บทนำ
บท 1
แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านรอยต่อระหว่างผ้าเนื้อหนาสองผืนที่ทิ้งชายลงบดบังไอร้อนด้านนอก ส่องกระทบเปลือกตาหญิงสาวที่นอนระทวยนิ่งกลางเตียงใหญ่ในห้องนอนสีควันบุหรี่หม่น เธอพลิกกายหลบแสงระคายตาอย่างอิดออด เพราะฤทธิ์มาการิต้ารสเปรี้ยวที่เผลอดื่มตามคำคะยั้นคะยอของเพื่อนในค่ำคืนที่ผ่านมากำลังสำแดงฤทธิ์เดชให้คนคออ่อนพ่ายแพ้อย่างราบคาบ พราวรุ้งพยายามจะลืมตาแต่เปลือกตาเธอหนักอึ้งเหมือนถ่วงด้วยหินแต่เธอก็พยายามแม้จะยากลำบาก หญิงสาวสูดลมหายใจลึกและผ่อนออกอย่างช้า ๆ พลางส่งเสียงครางแผ่วพร่า รับรู้ถึงความรวดร้าวแปลก ๆ บริเวณท้องน้อยไปจนถึงกึ่งกลางเรือนกายเมื่อขยับตัว อาการร้าวระบบค่อย ๆ แทรกซ่านไปทั่วสรรพางค์จนคนที่เพิ่งลืมตาขึ้นเผลอหรี่ตาลง กัดริมฝีปากก่อนจะลองขยับตัวใหม่ด้วยความยากเย็น
ร่างเปลือยเปล่านุ่มรื่นที่ขยับตัวเบียดเข้ามาเสียดสีเรือนกายกำยำปลุกเพลิงเพชรให้ตื่นขึ้นอย่างเกียจคร้าน เขากะพริบตาแผ่วเบา ขับไล่อาการพร่ามัวก่อนจะตื่นเต็มตาและต้องขมวดคิ้ว เมื่อเหลือบมองใบหน้าเหยเกของหญิงสาวที่นอนหนุนต้นแขนตนอย่างงุนงงอยู่ชั่วขณะ กว่าคิ้วจะคลายปมหลังลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้ในเวลาต่อมา
ดวงตากลมวาวอ่อนเดียงสากับเครื่องหน้าจิ้มลิ้ม และผิวละเอียดขาวอมชมพู ส่งให้หญิงสาวในวงแขนเขาดูสวยหวาน พริ้มเพรามากขึ้นเมื่อใบหน้างดงามล้อมกรอบเส้นผมสีน้ำตาลเข้มดัดปลายเป็นลอนคลื่นอ่อน ๆ อย่างมีชีวิตชีวา รูปร่างระหงบอบบางแบบสาวยุคใหม่กับบุคลิกนุ่มนวลภายใต้เสื้อผ้าแบบเรียบสีหวาน ที่เขาเป็นคนถอดเองกับมือ ช่างขัดแย้งกับอาชีพของเธออย่างเหลือเกิน แต่เขาก็ไม่ใส่ใจนักเมื่อนายหน้าของเธอให้เหตุผลว่านี่เป็นการทำงานครั้งแรกของหญิงสาว
ในขณะที่หญิงสาวเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างแช่มช้า พร้อมกับถอนหายใจยาวอย่างงัวเงีย ประสาคนเพิ่งตื่น เธอเงยหน้าขึ้นและได้สบสายตากับเขาในระยะแค่ลมหายใจกั้น ดวงตาวาวหวานที่ช้อนขึ้นมองประสานสายตาของเขาแสดงอาการตื่นตระหนกขึ้นอย่างฉับพลัน
“คุณ!”
หัวใจของพราวรุ้งเต้นสะดุด แล้วดิ่งวับหายราวหลุดออกจากอกไปชั่วขณะก่อนกลับมาเต้นโลดโผนอย่างน่าหวาดเสียว ดวงตาคู่งามตื่นโพลงขณะมองใบหน้าคมคายแฝงเงากระด้างของคนข้างกายในอาการตกใจ ผู้ชายที่เธอเพิ่งพบครั้งแรกเมื่อคืน จากการแนะนำของมยุเรศ และแก้วเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์รสเปรี้ยวแก้วนั้นที่มยุเรศคะยั้นคะยอให้เธอดื่มกับเขา จากนั้นสติของเธอก็ขาดหายเหมือนหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ถูกปิดเครื่องและเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย
“อรุณสวัสดิ์...คนสวย” เขาเปิดยิ้มเก๋มุมปากแล้วขยับพลิกตัวขึ้นเหนือร่างระหง กักขังเธอไว้ใต้ร่างในลักษณะวาบหวาม ดวงตาเป็นประกายจ้องมองนัยน์ตาตื่นโพลงของเธออย่างเร่าร้อน
“อุ๊ย!” อารมณ์ตกใจทำให้เธอเผลออุทานเสียงหลง รีบยกมือขึ้นผลักอกเขาไว้พลางละล่ำละลักตวาดเสียงแหลม “ถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะไอ้คนสาระเลว คอยดูนะ! ฉันจะแจ้งความ เอาตำรวจมาลากคอคุณเข้าคุกให้ได้”
พราวรุ้งเบือนหน้าหนีใบหน้าที่ก้มต่ำลงมาของเขาอย่างรังเกียจระคนหวั่นไหว
“หืม...ข้อหาอะไรไม่ทราบ” เขากระซิบถามเสียงแหบพร่าข้างใบหูนุ่มแล้วเย้าเธอเล่นด้วยการแทรกปลายลิ้นไล้เข้าไปในรูหูของเธออย่างหยอกล้อ
“อ๊ะ!”
ลิ้นเปียกชื้นที่แทรกไล้ใบหูเธอเล่นราวจะหยอกเย้า สร้างความกระสันเสียวให้แก่คนอ่อนประสบการณ์เกินต่อต้าน ประกอบกับความสนิทแนบอย่างชิดเชื้อของอวัยวะเปลือยเปล่าที่เสียดสีท่อนขาเปล่าเปลือยของเธอโดยพลการ ก่อให้เกิดความรู้สึกไม่ต่างกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปทั่วร่าง และพุ่งไปกระจุกรวมตัวกันอยู่กึ่งกลางเรือนกายที่ยังรวดร้าว กำลังบีบรัดแรงเหมือนกับรอคอยให้บางสิ่งบางอย่างเข้ามาสัมผัสแตะต้อง ในเวลาเดียวกันนั้นจิตสำนึกของกุลสตรี ที่ยังพอมีเหลืออยู่บ้างรีบออกคำสั่งบงการให้เธอร้องออกไปเสียงขรม“ออกไปให้ห่างจากตัวฉันเดี๋ยวนี้นะ”
น้ำเสียงแตกพร่าและแหบแห้งของพราวรุ้งแผดสนั่นขึ้นอย่างขวัญเสีย เลือดทั่วร่างแซดซ่านไปทุกอณู บงการก้อนเนื้อในอกให้เต้นระส่ำอย่างไม่อาจควบคุม ส่งผลให้สมาธิกับสติของเธอพลอยกระเจิดกระเจิงไปกับความฉ่ำชื้น นุ่มรื่นของปลายลิ้น กับอวัยวะบางส่วนที่ดิ้นขลุกขลักสัมผัสท่อนขาเธออย่างเริงร่า
“ไม่เอาน่าสาวน้อย ถึงเธอจะสด ใหม่ และสะอาดจริงอย่างที่นายหน้าเธอบอกกับฉันก็เถอะ แต่ไอ้จำนวนเงินที่ฉันจ่ายสำหรับเป็นค่าตัวเธอมันก็ไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ เลยนะ เธอว่ามันไม่เอาเปรียบฉันเกินไปหน่อยเหรอ ถ้าจะให้ฉันมีสิทธิ์ครอบครองตัวเธอได้แค่คืนเดียวน่ะ”
ลมหายใจอุ่นร้อนกระทบซอกคอระหง ขณะที่เขาเอ่ยถามเสียงแหบเบาอยู่ข้างใบหูของเธอ
“เงินอะไร! ฉันไม่รู้เรื่อง คนชั่ว ออกไปจากตัวของฉันนะ” พราวรุ้งปฏิเสธเสียงสั่นเครือด้วยความตระหนก พยายามดึงมือที่ถูกเขากุมไว้พร้อมกับขืนตัวสุดพลังแต่ดูเหมือนทุกสิ่งที่เธอทำจะไร้ซึ่งประโยชน์
เขาทำเสียงหยันในลำคอพร้อมเอ่ยแผ่วต่ำ “เธอบอกว่าไม่รู้เรื่อง แต่ฉันเห็นกับตาว่าเธอรับเงินของฉันไปจากนายหน้าของเธอ ก่อนที่เขาจะพาเธอมาแนะนำกับฉันนะสาวน้อย”
คำพูดของเขาเฉลยคำตอบให้เธอคลายความสงสัยได้อย่างกระจ่าง ที่แท้ มยุเรศคือตัวการของเรื่องทั้งหมด เธอแปลกใจอยู่แล้วว่ามยุเรศเอาเงินจากไหน และใช้วิธีใดหาเงินจำนวนนั้นมาใช้หนี้เธอ ผู้หญิงร้ายกาจที่เธอเห็นเป็นเพื่อน หลอกเอาตัวเธอมาขายให้กับผู้ชายคนนี้ด้วยการวางแผนล่อลวงเธอมารับเงินคืนที่งานปาร์ตี้เมื่อคืน
“ไม่! ไม่ใช่!! มันไม่ใช่เรื่องจริง คุณกำลังเข้าใจฉันผิด ถอยออกไปจากตัวฉัน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” เธอร้องปฏิเสธพลางดิ้นพลางอย่างจนตรอก
บทล่าสุด
#161 บทที่ 161 Ep.161
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#160 บทที่ 160 Ep.160
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#159 บทที่ 159 Ep.159
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#158 บทที่ 158 Ep.158
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#157 บทที่ 157 Ep.157
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#156 บทที่ 156 Ep.156
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#155 บทที่ 155 Ep.155
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#154 บทที่ 154 Ep.154
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#153 บทที่ 153 Ep.153
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#152 บทที่ 152 Ep.152
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย
"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"
เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เจ้าพ่อมาเฟีย
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













