บทนำ
บท 1
บทนำ
ณ คอนโดแห่งหนึ่ง
นักศึกษาสาวทั้งหกคนจัดปาร์ตี้เล็กๆ บนคอนโดอย่างสนุกสนาน สนุกเฮฮาร้องเพลงเต้นเล่นเพราะเริ่มเมา ดูทุกคนครึกครื้นสนุกกันทั้งห้าสาว ทว่าหญิงสาวคนหนึ่งในกลุ่มนั้นไม่ชอบเรื่องสังสรรค์ จึงเดินมานั่งหลบมุมห้องก้มหน้าอ่านหนังสือคนเดียว
"อันนา เอาหนังสือนิยายมาอ่านที่นี่ด้วย? เธอไม่สนุกกับพวกเราเหรอ" นิตายืนจ้องมองน้องสาวของตนเองหรือว่าหลานสาวของผู้เป็นพ่อ ทั้งสองคนเรียนด้วยกันคณะเดียวกันไปไหนมาไหนนิตามักจะพาอันนาไปด้วย แต่นิสัยของทั้งสองคนแตกต่างกันมาก นิตาเป็นคนนิสัยแรงไม่สนโลกขี้เหวี่ยงชอบคือชอบไม่ชอบคือด่า ส่วนอันนานั้นเธอเป็นคนเงียบและยอมนิตาตลอดทั้งสองคนอยู่ด้วยกันเหมือนกับพี่น้องรักกันใส่ใจกันถึงแม้ว่าจะมีทะเลาะกันบ้าง
"นั่นสิ...เห็นอันนานั่งอ่านหนังสือนิยายนี่มาตั้งนานแล้วเราร้องเพลงดื่มสนุกเฮฮากันก็ยังไม่เห็นรบกวนสมาธิของอันนาเลย หรือว่าอันนาดื่มตัวหนังสือแทนเหล้าจนเมาไปแล้วนะ" เพื่อนอีกคนนั้นพูดแขวะในเชิงติดตลกส่ายหน้าไปมาให้กับอันนาพร้อมยิ้มเยาะใส่
"พวกเธอสนุกกันเลย...เราไม่ค่อยชอบดื่มไม่ชอบร้องเพลง เราขออ่านหนังสือนะ นิตาดื่มได้เต็มที่ถ้าเมาเดี๋ยวอันนาพากลับเอง" นิตาขยับเข้ามานั่งใกล้ๆอันนา พร้อมทั้งโอบกอดน้องสาว ที่อันนาต้องมาอยู่กับนิตาเพราะว่าพ่อแม่ของอันนาเสียชีวิตตั้งตอนที่เธอยังเล็กๆ ลุงของเธอนั้นจึงพามาอยู่ด้วยเขาเลี้ยงเปรียบดั่งลูกสาวอีกคนและให้ทุกอย่างโดยไม่ลำเอียง ส่วนนิตาไม่เคยอิจฉาอันนาที่พ่อของตนเองเอาหลานมาเลี้ยงเพราะเธอกับอันนาเป็นเพื่อนกันเหมือนกับพี่น้องสายเลือดเดียวกัน
"ทำไมน่ารักแบบนี้เนี่ย เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปกินชาบูนะคนสวย" นิตาใช้ความทะเล้นแกล้งอันนาเธอยกมือหยิกแก้มของอันนาก่อนที่จะวิ่งเข้าไปยังกลุ่มเพื่อนตัวเอง
อันนาเธอได้เพียงแต่ส่ายหน้าไปมา ก้มหน้าอ่านหนังสือนิยายเล่มโปรดต่อ ทว่าไม่นานเสียงเพลงของเพื่อนหยุดลง นิตาเธอคุยโทรศัพท์มือถือกับใครบางคนใบหน้าดูคร่ำเครียดคิ้วขมวดเข้าหากันจนอันนาวางหนังสือนิยายลงรีบลุกขึ้นไปหานิตา
"นิตาเธอไม่ควรยอมมันแบบนี้นะ อีเพลงพิณมันหยามหน้าเราเกินไปหรือเปล่า พี่วินเขาเป็นแฟนเธอมันไม่ควรให้เขาไปส่ง" เหมียวเพื่อนหนึ่งในหกคนของนิตาพูดขึ้นพร้อมทั้งยื่นโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอปรากฏภาพของผู้ชายและผู้หญิงคนหนึ่งนั่งบนมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่ วินโอบกอดเพลงพิณเด็กที่เรียนมหาลัยเดียวกันดูสนิทสนมหรือจะเรียกว่าคนรักก็ได้ถ้าเขาจะแนบชิดกันขนาด
นิตาคว้ากระเป๋าและโทรศัพท์มือถือทันทีท่าทางของเธอที่รีบเหมือนกับว่าจะไปฆ่าเพลงพิณ อันนาที่เห็นท่าไม่ดีกลัวว่าพี่สาวจะพลาดพลั้งทำอะไรด้วยอารมณ์โกรธเธอจึงรีบขวางหน้าและคว้าจับแขนของนิตาเอาไว้
"ใจเย็นๆนะ นิตามันอาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้" ในขณะที่นิตากำลังโกรธเธอผลักอันนาล้มและเพื่อนคนหนึ่งรีบคว้าประคองอันนาเอาไว้ที่เหลือตามนิตาไปกันหมดทั้งสาม
อันนาหันไปถามเพื่อนคนนั้นที่ประคองตนเองจึงรู้ว่านิตากับเพื่อนที่เหลือ จะไปจัดการเพลงพิณเธอไม่รอช้ารีบวิ่งออกมาทันที
ทว่าพอถึงด้านล่างลานจอดรถรถของนิตาได้ขับออกด้วยความรวดเร็ว อันนาเธอต้องย้อนกลับวิ่งขึ้นไปเอากุญแจบนคอนโด พอได้กุญแจรถและโทรศัพท์มือถือ อันนาโทรหานิตาแต่เพื่อนของนิตานั้นรับสายเพราะนิตาเป็นคนขับรถเอง
อันนาพยายามถามจนรู้ว่านิตาไปที่คอนโดของวิน อันนาจึงตามไปทันที เมื่อมาถึงยังไม่ทันได้จอดรถอันนาเห็นว่าเพื่อนของนิตากำลังรุมฉุดกระชากผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นไปด้วย เธอจับจ้องมองอยู่นานจนรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเพลงพิณ
"หึ้ย เพลงพิณนี่ อย่าบอกนะว่า…" รถคันหน้าของอันนาขับออกไปรวดเร็ว เมื่อพวกนิตาได้ตัวของเพลงพิณขึ้นรถไปแล้วอันนาจึงรีบขับรถตามจนกระทั่งถึงโกดังร้างแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากที่นี่มาก
รถคันหน้าเปิดประตูลงกันมาพึ่บพั่บเพื่อนที่มากับนิตามี 3 คนรวมนิตาเป็น 4 คน ฉุดดึงกระชากหญิงสาวตัวเล็กร่วงหล่นลงมาจากรถเนื้อตัวของเธอมอมแมมใบหน้าเต็มไปด้วยรอยช้ำ
"กล้าแย่งแฟนของคนอื่นเหรอ" หญิงสาวร่างบางเนื้อตัวบอบช้ำถูกจับแขนไขว้ไปทางด้านหลังและคุกเข่าต่อหน้าในขณะที่นิตายกมือขึ้นเตรียมที่จะตบใบหน้าหญิงสาวที่ไร้ทางสู้คนนั้น ต้องหยุดชะงักเพราะว่าอันนาจับแขนนิตาเอาไว้
"พอแล้วนิตาอย่าทำแบบนี้" สายตาของเพื่อนทั้ง 3 คน ไม่พอใจอันนาที่ห้ามนิตาไม่ให้ทำเพราะทั้ง 3 คนพยายามยุแยงให้นิตาจัดการเพลงพิณ
"อย่ามาห้ามนะอันนา อีแรดคนนี้มันจะงาบวินไป" นิตาตะคอกใส่อันนาสายตาของเธอกวาดมองเพลงพิณ
"ถ้าผู้ชายมันไม่เล่นด้วย ผู้หญิงก็ไม่มีวันที่จะเข้าหาได้ แล้วพวกเธอทำกันแบบนี้ ถ้าเพลงพิณเป็นอะไรขึ้นมาจะรับผิดชอบชีวิตของเขาไหวเหรอ
เพื่อนทั้ง 3 คน เบะปากใส่อันนาในขณะที่เธอกำลังเตือนสตินิตา ทว่าไม่นานเรือนร่างบางของอันนาถูกผลักนิตาไม่ฟังในสิ่งที่อันนาพูด
"เฮือก!!~เฮือก!!"
"มีคนมา" นิตาออกมาจากเพลงพิณและเธอดันตัวของอันนาเข้าไปอยู่แทนที่ในขณะที่รถยนต์ขับเข้ามาและแน่ชัดเป็นรถตำรวจ เพลงพิณหญิงสาวที่ถูกกระทำหายใจเฮือกราวกับคนจะขาดอากาศหายใจร่างกายที่ดิ้นทุรนทุรายพลาดๆ
"เพลงพิณใจเย็นๆ ไว้นะ" อันนาไม่ได้สนใจใครที่เข้ามาแต่เธอรีบคว้าเพลงพิณเอาไว้เหมือนว่าเพลงพิณนั้นจะหยุดหายใจจะหยุดหายใจ
"เพลงพิณ!! น้องไม่น้องไม่นะ" ในขณะที่อันนากำลังเขย่าตัวของเพลงพิณชายหนุ่มคนหนึ่งดันตัวของอันนาเธอจนล้ม เขาแทรกกายเข้าไปใกล้ๆเพลงพิณรีบขว้าประคองไว้แทน
"เอารถออก" เรือนร่างบางหายใจโรยรินดวงตาคู่น้อยและใบหน้าเต็มไปด้วยรอยบอบช้ำจับจ้องมองหน้าชายหนุ่มหายใจแผ่วเบา
"อย่าเป็นอะไรนะ" สายตาชายหนุ่มกวาดมองทุกคนที่ยืนอยู่ ถ้าเขาไม่ติดว่าคนในอ้อมกอดของเขานั้นจะเป็นอันตรายพวกเธอได้โดนดีกันหมดแน่
"เชิญทุกคนไปที่โรงพักด้วยครับ"
นิตาพุ่งตัวเข้ามาหาอันนาเนื้อตัวของเธอสั่นเครือด้วยความกลัวในตอนกระทำนั้นสติหลุดยับยั้งมือตัวเองไม่อยู่ เมื่อเห็นเพลงพิณเกิดอาการช็อกในขณะที่ชายหนุ่มคนนั้นอุ้มเพลงพิณไปที่เหมือนคนหมดสติและขาดอากาศหายใจไปแล้วนิตากลัวว่าเพลงพิณจะตายจริงๆ
เมื่อมาถึงโรงพักหญิงสาวทั้ง 5 คน นั่งอยู่รวมกันโดยที่อันนานั่งอยู่ด้านข้างเหมือนกับว่าไม่ได้เข้ากลุ่มของนิตาและเพื่อน
"เรื่องมันเป็นยังไง!"
เจ้าหน้าที่สอบสวนตบฝ่ามือลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังจนหญิงสาวทั้ง 5 คน สะดุ้งโดยเฉพาะนิตาที่เป็นคนทำผิดเธอหวาดกลัวจนเนื้อตัวสั่นเครือ
"คือว่าน้องสาวของฉันกับเพลงพิณเขามีเรื่องกัน ฉันกับเพื่อนเลยเข้าไปห้าม จนเพลงพิณนั่นหมดสติไป อันนาคิ้วขมวดเข้าหากันหันไปมองนิตาทำไมนิตาถึงโยนความผิดให้กับตนเอง
"อันนา" มือของนิตาอยู่ช่วงโต๊ะซึ่งเจ้าหน้าที่มองไม่เห็น เธอคว้าจับอันนาเอ่ยชื่อเรียกกวาดสายตานั้นมองจ้องน้องสาว
"นิตาลูก หนูอันนาเกิดอะไรขึ้น" หลังจากเจ้าหน้าที่ติดต่อญาติหรือผู้ปกครองของอันนาและนิตากรณ์ผู้เป็นพ่อรีบมาหานิตาทันที
นิตาคว้ากอดผู้เป็นพ่อร้องไห้สะอึกสะอื้น กรณ์จึงขอเจ้าหน้าที่คุยกับลูกเป็นการส่วนตัว เมื่อรู้ความจริงพ่อของเธอนั้นเดินมาขอคุยกับอันนาหลานสาวด้วยที่ใบหน้ากังวล
"อันนายอมรับแทนนิตาก่อนนะ ลุงรับรองว่าอันนาจะไม่ติดคุก"
อันนาเธอปฏิเสธไม่ได้ทั้งๆที่ตนเองถูกโยนความผิดให้ ได้เพียงแต่พยักหน้าตามที่ลุงของเธอนั้นบอก
"ขอบใจมากนะอันนา ขอบใจมากจริงๆ ลุงสัญญาว่าอันนาจะไม่มีวันติดคุกลุงจะช่วยถึงที่สุดแม้แต่เสี้ยววินาทีหนูอันนาก็ไม่มีวันได้ก้าวขาเข้าไปในคุกเชื่อลุงนะ" นิตาเนื้อตัวสั่นเครือหวาดระแวงและกลัวรีบจับมือของอันนาที่ยอมรับความผิดแทนตัวเอง
ในขณะที่เจ้าหน้าที่สืบสวนได้เค้นหาความจริง อันนาได้เพียงแต่ก้มหน้ายอมรับเพียงไม่นาน เธอออกมาเพราะทนายของคุณลุงคุยให้จนจบเป็นอย่างที่คุณลุงของเธอบอกว่าเธอนั้นไม่ติดคุกอย่างแน่นอน
เมื่อมาถึงที่บ้านพ่อของนิตาเสียงดังใส่ลูกสาวจนนิตาเธอยืนร้องไห้
"ถ้าไม่ได้อันนารับผิดแทนป่านนี้ชื่อเสียงของลูกและพ่อคงเสื่อมเสียไปแล้ว! ทำอะไรทำไมถึงไม่คิดแค่ไอ้ผู้ชายกระจอกๆคนเดียวจะไปใส่ใจมันทำไม"
"นิตาขอโทษค่ะ คุณพ่อต่อไปนี้จะไม่มีแบบนั้นอีกแล้ว ในตอนนั้นนิตาโมโหแล้วก็เมาด้วยพอเพื่อนยุแยงนิตาก็เลยทำอะไรไปไม่ทันคิด"
"อันนาขอบใจมากนะหลานที่ยอมรับผิดแทนนิตา ลุงไม่อยากให้นิตาต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงเพราะอีกไม่กี่เดือนนิตาจะต้องหมั้นกับอคินย์"
เรื่องนี้นิตารู้ตัวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่เธอนั้นมีแฟนในมหาลัยเดียวกันซึ่งเป็นรุ่นพี่เขาทั้งหล่อและฮอตที่สุดอย่างวินจนเธอตามหึงหวงเขา
"นายครับเกิดเรื่องแล้ว" ช่วงเวลาที่กรณ์โมโหให้กับลูกแต่ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ตื่นตระหนก
"มีอะไร"
ลูกน้องคนสนิทบอกกับเจ้านายตนเองว่าฝั่งนั้นที่นิตากระทำอาการแย่และอยู่ในขั้นโคม่ามีเพียง 20% ที่จะฟื้นกลับมา
ผู้เป็นพ่อถอนหายใจลูกสาวตนเองที่เล่นผิดคน ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดาหรือลูกเจ๊กจีนแต่เธอเป็นถึงน้องสาวของเหมราชมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่กรณ์เริ่มหวั่นกลัวผลกระทบจากการกระทำของลูกสาว
มือหนากุมเข้าศีรษะก้มลงด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดเสียงถอนหายใจดังแรงจนนิตาลูกสาวนั้นไม่กล้าที่จะมอง ถ้าเกิดเหมราชนั้นเอาเรื่องเขาจะสู้ไหวหรือเปล่าผู้เป็นพ่อได้เพียงแต่คิดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
"คุณลุงมีอะไรหรือเปล่าคะ" อันนานั่งลงโซฟาด้านข้างเธอเห็นหน้าลุงของตนเองกำลังเครียด
"อันนายอมรับผิดแทนนิตานะลูก ลุงสัญญาว่าอันนาจะไม่มีวันติดคุกไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นอย่าบอกว่านิตาเป็นคนทำผู้หญิงคนนั้น" ผู้เป็นลุงคว้าจับมือของหลานสาวทั้งสายตาและคำพูดอ้อนวอนขอให้หลานสาวยอมรับผิดแทนลูก
อันนาเธอไม่ชอบโกหกหรือคนโกหกแต่ตนเองนั้นต้องโกหกปกปิดความจริง
"ได้ไหมอันนาทำเพื่อลุงกับพี่สาวของเธอได้หรือเปล่าขอแค่อย่างเดียวจริงๆแล้วต่อไปนี้ลุงจะไม่ขออะไรอีกเลย ได้โปรดช่วยนิตาก่อน ลุงไม่อยากให้นิตาเสื่อมเสียชื่อเสียงกลัวว่าฝั่งนั้นจะยกเลิกงานหมั้น" ท่าทีของลุงทั้งกังวลและดูลุกลี้ลุกลน อันนาจึงพยักหน้าให้รับคำขอและพร้อมจะทำตามที่ลุงบอก
"ค่ะอันนาจะยอมรับผิดเอง"
"ขอบใจมากนะอันนาขอบใจมากจริงๆ ฮื่อๆ" มิตาขยับเข้ามานั่งใกล้ๆอันนาคว้ากอดอันนาทั้งน้ำตาเธอยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียใจกับการกระทำตัวเองแต่ไม่กล้าที่จะยอมรับผิดและไม่อยากเสื่อมเสียชื่อเสียง
กราบสวัสดีรี้ดที่น่ารักทุกคนนะคะพระเอกชั่วมาแล้วค่ะ! ต้องบอกไว้ก่อนเลยนะคนนี้ชั่วจริงถ้าใจบางแนะนำให้หยุดอ่านก่อนนะคะ แต่ต่อให้ชั่วแค่ไหนก็รักแค่เมียคนเดียวค่ะวุ้ยชอบตอนนี้แหละเคยได้ยินคำว่าขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมาไหมคะไอ้พระเอกเรื่องนี้เลย เห่าจนจบแน่นอน
บทล่าสุด
#43 บทที่ 43 💥จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#42 บทที่ 42 💫 EP 42 : ตื่นขึ้นมานะลูก
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#41 บทที่ 41 💫EP 41 : จากผู้ชายที่เคยร้าย
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#40 บทที่ 40 EP : 40 ดีใจจนน้ำตาไหล
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#39 บทที่ 39 💫 EP 39. เวลาพัดผ่าน
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#38 บทที่ 38 💫 EP 38 : กลัวทำร้ายลูก
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#37 บทที่ 37 💫 EP 37 : ได้โปรดขอร้อง
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#36 บทที่ 36 💫 EP 36 : ทดลองใจ
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#35 บทที่ 35 💫 EP 35 : การกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025#34 บทที่ 34 💫 EP 34 : ชีวิตที่แสนจะเหนื่อย
อัปเดตล่าสุด: 10/7/2025
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













