ท่านอ๋องเย็นชาและภรรยาแสนซน

จางซูฉีถูกมารดาโทรเร่งตลอดเวลา  วันนี้เธอเพิ่งจะฉลองยอดขายอีบุ๊คตัวเอง  ได้เกือบหนึ่งแสนหยวน   ถ้าไม่ใช่เพราะแม่นัดผู้ชายไว้ให้เธอคงดีใจกว่านี้   ไม่รู้ว่าจะอะไรกันนักกันหนา  เพิ่งจะสามสิบเองแต่งงานก็ใช่ว่าชีวิตจะสมบูรณ์     

ปกติอยู่แต่ในป่าในเขา  ทำวิจัยเกษตรและพันธุ์พืช  งานอดิเรกออกแบบเครื่องประดับ  ให้กับแบรนด์ต่างๆ

วันนี้เธอขี้เกียจขับรถจึงมารถเมล์   หลังจากลงจากรถเมล์ก็เดินตรงไปยังคาเฟ่ที่นัดกันไว้  กำลังจะข้ามทางม้าลายก็ได้ยินเสียงหวอของรถตำรวจดังมาแต่ไกล 

เธอชักเท้าที่กำลังจะข้ามทางม้าลาย   มีรถเก๋งวิ่งมาอย่างรวดเร็ว  มีการไล่ยิงกันระหว่างตำรวจและคนร้าย   ผู้คนบนถนนต่างวิ่งหลบแบบไม่คิดชีวิต 

คนร้ายปล้นธนาคารใช้เส้นทางนี้หลบหนี  ร้านกาแฟตรงหน้าปิดประตูทันที  เสียงปืนดังขึ้นรัวๆจางซูฉีรู้สึกถึงมีอะไรอุ่นๆไหลออกจากอกเสื้อด้านซ้าย  จากนั้นสติรับรู้ของเธอก็ดับทันที

เสียงร้องไห้ปลุกให้คนที่หลับอยู่ก็ตื่นขึ้นมาเห็นคนใส่ชุดโบราณอายุน่าจะสิบสี่สิบห้านั่งร้องไห้อยู่ 

 น้ำตาไหลพรากโอ้วแม่เจ้าสมจริงมากกองถ่ายไหนเนี่ย  เห็นคนแต่งชุดโบราณหลายคนมองมาที่เธอรู้สึกคอแห้งจึงถามหาน้ำ

"มีน้ำไหมน้ำเปล่าก็ได้    ถ้าได้ชาไข่มุกจะดีมาก   เจ๊หิวน้ำจะตายแล้ว"

"พระชายา  ท่านฟื้นแล้ว  ทรงกระหายน้ำหรือเพคะแล้วชาไข่มุกมันคือสิ่งใดเพคะ"

"ฮั่นแน่ๆเข้าฉากอยู่เหรอ    น้องขอเจ๊กินน้ำหน่อยสิหิวจะตายแล้วจริงๆนะ    วันนี้วันห่าอะไรวะซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ    สงสัยคงไม่มีดวงเรื่องผู้ชายนัดบอดทีไรแม่งซวยทุกครั้งเลย"

มีเงาสูงทอดยาวทับลงตรงหน้าจนเธอต้องเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นผู้ชายร่างสูงโปร่ง  แต่งตัวด้วยชุดโบราณสีม่วงปักด้วยดิ้นทองสวมกว๊านหยกแกะสลักงดงาม 

จางซูฉียิ้มตาหยีจนแป้งบนใบหน้าย่นเป็นริ้วรอยจากนั้นก็ลุกขึ้นใช้มือเปียกน้ำลูบใบหน้าคมคาย  หล่อ  หล่อโว้ย

"เด็กใหม่เหรอไม่เคยเห็นหน้าในจอทีวีเลย นัดบอดก็ไม่สำเร็จ    นี่ๆน้องรับงานเอ็นไหมเดี๋ยวเจ๊จ่ายให้หนักๆเลยนะ   แค่บอกพ่อกับแม่ว่าเป็นแฟนเจ๊แค่นั้นเอง   หล่อแบบนี้ถ้าเรื่องอื่นหลังไมค์กันได้   เจ๊จ่ายหนักนะเจ๊มีเงินหน้าตาดีแบบนี้เรียกเงินเดือนมาเลยเห็นแบบนี้เจ๊เวอร์จิ้นนะเงินหนาด้วย"

หนานกงเยี่ยหรือเยี่ยอ๋องกระชากมือบางที่กำลังจะถูกตัวเขาออกแรงบีบจนจางซูฉีนิ้วหน้า

"โอ๊ย   เฮ้ยเป็นบ้าเหรอเจ็บนะโว้ยเป็นดาราแล้วไง    หน้าใหม่แต่หยิ่งจังเดี๋ยวโพสต์ลงเว่ยป๋อให้อนาคตดับตั้งแต่ยังไม่เกิดเลยนี่"

"จาง ซู ฉี    อย่ามาทำตัวปัญญาอ่อนที่นี่     สืออินจับนางไปโยนไว้ที่กระท่อมท้ายจวนห้ามนางเข้าออกจวนใหญ่ส่งแค่น้ำกับข้าววันละมื้อเจ้าไม่ควรปรากฏตัวที่นี่ "

หนานกงเยี่ยเค้นชื่อนางทีละคำก่อนจะสั่งองครักษ์ให้นำนางไปโยนไว้เรือนท้ายจวน

  ขาดคำคนที่ชื่อสืออินก็ลากร่างบางที่เปียกน้ำกับเสี่ยวเถาและเสี่ยวจูไปโยนไว้ที่กระท่อมท้ายจวนเชิงเขา     

จางซูฉีงงว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่ๆก็ถูกลากเหมือนลูกหมู     แต่ไม่ทันได้คิดอะไรอยู่ดีๆนางก็ปวดหัวแทบจะระเบิดจากนั้นก็สลบไป     

จางซูฉีตื่นแล้วนางเพิ่งรู้ว่าตัวเองตายแล้ว  จากลูกหลงของการปล้นธนาคาร

ตอนนี้อยู่ในร่างจางซูฉีอีกคน  ที่ถูกเปลี่ยนตัวให้มาแต่งงานกับเยี่ยอ๋องแทนพี่สาวลูกบ้านใหญ่จางซิ่วเอ๋อร์

   ทางสกุลจางอ้างว่านางป่วย  ใครก็รู้ว่าเยี่ยอ๋องคนนี้เย็นชาและใจดำกับสตรี  

อดีตฮ่องเต้พระราชทานชายามาให้หลายคนแต่กลับถูกไล่กลับไปบางคนถึงกับใช้ผ้าแพรผูกคอตายเพื่อเรียกร้องความสนใจ 

 แต่ไอ้หน้าโบท็อกซ์นี่ไม่เพียงไม่สนใจยังสั่งต่อโลงให้เสียด้วยซ้ำ  แม่เจ้าอะไรวะเนี่ยเจ๊ไม่มีดวงเรื่องผู้ชายจริงๆหรือวะ

สุดท้ายฮ่องเต้ก็เหนื่อยใจกับลูกชายเอาแต่ใจคนนี้    ไม่มีใครอยากแต่งลูกสาวเข้ามาตำหนักของเยี่ยอ๋อง   

จนกลายเป็นเรื่องร่ำลือว่าเขาเป็นชายตัดแขนเสื้อชอบบุรุษมิชอบสตรี   สุดท้ายหวยมาตกที่จวนใต้เท้าจาง

เขากลัวว่าบุตรสาวจะถูกทำลายอนาคตเลยส่งบุตรสาวของบ้านสามเช่นจางซูฉีที่บิดามารดาล้วนตายหมดให้มารับเคราะห์แทน

หนำซ้ำเด็กคนนี้ยังสติไม่ดี  ถึงถูกเยี่ยอ๋องทุบตีจนตายก็ถือว่านางตอบแทนบุญคุณสกุลจางแล้ว

จางซูฉีอายุ16ปีแล้วร่างนี้แต่งงานกับอ๋องคนนี้มานานครึ่งปีแล้ว    เขาไม่เคยแตะต้องนาง

  เพราะว่านางน่าเกลียดเป็นคนสติไม่ดีวันๆแต่งหน้าหนาเตอะใส่เสื้อผู้ที่สีสันฉูดฉาดดูเหมือนนกแก้วทุกวัน   

   ที่วันนี้นางตกน้ำเป็นเพราะชายารองของหนานกงเยี่ยที่เพิ่งพระราชทานให้มาอีกคนชวนนางไปชมดอกบัว

จากนั้นก็ฉวยโอกาสผลักนางลงไป