บทนำ
บท 1
บทนำ
ณ คอนโดแห่งหนึ่ง
นักศึกษาสาวทั้งหกคนจัดปาร์ตี้เล็กๆ บนคอนโดอย่างสนุกสนาน สนุกเฮฮาร้องเพลงเต้นเล่นเพราะเริ่มเมา ดูทุกคนครึกครื้นสนุกกันทั้งห้าสาว ทว่าหญิงสาวคนหนึ่งในกลุ่มนั้นไม่ชอบเรื่องสังสรรค์ จึงเดินมานั่งหลบมุมห้องก้มหน้าอ่านหนังสือคนเดียว
"อันนา เอาหนังสือนิยายมาอ่านที่นี่ด้วย? เธอไม่สนุกกับพวกเราเหรอ" นิตายืนจ้องมองน้องสาวของตนเองหรือว่าหลานสาวของผู้เป็นพ่อ ทั้งสองคนเรียนด้วยกันคณะเดียวกันไปไหนมาไหนนิตามักจะพาอันนาไปด้วย แต่นิสัยของทั้งสองคนแตกต่างกันมาก นิตาเป็นคนนิสัยแรงไม่สนโลกขี้เหวี่ยงชอบคือชอบไม่ชอบคือด่า ส่วนอันนานั้นเธอเป็นคนเงียบและยอมนิตาตลอดทั้งสองคนอยู่ด้วยกันเหมือนกับพี่น้องรักกันใส่ใจกันถึงแม้ว่าจะมีทะเลาะกันบ้าง
"นั่นสิ...เห็นอันนานั่งอ่านหนังสือนิยายนี่มาตั้งนานแล้วเราร้องเพลงดื่มสนุกเฮฮากันก็ยังไม่เห็นรบกวนสมาธิของอันนาเลย หรือว่าอันนาดื่มตัวหนังสือแทนเหล้าจนเมาไปแล้วนะ" เพื่อนอีกคนนั้นพูดแขวะในเชิงติดตลกส่ายหน้าไปมาให้กับอันนาพร้อมยิ้มเยาะใส่
"พวกเธอสนุกกันเลย...เราไม่ค่อยชอบดื่มไม่ชอบร้องเพลง เราขออ่านหนังสือนะ นิตาดื่มได้เต็มที่ถ้าเมาเดี๋ยวอันนาพากลับเอง" นิตาขยับเข้ามานั่งใกล้ๆอันนา พร้อมทั้งโอบกอดน้องสาว ที่อันนาต้องมาอยู่กับนิตาเพราะว่าพ่อแม่ของอันนาเสียชีวิตตั้งตอนที่เธอยังเล็กๆ ลุงของเธอนั้นจึงพามาอยู่ด้วยเขาเลี้ยงเปรียบดั่งลูกสาวอีกคนและให้ทุกอย่างโดยไม่ลำเอียง ส่วนนิตาไม่เคยอิจฉาอันนาที่พ่อของตนเองเอาหลานมาเลี้ยงเพราะเธอกับอันนาเป็นเพื่อนกันเหมือนกับพี่น้องสายเลือดเดียวกัน
"ทำไมน่ารักแบบนี้เนี่ย เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปกินชาบูนะคนสวย" นิตาใช้ความทะเล้นแกล้งอันนาเธอยกมือหยิกแก้มของอันนาก่อนที่จะวิ่งเข้าไปยังกลุ่มเพื่อนตัวเอง
อันนาเธอได้เพียงแต่ส่ายหน้าไปมา ก้มหน้าอ่านหนังสือนิยายเล่มโปรดต่อ ทว่าไม่นานเสียงเพลงของเพื่อนหยุดลง นิตาเธอคุยโทรศัพท์มือถือกับใครบางคนใบหน้าดูคร่ำเครียดคิ้วขมวดเข้าหากันจนอันนาวางหนังสือนิยายลงรีบลุกขึ้นไปหานิตา
"นิตาเธอไม่ควรยอมมันแบบนี้นะ อีเพลงพิณมันหยามหน้าเราเกินไปหรือเปล่า พี่วินเขาเป็นแฟนเธอมันไม่ควรให้เขาไปส่ง" เหมียวเพื่อนหนึ่งในหกคนของนิตาพูดขึ้นพร้อมทั้งยื่นโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอปรากฏภาพของผู้ชายและผู้หญิงคนหนึ่งนั่งบนมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่ วินโอบกอดเพลงพิณเด็กที่เรียนมหาลัยเดียวกันดูสนิทสนมหรือจะเรียกว่าคนรักก็ได้ถ้าเขาจะแนบชิดกันขนาด
นิตาคว้ากระเป๋าและโทรศัพท์มือถือทันทีท่าทางของเธอที่รีบเหมือนกับว่าจะไปฆ่าเพลงพิณ อันนาที่เห็นท่าไม่ดีกลัวว่าพี่สาวจะพลาดพลั้งทำอะไรด้วยอารมณ์โกรธเธอจึงรีบขวางหน้าและคว้าจับแขนของนิตาเอาไว้
"ใจเย็นๆนะ นิตามันอาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้" ในขณะที่นิตากำลังโกรธเธอผลักอันนาล้มและเพื่อนคนหนึ่งรีบคว้าประคองอันนาเอาไว้ที่เหลือตามนิตาไปกันหมดทั้งสาม
อันนาหันไปถามเพื่อนคนนั้นที่ประคองตนเองจึงรู้ว่านิตากับเพื่อนที่เหลือ จะไปจัดการเพลงพิณเธอไม่รอช้ารีบวิ่งออกมาทันที
ทว่าพอถึงด้านล่างลานจอดรถรถของนิตาได้ขับออกด้วยความรวดเร็ว อันนาเธอต้องย้อนกลับวิ่งขึ้นไปเอากุญแจบนคอนโด พอได้กุญแจรถและโทรศัพท์มือถือ อันนาโทรหานิตาแต่เพื่อนของนิตานั้นรับสายเพราะนิตาเป็นคนขับรถเอง
อันนาพยายามถามจนรู้ว่านิตาไปที่คอนโดของวิน อันนาจึงตามไปทันที เมื่อมาถึงยังไม่ทันได้จอดรถอันนาเห็นว่าเพื่อนของนิตากำลังรุมฉุดกระชากผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นไปด้วย เธอจับจ้องมองอยู่นานจนรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเพลงพิณ
"หึ้ย เพลงพิณนี่ อย่าบอกนะว่า…" รถคันหน้าของอันนาขับออกไปรวดเร็ว เมื่อพวกนิตาได้ตัวของเพลงพิณขึ้นรถไปแล้วอันนาจึงรีบขับรถตามจนกระทั่งถึงโกดังร้างแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากที่นี่มาก
รถคันหน้าเปิดประตูลงกันมาพึ่บพั่บเพื่อนที่มากับนิตามี 3 คนรวมนิตาเป็น 4 คน ฉุดดึงกระชากหญิงสาวตัวเล็กร่วงหล่นลงมาจากรถเนื้อตัวของเธอมอมแมมใบหน้าเต็มไปด้วยรอยช้ำ
"กล้าแย่งแฟนของคนอื่นเหรอ" หญิงสาวร่างบางเนื้อตัวบอบช้ำถูกจับแขนไขว้ไปทางด้านหลังและคุกเข่าต่อหน้าในขณะที่นิตายกมือขึ้นเตรียมที่จะตบใบหน้าหญิงสาวที่ไร้ทางสู้คนนั้น ต้องหยุดชะงักเพราะว่าอันนาจับแขนนิตาเอาไว้
"พอแล้วนิตาอย่าทำแบบนี้" สายตาของเพื่อนทั้ง 3 คน ไม่พอใจอันนาที่ห้ามนิตาไม่ให้ทำเพราะทั้ง 3 คนพยายามยุแยงให้นิตาจัดการเพลงพิณ
"อย่ามาห้ามนะอันนา อีแรดคนนี้มันจะงาบวินไป" นิตาตะคอกใส่อันนาสายตาของเธอกวาดมองเพลงพิณ
"ถ้าผู้ชายมันไม่เล่นด้วย ผู้หญิงก็ไม่มีวันที่จะเข้าหาได้ แล้วพวกเธอทำกันแบบนี้ ถ้าเพลงพิณเป็นอะไรขึ้นมาจะรับผิดชอบชีวิตของเขาไหวเหรอ
เพื่อนทั้ง 3 คน เบะปากใส่อันนาในขณะที่เธอกำลังเตือนสตินิตา ทว่าไม่นานเรือนร่างบางของอันนาถูกผลักนิตาไม่ฟังในสิ่งที่อันนาพูด
"เฮือก!!~เฮือก!!"
"มีคนมา" นิตาออกมาจากเพลงพิณและเธอดันตัวของอันนาเข้าไปอยู่แทนที่ในขณะที่รถยนต์ขับเข้ามาและแน่ชัดเป็นรถตำรวจ เพลงพิณหญิงสาวที่ถูกกระทำหายใจเฮือกราวกับคนจะขาดอากาศหายใจร่างกายที่ดิ้นทุรนทุรายพลาดๆ
"เพลงพิณใจเย็นๆ ไว้นะ" อันนาไม่ได้สนใจใครที่เข้ามาแต่เธอรีบคว้าเพลงพิณเอาไว้เหมือนว่าเพลงพิณนั้นจะหยุดหายใจจะหยุดหายใจ
"เพลงพิณ!! น้องไม่น้องไม่นะ" ในขณะที่อันนากำลังเขย่าตัวของเพลงพิณชายหนุ่มคนหนึ่งดันตัวของอันนาเธอจนล้ม เขาแทรกกายเข้าไปใกล้ๆเพลงพิณรีบขว้าประคองไว้แทน
"เอารถออก" เรือนร่างบางหายใจโรยรินดวงตาคู่น้อยและใบหน้าเต็มไปด้วยรอยบอบช้ำจับจ้องมองหน้าชายหนุ่มหายใจแผ่วเบา
"อย่าเป็นอะไรนะ" สายตาชายหนุ่มกวาดมองทุกคนที่ยืนอยู่ ถ้าเขาไม่ติดว่าคนในอ้อมกอดของเขานั้นจะเป็นอันตรายพวกเธอได้โดนดีกันหมดแน่
"เชิญทุกคนไปที่โรงพักด้วยครับ"
นิตาพุ่งตัวเข้ามาหาอันนาเนื้อตัวของเธอสั่นเครือด้วยความกลัวในตอนกระทำนั้นสติหลุดยับยั้งมือตัวเองไม่อยู่ เมื่อเห็นเพลงพิณเกิดอาการช็อกในขณะที่ชายหนุ่มคนนั้นอุ้มเพลงพิณไปที่เหมือนคนหมดสติและขาดอากาศหายใจไปแล้วนิตากลัวว่าเพลงพิณจะตายจริงๆ
เมื่อมาถึงโรงพักหญิงสาวทั้ง 5 คน นั่งอยู่รวมกันโดยที่อันนานั่งอยู่ด้านข้างเหมือนกับว่าไม่ได้เข้ากลุ่มของนิตาและเพื่อน
"เรื่องมันเป็นยังไง!"
เจ้าหน้าที่สอบสวนตบฝ่ามือลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังจนหญิงสาวทั้ง 5 คน สะดุ้งโดยเฉพาะนิตาที่เป็นคนทำผิดเธอหวาดกลัวจนเนื้อตัวสั่นเครือ
"คือว่าน้องสาวของฉันกับเพลงพิณเขามีเรื่องกัน ฉันกับเพื่อนเลยเข้าไปห้าม จนเพลงพิณนั่นหมดสติไป อันนาคิ้วขมวดเข้าหากันหันไปมองนิตาทำไมนิตาถึงโยนความผิดให้กับตนเอง
"อันนา" มือของนิตาอยู่ช่วงโต๊ะซึ่งเจ้าหน้าที่มองไม่เห็น เธอคว้าจับอันนาเอ่ยชื่อเรียกกวาดสายตานั้นมองจ้องน้องสาว
"นิตาลูก หนูอันนาเกิดอะไรขึ้น" หลังจากเจ้าหน้าที่ติดต่อญาติหรือผู้ปกครองของอันนาและนิตากรณ์ผู้เป็นพ่อรีบมาหานิตาทันที
นิตาคว้ากอดผู้เป็นพ่อร้องไห้สะอึกสะอื้น กรณ์จึงขอเจ้าหน้าที่คุยกับลูกเป็นการส่วนตัว เมื่อรู้ความจริงพ่อของเธอนั้นเดินมาขอคุยกับอันนาหลานสาวด้วยที่ใบหน้ากังวล
"อันนายอมรับแทนนิตาก่อนนะ ลุงรับรองว่าอันนาจะไม่ติดคุก"
อันนาเธอปฏิเสธไม่ได้ทั้งๆที่ตนเองถูกโยนความผิดให้ ได้เพียงแต่พยักหน้าตามที่ลุงของเธอนั้นบอก
"ขอบใจมากนะอันนา ขอบใจมากจริงๆ ลุงสัญญาว่าอันนาจะไม่มีวันติดคุกลุงจะช่วยถึงที่สุดแม้แต่เสี้ยววินาทีหนูอันนาก็ไม่มีวันได้ก้าวขาเข้าไปในคุกเชื่อลุงนะ" นิตาเนื้อตัวสั่นเครือหวาดระแวงและกลัวรีบจับมือของอันนาที่ยอมรับความผิดแทนตัวเอง
ในขณะที่เจ้าหน้าที่สืบสวนได้เค้นหาความจริง อันนาได้เพียงแต่ก้มหน้ายอมรับเพียงไม่นาน เธอออกมาเพราะทนายของคุณลุงคุยให้จนจบเป็นอย่างที่คุณลุงของเธอบอกว่าเธอนั้นไม่ติดคุกอย่างแน่นอน
เมื่อมาถึงที่บ้านพ่อของนิตาเสียงดังใส่ลูกสาวจนนิตาเธอยืนร้องไห้
"ถ้าไม่ได้อันนารับผิดแทนป่านนี้ชื่อเสียงของลูกและพ่อคงเสื่อมเสียไปแล้ว! ทำอะไรทำไมถึงไม่คิดแค่ไอ้ผู้ชายกระจอกๆคนเดียวจะไปใส่ใจมันทำไม"
"นิตาขอโทษค่ะ คุณพ่อต่อไปนี้จะไม่มีแบบนั้นอีกแล้ว ในตอนนั้นนิตาโมโหแล้วก็เมาด้วยพอเพื่อนยุแยงนิตาก็เลยทำอะไรไปไม่ทันคิด"
"อันนาขอบใจมากนะหลานที่ยอมรับผิดแทนนิตา ลุงไม่อยากให้นิตาต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงเพราะอีกไม่กี่เดือนนิตาจะต้องหมั้นกับอคินย์"
เรื่องนี้นิตารู้ตัวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่เธอนั้นมีแฟนในมหาลัยเดียวกันซึ่งเป็นรุ่นพี่เขาทั้งหล่อและฮอตที่สุดอย่างวินจนเธอตามหึงหวงเขา
"นายครับเกิดเรื่องแล้ว" ช่วงเวลาที่กรณ์โมโหให้กับลูกแต่ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ตื่นตระหนก
"มีอะไร"
ลูกน้องคนสนิทบอกกับเจ้านายตนเองว่าฝั่งนั้นที่นิตากระทำอาการแย่และอยู่ในขั้นโคม่ามีเพียง 20% ที่จะฟื้นกลับมา
ผู้เป็นพ่อถอนหายใจลูกสาวตนเองที่เล่นผิดคน ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดาหรือลูกเจ๊กจีนแต่เธอเป็นถึงน้องสาวของเหมราชมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่กรณ์เริ่มหวั่นกลัวผลกระทบจากการกระทำของลูกสาว
มือหนากุมเข้าศีรษะก้มลงด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดเสียงถอนหายใจดังแรงจนนิตาลูกสาวนั้นไม่กล้าที่จะมอง ถ้าเกิดเหมราชนั้นเอาเรื่องเขาจะสู้ไหวหรือเปล่าผู้เป็นพ่อได้เพียงแต่คิดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
"คุณลุงมีอะไรหรือเปล่าคะ" อันนานั่งลงโซฟาด้านข้างเธอเห็นหน้าลุงของตนเองกำลังเครียด
"อันนายอมรับผิดแทนนิตานะลูก ลุงสัญญาว่าอันนาจะไม่มีวันติดคุกไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นอย่าบอกว่านิตาเป็นคนทำผู้หญิงคนนั้น" ผู้เป็นลุงคว้าจับมือของหลานสาวทั้งสายตาและคำพูดอ้อนวอนขอให้หลานสาวยอมรับผิดแทนลูก
อันนาเธอไม่ชอบโกหกหรือคนโกหกแต่ตนเองนั้นต้องโกหกปกปิดความจริง
"ได้ไหมอันนาทำเพื่อลุงกับพี่สาวของเธอได้หรือเปล่าขอแค่อย่างเดียวจริงๆแล้วต่อไปนี้ลุงจะไม่ขออะไรอีกเลย ได้โปรดช่วยนิตาก่อน ลุงไม่อยากให้นิตาเสื่อมเสียชื่อเสียงกลัวว่าฝั่งนั้นจะยกเลิกงานหมั้น" ท่าทีของลุงทั้งกังวลและดูลุกลี้ลุกลน อันนาจึงพยักหน้าให้รับคำขอและพร้อมจะทำตามที่ลุงบอก
"ค่ะอันนาจะยอมรับผิดเอง"
"ขอบใจมากนะอันนาขอบใจมากจริงๆ ฮื่อๆ" มิตาขยับเข้ามานั่งใกล้ๆอันนาคว้ากอดอันนาทั้งน้ำตาเธอยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียใจกับการกระทำตัวเองแต่ไม่กล้าที่จะยอมรับผิดและไม่อยากเสื่อมเสียชื่อเสียง
กราบสวัสดีรี้ดที่น่ารักทุกคนนะคะพระเอกชั่วมาแล้วค่ะ! ต้องบอกไว้ก่อนเลยนะคนนี้ชั่วจริงถ้าใจบางแนะนำให้หยุดอ่านก่อนนะคะ แต่ต่อให้ชั่วแค่ไหนก็รักแค่เมียคนเดียวค่ะวุ้ยชอบตอนนี้แหละเคยได้ยินคำว่าขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมาไหมคะไอ้พระเอกเรื่องนี้เลย เห่าจนจบแน่นอน
บทล่าสุด
#43 บทที่ 43 💥จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#42 บทที่ 42 💫 EP 42 : ตื่นขึ้นมานะลูก
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#41 บทที่ 41 💫EP 41 : จากผู้ชายที่เคยร้าย
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#40 บทที่ 40 EP : 40 ดีใจจนน้ำตาไหล
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#39 บทที่ 39 💫 EP 39. เวลาพัดผ่าน
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#38 บทที่ 38 💫 EP 38 : กลัวทำร้ายลูก
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#37 บทที่ 37 💫 EP 37 : ได้โปรดขอร้อง
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#36 บทที่ 36 💫 EP 36 : ทดลองใจ
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#35 บทที่ 35 💫 EP 35 : การกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#34 บทที่ 34 💫 EP 34 : ชีวิตที่แสนจะเหนื่อย
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













