บทนำ
นิยายสุดร้อนแรงและเร้าอารมณ์
เขา...เป็นผู้ชายที่แสนดีของพี่สาว
แต่...เขา....เป็นผู้ชายที่ร้อนแรงที่สุดสำหรับหล่อน
เรื่องราวลับ ๆ ของ มาลินี
บอกเล่าเรื่องราวในชีวิต ที่ไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น
บท 1
วันนี้มาลินีต้องตื่นแต่เช้าเพราะหล่อนต้องนั่งรถเมล์ไปหาพี่สาวที่อพาร์ทเม้นท์ในเขตย่านการค้าแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ เด็กสาววัยสิบแปดในชุดเสื้อกล้ามสวมทับด้วยเสื้อคลุมตัวบาง ๆ และกระโปรงสั้นเหนือเข่าพาหุ่นอวบอัดเดินนวยนาดขึ้นรถเมล์ที่มีคนทั้งนั่งทั้งยืนกันแน่นขนัด
มาลินีพึ่งเรียนจบ ม.6 แต่หล่อนยังไม่ได้สมัครเรียนต่อที่ไหนเพราะทางบ้านมีเงินส่งเสียให้ไม่พอ เด็กสาวก็เข้าใจว่าสถานะทางบ้านตอนนี้ง่อนแง่นมากพอควร สิ่งที่หล่อนทำได้คือต้องหางานทำไปพลาง ๆ และหล่อนกำลังจะเดินทางไปหาพี่สาวที่อยู่อีกเขตหนึ่ง
มาลินีจะไปอยู่กับพี่สาวที่อพาร์ทเม้นท์เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนหล่อนติดต่อไปหาพี่สาวที่มีเพียงคนเดียวและตอนนี้ก็ทำงานเป็นพนักงานบริษัท พี่สาวของมาลินีที่อยู่กับสามีสองคนเพราะยังไม่มีลูกชักชวนให้หล่อนไปอยู่ด้วยเพราะคิดว่าจะหางานให้น้องสาวทำในเวลาที่ยังไม่มีงานและเงินแบบนี้
“ขอโทษนะคะ”
เด็กสาวพูดเสียงหวานตอนขึ้นรถเมล์ที่มีคนแน่นขนัดและแทรกตัวเข้าไปในกลุ่มคนที่ยืนแออัดยัดเยียดกันอยู่บนรถ กระเป๋ารถเมล์เดินมาเก็บเงินค่าโดยสาร เมื่อเด็กสาวยื่นให้แล้วก็ยืนตัวตรง มาลินีมีสัดส่วนที่อวบอัดตามวัยของสาวสิบแปด ผิวของเด็กสาวขาวเนียนผุดผ่องและมักจะมีหนุ่ม ๆ ข้างบ้านมาเมียงมองเสมอ มาลินีเองก็เหมือนสาวรุ่นทั่วไปที่จริง ๆ แล้วก็สนใจในเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เหมือนกัน
“อุ๊ย!”
เด็กสาวอุทานออกมาเบา ๆ เมื่อรถเบรกกะทันหันตอนส่งคน จังหวะนั้นทำให้ร่างอวบถูกเบียดจากทางด้านหลัง มาลินีรู้สึกเหมือนว่าหล่อนถูกเบียดเข้ามาชิดและได้ยินเสียงลมหายใจหอบ ๆ อยู่ที่ใบหู
“อืม...อืม...”
เสียงนั้นเหมือนเสียงผู้ชาย เด็กสาวยืนตัวแข็งไม่กล้าหันไปมองและรู้สึกว่าเนื้อตัวของหล่อนกำลังระริกเต้นเพราะมีบางอย่างยุกยิกอยู่ที่เอว แล้วมันก็ค่อย ๆ เลื่อนลงไปที่สะโพก มีบางอย่างแข็ง ๆ ดุนดันอยู่ข้างหลังเด็กสาว มาลินีไม่ได้คิดไปเองว่ามีผู้ชายยืนอยู่ข้างหลังหล่อน และ...เขากำลังใช้มือลูบไล้ตัวหล่อนที่สะโพกผายแล้วเลื่อนมาที่ด้านหน้า
มาลินีเอามืออุดปากแล้วจับกระเป๋าสะพายไว้แน่น ปกติหล่อนก็ไม่ค่อยได้ขึ้นรถเมล์บ่อยเท่าไหร่ คิดว่านับครั้งได้เลย นี่เป็นครั้งแรก มือไม้ของคนแปลกหน้าที่หล่อนไม่กล้าหันไปมองลูบอยู่ที่ด้านหน้าของหล่อน ใต้หน้าท้อง มาลินีหายใจไม่คล่อง เหมือนจะหอบ แต่ก็เสียว ๆ อยู่ที่กลางลำตัว
“อืม...อวบดีจริง”
หล่อนได้ยินเสียงนั้นดังชิดใบหู ลมหายใจร้อน ๆ ก็เป่าที่ลำคอของหล่อน เด็กสาวที่เนื้อตัวอวบอัดไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเพราะตอนนี้ดูเหมือนใคร ๆ ก็กำลังให้ความสนใจกับป้ายที่จะลงข้างหน้า แต่หล่อนยังต้องผ่านอีกหลายป้าย
“อุ๊ย!”
เด็กสาวอุทานเบา ๆ เพราะมือที่ลูบไล้กลางตัวหล่อนลงน้ำหนักจนกลายเป็นบีบที่เนื้อนุ่มกลางตัวของหล่อนเบา ๆ มาลินีเสียวสยิวโดยไม่รู้ตัว อะไรกันนี่...เล่นกันอย่างนี้บนรถเมล์เลยเหรอ ไม่เฉพาะแต่มือที่ยุกยิกอยู่ที่กระโปรงด้านหน้าของหล่อน ด้านหลังของเด็กสาวก็ถูกอะไรแข็ง ๆ เบียดถูไปมาจนมาลินีเริ่มเสียวสยิว
“อูย...”
หล่อนร้องออกมาเบา ๆ แต่ก็ดูเหมือนไม่มีใครสนใจแม้แต่คนเดียว ทุกคนให้ความสนใจข้างหน้า บ้างก็คุยกัน แต่ส่วนใหญ่ก็จะยืนนิ่งมีแต่หล่อนนี่ล่ะที่ชักจะนิ่งไม่ไหว มาลินีจะหันกลับไปก็ทำไม่ได้เพราะคนแน่นเหลือเกิน
สักพักมือไม้เจ้ากรรมของใครก็ไม่รู้มันล้วงเข้าไปใต้ชายกระโปรงของเด็กสาว มาลินีต้องกลั้นเสียงร้องไว้เพราะมือทั้งสองข้างก็ว่าได้ล้วงเข้าไปในชั้นในจีสตริงของหล่อน มาลินีเกือบจะส่งเสียงร้องแล้วเชียว แต่รู้สึกเสียวมากกว่า แล้วก็รู้สึกเหมือนว่านิ้วที่ยุกยิกไม่หยุดถูขึ้น ๆ ลง ๆ ที่กลีบกุหลาบของหล่อน
“อืม...อวบจริง...อูว”
แน่ะ...มีเสียงครางอยู่ข้างหลัง ช่างไม่เกรงกลัวใครจะได้ยินเลย มาลินีนิ่วหน้า หน้าสวยของเด็กสาวชักเริ่มเหยเก ไม่รู้จะทำยังไง และเหมือนเจ้าของมือจะยิ่งได้ใจเพราะมันล้วงลึกเข้าไปในกลีบกุหลาบที่เริ่มฉ่ำของหล่อน ส่วนบั้นท้ายของหล่อนก็ยังถูกคุกคามด้วยอะไรบางอย่างเป็นลำแข็ง ๆ ถูไถไปมา ขึ้น ๆ ลง ๆ จนหล่อนเองก็เสียวจนต้องครางเบา ๆ
“อืม...ซี๊ด...ซี๊ด”
ไม่มีใครได้ยินเสียงของหล่อนหรอก แต่มาลินีรู้สึกว่าโดนแบบนี้กลายเป็นว่ามันได้ใจหล่อนไปเสียอย่างนั้น เด็กสาวไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกรู้สาอะไร ขนหล่อนลุกชัน นิ้วนั้นซุกเข้าไปลึกแล้วขยับเข้า ๆ ออก ๆ จนมาลินีสะท้านไปหมดทั้งตัว
หล่อนเกร็งตัวเพราะความสยิว นิ้วของคนที่ไม่ได้เห็นหน้าพลิกพลิ้วเข้าออกอยู่ในกลีบดอกไม้ของหล่อน เด็กสาวสิบแปดเคลิบเคลิ้มอารมณ์ไปด้วย แต่แล้วจู่ ๆ มือซุกซนก็ถอนออกไปเหมือนรีบร้อน
ทุกอย่างหยุดลงในทันทีทันใด เด็กสาวรีบเรียกสติกลับคืนเพราะรถหยุดลงที่ป้ายหนึ่ง แต่เมื่อจะหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นผู้หญิงที่เบียดเข้ามาแทน มาลินีมองลงไปที่หน้าต่างรถก็เห็นผู้ชายสี่ห้าคนลงไปพร้อมกัน
เด็กสาวขัดใจนิดหน่อยเพราะไม่รู้ว่าใครกันที่เป็นเจ้าของมือและ ลำยาว ๆ แข็ง ๆ ที่ถูตรงบั้นท้ายของหล่อน ที่มากกว่านั้นคือมันทำให้หล่อนเสียอารมณ์เพราะค้างเติ่งตอนใกล้ถึงป้ายที่หล่อนจะลงอีกไม่ไกล
“อ้าว...นี...มาถึงตอนไหนน่ะ ไม่เห็นโทรบอกพี่เลยจะได้ไปรับ”
มาลี พี่สาวของมาลินีทักน้องสาวเมื่อเปิดประตูห้องพักแล้วเห็นว่ามาลินีมายืนอยู่ที่หน้าประตูหลังจากเคาะบานประตูหลายครั้ง มาลินียิ้มให้แล้ววางกระเป๋าเสื้อผ้าที่นำติดตัวมาด้วยลงกับพื้น
บทล่าสุด
#92 บทที่ 92 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#91 บทที่ 91 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#90 บทที่ 90 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#89 บทที่ 89 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#88 บทที่ 88 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#87 บทที่ 87 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#86 บทที่ 86 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#85 บทที่ 85 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#84 บทที่ 84 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#83 บทที่ 83 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













