บทนำ
บท 1
บุรุษรูปร่างสูงใหญ่เชื้อสายอิตาเลียนก้าวเดินลงมาจากรถยนต์คันหรู ใบหน้าคมเข้มฉายชัดถึงความหงุดหงิดไม่พอใจอย่างแรง และนั่นทำให้เซสโต้กับมาร์โคสองลูกน้องคนสนิทไม่กล้าสู้หน้าเจ้านายหนุ่มมากนักเพราะเกรงว่าจะเจอของแถมเป็นหมัดหรือเท้า ทั้งคู่จึงเดินห่างๆ อย่างห่วงตัวเอง
เจ้าของใบหน้าหงิกงอมุ่งเดินเข้าไปในอาคารสูงสี่สิบแปดชั้น คอนโดหรูติดแม่น้ำเจ้าพระยาสถานที่พักพิงระหว่างที่เขาอยู่เมืองไทย โดยมีร่างลูกน้องเดินตามเขาไป
“อย่าให้เจออีกนะ พ่อจะจับจูบเสียให้เข็ดเลย”
แอนโตนิโอ โรมาซ สบถออกมาอย่างหัวเสีย ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนขึ้นมาทีไร หัวใจของเขามันคันยุบยิบทุกที เกิดมาในชีวิตเขาไม่เคยรู้สึกเสียหน้าอย่างนี้มาก่อนเลย ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าพูดใส่หน้าเขาเช่นเธอคนนี้ สาวน้อยร่างเล็กเทรนเนอร์สาวประจำทรี สปอร์ตคลับ ชายหนุ่มจำเหตุการณ์สดๆ ร้อนๆ ได้ดีไม่มีวันลืม
แอนโตนิโอเดินทางมาที่ทรี สปอร์ตคลับ สถานที่ออกกำลังกายครบวงจรที่เพื่อนสนิทของเขาเพิ่งซื้อหุ้นมา เขาจึงมาที่นี่เพื่อร่วมแสดงความยินดีกับเหมันต์ หลังจากที่เขาทำสมาชิกระดับโกลด์คลาสเรียบร้อยแล้ว เขาได้เข้าไปใช้เครื่องออกกำลังกายที่มีไว้สำหรับสมาชิกได้ออกกำลังกาย แต่ระหว่างที่เขากำลังเพลิดเพลินกับลู่วิ่งรุ่นใหม่ล่าสุด เสียงหวานๆ ของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น
“ขอโทษนะคะ ขอความกรุณาคุณสมาชิกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ”
บัวบุษยาเอ่ยบอกชายหนุ่มต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่บึกบึนที่สวมชุดสูทวิ่งออกกำลังกายอยู่บนลู่วิ่ง ชายหนุ่มหันมามองต้นเสียงที่เอ่ยบอก หากแต่ไม่ยอมหยุดฝีเท้าที่ปรับเปลี่ยนจากวิ่งมาเป็นเดิน แอนโตนิโออดที่จะตะลึงกับความสวยหวานของสาวคนนี้ไม่ได้ เธอไม่ได้สวยบาดใจเหมือนกับคู่ควงหลายต่อหลายคนของเขา หากแต่ดวงตายาวรีที่จ้องมองมาที่เขานั้น มันหวานซึ้งเข้ากับดวงหน้ารูปไข่ที่หวานละมุนยิ่งมองยิ่งเพลินตาเพลินใจ ดูไม่เบื่อเหมือนกับมองหน้าผู้หญิงสวยจัดจ้านเสียอีก
“ก็อยากใส่ชุดนี้ออกกำลังกายใครจะทำไม” เขาสวนกลับอย่างกวนๆ
“ใส่ชุดนี้มันไม่เหมาะกับการออกกำลังกายนะคะ ต้องสวมชุดที่ให้ความคล่องตัวมากกว่านี้ค่ะ” บัวบุษยาทำหน้าที่เทรนเนอร์ของตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม ขณะที่เธอกำลังให้คำแนะนำเรื่องการออกกำลังกายให้กับลูกค้าคนอื่นอยู่ พลันสายตาหวานล้ำมองเห็นชายต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งกำลังวิ่งอยู่บนลูกวิ่ง ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติที่จะมีลูกค้ามาใช้บริการลู่วิ่งรุ่นใหม่ล่าสุด แต่สิ่งที่ทำให้เธอพุ่งความสนใจไปที่ชายคนนั้นก็คือ เขาสวมใส่เสื้อสูทเต็มยศ บัวบุษยาจึงเดินมาหาเขาเพื่อแนะนำให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
“ทำไม ใส่ชุดสูทออกกำลังกายแล้วมันผิดกฎหมายหรือว่าผิดกฎของที่นี่หรือเปล่า ถ้าผิดฉันจะได้ไปเปลี่ยน” ชายหนุ่มเถียงออกไปด้วยน้ำเสียงสุดกวน รวมทั้งหน้าตาที่ยียวนกวนประสาทอีกด้วย
“ไม่ผิดกฎหมายแล้วก็ไม่ผิดกฎของที่นี่ด้วยค่ะ แต่ว่าแค่ไม่เหมาะสมเท่านั้นเองค่ะ คุณลองคิดดูนะคะ กีฬาแต่ละประเภทยังต้องมีชุดกีฬาตามประเภทนั้นๆ โดยเฉพาะ อย่างเช่นกีฬาว่ายน้ำที่จะต้องสวมใส่แต่ชุดว่ายน้ำเท่านั้น กีฬาฟุตบอล บาสเกตบอลหรือว่ากีฬาอื่นๆ ต่างก็มีชุดประจำด้วยกันทั้งนั้น การมาออกกำลังกายในสปอร์ตคลับก็เช่นกัน คุณก็ต้องสวมใส่ชุดที่เหมาะสม เสื้อยืดกับกางเกงวอร์มก็ได้ค่ะ ส่วนชุดสูทคุณเอาไว้ใส่ตอนไปทำงานดีกว่านะคะ”
เธอพูดเรื่อยๆ เหมือนกับตัวเองนั้นเป็นครู กำลังอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ที่ยืนทำหน้าเหวอ ไม่เพียงแต่แอนโตนิโอเท่านั้นที่อื้ออึ้งไปกับคำพูดของเธอ เซสโต้กับมาร์โคสองลูกน้องหนุ่มคู่ใจที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กับลู่วิ่งที่เจ้านายออกกำลังกายอยู่ ต่างอึ้งไปเช่นกัน ไม่คิดว่าสาวร่างเล็กคนนี้จะกล้าต่อว่าเจ้านายของเขา เธอคงไม่รู้ว่า ชายหนุ่มที่กำลังต่อปากต่อคำด้วยนั้นคือใคร
แอนโตนิโอใช้ปลายนิ้วชี้กดปุ่มเพื่อให้ลู่วิ่งหยุดทำงาน ก่อนจะก้าวลงมาด้านล่าง เดินเพียงสองก้าวก็เข้ามาประชิดสาวร่างเล็กที่มีระดับความสูงเหนือหัวไหล่เขาเท่านั้น ทำให้เธอดูเหมือนคนแคระทันที
“แล้วถ้าฉันบอกว่า ฉันจะใส่ชุดนี้ออกกำลังกายที่นี่เธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”
น้ำเสียงของเขานั้นห้วนจัด ไม่พอใจอย่างแรงที่สาวร่างแคระกล้ามาสั่งสอนคนอย่างเขา อันที่จริงแอนโตนิโอไม่ได้ตั้งใจจะออกกำลังกายเลย เพียงแต่อยากทดลองลู่วิ่งรุ่นใหม่ล่าสุดเท่านั้นเอง หากมันมีประสิทธิภาพเหมือนกับที่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์บอกกับเขาจริง ชายหนุ่มจะได้สั่งซื้อเอาไปไว้ในห้องออกกำลังกายส่วนตัวของเขา แต่พอได้ยินคำต่อว่าแกมสั่งสอนของเจ้าของเรียวปากน่าจูบคนนี้ ทำให้ชายหนุ่มหน้าเข้มอยากจะออกกำลังกายจริงๆ จังๆ ขึ้นมาทันทีทันใด
“ไม่มีหรอกค่ะ คุณจะสวมใส่ชุดอะไรออกกำลังกายก็เรื่องของคุณ ในเมื่อดิฉันแนะนำคุณตามหน้าที่ของเทรนเนอร์แล้วคุณไม่ฟังไม่ทำตาม ดิฉันก็คงจะทำอะไรคุณไม่ได้ แต่คุณลองมองดูสมาชิกท่านอื่นนะคะว่าพวกเขาสวมใส่ชุดอะไรกัน จากนั้นก็หันกลับมามองดูตัวคุณว่าเหมือนกับคนอื่นเขาหรือเปล่า ถ้าเหมือนก็แสดงว่าดิฉันพูดผิดคิดผิด แต่ถ้าไม่เหมือนก็แสดงว่าดิฉันพูดถูกคิดถูก ขอตัวนะคะ”
บัวบุษยาทิ้งคำจิกคำเจ็บเอาไว้ให้ชายร่างโตเป็นการทิ้งท้าย ก่อนจะเดินกลับไปหาสมาชิกที่เธอทำหน้าที่เทรนเนอร์อยู่ โดยไม่สนใจใบหน้าคมคายที่เรียบตึง ดวงตาสีเขียวมองมาที่หญิงสาวชาวไทยด้วยความโกรธและเจ็บใจ ไม่เคยมีใครกล้าต่อล้อต่อเถียงกับเขาอย่างนี้มาก่อนเลย ยิ่งเห็นดวงหน้าหวานทำสีหน้านิ่งเฉยปรายตามองมาที่เขาราวกับว่าตัวเขานั้นเป็นเพียงฝุ่นละอองที่ไม่มีตัวตน มันยิ่งทำให้แอนโตนิโอเกิดความโมโหมากยิ่งขึ้น ใจอยากจะเดินไปสั่งสอนให้เธอรู้สึกเข็ดหลาบที่กล้าตำหนิเขาต่อหน้าลูกน้องและบุคคลรอบข้าง หากแต่เท้าเจ้ากรรมมันกลับไม่ยอมก้าวเดินตามไปดังใจคิด ได้แต่ยืนจ้องแผ่นหลังของหญิงสาวปากดีเท่านั้น
ในระหว่างที่แอนโตนิโอกำลังยืนทำอะไรไม่ถูก เสียงของเหมันต์เพื่อนสนิทก็ดังขึ้นมาทำลายบรรยากาศที่ตึงเครียดให้ผ่อนคลายลง
บทล่าสุด
#94 บทที่ 94 Chapter94
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#93 บทที่ 93 Chapter93
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#92 บทที่ 92 Chapter92
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#91 บทที่ 91 Chapter91
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#90 บทที่ 90 Chapter90
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#89 บทที่ 89 Chapter89
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#88 บทที่ 88 Chapter88
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#87 บทที่ 87 Chapter87
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#86 บทที่ 86 Chapter86
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#85 บทที่ 85 Chapter85
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













