงมาอยู่ที่ไร่ของเขาแทนด้วยว่าผู้เป็นยายให้มาจะได้ดูแลกันไม่จำเป็นที่ญาติพี่น้องของทัดดาวก็ไม่มีใครสนใจจะดูแลเพราะครอบครัวของทัดดาวเป็นหนี้เป็นสิน
บทล่าสุด
#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#89 บทที่ 89 89
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#88 บทที่ 88 88
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#87 บทที่ 87 87
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#86 บทที่ 86 86
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#85 บทที่ 85 85
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#84 บทที่ 84 84
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#83 บทที่ 83 83
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#82 บทที่ 82 82
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#81 บทที่ 81 81
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
สัญญารักประธานร้าย
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
