พันธสัญญาหัวใจ

เสียงรัวเป็นชุดจากปากกระบอกปืนของคนร้าย ที่วิ่งไล่ตามทหารหนุ่มมาติด ๆ ดังก้องไปทั้งป่า ลูกตะกั่วพุ่งเฉียดร่างในชุดลายพรางไปอย่างฉิวเฉียด โชคดีที่ ร้อยตรี.กรัณย์ วีระวัลย์ ไม่ใช่ทหารไร้ฝีมือ ประกอบกับสภาพโดยรอบล้วนเต็มไปด้วยแมกไม้ที่มีลำต้นขนาดใหญ่จึงทำให้กรัณย์สามารถอาศัยเป็นโล่กำบังหลบกระสุนชุดใหญ่จากสองคนร้ายที่ไล่ตามมาได้อย่างคล่องตัว

            เขาพุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความว่องไว เมื่อชายฉกรรจ์รูปร่างล่ำสันบึกบึนวิ่งทะยานพลางสาดกระสุนใส่เขาอยู่ด้านหลัง กรัณย์หลบหลีกคมกระสุนจากหนึ่งในกลุ่มแก๊งลักลอบค้าสิ่งผิดกฎหมายซึ่งทางการกำลังควานหาตัวผู้บงการพวกมันอยู่ ข่าวการลักลอบขนส่งสินค้าผิดกฎหมายทำให้กรัณย์ได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าชุดสืบหาตัวผู้บงการ

            เขานำกำลังทหารจำนวนหนึ่งเข้ามาลาดตระเวนในแนวป่าเขตนี้เป็นประจำ ซึ่งพวกเขาตามหารังของพวกมันเป็นเวลาหลายเดือน และดูเหมือนวันนี้จะเป็นวันแจ็คพอตแตกสำหรับคณะของกรัณย์ เมื่อจ่าวสันต์...นายทหารหนึ่งในทีมของเขาสามารถดมกลิ่นพวกมันไปถึงรังได้

            ทว่าเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างพวกเขาสักเท่าไร ยังไม่ทันได้หลักฐานสาวถึงตัวผู้บงการ คนร้ายก็รู้ตัวเสียก่อน เป็นเหตุให้พวกเขาต้องหลบหนีกันไปเป็นกลุ่ม กลุ่มละสองถึงสามคน กรัณย์วิ่งนำจ่าวสันต์หรือจ่าเข้ม ชายกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ผิวเกรียมแดด ผู้ใต้บังคับบัญชาที่คอยระวังหลังให้เขาอย่างไม่เกรงความตาย          

เสียงปืนดังก้องไปทั่วผืนป่าที่เคยมีแต่ความสงบเงียบ สิงสาราสัตว์ต่างแตกฝูงกระเจิดกระเจิงไปด้วยความตกใจ เกิดเป็นเสียงระงมก้องป่าประสานเสียงฝีเท้าของศัตรูแผ่นดินที่ดังไล่หลังพวกเขาเข้ามาทุกที เสียงตะโกนของจ่าเข้มที่วิ่งตามชายหนุ่มดังแข่งกับเสียงลูกปืนที่พุ่งพลาดเป้าข้ามศีรษะของเขาไปหลายต่อหลายนัดอย่างเป็นห่วงในตัวร้อยตรีหนุ่ม

            “วิ่ง!! ไม่ต้องเป็นห่วงผม อย่าหันกลับมา ไปให้เร็วที่สุด” นายทหารวัยใกล้เกษียณตะโกนสั่งด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

             วิสัยรักพวกพ้องของกรัณย์ทำให้เขาไม่สามารถทำตามเสียงร้องบอกของผู้ใต้บังคับบัญชา ชายหนุ่มหยุดและหันกลับไปยิงสกัดคนร้าย เขาเห็นมันยืนจังก้าห่างออกไปแค่ไม่กี่เมตรพร้อมมีอาวุธปืนในมือ หนุ่มมากไหวพริบต้องรีบจัดการก่อนที่มันจะลั่นกระสุนใส่นายทหารชั้นประทวน กรัณย์ยิงตอบโต้คนร้ายได้อย่างแม่นยำ

            ปัง ๆๆๆ!!! ร่างใหญ่ล้มลง สิ้นใจตายไปต่อหน้าต่อตา

            จ่าวสันต์ยิงคนร้ายที่วิ่งพรวดออกมาจากแนวไม้และเตรียมลั่นไกปืนใส่กรัณย์ จากนั้นทหารกล้าทั้งสองก็วิ่งหลบไปตามแนวไพรอย่างรวดเร็ว หลังจากจัดการคนชั่วทั้งสองที่ตามราวีพวกเขามาอย่างกระชั้นชิดได้สำเร็จ ใบแหลมคมของต้นไม้บางชนิดครูดไปตามแนวแก้ม

            ซากใบไม้แห้งที่ร่วงหล่นทับถมอยู่บนผืนดินถูกคอมแบตเหยียบย่ำจนเกิดเสียงกรอบแกรบแข่งกับเสียงหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนของสองทหารกล้า กรัณย์ยกมือป้องปัดและคอยแหวกเถาไม้เลื้อยเปียกชื้นเปิดทางสำหรับการหลบหนี หัวใจเขาเต้นแรง ตลอดเวลาที่เร่งฝีเท้าทะยานไปข้างหน้าขณะที่ได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมากวิ่งกรูใกล้ตัวขึ้นทุกวินาที…

            ชายหนุ่มเร่งฝีเท้า แต่ไม่ลืมคอยระวังให้กับเพื่อนร่วมทีม เขาพยายามจะกำจัดสิ่งกรีดขวางเพื่อเปิดเส้นทางหลบหนี กระทั่งโผล่พ้นแนวเขตป่ารกชัฏจึงสามารถวิ่งได้เร็วขึ้นกว่าเดิมอีกนิด เขากระโดดข้ามรากไม้ขนาดใหญ่ที่เลื้อยลอยอยู่เหนือผิวดิน ซอกแซกไปตามสุมทุมพุ่มไม้หนาทึบที่ทอดแนวกิ่งก้านบดบังแสงแดดยามบ่ายจัดไม่ให้สาดลำแสงลอดผ่านลงมา 

            เสียงสั่งตะโกนสลับเสียงสบถด่าดังผสานเสียงเท้าหลายสิบคู่ซึ่งกำลังย่ำผ่านดงไม้ร่มครึ้มไล่หลังมาติด ๆ ราวกับฝูงสุนัขจิ้งจอกออกไล่ล่าเหยื่อ แต่เสียใจกับพวกมันจริง ๆ เพราะนักรบอย่างกรัณย์ไม่ใช่เหยื่อกระจอกที่จะยอมให้ฝูงจิ้งจอกรุมทึ้งง่าย ๆ ถ้าไม่เจ๋งจริง ๆ เขาคงไม่ได้รับมอบหมายให้มาทำงานเสี่ยงชีวิตเช่นนี้แน่

            กรัณย์ยังคงวิ่งตะลุยฝ่าดงไม้รกเรื้อยไปพร้อมจ่าวสันต์ แม้หยดเหงื่อจะไหลย้อยจากหนังศีรษะชโลมลงมาทั่วใบหน้าสร้างความรำคาญและทำให้แสบเคืองตายามของเหลวรสเค็มไหลเข้านัยน์ตา ชายหนุ่มยกแขนขึ้นปาดเหงื่อลวก ๆ ขณะที่เท้ายังทำหน้าที่ขับเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

            เสียงหัวใจกระหน่ำย้ำสภาวะอันตรายที่กำลังเผชิญ ชีวิตที่เหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้ายทำให้สติของเขาตึงเครียด ใบหน้าคมติดจะเคร่งขรึม คิ้วหนาขมวดมุ่น...

            หากพลาดเพียงเสี้ยววินาทีรับรองเขาตายหยังเขียดเพราะฝีมือของพวกมันแน่ ๆ !!

            กรัณย์ยังคงเร่งฝีเท้าพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างไม่ย่นย่อเพราะทุกวินาทีหมายถึงชีวิตกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย บางครั้งเขาจะยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่สร้างความระคายเคืองให้แก่ดวงตา ผลจากการวิ่งบุกป่าฝ่าดงไปอย่างไม่คิดชีวิตทำให้เลือดลมสูบฉีดแรงจนสัมผัสได้ว่าร้อนผะผ่าวไปทั่วร่าง

            ด้านหลัง...พวกมันยังคงวิ่งไล่ตามมาอย่างไม่หยุดยั้ง ได้ยินเสียงย่ำเท้ากระชั้นใกล้เข้ามาทุกที!

            จ่าวสันต์กวาดสายตามองรอบบริเวณ ไหวพริบในการต่อสู้ที่สั่งสมมานานกว่ายี่สิบปี ทำให้สัญชาตญาณเอาตัวรอดของนายทหารมากประสบการณ์เข้าขั้นดีเยี่ยม สติเท่านั้นที่จะทำให้เขาสามารถพาตัวเองกับกรัณย์ออกไปจากป่าแห่งนี้ได้ อาวุธที่มีอยู่ในมือไม่เพียงพอในการต่อสู้กับขบวนการนอกกฎหมายเหล่านั้น ซึ่งกำลังไล่ล่าพวกเขาอย่างเอาเป็นเอาตายไม่ลดละ