บทนำ
บท 1
บุรุษรูปร่างสูงใหญ่เชื้อสายอิตาเลียนก้าวเดินลงมาจากรถยนต์คันหรู ใบหน้าคมเข้มฉายชัดถึงความหงุดหงิดไม่พอใจอย่างแรง และนั่นทำให้เซสโต้กับมาร์โคสองลูกน้องคนสนิทไม่กล้าสู้หน้าเจ้านายหนุ่มมากนักเพราะเกรงว่าจะเจอของแถมเป็นหมัดหรือเท้า ทั้งคู่จึงเดินห่างๆ อย่างห่วงตัวเอง
เจ้าของใบหน้าหงิกงอมุ่งเดินเข้าไปในอาคารสูงสี่สิบแปดชั้น คอนโดหรูติดแม่น้ำเจ้าพระยาสถานที่พักพิงระหว่างที่เขาอยู่เมืองไทย โดยมีร่างลูกน้องเดินตามเขาไป
“อย่าให้เจออีกนะ พ่อจะจับจูบเสียให้เข็ดเลย”
แอนโตนิโอ โรมาซ สบถออกมาอย่างหัวเสีย ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนขึ้นมาทีไร หัวใจของเขามันคันยุบยิบทุกที เกิดมาในชีวิตเขาไม่เคยรู้สึกเสียหน้าอย่างนี้มาก่อนเลย ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าพูดใส่หน้าเขาเช่นเธอคนนี้ สาวน้อยร่างเล็กเทรนเนอร์สาวประจำทรี สปอร์ตคลับ ชายหนุ่มจำเหตุการณ์สดๆ ร้อนๆ ได้ดีไม่มีวันลืม
แอนโตนิโอเดินทางมาที่ทรี สปอร์ตคลับ สถานที่ออกกำลังกายครบวงจรที่เพื่อนสนิทของเขาเพิ่งซื้อหุ้นมา เขาจึงมาที่นี่เพื่อร่วมแสดงความยินดีกับเหมันต์ หลังจากที่เขาทำสมาชิกระดับโกลด์คลาสเรียบร้อยแล้ว เขาได้เข้าไปใช้เครื่องออกกำลังกายที่มีไว้สำหรับสมาชิกได้ออกกำลังกาย แต่ระหว่างที่เขากำลังเพลิดเพลินกับลู่วิ่งรุ่นใหม่ล่าสุด เสียงหวานๆ ของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น
“ขอโทษนะคะ ขอความกรุณาคุณสมาชิกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ”
บัวบุษยาเอ่ยบอกชายหนุ่มต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่บึกบึนที่สวมชุดสูทวิ่งออกกำลังกายอยู่บนลู่วิ่ง ชายหนุ่มหันมามองต้นเสียงที่เอ่ยบอก หากแต่ไม่ยอมหยุดฝีเท้าที่ปรับเปลี่ยนจากวิ่งมาเป็นเดิน แอนโตนิโออดที่จะตะลึงกับความสวยหวานของสาวคนนี้ไม่ได้ เธอไม่ได้สวยบาดใจเหมือนกับคู่ควงหลายต่อหลายคนของเขา หากแต่ดวงตายาวรีที่จ้องมองมาที่เขานั้น มันหวานซึ้งเข้ากับดวงหน้ารูปไข่ที่หวานละมุนยิ่งมองยิ่งเพลินตาเพลินใจ ดูไม่เบื่อเหมือนกับมองหน้าผู้หญิงสวยจัดจ้านเสียอีก
“ก็อยากใส่ชุดนี้ออกกำลังกายใครจะทำไม” เขาสวนกลับอย่างกวนๆ
“ใส่ชุดนี้มันไม่เหมาะกับการออกกำลังกายนะคะ ต้องสวมชุดที่ให้ความคล่องตัวมากกว่านี้ค่ะ” บัวบุษยาทำหน้าที่เทรนเนอร์ของตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม ขณะที่เธอกำลังให้คำแนะนำเรื่องการออกกำลังกายให้กับลูกค้าคนอื่นอยู่ พลันสายตาหวานล้ำมองเห็นชายต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งกำลังวิ่งอยู่บนลูกวิ่ง ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติที่จะมีลูกค้ามาใช้บริการลู่วิ่งรุ่นใหม่ล่าสุด แต่สิ่งที่ทำให้เธอพุ่งความสนใจไปที่ชายคนนั้นก็คือ เขาสวมใส่เสื้อสูทเต็มยศ บัวบุษยาจึงเดินมาหาเขาเพื่อแนะนำให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
“ทำไม ใส่ชุดสูทออกกำลังกายแล้วมันผิดกฎหมายหรือว่าผิดกฎของที่นี่หรือเปล่า ถ้าผิดฉันจะได้ไปเปลี่ยน” ชายหนุ่มเถียงออกไปด้วยน้ำเสียงสุดกวน รวมทั้งหน้าตาที่ยียวนกวนประสาทอีกด้วย
“ไม่ผิดกฎหมายแล้วก็ไม่ผิดกฎของที่นี่ด้วยค่ะ แต่ว่าแค่ไม่เหมาะสมเท่านั้นเองค่ะ คุณลองคิดดูนะคะ กีฬาแต่ละประเภทยังต้องมีชุดกีฬาตามประเภทนั้นๆ โดยเฉพาะ อย่างเช่นกีฬาว่ายน้ำที่จะต้องสวมใส่แต่ชุดว่ายน้ำเท่านั้น กีฬาฟุตบอล บาสเกตบอลหรือว่ากีฬาอื่นๆ ต่างก็มีชุดประจำด้วยกันทั้งนั้น การมาออกกำลังกายในสปอร์ตคลับก็เช่นกัน คุณก็ต้องสวมใส่ชุดที่เหมาะสม เสื้อยืดกับกางเกงวอร์มก็ได้ค่ะ ส่วนชุดสูทคุณเอาไว้ใส่ตอนไปทำงานดีกว่านะคะ”
เธอพูดเรื่อยๆ เหมือนกับตัวเองนั้นเป็นครู กำลังอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ที่ยืนทำหน้าเหวอ ไม่เพียงแต่แอนโตนิโอเท่านั้นที่อื้ออึ้งไปกับคำพูดของเธอ เซสโต้กับมาร์โคสองลูกน้องหนุ่มคู่ใจที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กับลู่วิ่งที่เจ้านายออกกำลังกายอยู่ ต่างอึ้งไปเช่นกัน ไม่คิดว่าสาวร่างเล็กคนนี้จะกล้าต่อว่าเจ้านายของเขา เธอคงไม่รู้ว่า ชายหนุ่มที่กำลังต่อปากต่อคำด้วยนั้นคือใคร
แอนโตนิโอใช้ปลายนิ้วชี้กดปุ่มเพื่อให้ลู่วิ่งหยุดทำงาน ก่อนจะก้าวลงมาด้านล่าง เดินเพียงสองก้าวก็เข้ามาประชิดสาวร่างเล็กที่มีระดับความสูงเหนือหัวไหล่เขาเท่านั้น ทำให้เธอดูเหมือนคนแคระทันที
“แล้วถ้าฉันบอกว่า ฉันจะใส่ชุดนี้ออกกำลังกายที่นี่เธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”
น้ำเสียงของเขานั้นห้วนจัด ไม่พอใจอย่างแรงที่สาวร่างแคระกล้ามาสั่งสอนคนอย่างเขา อันที่จริงแอนโตนิโอไม่ได้ตั้งใจจะออกกำลังกายเลย เพียงแต่อยากทดลองลู่วิ่งรุ่นใหม่ล่าสุดเท่านั้นเอง หากมันมีประสิทธิภาพเหมือนกับที่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์บอกกับเขาจริง ชายหนุ่มจะได้สั่งซื้อเอาไปไว้ในห้องออกกำลังกายส่วนตัวของเขา แต่พอได้ยินคำต่อว่าแกมสั่งสอนของเจ้าของเรียวปากน่าจูบคนนี้ ทำให้ชายหนุ่มหน้าเข้มอยากจะออกกำลังกายจริงๆ จังๆ ขึ้นมาทันทีทันใด
“ไม่มีหรอกค่ะ คุณจะสวมใส่ชุดอะไรออกกำลังกายก็เรื่องของคุณ ในเมื่อดิฉันแนะนำคุณตามหน้าที่ของเทรนเนอร์แล้วคุณไม่ฟังไม่ทำตาม ดิฉันก็คงจะทำอะไรคุณไม่ได้ แต่คุณลองมองดูสมาชิกท่านอื่นนะคะว่าพวกเขาสวมใส่ชุดอะไรกัน จากนั้นก็หันกลับมามองดูตัวคุณว่าเหมือนกับคนอื่นเขาหรือเปล่า ถ้าเหมือนก็แสดงว่าดิฉันพูดผิดคิดผิด แต่ถ้าไม่เหมือนก็แสดงว่าดิฉันพูดถูกคิดถูก ขอตัวนะคะ”
บัวบุษยาทิ้งคำจิกคำเจ็บเอาไว้ให้ชายร่างโตเป็นการทิ้งท้าย ก่อนจะเดินกลับไปหาสมาชิกที่เธอทำหน้าที่เทรนเนอร์อยู่ โดยไม่สนใจใบหน้าคมคายที่เรียบตึง ดวงตาสีเขียวมองมาที่หญิงสาวชาวไทยด้วยความโกรธและเจ็บใจ ไม่เคยมีใครกล้าต่อล้อต่อเถียงกับเขาอย่างนี้มาก่อนเลย ยิ่งเห็นดวงหน้าหวานทำสีหน้านิ่งเฉยปรายตามองมาที่เขาราวกับว่าตัวเขานั้นเป็นเพียงฝุ่นละอองที่ไม่มีตัวตน มันยิ่งทำให้แอนโตนิโอเกิดความโมโหมากยิ่งขึ้น ใจอยากจะเดินไปสั่งสอนให้เธอรู้สึกเข็ดหลาบที่กล้าตำหนิเขาต่อหน้าลูกน้องและบุคคลรอบข้าง หากแต่เท้าเจ้ากรรมมันกลับไม่ยอมก้าวเดินตามไปดังใจคิด ได้แต่ยืนจ้องแผ่นหลังของหญิงสาวปากดีเท่านั้น
ในระหว่างที่แอนโตนิโอกำลังยืนทำอะไรไม่ถูก เสียงของเหมันต์เพื่อนสนิทก็ดังขึ้นมาทำลายบรรยากาศที่ตึงเครียดให้ผ่อนคลายลง
บทล่าสุด
#94 บทที่ 94 Chapter94
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#93 บทที่ 93 Chapter93
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#92 บทที่ 92 Chapter92
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#91 บทที่ 91 Chapter91
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#90 บทที่ 90 Chapter90
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#89 บทที่ 89 Chapter89
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#88 บทที่ 88 Chapter88
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#87 บทที่ 87 Chapter87
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#86 บทที่ 86 Chapter86
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#85 บทที่ 85 Chapter85
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













