บทนำ
ลี่เชี่ยนปีนี้อายุ 28 ปี เป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนมัธยม นางงามราวกับนางฟ้า รูปร่างยิ่งเป็นระดับพรีเมียม ทรวดทรงองค์เอวทั้งหน้าอกอวบและสะโพกผาย เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนใจ
วันหนึ่งเมื่อไปเยี่ยมบ้านของโจวฉงเพื่อพบผู้ปกครอง เธอถูกฝนจนเปียกโชก เสื้อผ้าที่บางอยู่แล้วยิ่งแนบติดเนื้อตัว ผิวขาวผ่องของเธอเห็นๆ หลบๆ ภายใต้เนื้อผ้า ส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างอันอ้อนแอ้นปรากฏชัดเจน ชวนให้หลงใหล
ภาพลักษณ์เช่นนี้ตกอยู่ในสายตาของคุณปู่ของโจวฉงที่จ้องมองอย่างไม่วางตา...
บท 1
ลี่อันเพิ่งเลิกกับแฟนหนุ่ม อารมณ์ตกต่ำ และย้ายออกจากที่พักเดิม เธอขอความช่วยเหลือจากพี่สาว อยากไปพักที่บ้านใหม่ของพี่สาวชั่วคราว
พี่สาวเป็นล่ามระดับสูงที่งานยุ่งมาก แทบไม่ค่อยอยู่บ้าน เมื่อได้ยินว่าน้องสาวอกหักและต้องการมาพักด้วย เธอก็ตกลงทันที บอกให้ลี่อันไปที่บ้านเองในช่วงบ่าย โดยมีพี่เขยเจียงเซินอยู่ที่บ้าน
พี่เขยเจียงเซินเป็นวิศวกรระดับสูง เขาทำงานอิสระ มีออฟฟิศของตัวเอง แต่เพราะไม่อยากยุ่งยาก เขาจึงมักทำงานที่บ้านเสียมากกว่า
ลี่อันจำได้ว่าครั้งแรกที่เธอเจอพี่เขย เธอรู้สึกตะลึงในความหล่อเหลาของเขาอย่างมาก ตอนนั้นเธอเพิ่งเข้าเรียนมัธยมปลาย เธอเคยอ่านคำว่า "บุรุษงามสง่าดั่งหยก" ในนิยาย และรู้สึกว่าสำนวนนี้เหมาะกับพี่เขยที่สุด
พี่เขยรูปร่างสูงใหญ่สง่างาม รูปร่างดีเยี่ยม มักสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เสื้อผ้าธรรมดาๆ เมื่ออยู่บนตัวเขากลับดูน่าชื่นชมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ทำให้ใจเต้นแรงและใบหน้าแดงเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
อาจเป็นเพราะพี่เขยสร้างความประทับใจให้หัวใจสาวน้อยของเธอมากเกินไป หลังจากเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แฟนหนุ่มที่เธอคบด้วยล้วนมีเงาของพี่เขยเจียงเซินอยู่ไม่มากก็น้อย พวกเขามักชอบใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว รูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางสุภาพนุ่มนวล และมีเสียงพูดทุ้มนุ่มน่าฟัง
ลี่อันรู้ดีว่าชาตินี้เธอไม่มีทางได้ครองคู่กับพี่เขย เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตสมรสของพี่สาว หากไม่ใช่เพราะการเลิกรากับแฟนครั้งนี้ทำให้เธอมีอาการซึมเศร้า เธอคงไม่คิดจะไปหาพี่สาวเพื่อระบายความในใจ
แม้ในใจลึกๆ เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตคู่ของพี่สาว แต่อย่างที่เขาว่า "หญิงงามเพื่อผู้ชื่นชม" พอนึกถึงใบหน้าคมสันและร่างสูงสง่าของพี่เขย เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจเต้นและขาอ่อน ก่อนออกจากบ้าน เธอจึงแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน
เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดกระโปรงสีแดงคอกลมที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ กระโปรงเป็นทรงเอ กระจายออกเหมือนพัดที่กางออก พลิ้วไหวอยู่เหนือขา เวลาเดินกระโปรงจะแกว่งไปมา บางครั้งบานออก บางครั้งแนบชิดผิวกาย มักทำให้ผู้ชายอดใจไม่ไหวอยากสัมผัสเพื่อสำรวจความลับภายใน
วันนี้เธอยังตั้งใจสวมชุดชั้นในที่เล็กกว่าปกติ รัดเนินอกที่อวบอิ่มอยู่แล้วให้แน่นและกระชับ ทำให้อกผลักดันขึ้นสูง ชุดกระโปรงคอกลมรัดรูปห่อหุ้มความอ่อนนุ่มที่ชูชัน ยืนอยู่หน้ากระจกราวกับจะทะลักออกมา เมื่อก้มหน้าลงจะเห็นร่องอกลึกใต้กระดูกไหปลาร้าอย่างเลือนราง ช่างยั่วยวนเหลือเกิน แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังรู้สึกว่ามันช่างเย้ายวนใจ
เธอบีบขาทั้งสองเข้าหากัน รู้สึกถึงปฏิกิริยาจากส่วนล่าง นับตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่า เธอไม่มีความต้องการในเรื่องนั้นมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว
ไม่คิดว่าก่อนจะไปพบพี่เขย จู่ๆ เธอจะมีความปรารถนาอยากให้ผู้ชายมาร่วมรักกับเธออีกครั้ง
อยากจริงๆ อยากให้มีผู้ชายสักคนมาเติมเต็มความต้องการ... ถ้าเป็นพี่เขยก็ยิ่งดี แต่พอนึกได้ว่าพี่เขยเป็นของพี่สาว เธอก็สลัดความคิดนั้นทิ้งไป
แต่ความปรารถนาของร่างกายกลับไม่เชื่อฟังความตั้งใจ เธอหลับตาลง จินตนาการถึงนิ้วเรียวยาวของพี่เขยที่กำลังเล่นกับจุดอ่อนไหวของเธอ... ในจินตนาการ ลี่อันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย สัมผัสถึงความสุขที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอพึมพำเรียก "พี่เขย พี่เขย"...
ในจินตนาการของเธอ พี่เขยค่อยๆ ยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้น แล้วรุกเร้าร่างกายเธออย่างรุนแรง!
เธอร้องเสียงดังลั่น
"อ๊ะ... อ๊า... อ๊า..."
พร้อมกับการเคลื่อนไหวของนิ้วตัวเองและเสียง "จ๊วบๆ จ๊วบๆ" ของน้ำ เธออยู่บนเตียงใหญ่ในห้องที่มีเพียงลำพัง จมดิ่งในห้วงความสุขจนควบคุมตัวเองไม่ได้
บทล่าสุด
#1273 บทที่ 1273
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1272 บทที่ 1272
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1271 บทที่ 1271
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1270 บทที่ 1270
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1269 บทที่ 1269
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1268 บทที่ 1268
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1267 บทที่ 1267
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1266 บทที่ 1266
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1265 บทที่ 1265
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1264 บทที่ 1264
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













