หลงรักคลั่งไคล้

หลงรักคลั่งไคล้

คำโปรย

"หนูแน่ใจหรอครับ ว่ารับไหว.."

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่ออรรถรสของนักเขียนและนักอ่านเท่านั้น มิได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมลอกเลียนแบบ มิได้มีเจตนาทำให้วิชาชีพใดเสื่อมเสีย หรือละเมิดกฎหมายแต่อย่างใด

มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ถ้อยคำหยาบคาย และพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน อายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ {เสพอย่างมีสตินะคะ}

+++ นิยายเรื่องนี้มีถ้อยคำรุนแรง ไม่ควรลอกเลียนแบบ +++

ทุกตัวละครเป็นเพียงจินตนาการของน้องภัสเท่านั้นนะคะ ไม่มีตัวตนจริง ๆ สร้างขึ้นมาเพื่ออรรถรส

นักเขียน

สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการก่อนนะคะ

มีนามว่า น้องภัสค่ะ นามปากกา พรลภัส.น้องภัส

เป็นนักเขียนมือสมัครเล่นค่ะ ฝากติดตามเปย์น้องภัส ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ❤

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายของพรลภัส.น้องภัสนะคะ

คำเตือน

ทั้งหลงทั้งรักคลั่งไคล้ไปพร้อม ๆ กัน ~

นักเขียน พรลภัส.น้องภัส

INTRO 

"น้องมันไม่เด็กไปหรอ?"

"มึงคิดว่าน้องจะเด็กตลอดไปหรือไง?" ขุนเขาถามกลับทันควัน

"เมื่อวานมึงไม่ได้พูดแบบนี้"

"เปลี่ยนความคิด คนเราต้องปรับต้องเปลี่ยนบ้าง ย่ำอยู่กับที่ไม่เจริญ"

"มึงเลยหันมากินเด็ก จะได้เจริญ? เป็นอมตะ"

"เออความคิดนี้ดีนะ.." ขุนเขาว่าพลางลูบไล้ปลายคางอย่างคนมีเลศนัย

--------------------------------------------------------

"น..หนูชอบคุณอาค่ะ ฮึก..หนูรู้ว่ามันไม่ควร แต่หนูชอบคุณอาไปแล้ว หนูพยายามตัดใจแล้วนะคะ แต่.."

"ฉันก็เว้นระยะห่างกับเธอแล้วนะ"

"..." กลายเป็นร่างเล็กในอกที่ร้องไห้หนักขึ้น

"เธอยังเด็ก.."

"เดี๋ยวหนูก็โต.." พลอยขวัญกระชับกอดแน่น กดใบหน้าอาบน้ำตาซุกอกคุณอาไม่ยอมผละออก

นิยายเรื่องนี้เผยแพร่เมื่อ 02/01/23