บทนำ
เมื่อ ‘ดอกเตอร์’ หนุ่มสุดเคร่งขรึม
ถูกล้วงความลับจาก ‘สาวใช้’ สุดอึ๋มกระแทกใจ
ในข้อหาแสนจะโหดร้ายกับความหล่อ ‘เกย์’ หรือเปล่าที่เขาเป็น
การพิสูจน์ในสิ่งที่ธรรมชาติเรียกร้อง ‘ทั้งวันและทั้งคืน’
คงเป็นคำตอบสำหรับเธอ
บท 1
เสียงเพลงกระหึ่มในจังหวะเร้าใจดังขึ้นพร้อมๆ กับงานเปิดตัวรถยนต์รุ่นใหม่ประจำปี ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างสวยงาม ผู้คนที่สนใจในเรื่องยานยนต์ เซเลบ ดารา ไฮโซ ผู้มีชื่อเสียงในทุกวงการ ตลอดจนผู้ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์และธุรกิจที่เกี่ยวข้อง ต่างตบเท้ากันเข้าชมงานไม่ขาดสาย เพราะตลอดทั้งงานที่จัดติดต่อกันถึง 12 วันนี้ ทุกค่ายรถยนต์ต่างขนนวัตกรรมยานยนต์มานำเสนออย่างไม่มีใครยอมใคร
ผู้คนคลาคล่ำที่เป็นชายมากกว่า 90% นั้นคงตอบได้ไม่เต็มปากนักว่าแทบทั้งหมดนั้นมาดูรถยนต์ เพราะต่างรู้กันดีว่า สิ่งที่ล่อตาล่อใจและล่อ ‘ลวง’ ลูกค้าได้มากยิ่งกว่ามากนั้น ไม่พ้นจะเป็นพนักงานแนะนำรถยนต์สาวสวยที่ใครๆ ก็เรียกว่า ‘พริตตี้’ นางฟ้าจักรกลเหล่านี้แหละที่ทำให้คนหนุ่มและไม่หนุ่มทั้งหลายต่างรอคอยช่วงเวลาแห่งปีจะเวียนมาถึงอีกครั้ง เพื่อเก็บภาพประทับใจและภาพแห่งความทรงจำลงในสมอง
“อูย... แม่ง... นมใหญ่เป็นบ้าเลยว่ะ อย่างนี้ให้กูจัดสักที กูยอมกราบเลย”
“เออ... กูก็อยากเป็นลูกของน้องเขาจริงๆ ว่ะ”
“ทำไมวะ”
“ก็กูจะได้ดูดนมน้องเขานอนไงล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”
เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะที่ดังอยู่ไม่ไกลจากตัวราวกับจงใจให้ได้ยินนั้น ทำให้เจ้าของใบหน้าสวยไม่ต่างจากนางฟ้าต้องยืนกัดฟันกรอดข่มอารมณ์ตัวเองเต็มที่ทั้งที่ริมฝีปากยังคงฉีกยิ้มให้กับลูกค้าไปทั่ว แต่ใจจริงอยากจะยกรองเท้าส้นสูงสีเทาเมทัลลิกเตะเสยใบหน้าไอ้พวกผู้ชายลามกนั่นสักครั้งแต่ก็ทำไม่ได้ ที่ทำได้ก็แค่ยืนฉีกยิ้มจนเหงือกแห้งต่อไปเท่านั้น
ในขณะที่ต้องแอคท่าน่ารักอ่อนหวานให้สมกับชุดนางฟ้าที่สวมใส่อยู่นี้ เล็บมือสีชมพูกลีบบัวกลับจิกกดลงไปในเนื้อฝ่ามือของตัวเองเพื่อควบคุมอารมณ์เต็มที่ แต่มันก็ยังไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น จนเธอต้องใช้แผนสุดท้ายคือการเลือกที่จะนับ 1-100 อยู่ในใจ
‘บงกช ปวันรัตน์’ หรือ ‘บัว’ สาวสวยหุ่นดีวัย 24 ปี ตาคม ผมยาว ผิวสีน้ำผึ้ง เธอมีสัดส่วน 36-24-36 สูง 169 เซนติเมตร นั่นล่ะคือเธอ คุณสมบัติและรูปร่างหน้าตาแบบนี้ทำให้เธอรับงานถ่ายแบบและเป็นพริตตี้ มาตั้งแต่เริ่มเรียนมหาวิทยาลัยมาจนถึงขณะนี้ ที่แม้จะเรียนจบมากว่า 2 ปี เธอก็ยังคงรับจ๊อบเป็นพริตตี้อยู่บ่อยครั้ง แต่ส่วนมากจะเลือกเฉพาะงานที่เกี่ยวกับเด็กหรือสินค้าสำหรับสตรี เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เธอไม่อยากเจอ อย่างเช่นตอนนี้ไง
แต่สำหรับในงานระดับประเทศแบบนี้เธอย่อมไม่พลาดเพราะนั่นจะหมายถึงเงินค่าตอบแทนก้อนโต ในราคาเหมาจ่ายตลอดทั้งงาน แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการถูกแทะโลมทั้งจากสายตาและคำพูดของไอ้พวกผู้ชายมักมากบ้ากามและหื่นจัดเหล่านี้ เพราะคนพวกนี้คงไม่คิดว่าผู้หญิงเป็นเพศที่ส่งผ่านผู้ชายออกมาเกิดเลยสักนิด แต่ดันคิดว่าผู้หญิงเป็นสิ่งกระตุ้นความเสียว ที่แค่มองผ่านก็เก็บไปจินตนาการฝ่ามือได้ตามสะดวก
โดยเฉพาะในเวลานี้เธอก็ไม่ต่างจากสัตว์โลกสวยงามที่มีแต่คนมามุงดู บ้างก็มาถ่ายภาพด้วยความชื่นชม บ้างก็มาแทะโลมด้วยสายตา และก็มีไอ้ประเภทที่ยืนมองจนแทบจะปฏิสนธิพร้อมคำพูดโจ่งแจ้งแบบนี้ด้วย แต่เธอควรจะโทษใครล่ะในเมื่อเธอเลือกงานนี้เอง โทษโชคชะตาที่ทำให้เธอหางานทำไม่ได้ หรือโทษว่า ‘ความสวยพาซวย’ ทำให้เธอมีอันต้องออกจากงานบ่อยครั้ง
เพราะทนไม่ได้กับสายตาและความคิดของคนอื่นที่มีต่อ ‘นม’ สมบัติคู่หน้าที่แม่ให้มาอย่างมากล้นเกินพอดีอย่างนั้นเหรอ หรือจะโทษ ‘ก้น’ สมบัติคู่หลังที่ขยันเต่งตึงและเด้งดึ๋งเวลาเดิน จนผู้ชายต้องจินตนาการตาม อะไรกันล่ะที่เธอควรจะโทษ หรือจริงๆ แล้วเธอไม่ผิดหรอก ที่ผิดน่ะก็ไอ้พวกหื่นนี่มากกว่า
“บัว... อดทนหน่อยนะแก เดี๋ยวก็เลิกงานแล้ว แกอย่าทำล่มกลางคันเด็ดขาดนะ คราวนี้ฉันเอาหัวตัวเองรับประกันกับเจ๊เมี่ยงไว้ด้วยว่าแกจะไม่อาละวาด ไม่อย่างนั้นงานหน้าฉันก็คงจะไม่ได้เหมือนกัน”
บงกชพยักหน้ายิ้มๆ ให้กับ ‘เจนนี่’ เพื่อนสาวร่วมอาชีพที่ช่วยหางานมาให้โดยผ่านเอเจนซีสาวประเภท 2 ที่รู้กิตติศัพท์ปัญหาของเธอดี และเธอก็จะอดทนให้มากเพื่อไม่ให้เสียไปถึงเพื่อนและ ‘เจ๊เมี่ยง’ แม้ว่ามันเกินจะทนแล้วก็ตาม
ปากฉีกยิ้มแต่ในใจพยายามท่องไว้ว่า ‘ไม่ถูกตัวๆ’ เพราะอย่างมากผู้ชายพวกนี้ก็ทำได้แค่รูปถ่ายกับใช้สายตาโอ้โลมเธอเท่านั้น ส่วนจะเก็บความทรงจำในเรือนร่างนี้ไปฝันเปียกกี่สิบครั้งเธอก็ไม่ควรจะต้องไปคิด คิดแต่เพียงว่าจบงานนี้จะทำให้เธอมีทุนที่จะมองหางานอื่นไปอีกเป็นแรมเดือนก็พอ
ใบหน้าเชิดขึ้น ริมฝีปากฉีกยิ้ม ตามองตรงไปข้างหน้า ไม่เอาคำพูดอุจาดรูหูมาคิดให้เป็นอารมณ์อีก ก่อนที่ร่างระหงจะเดินวาดลวดลายสลับตำแหน่งกับเพื่อน เพื่อโพสท่านำเสนอรถยนต์ตามตำแหน่งที่ได้ซักซ้อมกันมา และแค่เธอเคลื่อนตัวก็เหมือนกับว่าพวกผู้ชายที่อยู่ในตำแหน่งเดียวกันก็เคลื่อนตาม อาจจะเรียกได้ว่า ‘นมดึงดูด’ และ ‘ตูดสั่งได้’ เพราะจากสายตาทุกคู่ ไม่มีใครเลยที่ไม่มองเป้าหมายอันโดนเด่นของเธอ
ชุดนางฟ้าสีขาวแสนสวยยาวคลุมสะโพก ตกแต่งเม็ดคริสทัลระยิบระยับแต่แอบคว้านร่องอกจนเห็นเนินอวบอิ่มที่ถูกดันติดกันจนชิด กระโปรงผ้าสีขาวเข้ารูปเกาะสะโพกก็ตกแต่งด้วยเม็ดคริสทัลร้อยลงมาเป็นสาย ทำให้ทุกจังหวะการก้าวเดินของเธอคล้ายกับนางฟ้ากำลังร่ายรำ และสะโพกผายก็คงจะโยกไหวเย้ายวนสายตาผู้ชายเกินพอดี
บงกชเชิดหน้ายิ้มสู้กล้องทุกตัว เห็นนะว่ากล้องหลายตัว ‘ซูม’ เฉพาะเจาะจงที่ตรงจุดขายของเธอ แม้จะไม่ชอบใจแต่เธอก็จะทำให้มันดีที่สุด เพราะนาทีนี้เธออยู่ในฐานะพริตตี้ ไม่ใช่พนักงานบริษัทที่เพิ่งถูกไล่ออกมาเมื่อสัปดาห์ก่อน
บทล่าสุด
#92 บทที่ 92 ยั่วรักกับดักสวาท (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#91 บทที่ 91 ยั่วไม่เลิกต้องได้รับผล
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#90 บทที่ 90 เรารักกัน
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#89 บทที่ 89 ลูกชายคุณป้าแซนดี้
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#88 บทที่ 88 มหานครนิวยอร์ก
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#87 บทที่ 87 แววตาของความรัก
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#86 บทที่ 86 ความรักมาโดยไม่รู้ตัว
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#85 บทที่ 85 เขาไม่รักบัว
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#84 บทที่ 84 ฉันไม่รักคุณ
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025#83 บทที่ 83 ความอ่อนโยนไม่ใช่ความรัก
อัปเดตล่าสุด: 10/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
มาวิน พี่รหัสโคตรหล่อ | Brother Love
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้













