บทนำ
บท 1
“ชูมือแล้วโยกไป โย่ โย่ ยาวไป เย้ เย้ เฮ้ สาวชุดแดงร่อนหน่อยเร็ว” เสียงดีเจสลับกับเสียงเพลงดังสนั่นลั่นผับหยอกล้อแซวสาวชุดแดงสายเดี่ยวเอวลอยกางเกงรัดรูปเข้ากับทรวดทรงรูปร่างดึงดูดผมสั้นสีทองนั่งโยกตัวชูมือยิ้มยั่วดีเจบนเวที
ปึก!
น้ำหนักการวางพวงกุญแจรถกระแทกลงโต๊ะแก้วอย่างแรงจนหญิงสาวผมทองลดมือลงเท้าคางมองหญิงสาวผมยาวสีแดงถึงกลางหลังมัดจุกเปิดหน้าผากสวมเสื้อยืดตัวใหญ่สีขาวกับกางเกงขาสั้นในชุดลำลอง
“สนุกหน่อยสิ” เสียงตะโกนจากหญิงผมสั้นเท้าคางมองหน้าเพื่อนสาวที่ก้าวขานั่งเก้าอี้
“พรุ่งนี้แกมีงานเช้าไม่ใช่หรือไง ออกมาปาร์ตี้แบบนี้ตื่นไหวหรอ” เสียงตอบกลับฟังดูเหนื่อยๆเบื่อๆพร้อมสายตาขุ่นเคืองจ้องเขม็งเพื่อนสาว
“ไหวสิแกเป็นผู้จัดการฉันนี่ แกลากฉันไปได้อยู่แล้ว”
“เหมือนที่แกโทรให้ฉันมาเนี้ยนะ ไอ้ขันเล่นเพลงอะไรบอกมันเลิกเป็นดีเจเหอะ จะหลับ” ยังคงบ่นพาลไปเรื่อยเงยหน้ามองดีเจบนเวทีที่โบกมือส่งจูบทักทาย รอยยิ้มแสยะผุดขึ้นส่งกลับพร้อมชูนิ้วกลางทักทายทำสาวผมสั้นที่นั่งอยู่ตรงข้ามหัวเราะชอบใจยกมือเรียกเด็กเสิร์ฟสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม
“ข้าว” หญิงผมสั้นหันมาเรียกเพื่อนสนิทตรงหน้าที่หันกลับเลิกคิ้วมอง “เราไปเที่ยวทะเลกันบ้างไหม”
“ดูเหมือนฉันให้งานแกน้อยไปใช่ไหม” ข้าว หญิงสาวผมยาวเจ้าของผมสีแดงสดวางมือลงบนโต๊ะ
“โห แกก็ ฉันเห็นแกเครียดเลยพาไปผ่อนคลาย แกหนีการแต่งงานอยู่ไม่ใช่หรือไง ฉันกับขันโตกเลื่อนงานเรียบร้อยแล้ว ว่าจะพาแกไปทะเลให้สบายใจสักหน่อย พักงานบ้างเงินทองท่วมหัวแล้วเนี้ย” มุนินสาวผมสั้นตอบกลับพร้อมยกเหตุผลต่างๆนานามายุแยง
“ผ่านเบญจเพสมาแล้วยังต้องมาเจออะไรแย่ๆอีก เออก็ได้ ที่ไหน” ข้าวมองหน้ามุนินเพื่อนสาวที่ตนต้องดูแลเป็นผู้จัดส่วนตัวรับงานให้
“มัลดีฟส์”
“ได้ ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” ข้าวลงจากเก้าอี้หยิบพวงกุญแจเดินเลี่ยงฝ่าฝูงชนที่กำลังเต้นจับคู่กัน เธอเดินเข้ามาเปิดก๊อกล้างหน้าในห้องน้ำที่ไร้ผู้คนก้มหน้าก้มตาล้างน้ำให้คลายความง่วงก่อนขมวดคิ้วหลับตาหยุดชะงักเมื่อภาพหญิงสาวนุ่งโจงกระเบนก้าวขาขึ้นบันไดเรือนไม้
ปัง!
เสียงประตูปิดอย่างแรงเรียกสติข้าวกลับมาลืมตามองตัวเองในกระจกหน้าอ่างล้างมือ ดวงตากลมโตกะพริบตาถี่มองประตูห้องส้วมปิดก่อนเหลือบมองผู้หญิงเดินเข้ามาหลายคนเธอจึงรีบละตัวออกจากอ่างเดินออกจากห้องน้ำ สายตากวาดมองรอบผับบวกกับเสียงดนตรีกลบเสียงคน บรรยากาศทำข้าวผ่อนลมหายใจยาวเดินเลี่ยงออกจากผับมาที่รถเก๋งสีขาวเปิดประตูขึ้นรถหยิบมือถือส่งข้อความหาเพื่อนที่อยู่ด้านในก่อนปิดประตูรถขับออกไป
ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงรถเก๋งขับเข้ามาจอดอยู่ที่ลานจอดรถในคอนโดย่านกลางเมือง ข้าวดับเครื่องถือกุญแจลงจากรถปิดประตูล็อกรถแล้วเดินเข้าลิฟต์ไปชั้นสามสิบเมื่อลิฟต์เปิด ขาสองข้างก้าวออกตรงดิ่งไปที่ห้องสามศูนย์ศูนย์สองไขกุญแจเข้าห้องแล้วปิดประตูเดินผ่านห้องน้ำทิ้งตัวลงบนโซฟากลางห้องโถงเงยหน้ามองเพดานก่อนหลับตานิ่งอย่างผ่อนคลาย
ใบไม้พลิ้วไหวร่วงหล่นตามสายลมพื้นหญ้าเขียวขจีถูกเหยียบย้ำทุกจังหวะการก้าวเดิน ดวงตากลมโตกวาดสายตามองเรือนไม้ทรงไทยเรือนใหญ่ที่สวยสะดุดตา นิ้วมือเรียวยาวขาวผ่องสะอาดตาเอื้อมจับราวบันไดพร้อมก้าวขาขึ้นทีละก้าวจนถึงเชิงบันไดมองโอ่งเล็กวางให้ล้างเท้าก่อนขึ้นเรือน เจ้าของดวงตากลมโตเลื่อนสายตาละออกก้าวขึ้นบันไดที่สะอาดเอี่ยมจนถึงประตูที่เปิดรอรับ
ข้าว!!!
เสียงเรียกดังก้องอยู่ในหัวทำให้สายตากลมโตกวาดมองรอบอย่างสนใจก่อนเหลือบเห็นแผ่นหลังผุดผ่องสะอาดตาน่ามองสวมสไบนุ่งโจงกระเบนผมทรงดอกกระทุ่มนั่งหันหลังอยู่บนแท่นที่นั่ง ขาสองข้างก้าวเข้าไปใกล้คนตรงหน้า
บทล่าสุด
#167 บทที่ 167 ตอนที่ 165
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#166 บทที่ 166 ตอนที่ 164
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#165 บทที่ 165 ตอนที่ 163
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#164 บทที่ 164 ตอนที่ 162
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#163 บทที่ 163 ตอนที่ 161
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#162 บทที่ 162 ตอนที่ 160
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#161 บทที่ 161 ตอนที่ 159
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#160 บทที่ 160 ตอนที่ 158
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#159 บทที่ 159 ตอนที่ 157
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#158 บทที่ 158 ตอนที่ 156
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













